Akcj e Ratownicze
Czym zajmują się strażacy wie każde dziecko. Przez te wszystkie lata działalność straży pożarnej dość poważnie się zmieniła, bo też rozwój cywilizacyjny niesie za sobą inne zagrożenia. Dziś straż pożarna mogłaby się nazywaæ strażą ratowniczą. Ilość pożarów spada, przybywa zdarzeń związanych z innymi zagrożeniami. Wypadki komunikacyjne, awarie chemiczne, powodzie, huragany to tylko kilka przykładów obsługiwanych przez nas zdarzeń.
Oto   przegląd   charakterystycznych   akcji ratowniczych,   prowadzonych  przez   sieradzkich strażaków. „ Masówki"
Pożary w Woźnikach, Jeziorsku czy Szczawnie opowiadane przez starych wyjadaczy strażackiego rzemiosła przeszły już do lamusa. Pożary całych wsi czy dzielnic, spowodowane wąską zabudową i drewnianą konstrukcja domów krytych strzechą to jeszcze w latach 50-tych dość częste zjawisko.

Trzeba jednak pamiętać że takich pożarów było mnóstwo a dziś przypominają o sobie przy okazji pożarów w parkach etnograficznych, które wzorowane są na zabudowie z tamtych lat. Taki pozar wybuchł również w sieradzkim skansenie. Powstał od wypalania trawy na łęgach. Ogień błyskawicznie przeniósł się na zabytkowe zagrody skansenu trawiąc j e w kilka minut. Było to w roku w 1995 roku a wielu strażaków na własne oczy zobaczyło szalej ący żywioł, trawiący dom po domu, zagrodępo zagrodzie.
Młyny.
Region sieradzki był i pewnie jeszcze dalej będzie typowo rolniczy. Nie dziwi wiec fakt, iż młynów w regionie nie brakowało. To obiekty o wysokim ryzyku pożarowym. Przez te wszystkie lata nie obyło się bez pożarów tego typu obiektów. Młyny paliły się w Złoczewie, Prusinowicach i Sieradzu. Największy z nich wybuchł w czerwcu 1991 roku w młynie automatycznym w Sieradzu przy ulicy 15-go grudnia.
Pożar wybuchł na styku zmian. Już na rondzie przekazałem Jurkowi Zającowi na stanowisko kierowania żeby wysyłał tu wszystko co

się da. Do pożaru było jeszcze kilkaset metrów, a cała ulica była zadymiona wspomina ogn. Wojtek Jurek - dowódca zmiany Zawodowej Straży Pożarnej z Sieradza, która w liczbie dwóch zastępów podążała do pożaru. Mieliśmy trudności z rozpoznaniem. Za mało informacji otrzymaliśmy od pracowników. Nie wiedzieliśmy gdzie powstał pożar, gdzie to się zaczęło. Nie tylko młyn, ale i cała ulica była gęstym dymie. Prawdopodobnie palił się

pion maszynowy, ale zanim do tego doszliśmy pożar już się rozprzestrzenił ciągami technologicznymi na dalszą cześć obiektu.
Akcja trwała wiele godzin, podwórko było całe w pianie, przybywały dalsze siły i środki spoza województwa, z £odzi i z Pabianic. Pożar gasiło

były mało wydajne i po wodę jeździliśmy do Polmosu, gdzie zlokalizowane były przeciwpożarowe zbiorniki wodne, które nam udostępniono - wspomina Tomasz Ciesielski kierowca GBA I rzutu ZSP w Sieradzu. Pamiętam jak przyjechał Michał Fajbusiewicz z  łódzkiej

półbuty w pianie, która była wszędzie. Pożar udało się po kilku godzinach zlokalizowaæ, dzięki czemu uratowano znaczną cześć naprawdę dużego młyna. Spaleniu uległo około 1/4 powierzchni   młyna   na   kondygnacjach   1-4. Pozostałą  cześć   uratowano.   Pożar  powstał   od zwarcia silnika na I piętrze obiektu.

