EGZAMIN ADWOKACKI

Zadanie z zakresu prawa cywilnego 

Pieczęć Biura Podawczego                                                                      Łódź, 19 listopada 2007 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia
wpłynęło 19 listopada 2007 r.
     +  4 załączniki
podpis nieczytelny      

Pieczęć
Skasowano znaki opłaty                                    	Sąd Rejonowy
sądowej za kwotę 50 zł                                     	dla Łodzi-Śródmieścia
w dniu 19.11.2007 r.                                         	w Łodzi
podpis nieczytelny                                             	III Wydział Cywilny
                                                                           	Al. Kościuszki 107/109
                                                                          	90-928 Łódź

WNIOSEK
o stwierdzenie nabycia spadku

                                                  Wnioskodawca: Jan Kowalski
                                                                              zam. w Łodzi, ul. Anny 2 m. 7
                                                                              reprezentowany przez adw. Adama Mądrego,
                                                                              Kancelaria Adwokacka w Łodzi, ul. Jasna 2

                                   Uczestnik postępowania: Tomasz Jasny,
                                                                              zam. w Łodzi, ul. Cicha 4

W imieniu wnioskodawcy wnoszę o:

stwierdzenie, że spadek, w skład którego nie wchodzi gospodarstwo rolne, pozostały po Ewie Jasny, zmarłej w dniu 23 października 2007 r. w miejscu swego ostatniego zamieszkania w Łodzi, na zasadzie dziedziczenia ustawowego nabyli wnioskodawca i uczestnik postępowania, każdy
z nich po połowie.

Uzasadnienie

Ewa Jasny była matką wnioskodawcy i uczestnika postępowania. Ostatnio stale zamieszkiwała w Łodzi przy ul. Kusocińskiego 118 m. 9. Ewa Jasny zmarła w dniu 23 października 2007 r. W skład spadku po zmarłej wchodzi tylko własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
w którym ostatnio stale zamieszkiwała.
            (dowód: odpis aktu zgonu spadkodawczyni, 
                           odpis aktu urodzenia wnioskodawcy,
                           odpis aktu urodzenia uczestnika postępowania – o którego złożenie wnoszę by Sąd zobowiązał uczestnika postępowania.)
Wnioskodawca jest synem spadkodawczyni z jej pierwszego związku małżeńskiego. Poza wnioskodawcą i uczestnikiem postępowania spadkodawczyni nie posiadała innych dzieci pozamałżeńskich i przysposobionych.
Żaden ze spadkobierców ustawowych nie odrzucił spadku i nie został wydziedziczony przez spadkodawczynię.
Ewa Jasny zmarła będąc wdową. 
Wobec powyższego wnoszę jak wyżej.

                                                                             		adwokat Adam Mądry
                                                                               		   podpis nieczytelny

Załączniki:
1.pełnomocnictwo,
2.dwa odpisy aktów stanu cywilnego,
3.odpis wniosku dla uczestnika.

RZECZPOSPOLITA POLSKA

Województwo:  łódzkie
Urząd Stanu Cywilnego w: Łódź - Centrum

ODPIS SKRÓCONY AKTU URODZENIA

1.	Nazwisko:  Kowalski
2.	Imię (imiona): Jan
3.	Data urodzenia: dziesiątego maja tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego (10.05.1970) roku
4.	Miejsce urodzenia: Łódź
5.	Imię (imiona) i nazwisko rodowe (ojca): Karol Paweł Kowalski
6.	Imię (imiona) i nazwisko rodowe (matki): Ewa Dobra

Poświadcza się zgodność powyższego odpisu 
z treścią aktu urodzenia Nr: III/1730/1970
Łódź, dnia 08.11.2007

Pobrano opłatę skarbową 
w wysokości 22 zł
      
       KIEROWNIK
Urzędu Stanu Cywilnego 

RZECZPOSPOLITA POLSKA

Województwo:  łódzkie
Urząd Stanu Cywilnego w: Łódź - Górna

ODPIS SKRÓCONY AKTU ZGONU

I.	Dane dotyczące osoby zmarłej:
1.	Nazwisko:  Jasny
2.	Imię (imiona): Ewa
3.	Nazwisko rodowe: Dobra
4.	Stan cywilny: wdowa
5.	Data urodzenia: 22 listopada 1947 r.
6.	Miejsce urodzenia: Łódź
7.	Ostatnie miejsce zamieszkania: Łódź, ul. Kusocińskiego 118 m. 9
II.	Dane dotyczące daty i miejsca zgonu:
1.	Data: dwudziestego trzeciego października dwa tysiące siódmego roku (23.10.2007)
2.	Miejsce: Łódź
III.	Dane dotyczące małżonka osoby zmarłej:
1.	Nazwisko: ---
2.	Imię (imiona): ---
3.	Nazwisko rodowe: ---
IV.	Dane dotyczące rodziców osoby zmarłej:
1.	Imię (imiona): Edward (ojciec), Lucyna (matka)
2.	Nazwisko rodowe: Dobry (ojciec), brak danych (matka) 

Poświadcza się zgodność powyższego odpisu 
z treścią aktu zgonu Nr: II/2240/2007
Łódź, dnia 12.11.2007

Zapłacono opłatę skarbową 
w wysokości 22 zł                                                                                               KIEROWNIK
Urzędu Stanu Cywilnego

Pełnomocnictwo

Udzielam pełnomocnictwa adwokatowi Adamowi Mądremu, prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Łodzi przy ul. Jasnej 2, do prowadzenia mojej sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po mej zmarłej matce Ewie Jasny.

                                                                         			 Jan Kowalski
                                                                     			         podpis nieczytelny

Łódź, dnia 15 listopada 2007 r.

Bankowy dowód wpłaty kwoty 17,00 złotych, dokonanej w dniu 16 listopada 2007 r.
przez  adwokata Adama Mądrego, jako pełnomocnika Jana Kowalskiego - tytułem opłaty
od pełnomocnictwa.

Pieczęć prezentaty Sądu                                                                            Łódź, 4 lutego 2008 r. 
4.02.2008 r.

Do Sądu Rejonowego
dla Łodzi-Śródmieścia
w Łodzi
III Wydział Cywilny

Adwokat Barbara Sokół
Indywidualna Kancelaria Adwokacka
ul. Syrokomli 11
90-456 Łódź
pełnomocnik uczestnika postępowania
Tomasza Jasnego

Odpowiedź na wniosek

Działając jako pełnomocnik uczestnika postępowania Tomasza Jasnego, przedstawiam stanowisko mego mocodawcy, który nie zgadza się z żądaniem zawartym we wniosku,
gdyż spadkodawczyni sporządziła testament ustny. Świadkami testamentu szczególnego, który spadkodawczyni sporządziła w dniu 18 października 2007 r. były: Wiesława Gładka, Bożena Cicha i Bronisława Miś.
Według wiedzy uczestnika, treść testamentu ustnego spadkodawczyni nie została stwierdzona w pisemnym oświadczeniu. Dlatego uczestnik wnosi o stwierdzenie treści testamentu ustnego spadkodawczyni przez zeznania świadków złożone przed Sądem
(art. 952 § 1 k.c.). W skład spadku wchodzi tylko mieszkanie własnościowe zmarłej.
Wobec powyższego wnoszę o : 
•	stwierdzenie, że spadek po zmarłej Ewie Jasny nabył w całości na podstawie testamentu ustnego jej syn Tomasz Jasny,
•	nadto wnoszę o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków: 
·	Wiesławy Gładkiej, zam. (adres świadka),
·	Bożeny Cichej, zam. (adres świadka),
·	Bronisławy Miś, zam. (adres świadka),
na okoliczność stwierdzenia treści testamentu ustnego spadkodawczyni Ewy Jasny oświadczonego 18 października 2007 r. w Łodzi.   

adwokat Barbara Sokół
                                                                                            	   podpis nieczytelny

Załączniki:
1.	pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty od pełnomocnictwa,
2.	odpis aktu urodzenia uczestnika postępowania,
3.	odpis pisma dla pełnomocnika wnioskodawcy.

Pełnomocnictwo

Niniejszym upoważniam adwokat Barbarę Sokół, Indywidualna Kancelaria Adwokacka,
ul. Syrokomli 11 w Łodzi do prowadzenia mojej sprawy o nabycie spadku po Ewie Jasny zmarłej 23.10. 2007 r. - we wszystkich instancjach sądowych.

