EGZAMIN ADWOKACKI

Zadanie z zakresu prawa karnego 

sierżant sztabowy Jan Kowalski	                                                                                                                  Gniezno, dnia 9 marca 2009 r.
Komenda Powiatowa Policji w Gnieźnie

Notatka urzędowa

W dniu dzisiejszym pełniłem służbę patrolową na terenie Gniezna wraz z sierżantem sztabowym Andrzejem Nowakiem. Około godz. 21.40, gdy przebywaliśmy na ul. Jaśminowej, podeszła do nas kobieta, która oświadczyła, że kilka minut wcześniej została napadnięta. Kobietą tą okazała się Jadwiga Liberska, zam. Gniezno ul. Jaśminowa 20. Jadwiga Liberska oświadczyła, że została napadnięta przez znanego jej od kilku lat Stefana Malickiego, który przyłożył jej do klatki piersiowej nóż i zażądał pieniędzy. Jadwiga Liberska nie miała przy sobie pieniędzy i poinformowała o tym sprawcę, ale ten jej nie uwierzył. Stefan Malicki przeszukał kieszenie  kurtki pokrzywdzonej. W kieszeni znalazł portfel i wówczas zbiegł z miejsca zdarzenia. W portfelu była karta bankomatowa i prawo jazdy. Jadwiga Liberska pobiegła za sprawcą i widziała, że udał się on w stronę pobliskiego parku położonego przy ul. Klonowej. Pokrzywdzona dodała jednocześnie, że w trakcie zdarzenia doznała przecięcia palca lewej ręki. Udała się więc na pogotowie, aby założono jej opatrunek. 
Niezwłocznie, razem z sierż. sztab. Andrzejem Nowakiem udaliśmy się radiowozem w stronę parku położonego przy ul. Klonowej. Gdy tam dojeżdżaliśmy, zauważyliśmy jadący z przeciwnego kierunku samochód. W trakcie mijania zauważyłem, że za kierownicą tego pojazdu siedzi mężczyzna, który odpowiadał rysopisowi podanemu przez Jadwigę Liberską. Zawróciliśmy i pojechaliśmy za nim. Gdy tylko włączyliśmy sygnał, mężczyzna ten zatrzymał się. Nie próbował uciekać. Razem z kolegą podeszliśmy do wspomnianego pojazdu. Był to samochód marki Fiat 126p o numerze rej. PGN 1243. Poprosiliśmy kierującego o okazanie dowodu osobistego i prawa jazdy. Mężczyzną tym okazał się Stefan Malicki urodzony 15 czerwca 1965 r. w Szczecinie, zamieszkały Gniezno ul. Długa 12. Stefan Malicki oświadczył, że napadł na Jadwigę Liberską, ponieważ potrzebował pieniędzy. Miał dług u znajomego Ryszarda Bosaka. Przyznał, że zabrał portfel pokrzywdzonej. Myślał, że tam będą pieniądze. Kiedy okazało się, że nie było w portfelu pieniędzy, wrócił pod dom Jadwigi Liberskiej i wrzucił portfel do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach. Nóż, którym groził pokrzywdzonej, wyrzucił w krzaki w parku, ale nie pamiętał dokładnie miejsca. Mimo poszukiwania nie zdołaliśmy odnaleźć noża. W trakcie rozmowy ze Stefanem Malickim poczułem od niego silną woń alkoholu. W tej sytuacji poprosiłem go do radiowozu. 
W Komendzie Powiatowej Policji w Gnieźnie użyte urządzenie kontrolno pomiarowe wykazało w 1 dm3 wydychanego przez Stefana Malickiego powietrza: 0,48 mg alkoholu o godz. 22.15 oraz 0,49 mg alkoholu o godz. 22.30.
Zatrzymano również Stefanowi Malickiemu prawo jazdy kategorii A, B, C, D i E numer 13854/02.

(podpis) 
sierż. sztab. Jan Kowalski

Nr rejestru 426/09												Gniezno, dnia 9 marca 2009 r.

PROTOKÓŁ

Użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu

Sierżant sztabowy Janusz Gałązka z Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie

Działając na podstawie art. 126 i art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym i art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz § 2 pkt 1 i § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie - spowodowałem przeprowadzenie badania ilościowego zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu:

Pana Stefana Malickiego, syna Mariana, urodzonego 15 czerwca 1965 r. w  Szczecinie;
Badanie przeprowadzono urządzeniem elektronicznym typu Alkomat zgodnie z instrukcją;
Urządzenie wykazało zawartość:
-	o godz. 22.15 - 0,48 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza,
-	o godz. 22.30 - 0,49 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza;
Czynności dokonano w związku z prowadzeniem samochodu osobowego; badany oświadczył, że wypił kilka piw 0,5 litrowych; badanie przeprowadził sierżant sztabowy Janusz Gałązka; badany:
1.	Nie żąda ponownego badania wydychanego powietrza.
2.	Nie żąda pobrania krwi.
3.	Nie zgłasza uwag co do prawidłowości zabezpieczenia ustnika.

(podpis osoby badanej)								(podpis prowadzącego badanie)
     Stefan Malicki							    sierż. sztab. Janusz Gałązka

Sygn. akt Ds. 122/09

POSTANOWIENIE

Dnia, 10 marca 2009 r.

Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie działając z urzędu na podstawie art. 303 k.p.k.
postanowił

wszcząć śledztwo w sprawie prowadzenia w stanie nietrzeźwości samochodu osobowego oraz w sprawie rozboju dokonanego na osobie Jadwigi Liberskiej przy użyciu noża, tj. o przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i art. 280 § 2 k.k.

uzasadnienie
Z zebranych przez Policję materiałów (notatki urzędowej i wyników badania Alkomatem) wynika, że Stefan Malicki prowadził samochód w stanie nietrzeźwości i dokonał rozboju na osobie Jadwigi Liberskiej przy użyciu noża.

(podpis prokuratora) 
  Jarosław Lipiński

PROTOKÓŁ PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA

Gniezno, dnia 10 marca 2009 r. godz. 10.40 
Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie 
z udziałem protokolanta: Ewy Panicz

na podstawie art. 177 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka.

Tożsamość świadka stwierdził na podstawie dowodu osobistego (seria i numer)

Świadka uprzedzono o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (art. 233 § 1 k.k.), co świadek potwierdza własnoręcznym podpisem (art. 190 k.p.k.):

(podpis świadka) 
   Jan Kowalski

Świadka pouczono również o uprawnieniach wynikających z art. 182, 183 i 185 k.p.k.
Świadek podał następujące dane osobowe:
Imię i nazwisko - Jan Kowalski
Imiona rodziców - Robert, Wanda
Data i miejsce urodzenia – 8 lutego 1972 r., Warszawa
Miejsce zamieszkania - Gniezno ul. Boczna 10
Adres dla doręczeń w kraju - jak wyżej
Zajęcie - policjant, zatrudniony w KPP w Gnieźnie
Wykształcenie - średnie
Karalność za fałszywe zeznania – nie karany
Stosunek do stron - obcy
Uprzedzony o treści art. 182 i 183 k.p.k. i pouczony o treści art. 185 k.p.k. oświadcza, że:
Zostałem uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zeznaję co następuje:
W dniu 9 marca 2009 r. pełniłem służbę patrolową na terenie Gniezna. Razem ze mną służbę pełnił sierż. sztab. Andrzej Nowak. Poruszaliśmy się oznakowanym radiowozem. Około godziny 21.40 zatrzymaliśmy się na ul. Jaśminowej. Niemal od razu po zatrzymaniu podbiegła do radiowozu kobieta. Wyszliśmy obaj z samochodu. Kobietą tą okazała się Jadwiga Liberska. Była ona bardzo zdenerwowana. Krwawił jej palec u lewej ręki. Jadwiga Liberska powiedziała nam, że kilka minut temu została napadnięta przed drzwiami swojego domu. Sprawcą napadu był Stefan Malicki, którego znała, ponieważ przez jakiś czas leczyła mu zęby. Pokrzywdzona twierdziła, że Stefan Malicki przyłożył jej nóż do klatki piersiowej i zażądał pieniędzy. Ona nie miała jednak przy sobie żadnych pieniędzy i powiedziała o tym napastnikowi. Ten jednak przeszukał jej kieszenie i zabrał portfel. Następnie uciekł w kierunku parku przy ul. Klonowej. Jadwiga Liberska powiedziała nam, że Stefan Malicki jest łysy i nosi długą brodę.
Po uzyskaniu tych informacji wsiedliśmy z Andrzejem Nowakiem do radiowozu i udaliśmy się w kierunku wspomnianego parku. Pokrzywdzona poszła na pogotowie. Chciała, aby założyli jej opatrunek. Zaznaczam, że radiowóz prowadził Andrzej Nowak. Ja siedziałem obok niego na miejscu pasażera. Po kilku minutach znaleźliśmy się na ul. Klonowej i zauważyliśmy zbliżający się  z przeciwnego kierunku samochód. W trakcie mijania spojrzałem na kierującego i  wydawało mi się, że kierujący odpowiada rysopisowi sprawcy, którego opisała Jadwiga Liberska. Był łysy i miał brodę. Natychmiast zawróciliśmy i pojechaliśmy za tym samochodem. Był to Fiat 126p PGN 1243. Kierujący nim jechał wolno i gdy tylko uruchomiliśmy sygnał zatrzymał się, nie próbował uciekać. Razem z kolegą podeszliśmy do tego samochodu. Zażądaliśmy od kierującego dowodu osobistego i prawa jazdy. Dał on nam te dokumenty. Okazało się, że był to Stefan Malicki, syn Mariana, urodzony 15 czerwca 1965 r. w Szczecinie, zamieszkały w Gnieźnie przy ul. Długiej 12. On sam zaczął mówić o tym, że popełnił straszny błąd. Stwierdził, że groził nożem Jadwidze Liberskiej, ponieważ potrzebował pieniędzy. Nie chciał jej zrobić krzywdy. Chciał ją tylko nastraszyć i zabrać pieniądze. Zabrał wprawdzie portfel, ale w nim nie było pieniędzy, tylko jakieś dokumenty. Wówczas portfel wraz z tymi dokumentami odniósł tzn. wrzucił do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach domu pokrzywdzonej. Dodał też, że nóż, którym groził Jadwidze Liberskiej wyrzucił w parku w krzaki, ale nie pamiętał dokładnie gdzie. Szukaliśmy tego noża z Andrzejem Nowakiem, ale nie zdołaliśmy go znaleźć. W trakcie rozmowy z nim wyczułem z jego ust zapach alkoholu. Poprosiliśmy Stefana Malickiego do radiowozu i pojechaliśmy do Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie. Tam w wydychanym przez niego 1 dm3 powietrza stwierdzono:
-	o godz. 22.15 - 0,48 mg alkoholu,
-	o godz. 22.30 - 0,49 mg alkoholu.
Zabezpieczyliśmy też prawo jazdy Stefana Malickiego. 
To wszystko co mam do powiedzenia w niniejszej sprawie.