Pożar lasu w Stolcu
W sierpniu 1992 rok w okolicach m. Stolec gm. Złoczew w godzinach popołudniowych wybuchł pożar lasu. Miałem wtedy 14 lat i pamiętam jakby to było dzisiaj wspomina mieszkaniec Stolca - Jarosław Gałęza, wtedy obserwator, a dziś młodszy ogniomistrz w sieradzkiej JRG. Panowała susza. Pożar bardzo szybko przeobraził się w wierzchołkowy. To była prawdziwa burza ogniowa. Dziś, mimo dziewięciu lat praktyki w PSP i kilku wcześniej w OSP, nie spotkałem się więcej z takim żywiołem. Ogień przechodził nad drogą na której stały samochody strażackie.
Był to jeden z najpoważniejszych pożarów lasu w historii sieradzkiej straży. Pożar został powstrzymany i ograniczony do powierzchni 27 ha w ciągu doby. Akcja trwała jeszcze około 5 tygodni
ze względu na palące się torfy i mursze. W trakcie powrotu do jednostki załogi otrzymały drogą radiową informacje o wprowadzeniu stanu podwyższonej gotowości operacyjnej, co wiązało się ze skoszarowaniem. Miało to ścisły związek z szalejącym w okolicach Kuźni Raciborskiej pożarem lasu. Wkrótce do akcji „RUDY" -największego pożaru lasu w Europie wyruszyły jednostki Straży Pożarnej z całego kraju. Nasi strażacy też tam byli. Kuźnia Raciborska
Pożar lasu w nadleśnictwie  Rudy Raciborskie rozpoczął się 26 sierpnia 1992. Ogień pojawił się

nich to strażacy: aspirant Andrzej Kaczyna z Komendy Rejonowej Straży Pożarnej w Raciborzu, awansowany pośmiertnie do stopnia młodszego kapitana i druh Andrzej Malinowski z OSP Kłodnica, trzecią był człowiek, który zginął w wypadku samochodowym, do którego doszło na terenie akcji. 50 osób odwieziono do szpitala, a lekko poszkodowanych którym pomocy udzielono na miejscu było ok. 2000. Spłonęło 15 wozów gaśniczych i 26 motopomp. Rozgrzany popiół pogorzeliska zniszczył 70 km węży strażackich. Od kilku lat w miejsce tragedii przyjeżdżają wycieczki z kraju i z zagranicy. Chcą zobaczyæ jak odradza się zniszczony las.
około godziny 13.50 i został zauważony w oddziale 109 (przy torach kolejowych łączących Racibórz z KędzierzynemKoźlem) Leśnictwa Kiczowa, Nadleśnictwa Rudy Raciborskie, w pobliżu miejscowości Solarnia. Najprawdopodobniej spowodowała go iskra spod kół hamującego pociągu. Pożar udało się ugasiæ dopiero cztery dni później, a jego dogaszanie trwało do 12 września. Dużą rolę podczas gaszenia odegrało masowe (pierwsze  i jak dotychczas jedyne) użycie  22
samolotów PZL M18 Dromader zrzucających "bomby wodne" na czoło pożaru. Zniszczenia na terenie nadleśnictw: Rudy Raciborskie, Rudziniec i Kędzierzyn-Koźle miały cechy klęski ekologicznej. Żywioł pochłonął trzy ofiary wśród ludzi   dwie z

mleczarskiego. Zostaje zaalarmowana straż pożarna w Sieradzu. Na miejsce przybywają zastępy ratownictwa chemicznego, technicznego oraz zastępy gaśnicze. Z £odzi wyrusza do Sieradza grupa specjalistyczna ratownictwa chemicznego.
Sytuacja jest poważna. Nie można dopuścić do swobodnego ulatniania się amoniaku. Grozi to powstaniem śmiercionośnej chmury. Zagrożone jest w pierwszej kolejności sąsiadujące z obiektami mleczarni osiedle   mieszkaniowe.   Ratownicy
Awaria instalacji amoniaku
W dniu 02.01.1993 roku na terenie Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej miała miejsce awaria instalacji amoniaku. W wyniku rozszczelnienia instalacji technologicznej doszło do wycieku amoniaku w pomieszczeniu maszynowni chłodniczej. Późne popołudnie. Okolica jednego z sieradzkich osiedli mieszkaniowych. Obiekty Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej. Podczas rutynowego obchodu ochrona zauważa awarię instalacji amoniaku wykorzystywanego w procesach   technologicznych   każdego   zakładu
biorą pod uwagę ewakuację ludności jednak na razie komunikaty dla ludności ograniczają się do nakazu szczelnego zamykania okien, drzwi i szybów wentylacyjnych. Zagrożenie skażenia atmosfery amoniakiem ratownicy minimalizują poprzez postawienie kurtyn wodnych, powstrzymujących trujący gaz. Obyło się bez ofiar, ale nie wszędzie i nie zawsze tak bywa, a historia zna tragiczne finały takich awarii. Za to na terenie zakładów po awarii nie można było znaleźć jednej żywej rośliny. Całe szczęście, że był to dzień wolny od pracy bo taki sam los mógł spotkaæ ludzi przebywających w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca awarii
Była to pierwsza akcj a ratownictwa chemicznego w której brali udział sieradzcy strażacy w dopiero, co zakupionych ubraniach gazoszczelnych.