Łódź, 31 stycznia 2008 r. 
                                                                                                
   Tomasz Jasny
                                                                                               podpis nieczytelny

RZECZPOSPOLITA POLSKA

Województwo:  łódzkie
Urząd Stanu Cywilnego w: Łódź - Centrum

ODPIS SKRÓCONY AKTU URODZENIA

1.	Nazwisko:  Jasny
2.	Imię (imiona): Tomasz
3.	Data urodzenia: piątego września tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego
(05.09.1978) roku
4.	Miejsce urodzenia: Łódź
5.	Imię (imiona) i nazwisko rodowe (ojca): Zdzisław Kazimierz Jasny
6.	Imię (imiona) i nazwisko rodowe (matki):  Ewa Dobra

Poświadcza się zgodność powyższego odpisu 
z treścią aktu urodzenia Nr: I/4555/1978
Łódź, dnia 27.11.2007

Pobrano opłatę skarbową 
w wysokości 22 zł
      
       KIEROWNIK
Urzędu Stanu Cywilnego 

Bankowy dowód wpłaty kwoty 17,00 złotych, dokonanej w dniu 31 stycznia 2008 r.
przez adwokat Barbarę Sokół, jako pełnomocnika Tomasza Jasnego – tytułem opłaty
od pełnomocnictwa.

	

Sygn. akt: III Ns 1429/07

PROTOKÓŁ

Dnia 25 lutego 2008 roku

Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, III Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: 	SSR Anna Nowak Protokolant:		Agnieszka Wolska

Na rozprawie rozpoznał sprawę
z wniosku Jana Kowalskiego
z udziałem Tomasza Jasnego
o stwierdzenie nabycia spadku po Ewie Jasny
Sprawę wywołano o godzinie: 13:00
Po wywołaniu stawili się: 
Wnioskodawca i uczestnik postępowania, świadek Bronisława Miś.
Pełnomocnik wnioskodawcy adw. Adam Mądry nie stawił się, zawiadomienie doręczone.
Pełnomocnik uczestnika adw. Barbara Sokół oraz Bożena Cicha nie stawiły się,
brak dowodu doręczenia wezwania na termin rozprawy.
Uczestnik Tomasz Jasny oświadcza, iż świadek Wiesława Gładka nie stawi się w dniu dzisiejszym z uwagi na wcześniej zaplanowany urlop i opłacony pobyt zagranicą, okazuje dowód uiszczenia należności.
Przewodnicząca zezwoliła świadkowi Bronisławie Miś opuszczenie sali, wskazując  następny termin rozprawy, z uwagi na niemożność jednoczesnego przesłuchania
w dniu dzisiejszym wszystkich świadków testamentu ustnego. 

Wnioskodawca i uczestnik oświadczają, że wyrażają zgodę na prowadzenie rozprawy bez udziału ich pełnomocników.
Wnioskodawca popiera wniosek.
Uczestnik przyłącza się do wniosku.

Postanowienie

Sąd postanowił odebrać od uczestnika zapewnienie spadkowe w trybie art. 671 k.p.c.

Przewodnicząca pouczyła uczestnika o obowiązku mówienia prawdy,
o równoznaczności zapewnienia ze złożeniem zeznań pod przyrzeczeniem
i o odpowiedzialności karnej ze składanie fałszywych zeznań.

Tomasz Jasny, lat 30, elektromechanik, uczestnik, nie karany za składanie
fałszywych zeznań.

Uczestnik zapewnia:
Spadkodawczyni Ewa Jasny była moją matką, w chwili śmierci spadkodawczyni była wdową, zmarła 23 października 2007 roku w Łodzi. Ostatnio stale zamieszkiwała
w Łodzi. Pozostawiła po sobie dwóch synów Tomasza Jasny i Jana Kowalskiego. Spadkodawczyni nie miała innych dzieci własnych lub przysposobionych. Sporządziła testament ustny w dniu 18 października 2007 roku w Łodzi, przy ulicy Kusocińskiego 118/9, w swoim mieszkaniu. W skład spadku nie wchodzi gospodarstwo rolne. Wchodzi nieruchomość w postaci odrębnej własności lokalu mieszkalnego, położonego w Łodzi przy ulicy Kusocińskiego 118/9. Dla tego lokalu jest urządzona księga wieczysta, nie pamiętam numeru. Nikt nie zrzekał się dziedziczenia, ani nikt nie został uznany za niegodnego dziedziczenia. Nikt nie odrzucał spadku.
Jest to pierwsze postępowanie spadkowe.

Wnioskodawca potwierdza prawdziwość i zupełność złożonego zapewnienia spadkowego z wyjątkiem okoliczności sporządzenia testamentu ustnego.

Uczestnik informacyjnie podaje:
O testamencie ustnym dowiedziałem się od Bożeny Cichej, dwa dni po śmierci matki. Był on przekazany ustnie w mieszkaniu mamy, w obecności Bożeny Cichej, Bronisławy Miś i Wiesławy Gładkiej. Każda z tych osób opiekowała się mamą, która była chora na raka. Z tego co wiem, ostatni tydzień mama leżała w łóżku. Wcześniej mama w miarę normalnie funkcjonowała, chociaż była osłabiona. Te panie opiekowały się nią, odkąd mama dowiedziała się o swojej chorobie.

W tym miejscu stawiła się Bożena Cicha.

Przewodnicząca zezwoliła świadkowi Bożenie Cichej na opuszczenie sali, wskazując następny termin rozprawy z uwagi na niemożność jednoczesnego przesłuchania
w dniu dzisiejszym wszystkich świadków testamentu ustnego.

Uczestnik dalej podaje:
Mama o swojej chorobie dowiedziała się na początku sierpnia 2007 roku. Moja mama była w domu, do szpitala chodziła tylko na zabiegi. Ten tydzień przed śmiercią spędziła w domu. Do szpitala została zawieziona dopiero 19 października 2007 roku. 18 października 2007 roku wróciłem z zagranicy. Mama była wtedy w domu.
19 października 2007 roku wraz z bratem zawieźliśmy mamę do szpitala.
Od 18 października 2007 roku byłem przy mamie, mieszkałem z nią.

W tym miejscu stawiła się adw. Barbara Sokół, pełnomocnik uczestnika Tomasza Jasnego.
Uczestnik dalej podaje:

Ja wróciłem do domu ok. 6 rano, dnia 18 października 2007 roku. Brat mieszkał gdzie indziej. Z tego co wiem, brat odwiedzał mamę przez ostatni tydzień. Brat przyjeżdżał do mamy w ciągu dnia. W granicach godz. 20-tej u mamy były panie Gładka, Cicha
i Miś. Mnie wtedy nie było. Ja wyszedłem z domu ok. 18. Od żony wiem, że one były u mamy. Jak ja wróciłem, to już ich nie było. Wróciłem ok. 21. Mojego brata wtedy nie było. Brat był rano od ok. 8 do 9. Z tego co wiem, żona w tym czasie kąpała córkę. Mama miała odrębny pokój. Mama już nie chodziła lub chodziła z czyjąś pomocą, skarżyła się na bóle mięśni i kości. Dostawała leki, w tym leki przeciwbólowe. Miałem z nią kontakt, była świadoma. Mama zmarła w szpitalu. W szpitalu mama była
4 dni przed śmiercią. Mama miała raka trzustki z przerzutami. Miała przepisane plastry 25 mg morfiny. Odwiedzałem matkę w szpitalu, bezpośrednio przed śmiercią w piątek, kiedy zawoziliśmy mamę do szpitala, mogła się jeszcze normalnie podpisać, a później odzyskiwała przytomność tylko na chwilę. Mama normalnie mogła pisać.
W szpitalu mama się tylko podpisała. Lekarz rozmawiał ze mną i z bratem, a nie
z mamą. Jak przyjechałem to mama już tylko myślała o bólu, oglądała telewizję,
nie czytała gazet, książek też nie czytała i nie przeglądała prasy kolorowej. Przychodziło do niej dużo koleżanek, część dnia przesypiała. Nie dostawała środków nasennych. Mama zdawała sobie sprawę ze swojego stanu. Nie rozmawialiśmy o tym. Ja też zdawałem sobie sprawę z jej stanu zdrowia, 18 października 2007 roku ja i brat rozmawialiśmy z lekarzem mamy, który powiedział, że mógł wdać się wirus i jeśli zostanie wyleczony, to można kontynuować chemioterapię. Od Wiesławy Gładkiej dowiedziałem się, że mama była u notariusza na Placu Wolności. Dowiedziałem się
o tym po śmierci matki. Mama tam była, żeby przepisać mieszkanie na mnie, wiem
to od pani Gładkiej. Nic innego poza tym mieszkaniem mama nie miała.