Protokół niniejszy odczytano. Świadek stwierdził, że protokół jest zgodny z jego zeznaniami.

Przesłuchanie zakończono dnia 10 marca 2009 r. o godz. 11.40

( podpis świadka)						   (podpis przesłuchującego)
   Jan Kowalski				                 Jarosław Lipiński
(podpis protokolanta)
      Ewa Panicz

PROTOKÓŁ PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA
Gniezno, dnia 10 marca 2009 r. o godz. 12.00 
Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie                                                                                                                           z udziałem protokolanta: Ewy Panicz

na podstawie art. 177 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka.

Tożsamość świadka stwierdził na podstawie dowodu osobistego (seria i numer)

Świadka uprzedzono o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (art. 233 § 1 k.k.), co świadek potwierdza własnoręcznym podpisem (art. 190 k.p.k.):

(podpis świadka) 
 Andrzej Nowak

Świadka pouczono również o uprawnieniach wynikających z art. 182, 183 i 185 k.p.k.
Świadek podał następujące dane osobowe:
Imię i nazwisko - Andrzej Nowak
Imiona rodziców - Jan, Maria
Data i miejsce urodzenia – 20 lipca 1975 r., Gniezno
Miejsce zamieszkania - Gniezno ul. Daleka 18
Adres dla doręczeń w kraju - jak wyżej
Zajęcie - policjant, zatrudniony w Komendzie Powiatowej Policji w Gnieźnie
Wykształcenie – średnie
Karalność za fałszywe zeznania – nie karany
Stosunek do stron - obcy
Uprzedzony o treści art. 182 i 183 k.p.k. i pouczony o treści art. 185 k.p.k. oświadczam, że:
Pouczono mnie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zeznaję co następuje:
W dniu 9 marca 2009 r. wspólnie z Janem Kowalskim pełniliśmy służbę patrolową na terenie Gniezna. Poruszaliśmy się po mieście oznakowanym radiowozem. Ja byłem kierowcą. W pewnym momencie zatrzymaliśmy się na ul. Jaśminowej. Była godz. około 21.40. Pamiętam, że podeszła do nas kobieta. Była zdenerwowana. Miała ranę na palcu lewej ręki. Wyszliśmy z radiowozu. Kobietą tą była mieszkająca przy ul. Jaśminowej Jadwiga Liberska. Ona jest stomatologiem. Jadwiga Liberska powiedziała nam, że kilka minut wcześniej napadł na nią Stefan Malicki. Ona go znała, ponieważ jakiś czas wcześniej leczył u niej zęby. Malicki groził jej nożem i zażądał pieniędzy. Pokrzywdzona nie miała pieniędzy, ale sprawca zabrał jej z kieszeni portfel z dokumentami. Jadwiga Liberska powiedziała nam, że Stefan Malicki uciekł w kierunku parku położonego przy ul. Klonowej. Podała też, że Stefan Malicki jest łysy i nosi długą brodę.
Niezwłocznie wsiedliśmy z Janem Kowalskim do radiowozu i pojechaliśmy na ul. Klonową. Ja kierowałem. Jan Kowalski siedział obok mnie na miejscu pasażera. Dodaję, że pokrzywdzona poszła na pogotowie.  Po kilku minutach byliśmy na ul. Klonowej. Zaraz też minęliśmy się z jadącym z przeciwnego kierunku Fiatem 126p. Za kierownicą siedział łysy mężczyzna z długą brodą. Pomyśleliśmy, że to musi być Stefan Malicki. Zawróciliśmy więc i pojechaliśmy za nim. Jeszcze na ul. Klonowej dogoniliśmy go. On jechał wolno. Gdy włączyliśmy sygnał od razu zatrzymał się. Podeszliśmy do niego i zażądaliśmy dowodu osobistego i prawa jazdy. Okazał nam te dokumenty. Po obejrzeniu dokumentów wiedzieliśmy już, że kierującym samochodem był Stefan Malicki. On sam zaczął mówić, że wie, dlaczego go zatrzymujemy. Przyznał, że groził pokrzywdzonej nożem, ponieważ chciał uzyskać pieniądze na spłatę długu, który miał u znajomego. Zabrał portfel, ale w nim nie było pieniędzy, tylko dokumenty. Portfel ten z dokumentami wrzucił do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach domu pokrzywdzonej. Dodał, że nóż wyrzucił w krzaki w parku. Nie pamiętal dokładnie gdzie. Szukaliśmy tego noża, ale nie zdołaliśmy go znaleźć. W trakcie rozmowy ze Stefanem Malickim wyczuliśmy od niego zapach alkoholu. 
Zawieźliśmy Stefana Malickiego do Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie. Tam poddano go badaniu na zawartość alkoholu.
Zabezpieczono też prawo jazdy Stefana Malickiego.
Protokół niniejszy odczytano. Świadek stwierdził, że protokół jest zgodny z jego zeznaniami.
Przesłuchanie zakończono dnia 10 marca  2009 r. o godz. 13.00

(podpis świadka)							 	    (podpis przesłuchującego)
Andrzej Nowak								Jarosław Lipiński

(podpis protokolanta)
Ewa Panicz

                    PROTOKÓŁ PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA

Gniezno, dnia 10 marca 2009 r. o godz. 13.10 
Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie                                                                                                                 z udziałem protokolanta: Ewy Panicz
na podstawie art. 177 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka.

