ZALECENIE Nr (99) 14 
KOMITETU MINISTRÓW RADY EUROPY

____________________

W SPRAWIE POWSZECHNEJ USŁUGI WSPÓLNOTY W ZAKRESIE NOWYCH USŁUG KOMUNIKACYJNYCH I INFORMACYJNYCH

(Przyjęte przez Komitet Ministrów w dniu 9 września 1999 roku 
na 678 Spotkaniu Przedstawicieli Ministrów)

Zgodnie z postanowieniami art. 15 b Statutu Rady Europy Komitet Ministrów,

Uznając, iż celem Rady Europy jest osiągnięcie większej harmonii między członkami na rzecz potrzeb zabezpieczenia i realizacji ideałów i zasad będących ich wspólną spuścizną;

Powołując się na zobowiązanie państw członkowskich w zakresie podstawowego prawa wolności słowa i informacji, gwarantonego w art. 10 Konwencji na rzecz ochrony praw i podstawowych wolności człowieka, jak również celem powierzenia nadzoru nad jego wykonywaniem Europejskiemu Trybunałowi Praw Człowieka;

Potwierdzając, iż wolność słowa i informacji jest niezbędna dla społecznego, gospodarczego, kulturalnego i politycznego rozwoju każdego człowieka, oraz stanowi warunek harmonijnego postępu grup społecznych i kulturowych, narodów i społeczności międzynarodowych, jak zostało to wyrażone w Deklaracji z 1982 roku o wolności słowa i informacji;

Podkreślając, iż dalszy rozwój nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych powinien służyć realizacji praw każdej osoby do wyrażania, szukania, otrzymywania oraz dzielenia się informacjami i pomysłami z korzyścią dla wszystkich ludzi oraz dla demokratycznej kultury wszystkich społeczeństw;

Postrzegając powyższy rozwój jako istotny czynnik umożliwiający wszystkim państwom członkowskim i każdej osobie uczestniczenie w budowaniu spójnego społeczeństwa informacyjnego na całym kontynencie europejskim;

Odwołując się do Deklaracji i Planu Działania z II Szczytu Szefów Państw i Rządów Państw Członkowskich Rady Europy z 11 października 1997 roku, na którym Szefowie Państw i Rządów uchwalili wypracowanie polityki europejskiej w zakresie stosowania nowych technologii informacyjnych;

Odnosząc się do deklaracji i uchwał w sprawie społeczeństwa informacyjnego, przyjętych przez ministrów uczestniczących w 5 Europejskiej Konferencji Ministrów w sprawie polityki medialnej, która odbyła się w Salonikach w dniach 11 i 12 grudnia 1997 roku;

Przekonany, iż nowe usługi komunikacyjne i informacyjne zapewnią wszystkim nowe możliwości dostępu do informacji, oświaty i kultury;

Przekonany również, że zastosowanie nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych usprawni i rozszerzy możliwości uczestniczenia przez wszystkie osoby w obiegu informacji i komunikacji przez granice, sprzyjając w ten sposób międzynarodowemu porozumieniu i wzajemnemu wzbogacaniu kultur;

Przekonany, iż korzystanie z nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych ułatwi wszystkim udział w życiu publicznym, komunikację między ludźmi a organami władzy publicznej, jak również świadczenie usług publicznych;

Świadomy faktu, iż wiele osób w Europie nie posiada dostatecznych możliwości uzyskania dostępu do nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych, oraz że wypracowanie dostępu na szczeblu wspólnoty może być łatwiejsze niż na szczeblu jednostki;

Świadomy istnienia społecznych, ekonomicznych i technicznych różnic na szczeblu narodowym, regionalnym i lokalnym w obliczu rozwoju nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych;

Świadomy ewentualnego efektu synergii wynikającego ze współpracy między organami władzy publicznej a sektorem prywatnym na rzecz użytkowników nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych;

Zdecydowany upowszechniać wdrażanie zasady powszechnej usługi wspólnoty w zakresie nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych, zdefiniowanej w Uchwale nr 1 na 5. Europejskiej Konferencji Ministrów w sprawie polityki mass mediów,

Zaleca rządom państw członkowskich:

1.	wdrożenie zasad dołączonych do niniejszego zalecenia, biorąc pod uwagę ich odnośne okoliczności oraz wewnętrzne i międzynarodowe zobowiązania;

2.	szerokie rozpowszechnienie niniejszego zalecenia oraz załącznika do niego, o ile to stosowne, wraz z dołączonym do nich tłumaczeniem; oraz

3.	pozyskanie dla nich uwagi organów władz publicznych, nowych branż komunikacyjnych i informacyjnych oraz użytkowników.