Wnioskodawca informacyjnie podaje:

Mama mówiła mi zupełnie coś innego, niż bratu. Mówiła, że brat z żoną i dzieckiem mają mieszkanie na ulicy Skalnej. I chciała, żeby się od niej wyprowadzili. Ona była chora, a w domu było jeszcze dziecko. Mnie mama powiedziała, że z tym mieszkaniem nic nie zrobi, nic nikomu nie obiecywała. Powiedziała, że każdy z nas ma swoje mieszkanie, więc to mieszkanie pozostanie dla nas, dla mnie i brata. Poza tym mieszkaniem mama kompletnie nic nie miała. Mama była chora od 4 miesięcy. W tym czasie przepisała groby po rodzicach na Iwonę Zielonkę. Odwiedzałem mamę po
18 października 2007 roku. Rozmawiałem z mamą, mama była w ciężkim stanie. Oglądała telewizję, rozumiała co się do niej mówi. Z dnia na dzień było coraz gorzej z mamą. Ja byłem za granicą, wróciłem 3 września 2007 roku. Mamą zajmowały się sąsiadki, gdy nie było mnie i brata. Mamie pogorszyło się nagle, na 10 - 15 dni przed śmiercią. We wrześniu nie było najgorzej, ale potrzebowała pomocy innych osób.
Ja od września przyjeżdżałem do mamy rano i przebywałem u niej do ok. 13-14. Robiłem zakupy i czasami śniadanie, obiad przynosiły sąsiadki. Mama mówiła o tym, że nic nie zrobiła z mieszkaniem jakieś 2 tygodnie po moim przyjeździe, zanim przyjechał brat. Mama płaciła za mnie czynsz z pieniędzy, które zostawiłem mamie na czynsz i alimenty. Nie wiem, czy mama płaciła czynsz osobiście, czy przelewem. Mama płaciła regularnie, nie było zaległości. Nie otrzymałem od mamy mieszkania. W 2004 roku zawarłem umowę najmu lokalu, zobowiązując się do jego wyremontowania. Wyremontowałem to mieszkanie i w dalszym ciągu jestem jego najemcą. Nie dostałem od mamy żadnych pieniędzy, nie dostałem tych 20000 złotych. Wynajmuję mieszkanie od 14 maja 2004 roku na czas nieokreślony. Mam dodatek mieszkaniowy. Moim zdaniem mama nie leczyła się w innych szpitalach oprócz Pirogowa i Jana Bożego.

Wnioskodawca popiera wniosek.
Pełnomocnik uczestnika przyłącza się do wniosku.

Sąd postanowił:
1.	odroczyć rozprawę do dnia 17 lipca 2008 r., godz. 11:30, sala 428;
2.	na termin wezwać świadka Wiesławę Gładką;
3.	o terminie powiadomić pełn. wnioskodawcy;
4.	świadkowie Bożena Cicha i Bronisława Miś o terminie powiadomione;
5.	wnioskodawca,   uczestnik   i   pełnomocnik   uczestnika   o   terminie
powiadomieni.

Zakończono o godzinie: 14:05.
Przewodniczący:							Protokolant: 
podpis nieczytelny 							podpis nieczytelny

Sygn. akt: III Ns 1429/07

PROTOKÓŁ

								             Dnia 17 lipca 2008 roku

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, III Wydział Cywilny
w składzie:
	
	Przewodniczący: 	SSR Anna Nowak
	Protokolant:		Agnieszka Wolska 

na posiedzeniu jawnym rozpoznał sprawę z wniosku Jana Kowalskiego 
z udziałem Tomasza Jasnego
o stwierdzenie nabycia spadku po Ewie Jasny

	Posiedzenie rozpoczęto o godz. 11:30, zakończono o godz. 14:05.

Po wywołaniu sprawy stawili się:
Wnioskodawca i jego pełn. adw. Adam Mądry, ustanowiony w sprawie,
uczestnik i jego pełn. adw. B. Sokół, ustanowiona w sprawie,
świadkowie Bożena Cicha, Bronisława Miś i Wiesława Gładka.

Pełnomocnik wnioskodawcy popiera wniosek i wnosi o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie ustawy.

Pełnomocnik uczestnika przyłącza się do wniosku co do zasady i wnosi o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie testamentu ustnego spadkodawcy, popiera wniosek
o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków. 

Postanowienie

Sąd postanowił dopuścić dowód z przesłuchania świadków Bożeny Cichej, Bronisławy Miś i Wiesławy Gładkiej na okoliczność sporządzenia przez spadkodawcę testamentu ustnego z dnia 18.10.2007 r.

Staje świadek Bożena Cicha

Przewodnicząca pouczyła świadka o obowiązku mówienia prawdy i odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań

Bożena Cicha, lat 48, pielęgniarka, obca, n/k.

Przewodnicząca odebrała od świadka przyrzeczenie.