Tożsamość świadka stwierdził na podstawie dowodu osobistego (seria i numer)

Świadka uprzedzono o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (art. 233 § 1 k.k.), co świadek potwierdza własnoręcznym podpisem (art. 190 k.p.k.):

(podpis świadka) 
Jadwiga Liberska

Świadka pouczono również o uprawnieniach wynikających z art. 182, 183 i 185 k.p.k.
Świadek podał następujące dane osobowe:
Imię i nazwisko – Jadwiga Liberska
Imiona rodziców - Szymon, Dorota
Data i miejsce urodzenia - 23 lipca 1960 r., Gniezno

Miejsce zamieszkania - Gniezno ul. Jaśminowa 20

Adres dla doręczeń w kraju - jak wyżej

Zajęcie – prywatna praktyka stomatologiczna

Wykształcenie – wyższe
Karalność za fałszywe zeznania - nie karana                                                                                                                                               Stosunek do stron - obca
Uprzedzona o treści art. 182 i 183 k.p.k. i pouczona o treści art. 185 k.p.k. oświadczam, że:
Zostałam pouczona o odpowiedzialności  karnej za składanie fałszywych zeznań i zeznaję co następuje:
                    Jestem stomatologiem. Prowadzę prywatną praktyką.  Jakieś pięć lub sześć lat temu moim klientem był Stefan Malicki. Zapamiętałam go, ponieważ nie zapłacił mi za ostatnią wizytę. Obiecał, że przyniesie pieniądze następnego dnia, ale nie uczynił tego do tej pory. Ja mieszkam razem z mężem i dorosłym synem przy ul. Jaśminowej 20 w Gnieźnie. Dodaję, że klientów przyjmuję w przybudówce domu. Aby dojść do gabinetu muszę wyjść na zewnątrz domu. 
                    W dniu 9 marca 2009 r. skończyłam pracę wcześniej. Byłam umówiona z koleżanką, która mieszka na obrzeżach Gniezna. Pojechałam do niej samochodem. Była to wizyta towarzyska. Piłyśmy kawę i jadłyśmy ciasto. Od koleżanki wyjechałam tuż po 21.00.  Pod mój dom przyjechałam około 21.30. Zaznaczam, że nie miałam przy sobie żadnych pieniędzy. W ogóle nie miałam przy sobie jakichkolwiek wartościowych przedmiotów. W kieszeni kurtki miałam wprawdzie portfel, ale w nim znajdowało się tylko moje prawo jazy i karta bankomatowa, którą otrzymałam z PKO BP, gdzie posiadam konto.
                    Po zaparkowaniu samochodu na chodniku podeszłam do ogrodzenia mojej posesji. Otworzyłam kluczem bramkę. Gdy tylko znalazłam się na mojej posesji, nagle zza drzewa podbiegł do mnie mężczyzna, który w prawej ręce trzymał nóż. Mężczyzna ten przyłożył mi nóż do klatki piersiowej z lewej strony. Zażądał pieniędzy. Dokładnie powiedział „dawaj kasę”. Zagroził mi jednocześnie pozbawieniem życia, gdybym nie spełniła jego żądania. Powiedział mi też, żebym nie krzyczała, to nic mi się nie stanie. Byłam bardzo przestraszona. On miał nóż kuchenny z drewnianą rękojeścią. Ostrze miało około 15 cm.
                    Gdy ten mężczyzna podbiegł do mnie, to od razu wydał mi się znajomy. Po chwili już przypomniałam sobie, skąd go znam. Rozpoznałam w nim Stefana Malickiego, choć gdy widziałam go kilka lat temu, to nie był łysy i nie nosił brody. Teraz był łysy i nosił długą brodę. Nie zdradziłam się jednak z tym, że go rozpoznałam.
                    Powiedziałam napastnikowi, że nie mam przy sobie żadnych pieniędzy. On jednak mi nie uwierzył i lewą rękę włożył do prawej kieszeni mojej kurtki. Wyjął z  niej portfel. Ja zaczęłam krzyczeć „ratunku”. Odruchowo lewą ręką chwyciłam za nóż. Stefan Malicki powiedział wówczas „co robisz, puść bo przetniesz sobie rękę”. On nie wykonywał w tym czasie żadnych ruchów nożem. Były to dziwne słowa. Z jednej strony groził mi pozbawieniem życia, a z drugiej martwił się, że skaleczę sobie rękę. Ja puściłam ten nóż. Wtedy napastnik uciekł. Zabrał ze sobą mój portfel. Sam portfel był wart 50 złotych. Pobiegłam za nim. Widziałam, że kieruje się do parku przy ul. Klonowej. W tym momencie zauważyłam przejeżdżający ul. Jaśminową radiowóz. Widziałam, że jakieś 50 metrów dalej radiowóz ten zatrzymał się. Pobiegłam w tamtą stronę. Opowiedziałam o wszystkim policjantom. Opisałam im też wygląd sprawcy. Oni pojechali w kierunku parku. Ja udałam się na pogotowie, ponieważ chwytając nóż doznałam rozcięcia środkowego palca u lewej ręki. Na pogotowiu założono mi opatrunek.
                    Kiedy wróciłam z pogotowia i wchodziłam do domu zauważyłam, że z otworu skrzynki na listy wystaje część mojego portfela. Wyjęłam go. Wewnątrz znajdowała się karta bankomatowa i prawo jazdy. Nic więc nie brakowało.
                    Zaznaczam, że w trakcie zdarzenia czułam woń alkoholu od Stefana Malickiego.
                    
Protokół niniejszy odczytano. Świadek stwierdził, że protokół jest zgodny z jego zeznaniami..
Przesłuchanie zakończono dnia 10 marca  2009 r. o godz. 14.00

 (podpis świadka)	             (podpis protokolanta)    		                                            (podpis przesłuchującego)            
 Jadwiga Liberska 	                     Ewa Panicz					                                     Jarosław Lipiński

PROTOKÓŁ PRZESLUCHANIA ŚWIADKA
Gniezno, dnia 10 marca 2009 r. o godz. 14.15 
Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie                                                                                                                    z udziałem protokolanta: Ewa Panicz
na podstawie art. 177 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 piet 2 k.p.k. przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka.
Tożsamość świadka stwierdził na podstawie dowodu osobistego (seria i numer)
Świadka uprzedzono o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (art. 233 § 1 k.k.), co świadek potwierdza własnoręcznym podpisem (art. 190 k.p.k.):
  (podpis świadka) 
   Ryszard Bosak

Świadka pouczono również o uprawnieniach wynikających z art. 182, 183 i 185 k.p.k.
Świadek podał następujące dane osobowe:
Imię i nazwisko – Ryszard Bosak
Imiona rodziców - Maciej, Cecylia
Data i miejsce urodzenia - 17 lipca 1965 r., Poznań
Miejsce zamieszkania - Gniezno ul. Cicha 15
Adres dla doręczeń w kraju - jak wyżej
Zajęcie - mechanik samochodowy
Wykształcenie - zawodowe
Stosunek do stron - obcy
Uprzedzony o treści art. 182 i 183 k.p.k. i pouczony o treści art. 185 k.p.k. oświadczam, że:
Zostałem uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składnia fałszywych zeznań i zeznaję co następuje:
                    Znam Stefana Malickiego. Razem chodziliśmy do szkoły podstawowej. Sześć miesięcy temu, na początku września 2008 roku, przyszedł do mnie i chciał pożyczyć 3 000 złotych. Ja zapytałem się, po co mu te pieniądze. On powiedział, że dzień wcześniej wypił trochę z kolegami i udali się do salonu gier. Miał ze sobą pieniądze, które z żoną odkładali na zakup nowych mebli. W salonie przegrał 3 000 złotych. Bał się powiedzieć o tym żonie. Kiedyś już bowiem przegrał większą sumę w karty. Żona powiedziała mu, że jeżeli to się jeszcze raz powtórzy, to się z nim rozwiedzie. Ja mu uwierzyłem, ponieważ tę historię z kartami usłyszałem już wcześniej od jego żony.
                    Pożyczyłem Stefanowi Malickiemu 3 000 złotych. Obiecał, że odda za dwa miesiące. Twierdził, że ma dodatkową pracę. Po dwóch miesiącach nie zwrócił mi jednak pieniędzy. Zaczął mnie unikać. Obiecywał, że odda za klika dni, ale nigdy nie dotrzymał słowa. W dniu 9 marca 2009 r. udałem się do jego miejsca pracy. Tam powiedziałem mu, że jeżeli nie odda mi pieniędzy następnego dnia, to o wszystkim opowiem jego żonie. On zapewnił mnie, że następnego dnia odda mi dług. Niestety długu mi nie oddał. Słyszałem, że został zatrzymany przez Policję.                      
Protokół niniejszy odczytano. Świadek stwierdził, że protokół jest zgodny z jego zeznaniami.
Przesłuchanie zakończono dnia 10 marca 2009 r. o godz. 14. 50
(podpis świadka)                                                        (podpis protokolanta)                                                      (podpis przesłuchującego)
  Ryszard Bosak                                                                                Ewa Panicz							 Jarosław Lipiński

Ds. 122/09
                                                        POSTANOWIENIE O POWOŁANIU BIEGŁEGO

                                                                                                                                              Dnia, 10 marca 2009 r.

Jarosław Lipiński – prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie
w sprawie przeciwko Stefanowi Malickiemu
na podstawie art. 193, 194, 195, 198 k.p.k.

                                                                                 p o s t a n o w i ł
Powołać biegłego medyka sądowego dr Leszka Białego, wpisanego na stała listę biegłych, w celu stwierdzenia charakteru obrażeń doznanych przez Jadwigę Liberską w dniu 9 marca 2009 r., a w szczególności czy naruszyły one prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres powyżej, czy też poniżej siedmiu dni.