Akcja ratownictwa chemicznego Warta 1993 r.
30 lipca 1993 roku o 9.44 WSKR zostało powiadomione o rozlanej nieznanej substancji w miejscowości Warta przy ulicy 22-go lipca (przy magazynie GS). Na miejsce zadysponowano SRT, GLBA z trocinami i wapnem, GBA 2,5/16 oraz GCBA 6/32 z OSP. Na miejsce przybyli: Zastępca Komendanta Wojewódzkiego PSP w Sieradzu st. bryg. Józef Wójt wraz z grupą operacyjną KW PSP oraz Komendant Rejonowy PSP w Sieradzu st. kpt. Jan Nowakowski i Zastępca Dowódcy Jednostki Ratowniczo Gaśniczej ml. kpt. Jacek Strumiński. Wkrótce rozpoznano rodzaj substancji oraz przystapiono do neutralizacji i odkażania terenu. W akcji wykorzystano ubrania „Responder" . Akcja trwała do 16.43. Po powrocie do bazy uczestnicy akcji zostali przebadani przez lekarza, który nie stwierdził zatruæ.

Nieznaną substancją okazały się przeterminowane środki ochrony roślin - TINOX

Powódź Tysiąclecia 1997 rok
Na tę powódź nasz kraj nie był kompletnie przygotowany. Nazwano ją wkrótce Powodzią Stulecia a nawet Tysiąclecia. Była unikalna w historii Polski. W dorzeczu górnej Odry fala powodziowa przekroczyła o 2-3 m najwyższe notowane dotąd stany wód. W dorzeczu Wisły powódź miała łagodniejszy przebieg wobec niższych  opadów  i  mniejszego  przyboru wód.

Dodatkowo w dorzeczu Odry problem powstał wobec faktu, że rzeki są tu w znacznej mierze uregulowane, a niedrożność ich koryt, zły stan techniczny urządzeń hydrotechnicznych i m.in. powojenna zabudowa polderów pogorszyły sytuację. Bilans powodzi to 55 ofiar śmiertelnych, straty materialne szacowane na około 12 mld złotych. W wyniku powodzi dach nad głową straciło 7000 ludzi, straty z tytułu zniszczenia majątku poniosło 9000 firm. Woda zniszczyła lub uszkodziła 680 000 mieszkań, 4000 mostów, 14 400 km dróg,

613 km wałów przeciwpowodziowych i 500 000 ha upraw.
Sieradzcy strażacy uczestniczyli w likwidacji skutków powodzi w dwóch miej scach. Na początku lipca w rejon Kędzierzyna Koźla skierowano dwa nasze zastępy. Nasza cysterna z wodą dostarczała wodę pitną do zalanych gospodarstw. Rejon działania był rozległy. Dowozili wodę nawet do bloków na terenie Czechosłowacji. Czesi byli bardzo życzliwi dla nas, zresztą nie ma się co dziwiæ, w końcu im pomagaliśmy. Najpierw skierowano nas do Głupczyc, skąd tamtejszy dowódca JRG wysłał nas do zalanych sąsiadów zza południowej granicy. wspomina st. ogn. Sylwester Wrzosek.
Drugi zastęp to SLRW czyli FSO Polonez z pontonem Marines. Załoga prowadziła ewakuację mieszkańców Kędzierzyna Koźla ulicami miasta zamienionymi w rwące potoki. Podczas jednego z kursów spód pontonu został rozdarty o dach zatopionego przystanku autobusowego. Dostaliśmy kolejną łódź, którą dalej prowadziliśmy ewakuację mieszkańcom   oraz   dowóz  żywności   dla   osób

pozostałych w swoich domach. Najbardziej przeżyłem transport osób wymagających pomocy lekarskiej do pobliskiego szpitala, który mimo, iż zalany, dalej funkcjonował na wyższych piętrach, wspominam!, asp. Tomasz Chmielewski. Powrót do Sieradza był bardzo trudny, bo gdy pewnej nocy prowadziliśmy dalszą ewakuację mieszkańców, fala powodziowa, która nadeszła, zalała siedzibę Straży Pożarnej wraz z naszym Polonezem. Przestał pod wodą kilka dni, zanim woda opadła. O dziwo po osuszeniu i wymianie płynów bezpiecznie wróciliśmy do Sieradza. Żywot Poloneza po powodzi nie trwał długo. Wkrótce zżarła go rdza.