Świadek Bożena Cicha zeznaje:
Z tego co wiem, Ewa Jasny nie sporządziła żadnego testamentu. W dniu 18.10.2007 roku około 20-21 byłam u pani Jasny. Ja pomagałam jej przez cały jej okres choroby. Prosiła mnie, abym obejrzała badania, które zrobiła. Jak ja przyszłam, to w pokoju była już sąsiadka, która mieszkała piętro niżej Pani Miś i jeszcze jedna pani, nie znam jej bliżej i nie znam jej nazwiska. To jest osoba, która została wezwana w charakterze świadka. Rozmawiałam ze spadkodawczynią o jej wynikach badań, które były bardzo złe. Nie powiedziałam tego chorej. W pewnym momencie Pani Ewa siedząc na wersalce rozpłakała się. Ona bardzo często zmieniała pozycje z uwagi na bóle kości. Usiadła w tym łóżku, w którym wcześniej leżała. Oświadczyła ze łzami w oczach: „pamiętajcie, jakby się coś stało, to mieszkanie ma być Tomka”. Ona była w pełni kontaktowa, logiczna. Ja tylko przyszłam na życzenie spadkodawczyni. Była to osoba bardzo sympatyczna i życzliwa. Ona mi bardzo ufała. Ja jej zawsze prawdę mówiłam. Ja uczestniczyłam ze spadkodawczynią w każdych jej wizytach lekarskich i badaniach. Ona nie zdawała sobie sprawy i my także, że tak szybko nastąpi jej zgon. Spadkodawczyni mogła czytać. W tym momencie, kiedy my byłyśmy, to nie czytała. Nikt nie pomyślał o tym, aby poprosić ją, aby napisała testament. Ona nie chciała pójść do szpitala. Skupiała się tylko na tym, że ją bolało. Nawet jak ją głaskałam po nogach, to prosiła mnie, abym tego nie robiła, bo ją bardzo bolało. Nikt nie miał odwagi powiedzieć jej, aby napisała testament. Ona tylko nam oświadczyła: „jakby mi się coś stało, to mieszkanie ma być Tomka”. Ja przyszłam ostatnia, może mówiła coś więcej tamtym paniom. Nie wiem, czy oświadczenie w bólach może być uroczyste i podniosłe. Myślę, że to była jej ostatnia wola. Wiem, że ona informowała się, jak dokonać przepisania mieszkania. W tym celu była u adwokata na Placu Wolności. Wiem, że wtedy powiedziała, że musimy poczekać na Tomka, bo on musi złożyć podpis. To mogło być we wrześniu, dlatego uważam, że oświadczenie z 18 października było jej ostatnią wolą. Ona by dokonała tego przepisania, bo Tomek przyjechał. Życzenie Pani Ewy przyjęłam jako ostatnia wolę. Pani Ewa leżała w pościeli. Ubrana była w koszulę nocną. Ona siedziała na wersalce, kołdra była obok. Ona siedziała normalnie, nie była oparta o poduszki. Wersalka była rozłożona. Pozostałe panie siedziały, jedna na krzesełku, a druga na taborecie, ale dokładnie nie pamiętam na czym. Ja ukucnęłam na dywanie przodem do spadkodawczyni. Byłyśmy obecne wszystkie trzy przy oświadczeniu woli i wszystkie to oświadczenie słyszałyśmy. Spadkodawczyni była ubrana tylko w koszulę nocną. Ja na pewno schodziłam z panią Ewą. Nie wiem, czy sąsiadka jeszcze została. Wcześniej spadkodawczyni mówiła, iż mieszkanie ma być dla Tomka. Nie było mowy o uroczystościach i uroczystym wstępie, bo ona bardzo cierpiała. Myślę, że ona nie zdawała sobie sprawy, że jest tak bardzo chora, bo inaczej powiedziałaby Tomkowi, aby wracał, bo musi przepisać mieszkanie. Ona mówiła „spokojnie poczekamy aż Tomek wróci pod koniec października i wtedy przepiszemy mieszkanie” i że teraz nie będzie go ściągała na szybko, bo ma urlop w końcu października. Z  tego co wiem chciała, aby mieszkanie było dla Tomka, bo je remontował i dbał o nie. Nikt nie myślał o tym, że ona za trzy tygodnie umrze. Ja nie podejrzewałam, że tak szybko umrze, bo powiedziałabym jej, aby wezwała Tomka i przepisała na niego mieszkanie. Ja wykonuję zawód pielęgniarki od 28 lat. Ja robiłam zastrzyki spadkodawczyni. Spadkodawczyni cierpiała na nowotwór trzustki. Spadkodawczyni brała leki przeciwbólowe, Tramal doustny. Leki brała od momentu, kiedy wyszła ze Szpitala Pirogowa. Ja czasami robiłam jej zastrzyki z Ketonalu. Ona nie brała żadnej Morfiny. Ja bardzo często bywałam w jej mieszkaniu. Jak przyszłam do spadkodawczyni, drzwi otworzyła mi jej synowa. Nie było syna w mieszkaniu. Synowej nie było wtedy z nami w pokoju. Ostatni raz Jana widziałam w piątek 19 października, jak spadkodawczyni była przewożona do szpitala. Przed chorobą spadkodawczyni widywałam się z nią na zewnątrz. Raczej nie odwiedzałam jej w domu. Mieszkanie spadkodawczyni składa się z dwóch pokoi. My byłyśmy w dużym pokoju. Spadkodawczyni miała różne bóle, raz ją bolał bark, a raz ręka, to były ogólne bóle kości. Kiedy spadkodawczyni zmarła, to zrozumiałam, że ona mnie czymś obciążyła. Wtedy zrozumiałam, że było to coś ważnego. W momencie oświadczenia nie zdawałam sobie sprawy z powagi, bo myślałam, iż ona sama przepisze to mieszkanie, bo Tomek przyjechał.
Ona nie zdawała sobie sprawy i my wszyscy, że sprawa jest aż tak poważna. Nie wiedzieliśmy, że ona tak szybko umrze. Ona mnie pytała, na jak długo idzie do szpitala. Mówiłam, że na króciutko i że szybko stamtąd wróci. Mówiła, żebym obiecała, że ją stamtąd zabiorę. Ona wiedziała, że jest chora, ale nie wiedziała, że aż tak. Nikt nie wiedział, że choroba tak szybko zadziała. Przed pogrzebem spotkałam Tomka, który wiózł buty do stroju pogrzebowego dla mamy. Wtedy mu powiedziałam o tym, co oświadczyła spadkodawczyni. Nie mam wiedzy co do sytuacji majątkowej spadkodawczyni, nie interesowało mnie to. Mówiąc, że nie sporządziła testamentu miałam na myśli, iż nie sporządziła testamentu pisemnego. Gdyby sporządziła testament, to by mi o tym powiedziała. Dla mnie sporządzenie to jest napisanie i dokonanie czegoś, oświadczenie to oświadczenie. Przed pójściem spadkodawczyni do szpitala bywałam u niej raz, dwa lub trzy razy dziennie. Ona częściej spotykała się u mnie. Ona przychodziła do mnie na rozmowę, bo ukrywała chorobę przed rodziną. Spadkodawczyni chodziła po mieszkaniu do końca, ale sprawiało jej to trudność. W tym dniu ona sobie polegiwała. To oświadczenie woli zostało złożone w dużym pokoju, który spadkodawczyni użytkowała na stałe. Nie wiem, co synowa robiła, jak byłyśmy w pokoju u spadkodawczyni. Jak weszłam do pokoju, to wszyscy umilkli, bo czekali na to, co powiem o wynikach. W domu była jeszcze wnusia spadkodawczyni. Nie pamiętam, czy był włączony telewizor. Miała przyklejony plaster z morfiny. Była to mała dawka. Dopiero w szpitalu miała zwiększoną dawkę. Plaster przepisał lekarz. Leczyła się w przychodni na Kusocińskiego u pani dr Grażyny Smolnej. Do czwartku bóle były w miarę do opanowania tabletkami, potem bóle były coraz większe i był plaster. Nie wiem, dlaczego lekarz zapisał plastry z morfiną. Wystarczały jej tabletki, które sobie ograniczała jak ją mniej bolało. Na pewno brała tabletki na noc.

Świadek pozostaje na sali rozpraw.

Staje świadek Bronisława Miś.

Przewodnicząca pouczyła świadka o obowiązku mówienia prawdy i odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. 

Bronisława Miś, lat 65, emerytka, obca, n/k.

Przewodnicząca odebrała od świadka przyrzeczenie.
Świadek Bronisława Miś zeznaje:

Wiem, że spadkodawczyni chciała sporządzić testament. W tym celu była u notariusza na Pl. Wolności. Powiedziała mi to wracając od lekarza i od notariusza. Testament nie został sporządzony, bo potrzebny był podpis syna, który był zagranicą. Ja bywałam u spadkodawczyni często od rana do wieczora, do czasu, gdy nie przyszedł starszy syn. Tego dnia też byłam. Ja przyszłam do spadkodawczyni między 18 a 19. W mieszkaniu była synowa, ale kąpała dziecko. Nie było żadnego syna. Ja przyszłam sama. Byłam ze spadkodawczynią w pokoju. Rozmawiałyśmy o wszystkim. Ja smarowałam ją spirytusem, bo ją bardzo bolały kości. Rozmawiałyśmy o mojej rodzinie. Ona tego dnia była bardzo smutna i obolała. Rozmawiałyśmy około 20 minut i przyszła jej kuzynka. Ona skarżyła się, że ma silne bóle, ale żartowałyśmy sobie, żeby ją rozweselić. Jak ja miałam wychodzić, to około godziny 20, może po, przyszła jeszcze jedna sąsiadka. Dalej rozmawiałyśmy, ale w pewnym momencie spadkodawczyni rozpłakała się i my zapytałyśmy, co się stało. Jak się uspokoiła to powiedziała, że jakby się stało najgorsze, to mieszkanie ma być Tomcia. Takiego sformułowania użyła: „Tomcia”. Ja byłam zszokowana, bo my ją okłamywałyśmy, że wszystko będzie dobrze. Ja wiedziałam, że jej stan jest poważny, bo razem chodziłyśmy na chemię i do lekarza. Nie wiem, czy ona wiedziała, jak poważny jest jej stan, jeśli tak, to nie dała tego po sobie poznać. Ona wierzyła, że wszystko będzie dobrze i że wyzdrowieje. Nie pamiętam, jak to było, kto stał, a kto siedział. Spadkodawczyni siedziała. Trochę siedziała, trochę się kładła. Spadkodawczyni miała koszulę nocną i skarpety. Nie pamiętam, czy miała szlafrok. Byłyśmy wszystkie zszokowane, nie przypuszczałyśmy, że ona coś takiego powie. Ja jej powiedziałam, żeby nie gadała głupstw, bo wszystko będzie dobrze i na jej urodzinach wypijemy szampana. Ja wyszłam przed 21. Wszystkie wyszłyśmy jedna po drugiej. Ja wyszłam pierwsza. Ja mieszkam piętro niżej i czekałam przy swoich drzwiach na pozostałe sąsiadki. Ja odczułam, iż ona nie wie o swojej poważnej chorobie. Ona mówiła to na serio i przed tym bardzo płakała. Wydaje mi się, że to była jej spontaniczna wola. Dla mnie wyglądało to tak, jakby ona sobie życzyła, abyśmy to zapamiętały. Jak jeszcze nie była chora to mówiła, że mieszkanie ma być dla Tomka. Moim zdaniem dla niej była to chwila ważna i doniosła. Jak wykupywała mieszkanie, to już po tym mówiła, że będzie Tomka. Wtedy akurat wszystkie trzy się spotkałyśmy u spadkodawczyni i ona płakała i oświadczyła te słowa. Teraz sobie uświadamiam, że to była jej ostatnia wola. Uznałam, iż jest to akt doniosły po tym, że bardzo płakała, jakby się z nami żegnała. Ja siedziałam przy stole na krześle. Jak padały te słowa, to byłyśmy wszystkie trzy w pokoju i wszystkie trzy je słyszałyśmy. Później rozmawiałyśmy o tym, że chroniłyśmy ją od wiedzy o jej stanie zdrowia, ale ona i tak czuła, co się z nią dzieje. Wyszłyśmy przed 21. Najpóźniej przyszła sąsiadka z III klatki, Pani Cicha, około 20. To oświadczenie musiało być między 20 a 21. Synowa najpierw kąpała dziecko, później była zajęta w kuchni, a później kładła dziecko spać. Słyszałam ją, ale jej nie widziałam. Widziałam dziecko, które czasem wbiegało do pokoju. Synową widziałam dopiero jak mówiłam „dobranoc”. Nikogo więcej nie było w mieszkaniu. Pierwszy raz byłam świadkiem testamentu. Nie byłam świadkiem w żadnej sprawie. Ja nie miałam wiedzy, jak się sporządza testament. Ja mam zamiar sporządzić testament. Nie sporządziłam testamentu. Zaskoczeniem było dla mnie, że spadkodawczyni liczy się ze śmiercią. Była młodsza ode mnie, pełna życia. Miałam wrażenie, że byłam świadkiem czegoś ważnego, dlatego o tym powiedziałam mężowi. On wtedy powiedział, że to tak, jakby się żegnała. 13 maja miałam operację guza, wycięto mi płat prawego płuca. Ja nie wszystko pamiętam, bo byłam skoncentrowana na własnych problemach zdrowotnych. W domu spadkodawczyni leżała w dużym pokoju. Tam miało miejsce to oświadczenie woli. Byłam, kiedy zabierano spadkodawczynię do szpitala, synowie znosili ją na krzesełku. Była przytomna i rozmawiała ze mną, bo ja szłam obok. Wiedziałam, że jedzie do szpitala. Ja byłam u niej w szpitalu raz. Wtedy spała pod kroplówką. 18 października, wcześniej, przed wieczorem, poruszała się po mieszkaniu, sama załatwiła potrzeby fizjologiczne. Przyjmowała tabletki przeciwbólowe i ja smarowałam ją spirytusem. Narzekała na bóle kości. Brała kubek, talerz do ręki, nie trzeba było jej karmić. Moja znajomość ze spadkodawczynią trwała ponad 20 lat. Spadkodawczyni nic nie mówiła o innym majątku oprócz mieszkania, bo ona poza tym mieszkaniem nic innego nie miała, nawet żadnych oszczędności czy kosztowności. Zaprzyjaźniłyśmy się w 2004 roku. Nic nie mówiła o innym majątku. Syn Paweł zmieniał mnie w opiece nad nią w okresie na tydzień przed zabraniem do szpitala. Spadkodawczyni była u notariusza może miesiąc przed swoja śmiercią. Nie wiem, czy pani Jasny miała naklejane plastry z morfiną. Kuzynka spadkodawczyni też siedziała razem ze mną przy stole. Druga pani siedziała na podłodze przy spadkodawczyni. Grał telewizor, jak byłyśmy. Dla mnie telewizor był nastawiony cicho, ale ja mam 75% utraty słuchu na prawe ucho. Wersalka stała po prawej stronie. Ja zawsze jak rozmawiam, to odwracam się lewym uchem, którym słyszę. Spadkodawczyni oglądała telewizję. Ja kupowałam Express, ale nie wiem, czy ona go czytała. Spadkodawczyni rozwiązywała krzyżówki, ale nie wiem, czy to było akurat w tym czasie przed śmiercią. Była już wtedy chora, kiedy rozwiązywała krzyżówki. Wydaje mi się, że zacytowałam spadkodawczynię dosłownie. My nie oglądałyśmy telewizji, tylko rozmawiałyśmy ze spadkodawczynią. Ten telewizor grał już jak przyszłam. Przeważnie telewizor zawsze był włączony. Ona lubiła oglądać seriale i wiadomości. Po pogrzebie chyba przekazałam Tomaszowi oświadczenie spadkodawczyni. Ja częściej rozmawiałam ze starszym synem spadkodawczyni. Przyszedł do mnie Jan z gazetą i pokazał, ile kosztują mieszkania i powiedział, że Tomek musi go spłacić albo założy sprawę o podział majątku. Wtedy powiedziałam mu, że mama chciała przepisać mieszkanie na Tomka. Nie powiedziałam o rozmowie z 18.10.2007 roku. Powiedziałam mu, że spadkodawczyni miała taki plan, by mieszkanie było Tomka. Ja myślałam, że spadkodawczyni mu o tym powiedziała, że mieszkanie ma być Tomka. Spadkodawczyni cały czas mówiła, że Jan ma mieszkanie, a Tomkowi zostanie to mieszkanie, w którym ona mieszka. Na pewno Jan wiedział o planach matki co do mieszkania. Nie wiem, czy Jan wiedział o oświadczeniu matki z 18 października 2007, ale ja odniosłam wrażenie, że wiedział, że matka sporządziła testament, w którym przekazała mieszkanie Tomkowi. Miałam częściej kontakt z Janem niż z Tomkiem. Ja nie mam do nich żadnej niechęci. Jan nawet czasem pomógł mi, oglądał mecz z moim mężem, przychodził na papierosa. W dniu pogrzebu zaproponowałam Janowi, aby mnie odwiedzał. Ja wierzę w to, że spadkodawczyni dużo wcześniej rozporządzała tym mieszkaniem i Jan musiał o tym wiedzieć. Rozporządziła tym mieszkaniem, bo Jan się wyprowadził. To było w rozmowach bez przerwy powtarzane. Spadkodawczyni powiedziała, że Jan ma znaleźć mieszkanie, a ona pomoże mu je urządzić i kupić. Dała mu nawet termin. Powiedziała, że dostał na ten cel 20.000 zł, że jej mieszkanie jest warte 60.000 zł. Tomek miał ją spłacić
z 20.000 złotych i mieszkanie miało być jego, a ona sobie kupi mieszkanie w Konstantynowie. To było w 2005 roku, kiedy ona to mówiła. Odczułam, że to jest jej ostatnia wola. Nie powiedziałam Janowi o tym, co stało się 18 października, bo strasznie rozpaczał. Ja przypuszczałam, że matka powiedziała mu o swojej ostatniej woli.

Świadek opuszcza salę rozpraw.

Staje świadek Wiesława Gładka. 
Przewodnicząca pouczyła świadka o obowiązku mówienia prawdy i odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Wiesława Gładka, lat 60, emerytka, obca, n/k.
Przewodnicząca odebrała od świadka przyrzeczenie.