W myśl art. 197 § 3 k.p.k. w zw. z art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, ze wydanie niezgodnej z prawdą opinii grozi odpowiedzialnością karną z art. 233 § 1 k.k. (pozbawienie wolności do lat 3).

                                                                                 UZASADNIENIE

                   Prokuratur Rejonowa w Gnieźnie prowadzi śledztwo min. in. w sprawie rozboju dokonanego na osobie Jadwigi Liberskiej. W trakcie rozboju pokrzywdzona doznała rozcięcia palca. W celu ustalenia charakteru wspomnianego obrażenia koniecznym jest powołanie biegłego. Ma to znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji czynu, który winien być zarzucony sprawcy.
                    Mając powyższe na uwadze powołanie biegłego medyka sądowego jest w pełni uzasadnione.

                                                                                                                                   Prokurator
                                                                                                                               Jarosław Lipiński

                                      

Ds. 122/09                                                                                                                                                       Gniezno, dnia 10 marca 2009 r.

                                                                                      Opinia
biegłego Leszka Białego wydana na podstawie postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie    
               dotycząca charakteru obrażeń doznanych w dniu 9 marca 2009 r. przez Jadwigę Liberską

                    W dniu 10 marca 2009 r., w gabinecie mieszczącym się w budynku ZOZ w Gnieźnie, dokonałem oględzin ciała Jadwigi Liberskiej, która podała, że w dniu wczorajszym została napadnięta przez znanego jej mężczyznę. Mężczyzna ten przyłożył jej nóż do klatki piersiowej. W pewnym momencie Jadwiga Liberska odruchowo chwyciła lewą ręką za ostrze noża. Napastnik powiedział, aby puściła nóż, co też ona uczyniła. Doznała przecięcia palca środkowego lewej ręki. Założono jej opatrunek na pogotowiu.
                    Po dokonanych oględzinach ciała Jadwigi Liberskiej oraz po zapoznaniu się z dokumentacją pogotowia ratunkowego stwierdzam, że wyżej wymieniona posiada ranę ciętą o długości 2 cm środkowego palca lewej ręki. Obrażenie to narusza prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni. Jest to obrażenie ciała w rozumieniu art. 157 § 2 k.k.
                    Powyższe obrażenie mogło powstać w okolicznościach opisanych przez Jadwigę Liberską.

                                                                                                                             Lekarz medycyny sądowej
                                                                                                                                    dr Leszek Biały                                                                       

POSTANOWIENIE O PRZEDSTAWIENIU ZARZUTÓW
Gniezno, dnia 10 marca 2009 r.

Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie, uwzględniając dane zebrane w sprawie - przeciwko Stefanowi Malickiemu na podstawie art. 313 § 1 k.p.k.

postanowił

przedstawić Stefanowi Malickiemu, synowi Mariana zarzuty, że:
1.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie, prowadził w ruchu lądowym, na drodze publicznej, tj. na ulicy Klonowej, samochód marki Fiat 126p o numerze rejestracyjnym PGN 1243 będąc w stanie nietrzeźwości - mając 0,49 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.
2.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie przy ul Jaśminowej 20, działając z zamiarem bezpośrednim, grożąc Jadwidze Liberskiej natychmiastowym użyciem przemocy, w ten sposób, że przyłożył nóż kuchenny do jej klatki piersiowej i grożąc pozbawieniem jej życia zażądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał na szkodę Jadwigi Liberskiej portfel o wartości 50 złotych oraz kartę bankomatową i prawo jazdy, przy czym spowodował u niej obrażenia w postaci rany ciętej środkowego palca ręki lewej o długości 2 cm, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k., w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

      (podpis) 
Jarosław Lipiński

Treść postanowienia ogłoszono mi w dniu 10 marca 2009 r. oraz pouczono o prawie żądania, do czasu otrzymania zawiadomienia o terminie zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego, podania ustnie podstaw zarzutów, a także sporządzenia uzasadnienia postanowienia na piśmie (art. 313 § 3 k.p.k.), w związku z tym oświadczam, iż nie żądam sporządzania uzasadnienia postanowienia na piśmie ani też nie żądam podania ustnie podstaw zarzutów

(podpis podejrzanego) 
     Stefan Malicki

PROTOKÓŁ PRZESŁUCHANIA PODEJRZANEGO
Gniezno, dnia  10 marca 2009 r., godz. 16.15

Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie
działając na podstawie art. 175 § 1; 308 §2;311§2, 3 i 5 k.p.k., zgodnie z art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k.
przy udziale protokolanta: Ewy Panicz
przesłuchał niżej wymienionego jako podejrzanego o czyny z art. 178a § 1 k.k. i z art. 280 § 2 k.k. i inne
Tożsamość podejrzanego stwierdzono na podstawie dowodu osobistego (seria i numer)
Podejrzany podał następujące dane osobowe: imię i nazwisko: Stefan Malicki  
Imiona rodziców i nazwisko rodowe matki: Marian i Maria zd. Kowalska
Data i miejsce urodzenia: 15 czerwca 1965 r. w Szczecinie
Miejsce zamieszkania: Gniezno, ul. Długa 12
Obywatelstwo: polskie
Wykształcenie: zawodowe
Stan cywilny: żonaty
Liczba dzieci i ich wiek: dwoje, syn 14 lat i córka 12 lat
Liczba osób pozostających na utrzymaniu podejrzanego: żona i dwoje dzieci
Zawód wyuczony: stolarz
Zatrudniony: Zakład Stolarski „X” w Gnieźnie,
Uposażenie: 2 500 złotych miesięcznie
Zajęcie i dochód miesięczny małżonki: pracuje jako pielęgniarka w ZOZ w Gnieźnie i zarabia 1 500 zł miesięcznie
Stan majątkowy: nie posiada nieruchomości ani też ruchomości o większej wartości
Karalność: nie karany
Stan zdrowia: zdrowy, nie leczył się w poradni zdrowia psychicznego

Podejrzanego pouczono o uprawnieniach określonych w art. 300 i 301 k.p.k. oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 74, 75, 138 i 139 k.p.k. Pouczenia te otrzymałem na piśmie
(podpis podejrzanego) 
      Stefan Malicki

Podejrzany nie żąda umożliwienia mu złożenia wyjaśnień na piśmie oraz nie żąda podania mu ustnie podstaw zarzutów

(podpis podejrzanego)									(podpis przesłuchującego)
Stefan Malicki									Jarosław Lipiński