Załącznik do Zalecenia nr R (99) 14

Wytyczne polityki europejskiej w zakresie wdrażania zasady powszechnej usługi wspólnoty dotyczącej nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych

Zasada 1 - Dostęp

1.	Państwa członkowskie powinny sprzyjać tworzeniu i utrzymywaniu publicznych punktów powszechnego dostępu do minimalnego zestawu usług komunikacyjnych i informacyjnych zgodnie z zasadą powszechnej usługi wspólnoty.

Powinno to obejmować nakłanianie administracji publicznych, instytucji oświaty oraz prywatnych właścicieli urządzeń dostępu do nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych do umożliwiania opinii publicznej korzystanie z tych urządzeń.

2.	Państwa członkowskie powinny sprzyjać zapewnieniu należytych i międzynarodowo powiązanych sieci dla nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych, a w szczególności ich rozszerzeniu na obszary o słabej infrastrukturze komunikacyjnej i informacyjnej.

3.	Państwa członkowskie powinny sprzyjać udostępnianiu odpowiednich urządzeń zapewniających dostęp do nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych dla wymagających wsparcia użytkowników.

Zasada 2 – Treści i usługi

1.	Państwa członkowskie powinny zachęcać organy władzy publicznej na szczeblu centralnym, regionalnym i lokalnym, aby zapewniały opinii publicznej za pośrednictwem nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych następujące treści i usługi:

a.	informacje o charakterze publicznym;

b.	informacje o tychże organach, ich pracach oraz sposobach komunikacji z nimi za pośrednictwem nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych lub środków tradycyjnych;

c.	możliwość realizowania procesów i działań administracyjnych pomiędzy jednostkami a organami władzy publicznej, takich jak rozpatrywanie indywidualnych wniosków oraz wydawanie aktów publicznych, chyba że prawo krajowe wymaga fizycznej obecności zainteresowanej osoby; oraz

d.	ogólne informacje niezbędne w procesie demokratycznym.

2.	Usługi, o których mowa w par. (1), nie powinny zastępować tradycyjnych sposobów komunikowania się z władzami publicznymi, w formie pisemnej lub osobiście, ani też udostępniania informacji przez władze publiczne za pośrednictwem tradycyjnych mediów i oficjalnych publikacji.

3.	Państwa członkowskie powinny zachęcać instytucje oświatowe do udostępniania ich usług szkoleniowych opinii publicznej za pośrednictwem nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych.

4.	Państwa członkowskie powinny zachęcać instytucje kulturalne, takie jak biblioteki, muzea i teatry, do udostępniania swoich usług opinii publicznej za pośrednictwem nowych usług komunikacyjnych i informacyjnych.

Zasada 3 – Informacje i szkolenia

1.	Państwa członkowskie powinny upowszechniać informacje na temat publicznych punktów dostępu, o których mowa w Zasadzie 1, oraz na temat treści i usług dostępnych za pośrednictwem tych punktów, jak również na temat środków i ewentualnych ograniczeń dostępu.

2.	Państwa członkowskie powinny zachęcać do realizacji szkoleń dla wszystkich w zakresie korzystania z publicznych punktów dostępu, o których mowa w Zasadzie 1, jak również na temat usług dostępnych w tych punktach, między innymi w zakresie zrozumienia charakteru tych usług oraz implikacji związanych z ich wykorzystywaniem.

3.	Państwa członkowskie powinny rozważyć włączenie szkoleń w zakresie nowych technologii i usług komunikacyjnych i informacyjnych do programów szkół oraz instytucji kształcenia ustawicznego oraz dokształcania.

Zasada 4 – Finansowanie kosztów powszechnej usługi wspólnoty

1.	Państwa członkowskie powinny zbadać odpowiednie sposoby finansowania realizacji zasady powszechnej usługi wspólnoty, jak na przykład poprzez udzielanie dotacji lub ulg podatkowych, finansowanie łącznie z prywatnych i publicznych źródeł lub finansowanie wyłącznie ze źródeł prywatnych, w tym sponsoring.

2.	Państwa członkowskie powinny zapewnić, by pomoc finansowa i sponsoring nie prowadziły do wywierania jakiegokolwiek niekorzystnego wpływu na realizację zasady powszechnej usługi wspólnoty.

Zasada 5 – Środki ochrony uczciwej konkurencji

Państwa członkowskie powinny zapewnić, by w wyniku realizacji zasady powszechnej usługi wspólnoty nie została zakłócona uczciwa konkurencja między podmiotami świadczącymi nowe usługi komunikacyjne i informacyjne.

Zasada 6 – Informacje przekazywane Radzie Europy

Państwa członkowskie powinny informować Sekretarza Generalnego Rady Europy na temat wdrażania powyższych zasad w celu przeprowadzania ich okresowej oceny oraz wprowadzania ewentulnych przyszłych zmian, jak również celem uzyskiwania wspólnej i spójnej polityki europejskiej na rzecz wdrażania zasady powszechnej usługi wspólnoty.