Świadek Wiesława Gładka zeznaje:
Ewa Jasny nie sporządziła pisemnego testamentu. Jeżeli można to nazwać testamentem, to takie zdarzenie miało miejsce na 5 dni przed śmiercią kuzynki. Tego dnia to był czwartek, poszłam do niej wieczorem po 19-tej. Zastałam u niej jedną z sąsiadek. Drzwi otwierała mi synowa zmarłej. Była pani Bronisława, siedziała przy stole bokiem do stołu. Ja też usiadałam przy stole na drugim krzesełku. Jakiś czas po mnie przyszła druga sąsiadka. Zaczęłyśmy rozmawiać, jak jej ulżyć w bólu. W pewnym momencie kuzynka zaczęła płakać. Powiedziała, że gdyby stało się z nią to co najgorsze, to żebyśmy wiedziały, że mieszkanie jest Tomka. Ja odniosłam takie wrażenie, że ona w ten sposób mi przypomina wcześniejsze rozmowy na temat mieszkania. Ona wcześniej kilka lat temu, jak była zdrowa, mówiła mi, że musi przepisać mieszkanie na Tomka. Miałam wrażenie, że ona chciała, abyśmy wiedziały, jaka jest jej ostatnia wola. Ja myślę, że jest to jej ostatnia wola, bo kuzynka zdała sobie sprawę, jaka to jest choroba i że może nastąpić z nią koniec. Byłyśmy jeszcze niedługo i wyszłyśmy. Wyszłyśmy jednocześnie wszystkie trzy. Stałyśmy jeszcze na klatce piętro niżej. Pani Bronisława mieszka piętro niżej. My zeszłyśmy na półpiętro. Jak mówiła to oświadczenie, to siedziała. Podczas naszej wizyty pokładała się. Może gdzieś w podświadomości miałam wrażenie, że jest to ostatnia wola kuzynki. Nie przyszło mi do głowy, aby jej powiedzieć, żeby to napisała. Często widziałam spadkodawczynię. Wiem, że brała środki przeciwbólowe, ale nie wiem w jakich dawkach. Środki przeciwbólowe przyjmowała od pobytu w Szpitalu Pirogowa. Spadkodawczyni nie brała morfiny, ja przynajmniej nic o tym nie wiem. Ja nie byłam zaskoczona tym oświadczeniem spadkodawczyni, ponieważ wiedziałam o tym, iż mieszkanie ma być Tomka. W trakcie choroby, prosto z badania pojechałyśmy na Pl. Wolności do pani notariusz w sprawie mieszkania. Nic nie załatwiła. Kuzynka powiedziała, że jest chora i chce przepisać mieszkanie na syna. Pani notariusz powiedziała, że potrzebny jest syn. O testamencie nie było mowy. Jana nie informowałam o woli matki. Informowałam o tym Tomasza. Nie byłam wcześniej świadkiem testamentu ustnego. Po prostu nie pomyślałam o tym, aby poinformować Jana o tym oświadczeniu kuzynki. Wizyta u notariusza była we wrześniu. Ja przyszłam do mieszkania o 19-tej. Była pani Bronisława. Po mnie przyszła pani Bożenka może około 20-tej. Cały czas była rozmowa o chorobie spadkodawczyni i o tym, jak jej pomóc. My nie żartowałyśmy. Ona nie narzekała na ból, ale było widać, że cierpi. Tego dnia się nie śmiała. Kuzynka oglądała telewizję, bo była włączona cały czas. Nie widziałam, aby czytała gazetę. Sama piła, sama jadła. Bardziej narzekała na nogi, że jej słabną, niż na ręce. Kuzynka poruszała się po mieszkaniu. Ja myślę, że kuzynka oświadczyła wolę po 20-tej. To nie było długo po przyjściu pani Bożenki. Ja byłam o 21-ej u siebie w domu. Ja mieszkam 5 minut od kuzynki.
Pełnomocnik wnioskodawcy wnosi o zwrócenie się do Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Poradni Medycyny Rodzinnej w Łodzi przy ul. Kusocińskiego
140 A oraz do Szpitala Zakonu Bonifratrów Św. Jana Bożego Łódź ul. Kosynierów Gdyńskich 61 o nadesłanie dokumentacji medycznej spadkodawczyni, a następnie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry na okoliczność, czy spadkodawczyni w sposób świadomy mogła wyrazić w dniu 18.10.2007 roku swoją ostatnia wolę.
Pełnomocnik uczestnika nie oponuje przeciwko wnioskom pełnomocnika wnioskodawcy. Wnosi o zwrócenie się o dokumentację także do Szpitala im. Pirogowa, ul. Wólczańska 191/195, za okres od 13.08.2007 do 22.08.2007 (liczba Księgi Głównej 6646), Oddział Wewnętrzny A i wnosi, aby biegły uwzględnił także tę dokumentację.

Postanowienie

Z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie Sąd postanowił:
1.	odroczyć rozprawę;
2.	zwrócić się do:
a)	Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Poradni Medycyny Rodzinnej w Łodzi przy ul. Kusocińskiego 140 A,
b)	Szpitala Zakonu Bonifratrów Św. Jana Bożego w Łódzi przy ul. Kosynierów Gdyńskich 61,
c)	Szpitala im. Pirogowa, Oddziału Wewnętrznego „A”
o nadesłanie dokumentacji medycznej spadkodawczyni (pełne dane w akcie zgonu) w terminie tygodniowym;
3.	dopuścić dowód z opinii biegłego psychiatry, któremu zlecić, po zapoznaniu się z aktami sprawy, w szczególności z dokumentacją medyczną spadkodawczyni, sporządzenie opinii pisemnej, w której biegły wypowie się, czy spadkodawczyni w sposób świadomy mogła wyrazić w dniu 18.10.2007 roku swoją ostatnią wolę;
4.	pełnełnomocnik wnioskodawcy zobowiązany do wpłacenia zaliczki na koszt opinii biegłego w kwocie 300 złotych, w terminie dwutygodniowym, pod rygorem pominięcia dowodu z opinii biegłego;
5.	zwrócić się do Oddziału Administracyjnego SO w Łodzi o wyznaczenie kandydata na biegłego;
6.	po nadesłaniu dokumentacji z pkt 2, uiszczeniu zaliczki i podłożeniu dowodu jej uiszczenia, wezwać biegłego do podjęcia akt w terminie 7 dni i wydania pisemnej opinii w 3 jednobrzmiących egzemplarzach w terminie 21 dni;
7.	dalsze decyzje w sprawie podjąć na posiedzeniu niejawnym po wpłynięciu opinii biegłego.

Przewodniczący:							Protokolant:
podpis nieczytelny 							podpis nieczytelny 

Pieczęć prezentaty Sądu 						Łódź, dnia 14.10.2008 r. 
17.10.2008 r.

OPINIA SĄDOWO - PSYCHIATRYCZNA

Sporządzona na zlecenie Sądu Rejonowego dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi, III Wydział Cywilny, sygn. akt III Ns 1429/07, dotycząca stanu psychicznego Ewy Jasny, wydana przez biegłego lekarza psychiatrę Tomasza Zdrowego.

Opinię sporządzono na podstawie analizy akt sprawy oraz zawartej w nich dokumentacji medycznej dotyczącej Ewy Jasny.

W dniu 19.11.2007 do Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia wpłynęło pismo adwokata – pełnomocnika Jana Kowalskiego, dotyczące stwierdzenia nabycia spadku w postaci własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego po zmarłej w dniu 23.10.2007 jego matce, Ewie Jasny. Uczestnikiem postępowania stał się drugi syn zmarłej, Tomasz Jasny. Adwokat Jana Kowalskiego wniósł o stwierdzenie, że spadek na zasadzie dziedziczenia ustawowego nabyli uczestnicy postępowania każdy po połowie.
Jak wynika z danych zawartych w aktach, Ewa Jasny w dniu 18.10.2007 r., będąc w swoim mieszkaniu, w obecności świadków wyraziła swoją ostatnią wolę dotyczącą dziedziczenia w przypadku jej śmierci. W tym okresie spadkodawczyni chorowała na zaawansowaną chorobę nowotworową pod postacią raka trzustki z przerzutami oraz przyjmowała leki przeciwbólowe, dzień później z powodu pogorszenia stanu ogólnego trafiła do szpitala.  
Zeznania 3 świadków obecnych w mieszkaniu Ewy Jasny w godzinach wieczornych w
dniu 18.10.2007 wskazują na pełny logiczny kontakt ze spadkodawczynią, która oświadczyła zebranym, iż gdyby coś się jej stało, mieszkanie ma się stać własnością jej młodszego syna, Tomasza Jasnego. Było to zgodne z wcześniejszymi jej wypowiedziami z okresu przed pogorszeniem stanu zdrowia. Obecni w jej mieszkaniu świadkowie odebrali to oświadczenie jako jej ostatnią wolę. Ze względu na dolegliwości bólowe przyjmowała leki przeciwbólowe: Tramal podawany drogą doustną, doraźnie Ketonal w postaci iniekcji domięśniowych oraz, jak wynika z zeznań jednego ze świadków, plastry z niewielkimi dawkami morfiny.
Wobec powstałych wątpliwości, czy spadkodawczyni w sposób świadomy w dniu 18.10.2007 wyraziła swoją wolę, Sąd postanowił dopuścić dowód z opinii biegłego lekarza psychiatry.