Podejrzany wyjaśnił: Pouczony o treści praw i obowiązków podejrzanego, które otrzymałem też na piśmie oświadczam, że przedstawione mi w dniu dzisiejszym zarzuty zrozumiałem. Przyznaję się do popełnienia obu zarzucanych mi przestępstw.  Chcę złożyć wyjaśnienia.
                   Na początku września 2008 r. poszedłem z kolegami po pracy na piwo. Wypiliśmy dużo alkoholu. Miałem przy sobie 3 000 złotych. Były to pieniądze, które z żoną odłożyliśmy na zakup nowych mebli. W pewnym momencie zdecydowaliśmy się pójść do salonu gier. To był błąd. Tam przegrałem wszystkie pieniądze. Bałem się o tym powiedzieć żonie. Rok wcześniej przegrałem bowiem większą sumę grając w karty. Już wtedy żona zagroziła mi rozwodem. Ostatecznie wybaczyła mi, ale powiedziała, że jeżeli to powtórzy się jeszcze raz, to się ze mną rozwiedzie. Dlatego też następnego dnia po tej imprezie poszedłem do swojego kolegi Ryszarda Bosaka i od niego pożyczyłem 3 000 złotych. Obiecałem mu zwrócić po dwóch miesiącach. Kolega obiecał mi załatwienie dodatkowej pracy, ale mi tej pracy nie załatwił. Nie miałem więc pieniędzy, aby zwrócić dług Ryszardowi Bosakowi. On cały czas nalegał. Nie wiedziałem co mam zrobić. W dniu 9 marca 2009 r. Ryszard Bosak przyszedł do mnie do pracy. Powiedział, że jeżeli nie oddam mu pieniędzy następnego dnia, to on o wszystkim powie mojej żonie. Obiecałem mu oddać pieniądze. Bałem się, że rzeczywiście opowie mojej żonie o przegranej w salonie gier.
                    Byłem zdenerwowany. Po pracy poszedłem do baru na piwo. Wypiłem cztery albo pięć piw 0,5 l. Siedząc w barze postanowiłem dokonać napadu na Jadwigę Liberską. Ona jest stomatologiem. Gabinet prowadzi w przybudówce znajdującej się obok jej domu przy ul. Jaśminowej 20. Aby przejść do domu, musi wyjść z gabinetu na zewnątrz i przejść około 30 metrów. Ja o tym wiedziałem, ponieważ kilka lat wcześniej byłem pacjentem Jadwigi Liberskiej. Chciałem napaść ją, kiedy skończy pracę i będzie szła do domu. Pamiętałem, że kończy przyjmować klientów około 21.30.
                    Z baru wyszedłem około godz. 20.45. Udałem się do domu. To zabrało mi jakieś 10 minut. Z domu zabrałem nóż kuchenny. Miał on drewnianą rękojeść. Ostrze miało około 15 centymetrów. Moim samochodem marki Fiat 126p PGN 1243 pojechałem w kierunku ul. Klonowej. Na tej ulicy, w pobliżu parku, zatrzymałem się. Do miejsca zamieszkania Jadwigi Liberskiej przeszedłem jakieś osiemset metrów. Przed ogrodzeniem jej posesji byłem tuż przed 21.30. Przeszedłem przez niskie drewniane ogrodzenie. Kiedy znalazłem się już na terenie posesji Jadwigi Liberskiej zobaczyłem, że w oknach gabinetu jest ciemno. Pomyślałem, że spóźniłem się, gdyż Jadwiga Liberska skończyła już pracę. W tym jednak momencie zauważyłem, że obok na chodniku zatrzymuje się jej samochód. Schowałem się za drzewo. Trzymałem w prawej ręce nóż, który zabrałem z domu. Po chwili Jadwiga Liberska otworzyła bramkę i weszła na teren swojej posesji. W tym też momencie podbiegłem do niej i przyłożyłem nóż do jej klatki piersiowej. Zażądałem wydania pieniędzy. Zagroziłem jej pozbawieniem życia, choć tak naprawdę nie zamierzałem tego zrobić. Chciałem ją tylko nastraszyć i zmusić do wydania pieniędzy. Powiedziałem też, żeby była cicho. Ona powiedziała, że nie ma przy sobie pieniędzy. Mnie interesowały tylko pieniądze. Nie chciałem jej nic innego zabierać. Ja jej nie uwierzyłem. Wsadziłem lewą rękę do kieszeni jej kurtki. Tam znalazłem portfel. Byłem przekonany, że tam są pieniądze. W tym też momencie Jadwiga Liberska chwyciła lewą ręką za nóż. Ja nie chciałem jej skaleczyć. Krzyknąłem do niej „co robisz, puść bo się skaleczysz”. Nie wykonywałem w tym czasie żadnych ruchów nożem. Ona puściła nóż. Zaczęła jednocześnie krzyczeć „ratunku”. Ja uciekłem, wybiegłem przez otwartą bramkę, Jadwiga Liberska nie zdążyła jej zamknąć. Udałem się do parku. Tam przeszukałem portfel. Okazało się, że nie było w nim pieniędzy. Była tylko karta bankomatowa i prawo jazdy. Te przedmioty nie interesowały mnie. Ja chciałem tylko pieniędzy. Postanowiłem oddać portfel i dokumenty pokrzywdzonej. Wróciłem więc na teren jej posesji i włożyłem portfel do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach. Włożyłem tak aby był częściowo widoczny. Nie spotkałem już Jadwigi Liberskiej. 
                    Następnie pobiegłem do samochodu. Wsiadłem i ruszyłem w kierunku mojego domu. Po drodze minąłem się z radiowozem. Oni zawrócili i jechali za mną. Kiedy włączyli sygnał, zatrzymałem się. Wiedziałem już, o co chodzi. Ja opowiedziałem wszystko policjantom. Oni zabrali mnie na Komendę. Tam zostałem poddany badaniu na zawartość alkoholu.
                    Zatrzymano mi też prawo jazdy.
                    Ja wiem, że zrobiłem bardzo źle. Myślę, że to było wynikiem stresu związanego z długiem, który musiałem spłacić aby żona nie dowiedziała się o mojej przegranej w salonie gier. Poza tym na moje postępowanie wpłynął wypity alkohol. Myślałem, że Jadwiga Liberska nie pozna mnie, mimo że kiedyś byłem jej pacjentem. Chodziłem do niej pięć lub sześć lat wcześniej. Wtedy jeszcze miałem bujną czuprynę na głowie i nie nosiłem brody. Teraz jestem łysy i noszę długą brodę. Ja nie chciałem zrobić pokrzywdzonej żadnej krzywdy. Nie chciałem jej nawet skaleczyć. To ona chwyciła za nóż. Jak już powiedziałem, ja chciałem ją tylko nastraszyć i skłonić do wydania pieniędzy. Interesowały mnie tylko pieniądze. Dlatego też zwróciłem pokrzywdzonej portfel, kartę bankomatową i prawo jazdy.
                      
Przesłuchanie zakończono w dniu 10 marca 2009 r. o godz. 17.35 
Protokół po osobistym odczytaniu podpisuję
(podpis przesłuchującego)									(podpis podejrzanego)
      Jarosław  Lipiński									        Stefan Malicki

(podpis protokolanta)
                    Ewa Panicz

PEŁNOMOCNICTWO

Niniejszym ustanawiam adwokata: Roberta Paluszkiewicza

Kancelaria Adwokacka: ul. Brzozowa 15 w Gnieźnie

moim obrońcą w sprawie Ds. 122/09  Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie, w której jestem podejrzany 
o przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i z art. 280 § 2 k.k. i inne – upoważnienie do obrony obejmuje również obronę przed sądem, po skierowaniu przeciwko mnie aktu oskarżenia.

Gniezno, dnia 10 marca 2009 r.

(podpis podejrzanego) 
     Stefan Malicki 

Sygn. akt Ds. 122/09
POSTANOWIENIE 
o zatrzymaniu prawa jazdy

Dnia 10 marca 2009 r.
Jarosław Lipiński - prokurator Prokuratury Rejonowej w Gnieźnie
w sprawie przeciwko Stefanowi Malickiemu
podejrzanemu o przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i art. 280 § 2 k.k. i inne                                                                                                     na podstawie art. 137 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym

postanowił

zatrzymać Stefanowi Malickiemu
zamieszkałemu Gniezno ul. Długa 12 
prawo jazdy numer 13854/02
wydane przez Urząd Miejski Wydział Komunikacji w Gnieźnie 
otrzymane w dniu 17 marca 2002 r. 
odebrane podejrzanemu 9 marca 2009 r.

uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa w Gnieźnie prowadzi postępowanie przygotowawcze przeciwko Stefanowi Malickiemu, podejrzanemu m.in.          o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.
W toku postępowania zabezpieczono prawo jazdy Stefana Malickiego, ponieważ prowadził on samochód w stanie nietrzeźwości.          W tej sytuacji w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania należało zatrzymać prawo jazdy podejrzanemu.

(podpis prokuratora) 
   Jarosław Lipiński

Prokuratura Rejonowa 
        w Gnieźnie

Ds. 122/09									Gniezno, dnia 30 marca 2009 r.

AKT OSKARŻENIA                                                         przeciwko Stefanowi Malickiemu
                                                                                                                          o przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.  i z art. 280 § 2 k.k. i inne  

Oskarżam:

Stefana Malickiego, syna Mariana i Marii zd. Kowalska, urodzonego 15 czerwca 1965 r. w Szczecinie, zamieszkałego w Gnieźnie przy ul. Długiej 12, obywatela polskiego, o wykształceniu zawodowym, żonatego, ojca dwojga dzieci - syna w wieku 14 lat i córki w wieku 12 lat, z zawodu stolarza, posiadającego na utrzymaniu żonę i dwoje dzieci, zatrudnionego w Zakładzie Stolarskim „X” w Gnieźnie i osiągającego z tego tytułu miesięczne wynagrodzenie w kwocie 2 500 złotych, bez majątku, nie karanego

(tymczasowo aresztowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt II Kp 50/09, na okres 3 miesięcy – zatrzymanego w dniu 9 marca 2009 r. o godz. 21.55 -przebywającego w Areszcie Śledczym w Poznaniu)
o to, że:
I.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie, prowadził w ruchu lądowym, na drodze publicznej, tj. na ulicy Klonowej, samochód marki Fiat 126p o numerze rejestracyjnym PGN 1243 będąc w stanie nietrzeźwości - mając 0,49 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.
II.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie przy ul Jaśminowej 20, działając z zamiarem bezpośrednim, grożąc Jadwidze Liberskiej natychmiastowym użyciem przemocy, w ten sposób, że przyłożył nóż kuchenny do jej klatki piersiowej i groził pozbawieniem jej życia, zażądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał na szkodę Jadwigi Liberskiej portfel o wartości 50 złotych oraz kartę bankomatową i prawo jazdy, przy czym spowodował u niej obrażenia w postaci rany ciętej środkowego palca ręki lewej o długości 2 cm, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k., w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Na podstawie art. 25 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 31 § 1 k.p.k. sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w postępowaniu zwyczajnym.