Kilka dni po powrocie z Kędzierzyna Koźla postawiono w stan gotowości Kompanię Kalisko-Sieradzką i w ramach Batalionu Poznań wysłano nas do Nowej Soli. Miasto oczekiwało na wielka wodę. Wkrótce miała przejść tędy fala powodziowa. Sklepy, domy, duża cześć budynków z zamurowanymi drzwiami i oknami na poziomie parteru. Cały nasz Batalion ulokowano w starych

koszarach wojskowych, skąd byliśmy dysponowani do działań takich jak patrolowanie i umacnianie wałów na Odrze, umacnianie wałów, wypompowywanie wody z zalanych ulic, budynków i piwnic. Dzięki odpowiednim zabezpieczeniom i przygotowaniom oczekiwana wielka woda nie była aż tak wielka a Nową Sól uznano za pierwsze dobrze zabezpieczone przed faląmiasto nad Odrą.

Wierzchowice 2002 rok
A zatem gdzie nas nie było, albo gdzie jeszcze byliśmy. Krajowy System Ratowniczo Gaśniczy pozwala na przerzucenie znacznych sił i środków z jednego rejonu w kraju w inny zagrozony rejon w

przechodziły  strażakom koio nosa. W       komendzie jeszcze    wszystko toczy się pod dyktando    zbliżającej się    uroczystości, ale i tam po spłynięciu pierwszych meldunków  z  akcji  robi   się  gorąco.   Dowódca   informuje    PSK    o potrzebie    dysponowania      kofej-nych sił i środków na   teren   akcji.   Z terenu       powiatu ściągane    są    siły OSPT   Brakuje   ludzi,   sprzętu, aparatów, wkrótce także środka   pianotwórczego.   Produkty spalania wydzielające się z pożaru     są    bardzo    toksyczne. Wiatr często zmienia się, zmuszając   ratowników   do   pracy w    aparatach,    nawet    na    zewnątrz płonących hal  produkcyjnych. Pada decyzja o ściąganiu  ratowników   z   wolnych zmian służbowych. Nie jest to trudne zadanie. Dzięki zbliżającej    się   uroczystości    większość z nich przebywa w strażnicy. Niejednemu spod nomexu wystaje  "kołnierzyk   od   białej koszulą   która   miała   się  dziś przydać w zupełnie innym celu.
Pożar zlokalizowano na powierzchni ok. 1100 metrów kwadratowych. Spaleniu uległy dwie hale - produkcyjna i magazynowa, wiata magazynowa oraz zewnętrzne składowisko surowca. Podano w trakcie akcji 11 prądów wody oraz 7 prądów piany. W akcję zaangażowane było 11 zastępów JRG, co stanowiło 51  osod oraz 14
r
Święto w boju
Poranek 10 maja 2002 roku w sieradzkiej strażnicy. Tygodniami pieczołowicie przygotowywana uroczystość z okazji Dnia Strażaka odbędzie się właśnie dziś i to już całkiem niedługo, początek o godz. 10. Tymczasem trwa zmiana służby. Stan: 14 ludzi, większość z nich na starcie dostaje sporo zajęć, aby imprezę zapiąć na ostatni guzik. To ważne, bo będą goście z władz miasta, powiatu, z komendy wojewódzkiej, zarządu OSP oraz jeszcze paru VIP-ow i oczywiście my -strażacy. To nasze święto. Około 8.30 robi się w strażnicy coraz ciaśniej. Przybywa odświętnie ubranych kolegów z wolnych zmian z myślami, że już bardzo niedługo przyjdzie im odbierać odznaczenia, awanse w stopniach, dla wielu te pierwsze, ale może właśnie dlatego najważniejsze, niezapomniane. Chwilami można zapomnieć, że się jest na służbie, mając przed oczyma ten widok, czując atmosferę zbliżającego się święta. Najpierw ma odbyć się oficjalna uroczystość, potem ounisko, kiełbaski, pokazy konkurencji pożarniczych dla zgromadzonych gości w wykonaniu reprezentacji powiatu sieradzkiego przygotowującej się do obrony tytułu mistrzów województwa. Cóż może zakłócić zbliżającą się nieubłaganie tak błogą sielankę? Jak to w naszej nieprzewidywalnej służbie - ALARM.
Dyżurny otrzymuje zgłoszenie o pożarze w zakładzie produkującym dzianinę, ociepla-cze, ltp. Już w drodze do zdarzenia widać ogromny słup czarnego dymu nad miastem. Obchodv dnia strażaka właśnie