DANE Z ZAWARTEJ W AKTACH DOKUMENTACJI MEDYCZNEJ.
l. Historia choroby Szpitala im. Pirogowa w Łodzi. Oddział Chorób Wewnętrznych.
Hospitalizowana w okresie 13.08.2007-22.08.2007, z rozpoznaniem: Guz trzustki. Przerzuty do wątroby i płuc. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Torbiel nerki. Przyjęta do oddziału z powodu znacznego spadku masy ciała, dolegliwości bólowych brzucha, w stanie ogólnym zadawalającym, bez stwierdzanych objawów neurologicznych.
Przeprowadzona w trakcie hospitalizacji diagnostyka - RTG, USG, CT potwierdziła obecność przerzutów do płuc i wątroby, zweryfikowanych badaniem histopatologicznym punktatu wątroby. Konsultowana chirurgicznie z rozpoznaniem rozsianego procesu nowotworowego.
Wypisana do domu z zaleceniem dalszej opieki w ośrodku onkologicznym. Zlecono Tramal 3 x 100 mg. Zawarte wpisy w historii choroby nie wskazują na występowanie w trakcie hospitalizacji objawów zaburzeń psychicznych u pacjentki.
2. Historia choroby Szpitala Zakonu Bonifratrów w Łodzi. Oddział Medycyny Paliatywnej. Hospitalizowana w okresie 19.10.2007-23.10.2007, z rozpoznaniem: Rak trzustki. Przerzuty do wątroby i płuc.
Przyjęta do oddziału w stanie średnio ciężkim, ze skargami na osłabienie, brak apetytu, zaparcia, bóle kostno-stawowe. W dniu przyjęcia pacjentka nie ujawniała zaburzeń świadomości ani też zaburzeń otępiennych, była w adekwatnym kontakcie słowno-logicznym.  Po 2 dniach stan pacjentki uległ znacznemu pogorszeniu, zaś w dniu 23.10.2007 nastąpił zgon pacjentki z powodu niewydolności nerek oraz niewydolności krążeniowo-oddechowej. W dokumentacji medycznej brak wpisów wskazujących na obecność u Ewy Jasny objawów zaburzeń psychicznych.
3. Historia choroby Poradni Lekarza Rodzinnego przy ulicy Kusocińskiego 140 A.
Pacjentka objęta opieką poradni od 1998 roku.
W okresie objętym zainteresowaniem Sądu wizyta domowa w miejscu zamieszkania pacjentki w dniu 16.10.2007. Chora skarżyła się na silne dolegliwości bólowe kończyn dolnych. Z powodu przewlekłych bóli zlecono Durogesic - 10 plastrów 25 mikrogramów / l godz. z zaleceniem stosowania l plastra co 3 dni. Jest to preparat
przeciwbólowy zawierający analgetyk opioidowy Fentanyl wykazujący działanie przeciwbólowe i uspokajające.
Zastosowano najmniejszą zarejestrowaną dawkę preparatu.
Kolejna wizyta domowa w dniu 19.10.2007, w trakcie której stan pacjentki został określony jako ciężki, co spowodowało wystawienie skierowania do oddziału paliatywnego Szpitala Zakonu Bonifratrów.

Zawarte w aktach dane wskazują, iż Ewa Jasny nie ujawniała objawów zaburzeń psychicznych, w szczególności zaburzeń świadomości, objawów otępienia, czy też przeżyć psychotycznych, mogących wpływać negatywnie na jej zdolność do świadomego wyrażenia woli. Jej stanowisko było spójne z wcześniejszymi działaniami, mającymi na celu ustanowienie Tomasza Jasnego jej jedynym spadkobiercą. Zażywane przez Ewę Jasny leki przeciwbólowe nie spowodowały także wystąpienia objawów ograniczających jej zdolność do wyrażenia woli.

OPINIA
Na podstawie analizy akt sprawy oraz zawartej w nich dokumentacji medycznej stwierdzam, iż Ewa Jasny w dniu 18.10.2007 w sposób świadomy wyraziła swoją ostatnią wolę.			

								Tomasz Zdrowy 
								specjalista psychiatra 
								podpis nieczytelny

Sygn. akt: III Ns 1429/07

PROTOKÓŁ
									Dnia 26 stycznia 2009 r.

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, III Wydział Cywilny
w składzie:                              
Przewodniczący:	SSR Anna Nowak
Protokolant:       	Agnieszka Wolska

na posiedzeniu jawnym rozpoznał sprawę
z wniosku Jana Kowalskiego
z udziałem Tomasza Jasnego
o stwierdzenie nabycia spadku

Posiedzenie rozpoczęto o godz. 13:20, zakończono o godz. 13:35.

Po wywołaniu sprawy stawili się:
Wnioskodawca oraz jego pełnomocnik adw. Adam Mądry, ustanowiony w sprawie, pełnomocnictwo w aktach.
Uczestnik oraz jego pełnomocnik adw. Barbara Sokół, ustanowiona w sprawie, pełnomocnictwo w aktach.

Pełnomocnik wnioskodawcy popiera wniosek.
Pełnomocnik uczestnika wnosi o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie testamentu ustnego.

Pełnomocnicy stron nie składają dalszych wniosków dowodowych.

Pełnomocnik wnioskodawcy wnosi o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie ustawy.
Pełnomocnik uczestnika wnosi o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie testamentu ustnego.

Przewodnicząca zamknęła rozprawę i oznajmiła, iż orzeczenie zostanie ogłoszone
w dniu 9 lutego 2009 roku, godz. 15:00, s. 509.

Przewodniczący:							Protokolant:
podpis nieczytelny							podpis nieczytelny 

Sygn. akt: III Ns 1429/07

Protokół z ogłoszenia postanowienia

Na ogłoszenie postanowienia w dniu 9 lutego 2009 r. stawili się wnioskodawca Jan Kowalski i uczestnik postępowania Tomasz Jasny.

Przewodnicząca ogłosiła postanowienie przez odczytanie sentencji i podanie ustnie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia.

Protokolant:					Przewodnicząca;
podpis nieczytelny	   podpis nieczytelny

Sygn. akt: III Ns 1429/07

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2009 roku

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, III Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: 	SSR Anna Nowak 
Protokolant:		Agnieszka Wolska

po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z wniosku Jana Kowalskiego
z udziałem Tomasza Jasnego  
o stwierdzenie nabycia spadku po Ewie Jasny 

1.	stwierdza, że spadek po Ewie Jasny z domu Dobra – córce Edwarda i Lucyny, zmarłej w dniu 23 października 2007 roku w Łodzi, ostatnio stale zamieszkałej w Łodzi, na podstawie ustawy nabyli: synowie Jan Kowalski, Tomasz Jasny
po ½ (jednej drugiej) części spadku każdy z nich, 
2.	orzeka, że strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie.

Podpis sędziego
nieczytelny. 

Pieczęć prezentaty Sądu                                                                  Łódź, dnia 15 lutego 2009 r. 
15.02.2009 r.

Sygn. akt III Ns 1429/07

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia
w Łodzi
III Wydział Cywilny
Al. Kościuszki 107/109
90-928 Łódź    

Adw. Barbara Sokół
pełnomocnik uczestnika postępowania
Tomasza Jasnego

Wniosek

W imieniu uczestnika postępowania wnoszę o doręczenie odpisu postanowienia z dnia 9 lutego 2009 r. wraz z uzasadnieniem.

Adw. Barbara Sokół 
podpis nieczytelny

Sygn. akt III Ns 1429/07

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2007 roku Jan Kowalski wniósł o stwierdzenie nabycia spadku po Ewie Jasny na podstawie ustawy (wniosek k. 1 - 2). 

W piśmie z dnia 4 lutego 2008 r. uczestnik Tomasz Jasny wniósł
o stwierdzenie nabycia spadku po Ewie Jasny na podstawie testamentu ustnego
z dnia 18 października 2007 roku (pismo k. 7).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Ewa Jasny, ostatnio stale zamieszkała w Łodzi, zmarła w dniu 23 października 2007 roku w Łodzi. Zmarła jako wdowa. Pozostawiła po sobie dwóch synów
Jana Kowalskiego i Tomasza Jasnego. Innych dzieci ani własnych, ani przysposobionych nie miała. Cierpiała na chorobę nowotworową (bezsporne, akt zgonu k. 4, akty urodzenia k. 3 i k. 9, zapewnienie spadkowe uczestnika k. 12).