UZASADNIENIE

Na początku września 2008 r. podejrzany Stefan Malicki przegrał w salonie gier 3 000 złotych, które odłożył wraz z żoną na zakup nowych mebli. Nie chciał, aby żona dowiedziała się o tym i dlatego pożyczył od Ryszarda Bosaka 3 000 złotych. Dług miał oddać po dwóch miesiącach, ale nie uczynił tego. W dniu 9 marca 2009 r. Ryszard Bosak udał się do miejsca pracy podejrzanego. Zażądał zwrotu długu. Dodał, że jeżeli nie odda mu pieniędzy następnego dnia, to opowie jego żonie o przegranej w salonie gier.
Po pracy w dniu 9 marca 2009 r. Stefan Malicki udał się do baru, gdzie wypił 4 lub 5 piw 0,5 l. Tam też postanowił, że dokona rozboju na znanej mu Jadwidze Liberskiej, która była stomatologiem. Kilka lat wcześniej był jej pacjentem. Wiedział, że z reguły kończy pracę około 21.30. Wiedział też, że gabinet prowadzi w przybudówce obok swojego domu położonego przy ul Jaśminowej 20 i że z gabinetu do domu musi pokonać około 30 metrów. 
Podejrzany udał się do domu skąd zabrał nóż kuchenny o drewnianej rękojeści i długości ostrza około 15 cm. Następnie swoim samochodem marki Fiat 126p PGN 1243 udał się w pobliże miejsca zamieszkania pokrzywdzonej. Zaparkował nieopodal parku przy ul. Klonowej. Pieszo udał się w kierunku ul. Jaśminowej, a kiedy znalazł się przed numerem 20, pokonał niskie drewniane ogrodzenie i wszedł na teren posesji Jadwigi Liberskiej. Zauważył, że w oknach gabinetu jest ciemno. W tym jednak momencie na chodniku obok zaparkowała samochód pokrzywdzona. Wróciła ona z wizyty u koleżanki. Podejrzany widząc to schował się za drzewem. Kiedy Jadwiga Liberska otworzyła kluczem bramkę i weszła na teren posesji podbiegł do niej, przyłożył nóż do jej klatki piersiowej i zażądał wydania pieniędzy. Zagroził jej też pozbawieniem życia, gdyby nie zastosowała się do jego żądania. 
Pokrzywdzona powiedziała Stefanowi Malickiemu, że nie ma przy sobie pieniędzy. Wówczas wyjął on z kieszeni jej kurtki portfel i zbiegł z miejsca zdarzenia. Wcześniej jednak spowodował nożem u Jadwigi Liberskiej ranę ciętą środkowego palca ręki lewej o długości 2 cm , które to obrażenie naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni.
Stefan Malicki pobiegł do parku przy ul. Klonowej, gdzie wyrzucił nóż w krzaki. Noża tego nie odnaleziono. Sprawdził też zawartość portfela. Stwierdził, że jest w nim prawo jazdy i karta bankomatowa. Był rozczarowany brakiem pieniędzy. Wrócił więc na teren posesji pokrzywdzonej i wrzucił portfel wraz z dokumentami do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach domu.
Pokrzywdzona w tym czasie zawiadomiła patrol Policji o zaistniałym zdarzeniu. Funkcjonariusze Jan Kowalski i Andrzej Nowak udali się radiowozem w kierunku parku położonego przy ul. Klonowej. Jadąc tam zauważyli jadącego z przeciwnego kierunku samochodem 126p Stefana Malickiego. Po chwili zatrzymali go i dowieźli do Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie.
Po przewiezieniu do Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie podejrzany został poddany badaniu na zawartość alkoholu przy użyciu urządzenia Alkomat. Okazało się, że w 1 dm3 wydychanego przez niego powietrza znajdowało się:
-	o godz. 22.15 - 0,48 mg alkoholu,
-	o godz. 22.30 - 0,49 mg alkoholu.
Stefanowi Malickiemu zatrzymano prawo jazdy kategorii A, B, C, DiE.
Podejrzany został zatrzymany, a następnie tymczasowo aresztowany. 
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie zeznań świadków Jana Kowalskiego, Andrzeja Nowaka, Jadwigi Liberskiej i Ryszarda Bosaka oraz wyjaśnień podejrzanego Stefana Malickiego, a także na podstawie wyników badania Stefana Malickiego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i opinii biegłego medyka sądowego.
Kierując się zebranymi w sprawi dowodami przedstawiono podejrzanemu zarzut popełnienia przestępstw z art. 178a § 1 k.k. oraz z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k., w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w z w. z art. 11 § 2 k.k.
Stefan Malicki przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i złożył wyjaśnienia zgodne z przedstawionym stanem faktycznym 
Stefan Malicki nie był dotychczas karany ani za popełnienie przestępstwa, ani za popełnienie wykroczenia.

(podpis prokuratora) 
   Jarosław Lipiński

I 	Lista osób podlegających wezwaniu na rozprawę. 
Oskarżony: Stefan Malicki – przebywający w Areszcie Śledczym w Poznaniu – i jego obrońca z wyboru adwokat Robert Paluszkiewicz – Kancelaria Adwokacka w Gnieźnie ul. Brzozowa 15

Świadkowie:
1.	Jan Kowalski
2.	Andrzej Nowak
3.	Jadwiga Liberska
4.	Ryszard Bosak
II	Wykaz innych dowodów podlegających odczytaniu na rozprawie.
-	protokół użycia urządzenia kontrolno pomiarowego Alkomat,
-	dane o karalności - należy założyć, iż znajdują się one w aktach i wynika z nich, że Stefan Malicki nie był karany,
-	opinia biegłego medyka sądowego dotycząca obrażeń doznanych przez Jadwigę Liberską.

(podpis prokuratora)
   Jarosław Lipiński

                                                                                                                 

Sygn. akt III K 50/09
PROTOKÓŁ ROZPRAWY GŁÓWNEJ

Dnia 20 maja 2009 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Sprawa z art. 178a § 1 k.k. i z art. 280 § 2 k.k. i inne
OSKARŻONY: Stefan Malicki 
OBECNI: Przewodniczący 		SSO Anna  Mączyńska
Ławnicy:	Bogdan Kulig
	Janusz Morski
Protokolant:	Dominika Szmyt
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Jarosława Lipińskiego
Wywołano sprawę o godz. 9.00. Rozprawa odbyła się jawnie.
Na rozprawę stawili się:
oskarżony Stefan Malicki – doprowadzony z Aresztu Śledczego w Poznaniu -  wraz ze swoim obrońcą adwokatem Robertem Paluszkiewiczem  oraz świadkowie Jan Kowalski, Andrzej Nowak, Jadwiga Liberska i Ryszard Bosak.
Świadkowie zostali usunięci z sali rozpraw.
Oskarżony podał dane co do swojej osoby (art. 213 k.p.k.):
Podane przez oskarżonego dane osobowe są zgodne z tymi, które zostały ujęte w akcie oskarżenia.
Prokurator odczytał akt oskarżenia.
Oskarżony, uprzedzony o treści art. 175 k.p.k., na zapytanie przewodniczącego, czy przyznaje się do zarzucanych mu czynów oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie, podał:
odpis aktu oskarżenia otrzymałem. Stawiane mi zarzuty zrozumiałem. Przyznaje się do popełnienia zarzucanych mi przestępstw. Odmawiam składania wyjaśnień.
Sąd postanowił:
na podstawie art. 389 § 1 k.p.k. odczytać wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym albowiem odmówił on składania wyjaśnień przed sądem.
Po odczytaniu wyjaśnień oskarżony oświadcza: podtrzymuję odczytane mi wyjaśnienia. Chciałbym dodać, że ja nie chciałem skaleczyć pokrzywdzonej. Mnie interesowały tylko pieniądze, a nie sam portfel i dokumenty. Nie będę składał dalszych wyjaśnień i nie będę odpowiadał na żadne pytania.

Przewodniczący zarządził postępowanie dowodowe oraz pouczył oskarżonego o przysługującym mu prawie zadawania pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu (art. 386 § 2 k.p.k.). Świadków wezwano na salę rozpraw. Przewodniczący uprzedził świadków o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań oraz pouczył ich o treści art. 182, 183 i 185 k.p.k.. Zapytani o imiona, nazwiska, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania, karalność za fałszywe zeznania oraz stosunek do stron podali:

Jan Kowalski - lat 37 , policjant, Gniezno, nie karany, obcy;
Andrzej Nowak - lat 34, policjant, Gniezno, nie karany, obcy;
Ryszard Bosak - lat 44, mechanik samochodowy, Gniezno, nie karany, obcy;
Jadwiga Liberska - lat 49, stomatolog, Gniezno, nie karana, obca.
Następnie Sąd odebrał od wszystkich świadków przyrzeczenie zgodnie z przepisami art. 187, 188 § 1 - 3 k.p.k.