Ten „świąteczny1* pożar na długo pozostanie sieradzkim strażakom w pamięci
zastępów OSP - 80 osób, straż miejska, policja, pogotowie energetyczne, a nad Bezpieczeństwem ratowników czuwał zespół pogotowia ratunkowego. Akcja ratownicza trwała ponad 7 godzin. A w strażnicy planowana impreza rozpoczęła się punktualnie. Było więcej gości niż gospodarzy. Nie było kogo nagradzać, awansować i odznaczać. Prawie wszyscy strażacy byli przy pożarze. Dostali z okazji swego święta niezły wycisk, ale tez i prezent od tosu. Biorąc pod uwagę rozmiary pożaru, skalę zagrożenia z jakim ratownicy się stykali podczas działań, należy docenić to, iż wszyscy wyszliśmy z tej akcji bez szwanku. To chyba zrównoważy uroczyste nominacje. Takie pożary zawsze były i pewnie ciągle jeszcze będą się zdarzać i to bez względu na wszelkie planowane uroczystości. Kolejny dowód na to, że w naszej zaszczytnej służbie niewiele da się zaplanować. ml. kpt. Jarosław Wasylik

Ptasia grypa
znalezienia łabędzia nie miał prawa nikt przebywaæ (strefa zero) Maty z dezynfekującą cieczą (roztworem sody) pojawiły się na moście przy wjeździe do strefy zapowietrzonej.(promień 3 km od znalezienia ptaka). Akcj a zgodnie z procedurami prowadzona była 30 dni. Kolejnych ognisk ptasiej grypy nie wykryto.
Pierwszy w województwie łódzkim przypadek ptasiej grypy wykryto u łabędzia w powiecie sieradzkim. Martwy ptak został znaleziony obok mostu na Warcie, która wpływa tu do zbiornika Jeziorsko. Informacje o ognisku ptasiej grypy w naszym powiecie otrzymaliśmy od

Wjazd i wyjazd ze strefy zapowietrzonej odbywał się po specjalnych matach dezynfekcyjnych, które były regularnie nawilżane specjalnym roztworem sody.
WSKR w niedzielę o 16.30 wspomina asp. sztab. Krzysztof Sitarek dyżurny operacyjny powiatu pełniący służbę w dniu 08.05.2006 roku. Od tej chwili zaczął się bardzo gorący czas, a my przecieraliśmy szlak służb ratowniczych w tego typu przypadkach na terenie województwa łódzkiego. Najbliższa okolica została uznana za teren zapowietrzony. W promieniu 50 metrów od miejsca

Tragiczne żniwo wypadków
24 czerwca, ostatni dzień roku szkolnego. Ze szkoły do domu fiatem 125p wracają dwie kobiety wraz z dzieæmi. W pewnej chwili jadąca z naprzeciwka ciężarówka przekracza oś jezdni i doprowadza do czołowego zderzenia z fiatem. Przybyłe zastępy straży pożarnej wraz z pogotowiem ratunkowym zastały na miejscu następującą sytuację: Fiat znajduje się w rowie. Wewnątrz trzy osoby w tym dwie przyciśnięte deską rozdzielczą. Na zewnątrz zwłoki dziecka ok. 9-10 lat, które siła uderzenia wyrzuciła z pojazdu. Kobiety uwięzione w pojeździe również nie żyły. Przeżyła jedynie druga dziewczynka, którą w ciężkim stanie natychmiast przewieziono do szpitala. Strażakom pozostało wydostanie zwłok kobiet z wraku. Jeden ze strażaków biorących udział w akcji tak relacjonował przebieg akcji: „Ciężko było rozpoznaæ co to za pojazd, tak był rozbity i te dzieci najgorszy widok w mojej służbie. Niewinne dzieci w kałuży krwi. Wokół wśród wielu drobiazgów, toreb, gazet, fruwają świadectwa szkolne. Jedno z nich już na pewno do szkoły nie pójdzie, drugie walczy o życie. Jeden widok utkwił mi szczególnie w głowie uświadczajac mnie w przekonaniu, jak kruche jest ludzkie życie. Wśród zgliszczy, pogiętych blach, pasażerka, która zginęła, trzymała w dłoni „ chipsa ". Cienki, delikatny płatek ziemniaczany, a gdzieś w nogach leżała niedokończona paczka. Wokół same zgliszcza, zniszczony pogięty samochód, którego kawałki porozrzucane są wokół na kilkanaście metrów, a ona zastygła trzymając coś tak kruchego i delikatnego. Niezapomniany widok ".