Ewa Jasny mieszkała wraz z synem Tomaszem Jasnym, jego żoną i córką. Tomasz Jasny przebywał za granicą, gdzie pracował. Na początku sierpnia 2007 roku Ewa Jasny dowiedziała się, że jest chora na nowotwór trzustki. W czasie choroby przebywała w domu, do szpitala chodziła tylko na zabiegi. Podczas choroby opiekowały się nią Bożena Cicha, Bronisława Miś i Wiesława Gładka. Uczestnik Tomasz Jasny wrócił z zagranicy 18 października 2007 roku. Ewa Jasny była wtedy
w domu. 19 października 2007 roku została przewieziona do szpitala. Wtedy mogła jeszcze normalnie pisać i podpisać się. W czasie choroby Ewa Jasny przepisała groby rodziców na Iwonę Zielonkę (bezsporne).

Spadkodawczyni zamierzała przepisać przysługujące jej prawo do lokalu na syna Tomasza Jasnego i o tym zamiarze informowała Bożenę Cichą, Wiesławę Gładką. Chciała, aby przedmiotowy lokal przypadł Tomaszowi Jasnemu. Podczas choroby spadkodawczyni oglądała telewizję, czytała książki, gazety, rozwiązywała krzyżówki (zeznania świadków Bożeny Cichej k. 17 - 20, Bronisławy Miś k. 20 - 23, Wiesławy Gładkiej k. 23 - 25).

W dniu 18 października 2007 roku nie zachodziła jeszcze u Ewy Jasny obawa rychłej śmierci. Mimo, iż wyniki badań miała bardzo złe, nie zdawała sobie sprawy
ze swojego stanu. Nikt nie przypuszczał też, że zgon spadkodawczyni nastąpi
tak szybko. Podczas wizyty Bożeny Cichej, Bronisławy Miś i Wiesławy Gładkiej
był włączony telewizor, wtedy Ewa Jasny po raz kolejny zaznaczyła, iż chce, aby jej mieszkanie przypadło Tomaszowi Jasnemu (zeznania świadków Bożeny Cichej
k. 17 - 20, Bronisławy Miś k. 20 - 23, Wiesławy Gładkiej k. 23 - 25).	

W tym dniu spadkodawczyni była zdolna do świadomego i swobodnego wyrażenia swojej woli (opinia biegłego k. 27 - 29).

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny ma podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności na podstawie dokumentów: aktów stanu cywilnego, dokumentów medycznych dotyczących spadkodawcy oraz na podstawie opinii biegłego, zeznań świadków Bożeny Cichej, Bronisławy Miś i Wiesławy Gładkiej, zapewnienia spadkowego złożonego przez uczestnika Tomasza Jasnego oraz okoliczności przyznanych i niezaprzeczonych przez strony.
Świadkowie w sposób spójny przedstawiali przebieg zdarzeń w dniu
18 października 2007 r.

Sąd zważył co następuje:

Wniosek co do zasady podlega uwzględnieniu.
W przedmiotowej sprawie okolicznością, którą należało ustalić, było to, czy Ewa Jasny wyraziła swoją ostatnią wolę przy świadkach.
Zgodnie z art. 952 § l k.c., jeżeli istnieje obawa rychłej śmierci spadkodawcy albo jeżeli wskutek szczególnych okoliczności zachowanie zwykłej formy testamentu jest niemożliwe lub bardzo utrudnione, spadkodawca może oświadczyć ostatnią wolę ustnie przy jednoczesnej obecności co najmniej trzech świadków. Treść takiego testamentu ustnego może być stwierdzona w ten sposób, że jeden ze świadków albo osoba trzecia spisze oświadczenie spadkodawcy przed upływem roku od jego złożenia, z podaniem miejsca i daty oświadczenia oraz miejsca i daty sporządzenia pisma,
a pismo to podpiszą spadkodawca i dwaj świadkowie albo wszyscy świadkowie (§ 2). 
W wypadku, gdy treść testamentu ustnego nie została w powyższy sposób stwierdzona, można ją w ciągu sześciu miesięcy od dnia otwarcia spadku stwierdzić przez zgodne zeznania świadków złożone przed sądem. Jeżeli przesłuchanie jednego ze świadków nie jest możliwe lub napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody, sąd może poprzestać na zgodnych zeznaniach dwóch świadków (§ 3).
W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, wbrew stanowisku uczestnika Tomasza Jasnego nie doszło do sporządzenia testamentu szczególnego. Podstawowy wymóg dopuszczalności testamentu ustnego nie został spełniony, bowiem nie istniała w tym dniu obawa rychłej śmierci spadkodawcy, zarówno w sensie obiektywnym,
jak i subiektywnym. Z zeznań świadków wyraźnie wynika, iż wszyscy zdawali sobie sprawę, że spadkodawczyni jest ciężko chora, że wyniki są złe, ale nikt nie przypuszczał, że choroba tak szybko zadziała. Wszyscy, w tym sama spadkodawczyni, spodziewali się rychłego powrotu Ewy Jasny ze szpitala. 
Lekarz przy przyjęciu spadkodawczyni do szpitala stwierdził, że jeśli uda się wyleczyć wirusa, to będzie można nadal stosować terapię przeciwnowotworową.
Nie zaszły także inne szczególne okoliczności, wskutek których zachowanie zwykłej formy testamentu było niemożliwe lub bardzo utrudnione. W szczególności spadkodawczyni mogła pisać. Nie doszło również do stwierdzenia treści testamentu ustnego w formie pisemnej, stosownie do treści art. 952 § 2 k.p.c. Świadkowie rzekomego testamentu zostali natomiast przesłuchani przed Sądem w dniu
17 lipca 2008 roku na wniosek uczestnika złożony w piśmie z dnia 4 lutego 2008 roku. 
Nie wykazano w toku postępowania, iż w ogóle doszło do sporządzenia testamentu szczególnego. Z zeznań świadków wynika, iż nie mieli oni w ogóle świadomości, że są świadkami testamentu ustnego w chwili jego sporządzania. W tym czasie świadkowie po prostu rozmawiali ze spadkodawczynią, a ona powiedziała im, że chce, aby mieszkanie przypadło Tomkowi. Cały czas grał telewizor, spadkodawczyni nie wskazała, nie zaznaczyła, że jest to jej ostatnia wola,
jej testament. Powtórzyła jedynie to, o czym wielokrotnie wcześniej mówiła.
Nie można zatem przyjąć tej zwykłej rozmowy prowadzonej przez spadkodawczynię ze swymi trzema koleżankami za testament ustny, sporządzony w formie szczególnej.
Możliwe, że spadkodawczyni w istocie chciała, aby mieszkanie przez nią zajmowane przypadło Tomaszowi Jasnemu, w tym celu nawet udała się do notariusza, gdyż chciała dokonać na jego rzecz darowizny. Nie sposób jednak przyjąć, iż w dniu 18 października 2007 roku jej zamiarem było sporządzenie testamentu w formie szczególnej i w ten sposób wyrażenie swojej ostatniej woli w sposób świadomy
i prawnie doniosły.
Wobec powyższego Sąd stwierdził nabycie spadku na podstawie ustawy,
tj. na podstawie art. 931 § l k.c., zgodnie z którym w pierwszej kolejności powołane
są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni
w częściach równych. Wobec faktu, iż Ewa Jasny pozostawiła po sobie synów Tomasza Jasnego i Jana Kowalskiego, Sąd stwierdził nabycie spadku na podstawie ustawy na rzecz wymienionych po ½ części spadku.
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 520 § l k.p.c., orzekając, że strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem
w sprawie.

						Nieczytelny podpis sędziego	

Zarządzenie:
odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi uczestnika.

Nieczytelny podpis sędziego	

Dnia 27.02.2009 r. – wykonano, wysłano odpis postanowienia z uzasadnieniem.

Nieczytelny podpis sekretarza sądowego	

Dowód doręczenia odpisu postanowienia z dnia 9 lutego 2009 r. wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi uczestnika postępowania – adw. Barbarze Sokół. 
Doręczenie na adres kancelarii adwokackiej nastąpiło w dniu 1 marca 2009 r.