Świadków usunięto do osobnego pokoju, a następnie każdego świadka wezwano na salę rozpraw i przesłuchano w nieobecności tych świadków, którzy jeszcze nie zeznawali.

Staje świadek Jan Kowalski i zeznaje: Pamiętam, że było to w marcu 2009 r. Bliżej daty nie pamiętam. Razem z Andrzejem Nowakiem pełniłem służbę. Patrolowaliśmy m.in. ul. Jaśminową. Jakaś kobieta powiadomiła nas , że dokonano na niej rozboju. Obecnie nie pamiętam, jak się ona nazywała. Ona podeszła do nas, gdy zatrzymaliśmy się na ul. Jaśminowej. Pamiętam, że zatrzymaliśmy sprawcę. Dostrzegliśmy go w samochodzie. Poznaliśmy go po wyglądzie. Pokrzywdzona go opisała. Zatrzymaliśmy go na ul. Klonowej i doprowadziliśmy do Komendy. Nic więcej nie pamiętam.
Sąd postanowił:
na podstawie art. 391 § 1 k.p.k. odczytać zeznania świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym, ponieważ oświadczył on, że poza wspomnianymi okolicznościami innych nie pamięta. Po odczytaniu zeznań świadek oświadcza:
Podtrzymuję odczytane mi zeznania. To przesłuchanie miało miejsce dzień po zdarzeniu. Ja wtedy dobrze pamiętałem to zdarzenie.

Staje świadek Andrzej Nowak i zeznaje:  Wiem, że chodzi o zdarzenie z marca 2009 r. Jako policjant często biorę udział w różnych interwencjach. Wielość tych interwencji skutkuje tym, że nie pamiętam dokładnie zdarzeń, które miały miejsce nawet miesiąc temu. W tej sprawie pamiętam tylko tyle, że pełniłem służbę razem z Janem Kowalskim. Poruszaliśmy się radiowozem. Kiedy zatrzymaliśmy się na ul Jaśminowej podbiegła do nas kobieta, która powiedziała, że napadł na nią z nożem mężczyzna, którego znała. Ona opisała tego mężczyznę. Powiedziała, że uciekł w kierunku parku. Myśmy tego mężczyznę zatrzymali, gdy jechał samochodem. Nic więcej nie pamiętam. 
Sąd postanowił:
na podstawie art. 391 § 1 k.p.k. odczytać zeznania świadka z postępowania przygotowawczego albowiem oświadcza, że nie pamięta innych okoliczności zdarzenia - poza tymi, które przedstawił. Po odczytaniu zeznań świadek zeznaje:
Podtrzymuję odczytane zeznania. Ja wówczas lepiej pamiętałem przebieg wydarzeń.

Staje świadek Ryszard Bosak i zeznaje: Znam oskarżonego. Byliśmy kolegami jeszcze w szkole podstawowe. Na początku września 2008 roku, poprosił mnie o pożyczenie 3 000 złotych. Powiedział, że dzień wcześniej wypił trochę z kolegami i udali się do salonu gier. W salonie przegrał 3 000 złotych, które razem z żoną odłożyli na zakup nowych mebli. Bał się powiedzieć o tym żonie. Chodziło o to, że już wcześniej przegrał większą sumę w karty. Żona powiedziała mu wtedy, że jeżeli to się jeszcze raz powtórzy, to się z nim rozwiedzie. Ja znałem tę historię również od żony oskarżonego.
                    Pożyczyłem oskarżonemu 3 000 złotych. Chciałem mu pomóc Obiecał, że odda za dwa miesiąc. Twierdził, że ma dodatkową pracę.  Nie dotrzymał jednak obietnicy. Zaczął mnie unikać. Kiedy jednak udawało mi się z nim porozmawiać, to twierdził, że odda za klika dni, a potem nie dawał znaku życia. W dniu 9 marca 2009 r. udałem się do jego miejsca pracy. Powiedziałem mu, że jeżeli nie odda mi pieniędzy następnego dnia, to o wszystkim opowiem jego żonie. On się przestraszył. Zapewnił mnie, że następnego dnia odda mi dług. Niestety nie oddał mi pieniędzy do dnia dzisiejszego. To wszystko co mam do powiedzenia.
                       
Staje świadek Jadwiga Liberska: Pamiętam to zdarzenie. Był to dla mnie największy stres w życiu. Nigdy nie wybaczę tego oskarżonemu. Jestem stomatologiem i jakieś pięć lub sześć lat przed zdarzeniem leczyłam zęby oskarżonemu. On wtedy miał bujną czuprynę na głowie i nie nosił brody. W trakcie zdarzenia był łysy i miał długą brodę, ale i tak go poznałam. Ja mam dobrą pamięć do twarzy. Poza tym oskarżony nie zapłacił mi za ostatnią wizytę i z tego powodu też utkwił mi w pamięci. Mieszkam razem z mężem i dorosłym synem przy ul. Jaśminowej 20 w Gnieźnie. Mój gabinet, w którym prowadzę prywatną praktykę stomatologiczną mieści się w przybudówce domu. Aby dojść do gabinetu muszę wyjść na zewnątrz domu. Od drzwi domu do drzwi gabinetu jest około 30 metrów.
                    W dniu 9 marca 2009 r. pracę skończyłam wcześniej, ponieważ byłam umówiona z koleżanką. Koleżanka mieszka na obrzeżach Gniezna. Pojechałam do niej samochodem. Spędziłyśmy czas przy kawie i ciastkach. Wyjechałam od koleżanki tuż po 21.00., a na chodniku pod domem zaparkowałam około 21.30.
                    Gdy tylko otworzyłam kluczem bramkę i weszłam na teren mojej posesji nagle zza drzewa wyskoczył oskarżony. Podbiegł do mnie. On trzymał w prawej ręce nóż. Nóż ten przyłożył mi do klatki piersiowej z lewej strony i zażądał pieniędzy. Powiedział „dawaj kasę”. Zagroził, że mnie zabije, jeżeli nie spełnię jego żądania. Powiedział też, że jeżeli nie będę krzyczeć, to nic mi się nie stanie. Byłam bardzo przestraszona. On miał nóż kuchenny z drewnianą rękojeścią. Ostrze miało około 15 cm. Ja nie miałam przy sobie żadnych pieniędzy, ani jakichkolwiek innych wartościowych przedmiotów. Powiedziałam oskarżonemu, że nie mam pieniędzy. On mi nie uwierzył i lewą rękę włożył do prawej kieszeni mojej kurtki. Wyjął z  niej portfel. Chwyciłam go za ubranie. On mnie odepchnął. Zaczęłam krzyczeć „ratunku”. Wówczas oskarżony dźgnął mnie nożem w lewą rękę. Przeciął mi środkowy palec.  Zaraz też uciekł. Zabrał ze sobą mój portfel. W portfelu nie było pieniędzy. Było w nim moje prawo jazdy i karta bankomatowa, którą otrzymałam z PKO BP, gdzie posiadam konto. Sam portfel był wart 50 złotych. Wybiegłam za oskarżonym na chodnik. Widziałam, że biegnie w kierunku  parku położonego przy ul. Klonowej. W tym momencie zauważyłam przejeżdżający ul. Jaśminową radiowóz. Radiowóz ten zatrzymał się 50 metrów dalej. Pobiegłam w tamtą stronę. Opowiedziałam o wszystkim policjantom. Opisałam im też wygląd oskarżonego. Oni pojechali w kierunku parku. Ja udałam się na pogotowie, gdzie założono mi opatrunek na lewą rękę.
                     Ja w trakcie zdarzenia poznałam oskarżonego, ale nie zdradziłam się z tym. Czułam od niego woń alkoholu. Bałam się, że jak powiem, iż go rozpoznałam, to pogorszę sytuację.
                    Kiedy po powrocie z pogotowia wchodziłam do domu zauważyłam, że z otworu skrzynki na listy wystaje część mojego portfela. Wyjęłam go. Wewnątrz znajdowała się karta bankomatowa i prawo jazdy. Tak więc odzyskałam wszystko.
                    
Prokurator oraz oskarżony i jego obrońca zgodnie wnoszą o ujawnienie bez odczytywania protokołu użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu, opinii biegłego medyka sądowego i informacji o niekaralności oskarżonego. 
Sąd postanowił:
Na podstawie art. 394 § 2 k.p.k. na zgodny wniosek stron uznać za ujawnione bez odczytywania: protokół użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu, opinię biegłego medyka sądowego dotyczącą obrażeń doznanych przez Jadwigę Liberską i informację o niekaralności oskarżonego.