Na wesoło
Akcje ratownicze niosą czasem za sobą prócz tragedii sporo radości i śmiechu. Zdarzają się akcje, które wchodzą do historii i opowiadane z pokolenia na pokolenie rozluźniają napięcie, jakie na co dzień towarzyszy ratownikom. Sporo takich akcji związanych jest ze zwierzętami, jakie nierzadko strażakom przychodzi ratowaæ
Pewna Pani, wielokrotna dostarczycielka nietypowych zdarzeń z udziałem zwierzątek, zgłosiła do stanowiska kierowania, iż na jednym z osiedli domków jednorodzinnych, zaplątany w antenę telewizyjną na dachu posesji wisi ptak. Znając wcześniej panią i jej niekonwencjonalne nastawienie do zwierząt, dyżurny operacyjny powiatu przyjął zdarzenie. Ciągle miał w pamięci ostatnie zdarzenia z udziałem tej pani, kiedy to najpierw wysłała straż na pomoc przymarzniętemu łabędziowi, a potem, gdy odleciał oskarżyła strażaków, że sobie rosół z niego ugotowali. Innym razem szpak zaplątany w żyłkę na czubku drzewa stał się przyczyną częściowego paraliżu miasta, bowiem „obrończyni zwierząt" postawiła na nogi straż pożarną, a ta mogła pomóc ptaszkowi, lecz nad drzewem przebiegała sieæ wysokiego napięcia uniemożliwiająca rozłożenie specjalistycznego sprzętu. Finał zdarzenia to pół miasta pozbawione przez godzinę prądu i widowiskowe rozplatanie i uwolnienie ptaszka marki Szpak, przez zaprzyjaźnionego alpinistę.
Te akcje tkwiące w pamięci oficera operacyjnego powiatu nie wróżyły nic dobrego. Postanawia, że tym razem postara się zadowoliæ panią. Straż zadziała na piątkę, choæby nie wiem co.
Niestety od początku idzie opornie. Przybyły na miejsce zastęp nie zostaje wpuszczony na teren posesji przez gospodarza. W dali, na dachu

Kontrola narodzin
jego domu widaæ czarnego ptaka zaplątanego w antenę TV. Pani miesza z błotem gospodarza, który jednak pozostaje niewzruszony. Policja nie potrafi przekonaæ właściciela posesji do współpracy. Oburzona pani ściąga lokalne media. Sytuacja patowa. Strażacy wiedzą, co trzeba robiæ, ale im się nie pozwala. Wreszcie dowódca akcji ratowniczej asp. sztab Ryszard Słowiński wpada na pewien pomysł i sprawa znajduje niekonwencjonalny finał. Na publicznej drodze przed posesją strażacy sprawiająpodnośnik hydrauliczny BRONTO, który można rozłożyć w pionie na ponad 50 metrów, ale i w poziomie na ok. 26 metrów. Scena niczym z „Nie ma mocnych". Gospodarz na dole wymachuje łopatą, j ak Pawlak z okrzykiem „na moje niebo wlata!". A strażacy około 10 metrów nad ziemią, tak, aby nie byæ w zasięgu łopaty, podjechali koszem podnośnika pod antenę i uwolnili ptaszka.

Ekipa do zadań specjalnych - takich trzech jak ich dwóch to nie ma ani jednego !!!
Koty dachowe z centralnej Polski

Może i poleci, ale w którą stronę?
Czy się stoi, czy się leży, jednakowo się należy!!!

A może by tak odwrotnie

Czary Mary
Lato 2005. Włocin gm. Blaszki. Strażacy gaszą pożar budynku gospodarczego na terenie niewielkiego gospodarstwa należącego do starszego, samotnego mężczyzny. Typowy pożar, więc standardowe zadziałanie i po niespełna dwóch godzinachjestjużpo akcji.
Jakież było zdziwienie strażaków, gdy po kilkunastu godzinach dyżurny operacyjny wysyła zastępy do pożaru w tym samym gospodarstwie. Tym razem ma się paliæ podobno budynek mieszkalny. Strażacy raczej w to nie wierzą. Czasem zdarza się, choæ niezwykle rzadko, że pożar ugaszony przed wieloma godzinami, zwłaszcza gdy płonęła słoma czy siano, rozgorzeje na nowo. Więc raczej podejrzewano, że pali się budynek gospodarczy, a nie mieszkalny. Dojeżdżają na miejsce, a dowódca udaje się na rozpoznanie. W pomieszczeniu pokoju czuæ spaleniznę. Starszy mężczyzna twierdzi, że w łazience, w misce z brudną bielizną zapaliła się jego piżama. Dowódca ogląda miskę i widzi rzeczywiście częściowo spaloną odzież. W pobliżu nie ma żadnego źródła otwartego ognia, czy choæby rozgrzanego żelazka, które mogłoby wywołać pożar, a starszy schorowany mężczyzna nie pali papierosów.
Wraz z gospodarzem przechodzą do
pokoju, gdzie dowódca dalej stara się dociec
przyczyny niewielkiego pożaru. To, co słyszy od
dziadka, równie dobrze można by włożyć między
bajki gdyby nie	Ale po kolei.
Dziadek opowiada, że u niego w domu dzieją się dziwne rzeczy, ale po jego głosie nie wydaje się byæ tym szczególnie zaniepokojony. Twierdzi, że nie może oddalaæ się za daleko od domu, bo ciągle mu się coś zapala. Wczoraj wrócił ze szpitala i parę dni go nie było. Przechodzą do

następnego pokoju. Na stole leży spalona gazeta, która ponoæ spłonęła dziś rano. W biblioteczce w segmencie stoją ciasno poukładane książki. Dwie z nich częściowo spalone. Dlaczego tylko dwie? Właśnie, dlaczego?
Może i coś tu nie jest w porządku, a może dziadek sam to zaaranżował, bo sam siedzi i na starość „zdziwaczał" pomyślał dowódca. Wracają z pokoju, a z łazienki wydobywa się dym. Kolejny mały pożar! Tym razem spaliła się rolka papieru toaletowego. Dziadek mieszkał sam. Cały czas był z dowódcą. Czekający na zewnątrz strażacy twierdzili, że nikt w tym czasie nie wchodził do domu.
Jak więc wyjaśnić zapalenie się papieru? Dziadek wzruszył ramionami i stwierdził, że to u niego normalne.
Zaprosił dowódcę do kurnika. Wewnątrz pośród około ośmiu gniazd, w których kury znoszą jaja, w oczy rzucają się dwa spalone gniazda. Wokół słoma, która z łatwością przeniosłaby ogień na sąsiednie gniazda, jednak tak się nie stało. Kompletne czary mary. Dowódca nie widząc zagrożenia podejmuje decyzje powrotu do bazy. Dziadek uspokaj a ratowników, że teraz już powinno byæ w porządku, bo wrócił ze szpitala i nie ma zamiaru na dłużej opuszczaæ domu. Gdy zastęp opuszcza podwórze, sam z siebie na oczach strażaków zapala się składowany pod oborą obornik.
Jeden ze strażaków uczestniczący w akcji, po powrocie do bazy, zauważył na nogawce swoich nowych spodni koszarowych wypaloną dziurę. Najciekawsze jest to, że spodnie były jeszcze rano nowe i nie miały kontaktu z żadnym ogniem. Brrrrr!

DPS w ogniu.
.. Sytuacj a była dramatyczna. poważny pożar w jednym z pokoi, zupełnie zadymiony korytarz długości 150 metrów. A wzdłuż niego 55 pokoi pensjonariuszy, którzy chcąc się wydostaæ, brną przez zadymiony korytarz zupełnie na oślep. Idą o kulach, jadą na wózkach, prawie ich nie widaæ, słychać tylko jak się duszą od dymu. Naprzeciw dziewięciu strażaków i dziewięć osób personelu.

Koniec roku kolejny raz przysporzył sieradzkim strażakom sporo pracy. 29go grudnia 2007 roku około 18.40 dyżurny odbiera zgłoszenie
 0	pożarze w Domu Pomocy Społecznej w Sieradzu.
Dyżurny w pierwszym rzucie wysyła trzy zastępy
GBA 2,1/16 , GCBA 5/24 oraz SD-30. Obiekt
oddalony j est od siedziby KP PSP około 400 metrów
 1	zanim portier sprawdzi czy to „fałszywka" a takich
było tam już wiele, zastępy są już na miejscu. O
dziwo tym razem już na pierwszy rzut oka widaæ, że
to nie jest alarm fałszywy. Portiernia opuszczona, z

Korytarze były zadymione i ewakuacja była niezwykle trudna
okien korytarza na I piętrze wydobywa się gesty
dym no i niestety zamknięta brama jest pierwszą
przeszkodą do sforsowania. Gdy już udaje się
wprowadziæ wozy na teren DPS-u i przeprowadziæ
wstępne rozpoznanie okazuje się, że płonie
wyposażenie jednego z pokoi pensjonariuszy.
Lokatorkę przed przybyciem PSP desperackim
czynem wyciąga jedna	z pielęgniarek
dyżuruj ących tego dnia na piętrze. Poprzez otwarte drzwi do pokoju wydobywa się gęsty dym, który szybko wypełnia całą kondygnację, zmuszając ratowników do podjęcia ewakuacji wszystkich pensjonariuszy z tego piętra. Dyżurny PSK dysponuje dalsze siły i środki z terenu powiatu. Działania ratownicze prowadzone są na dwóch płaszczyznach tzn. zastęp GBA ma za zadanie zlokalizowaæ   i  ugasiæ   pożar,   natomiast  zastęp

GCBA wraz z personelem podejmują działania ewakuacyjne, które wkrótce stają się głównym i najtrudniejszym elementem działań.
Spostrzeżenia dowodzącego działaniami ratowniczymi -dowódcy JRG w Sieradzu st. kpt. Andrzej a Marczaka były następujące : Bardzo trudna i specyficzna akcja ratownicza. Z jednej strony pożar jednego z pokoi, który trzeba opanowaæ a z drugiej strony, rozwój pożaru spowodował znaczne zadymienie   całej   tej
kondygnacji i konieczność ewakuacji wszystkich zamieszkujących I piętro. Pech, że pożar wystąpił na piętrze zajmowanym przez osoby ograniczone ruchowo i najbardziej schorowane. Poza tym na własnej skórze odczuliśmy, jakeiężko siępraeuje ze starszymi ludźmi. Są jak dzieci, a przy tym dużo bardziej uparci i wydaje im się, że jak wojnę przeżyli to i pożar im nic nie zrobi. Co do samych działań to największy dylemat miałem w momencie wprowadzenia do działań wentylatorów osiowych. Zbyt wczesne ich uruchomienie, czyli jeszcze zanim roty pracujące przy gaszeniu pożaru zlokalizowały by pożar, mogłoby zintensyfikowaæ jego rozwój. Z drugiej strony trzeba to było zrobiæ jak najszybciej, bo zadymiony był korytarz i ponad 50 pokoi, gdzie przebywali ludzie, których stopniowo ewakuowaliśmy. Liczba osób oczekujących pomocy była przerażająca, na szczęście personel pracował bardzo ofiarnie ramię

Pokój w którym powstał pożar
w ramię ze strażakami, dołączyli wkrótce strażacy OSP, policjanci i strażnicy miejscy i jakoś poszło. Dobrze że pielęgniarka zdążyła wyciągnąć staruszkę zanim stała się jej krzywda. To na pewno dla Pani Małgorzaty trudne doświadczenie -przełamać lęk i wejść do płonącego pokoju. Do pełni szczęścia brakło tylko, żeby wychodząc zamknęła drzwi. Byæ może wtedy nie doszłoby do zadymienia tak wielkiej powierzchni, a i rozwój pożaru nie byłby tak intensywny. No cóż nie można mieæ wszystkiego. Dzięki temu, że na klatkach schodowych zadziałały klapy dymowe i pożar udało się szybko zlokalizowaæ, odstąpiliśmy od ewakuacji pozostałych pięter. Sprawna akcja ratownicza, pokazała jak ważnym elementem są próbne ewakuacje takich obiektów. Ćwiczeń nigdy nie za wiele i dlatego wyæwiczony i wiedzący co robiæ personel to prawdziwy skarb w takich sytuacjach, choæ oczywiście nigdy nie jest tak, żeby nie   mogło   byæ   lepiej.   Bardzo   dobrze   że   to

nowoczesny   obiekt,   który   posiada   urządzenia
wspomagaj ące akcj ę ratowniczą i że znaj duj e się po
sąsiedzku. Mamy na naszym rejonie kilka DPS-ów
umiejscowionych w obiektach zabytkowych, które
charakteryzują   się   chociażby   drewnianymi
stropami   oraz   kilkunastokilometrowymi
odległościami od strażnicy. Nie muszę mówiæ, co
by było, gdyby pożar powstał w tamtych obiektach.
Dochodzę do wniosku, że skończyło się bardzo
szczęśliwie analizując chociażby ostatnie pożary
DPS-ów w kraju czy za granicą.
POŻAR W CYFRACH
230 - tylu pensjonariuszy zamieszkuje sieradzki
DPS
170 - tyle osób jest zatrudnionych w DPS-ie
9 - liczba osób personelu dyżurującego w chwili
pożaru
65- liczba ewakuowanych z I piętra
55- liczba pokoi pobytu na I piętrze
10-liczba zastępów pracujących przy akcji
44- liczba ratowników PSP i OSP
16- liczba policj antów
4- liczba strażników miejskich
3 - liczba zespołów pogotowia ratunkowego
2- ilość prądów wody
15 - tyle metrów kwadratowych liczył pokój w
którym wybuchł pożar
3000-   powierzchnia   zadymionej   kondygnacji
obj ętej ewakuacją (150m x 20m) (55 pokoi)
4- ilość wentylatorów osiowych użytych do
wentylacji
4- tyle osób z personelu otrzymało nagrody
1-odznaczenie   za   wyprowadzenie   osoby   z
płonącego   pokoju   otrzymała   Pani   Małgorzata
Kolasa (Złoty Medal Za Zasługi Dla Pożarnictwa)

£ódzki Komendant Wojewódzki odznacza Panią Małgorzatę Kolasę, która narażając własne życie wyprowadziła pensjonariuszkę z pomieszczenia objętego pożarem.