Na pytanie Przewodniczącego - strony oświadczyły, że nie żądają uzupełnienia przewodu sądowego.
Przewodniczący ogłosił, że przewód sądowy jest zamknięty, po czym udzielił głosu stronom:

Oskarżyciel wniósł o uznanie oskarżonego za winnego obu zarzucanych mu czynów i wymierzenie: za pierwszy czyn kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, zakazu prowadzenia pojazdów na okres 2 lat; za drugi czyn kary 3 lat pozbawienia wolności. Orzeczenie kary łącznej w rozmiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Obrońca wniósł o wymierzenie oskarżonemu łagodnych kar jednostkowych, odnośnie rozboju o zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz o orzeczenie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Oskarżony w ostatnim słowie wniósł o łagodny wymiar kary. Oświadczył, że przeprasza pokrzywdzoną za swoje zachowanie.

Po sporządzeniu wyroku Przewodniczący ogłosił go publicznie, podał najważniejsze powody wyroku 
oraz wskazał stronom sposób i termin odwołania.

Rozprawę zamknięto o godz. 13.00

(podpis Przewodniczącego)								(podpis protokolanta)
       Anna Mączyńska								     Dominika Szmyt

Sygn. akt III K 50/09

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 maja 2009 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu w III Wydziale Karnym w składzie:

Przewodnicząca: 	SSO Anna Mączyńska 
Ławnicy: 	Bogdan Kulig
	Janusz Morski
Protokolant: 	Dominika Szmyt

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Jarosława Lipińskiego

po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2009 r. sprawy karnej Stefana Malickiego 
urodzonego w dniu 15 czerwca 1965 r. w Szczecinie, syna Mariana i Marii

oskarżonego o to, że:
I.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie, prowadził w ruchu lądowym, na drodze publicznej, tj. na ulicy Klonowej, samochód marki Fiat 126p o numerze rejestracyjnym PGN 1243 będąc w stanie nietrzeźwości - mając 0,49 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.
II.	w dniu 9 marca 2009 r. w Gnieźnie przy ul Jaśminowej 20, działając z zamiarem bezpośrednim, grożąc Jadwidze Liberskiej natychmiastowym użyciem przemocy, w ten sposób, że przyłożył nóż kuchenny do jej klatki piersiowej i groził pozbawieniem jej życia, zażądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał na szkodę Jadwigi Liberskiej portfel o wartości 50 złotych oraz kartę bankomatową i prawo jazdy, przy czym spowodował u niej obrażenia w postaci rany ciętej środkowego palca ręki lewej o długości 2 cm, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów jej ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k., w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
1.	Oskarżonego Stefana Malickiego uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie I, popełnionego w sposób wyżej opisany, tj. przestępstwa z art.178a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
2.	Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat.
3.	Oskarżonego Stefana Malickiego uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie II, popełnionego w sposób wyżej opisany, tj. przestępstwa 280 § 2 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.
4.	Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone wobec oskarżonego w punktach 1 i 3 kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności.  
5.	Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 450 złotych.

(podpis ławnika)                                                    (podpis przewodniczącego)	  	                                           (podpis ławnika)
Janusz Morski	                                                 Anna Mączyńska	                                                                            Bogdan Kulig

Sygn. akt III K 50/09

Uzasadnienie

Oskarżony Stefan Malicki na początku września 2008 r. udał się po pracy z kolegami na piwo. Wypili sporo alkoholu, a następnie poszli do salonu gier. Stefan Malicki miał ze sobą 3 000 złotych. Były to pieniądze, które razem z żoną odłożyli na zakup nowych mebli. Całą tę kwotę przegrał. Bał się powiedzieć o tym żonie, ponieważ już rok wcześniej przegrał w karty większą sumę. Żona zagroziła mu wtedy rozwodem, ale ostatecznie wybaczyła mu. Niemniej zastrzegła, że jeżeli taka sytuacja powtórzy się jeszcze raz, to się z nim rozwiedzie. Dlatego też następnego dnia udał się do kolegi Ryszarda Bosaka i poprosił go o pożyczkę. Opowiedział mu o przegranej w salonie i o wcześniejszej przegranej w karty, choć o tej ostatniej historii Ryszard Bosak dowiedział się już wcześniej od żony oskarżonego. Ryszard Bosak zgodził się i pożyczył Stefanowi Malickiemu 3 000 złotych. Dług miał być zwrócony w ciągu dwóch miesięcy. Oskarżony liczył na dodatkową pracę, którą obiecał mu znajomy.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego
               - zeznania świadka Ryszarda Bosaka

Stefan Malicki nie oddał pieniędzy Ryszardowi Bosakowi w umówionym terminie. Znajomy nie załatwił mu bowiem dodatkowej pracy. Oskarżony zaczął unikać Ryszarda Bosaka i zwodzić go obietnicami zwrotu długu i za każdym razem nie dotrzymywał słowa. Zdesperowany Ryszard Bosak w dnu 9 marca 2009 r. udał się do miejsca pracy Stefana Malickiego. Zagroził, że opowie o wszystkim jego żonie, jeżeli następnego dnia nie otrzyma 3 000 złotych. Oskarżony obiecał, że zdobędzie te pieniądze i w dniu 10 marca 2009 r. wręczy mu je.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego
              - zeznania Ryszarda Bosaka
               
                       W dniu 9 marca 2009 r. po pracy Stefan Malicki udał się do baru. Wypił cztery lub pięć piw 0,5 l. Tam też postanowił, że w celu zdobycia pieniędzy dokona napadu na Jadwigę Liberską. Była ona stomatologiem. Kilka lat wcześniej oskarżony leczył u niej zęby. Wiedział, że prowadzi ona prywatną praktykę w gabinecie znajdującym się w przybudówce domu położonego w Gnieźnie przy ul. Jaśminowej 20. Pamiętał, iż kończy pracę z reguły około 21.30. Miał też świadomość, że aby dojść do domu, musi wyjść z gabinetu i pokonać około 30 m. Właśnie na tym odcinku chciał ją zaatakować. Liczył na to, że Jadwiga Liberska nie pozna go, ponieważ od ostatniej wizyty upłynęło kilka lat. Poza tym, kiedyś miał bujną czuprynę na głowie i nie nosił brody, a teraz był łysy i nosił długą brodę.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego

                       Realizując swój plan Stefan Malicki opuścił bar około 20.45. Udał się do domu. Droga zajęła mu około 10 minut. Z domu zabrał nóż kuchenny z drewnianą rękojeścią. Nóż miał ostrze o długości około 15 cm. Następnie, mimo wypitego wcześniej alkoholu, wsiadł do swojego samochodu marki Fiat 126p nr rej. PGN 1243 i pojechał w kierunku miejsca zamieszkania pokrzywdzonej. Pojazd zaparkował na ul. Klonowej w pobliżu parku. Pod dom Jadwigi Liberskiej udał się pieszo. Miał do pokonania około 800 m. Przed posesją pokrzywdzonej znalazł się tuż przed 21.30.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego

                       Oskarżony pokonał niskie drewniane ogrodzenie i znalazł się na terenie posesji, Jadwigi Liberskiej. Stwierdził, że w gabinecie nie świeci się światło. Pomyślał, że się spóźnił. W tym jednak momencie zauważył parkujący na chodniku, obok posesji samochód. Schował się za drzewem. W prawej ręce trzymał nóż. Okazało się, że samochodem tym przyjechała pokrzywdzona, która tego dnia wcześniej skończyła pracę i pojechała z wizytą do znajomej.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego
              - zeznania Jadwigi Liberskiej

                       Gdy tylko pokrzywdzona otworzyła kluczem bramkę i znalazła się na terenie swojej posesji podbiegł do niej oskarżony. Przyłożył jej nóż do klatki piersiowej z lewej strony i zażądał wydania pieniędzy. Zagroził jej jednocześnie pozbawieniem życia gdyby nie dostosowała się do jego żądania. Jadwiga Liberska nie miała przy sobie pieniędzy ani też żadnych innych wartościowych przedmiotów. Dlatego też powiedziała Stefanowi Malickiemu, że nie ma pieniędzy. Ten nie uwierzył pokrzywdzonej i lewą ręką sięgnął do prawej kieszeni jej kurtki. Znalazł tam portfel. Był przekonany, że znajdują się tam pieniądze.  W tym momencie Jadwiga Liberska chwyciła oskarżonego za ubranie. On odepchnął ją. Pokrzywdzona zaczęła krzyczeć „ratunku”. Wówczas Stefan Malicki dźgnął ją nożem w lewą rękę.  Zaraz też uciekł. Zabrał ze sobą portfel. W portfelu nie było pieniędzy. Było w nim tylko prawo jazdy Jadwigi Liberskiej i karta bankomatowa, którą otrzymała z PKO BP, gdzie posiadała konto. Sam portfel był wart 50 złotych.
Dowód; - wyjaśnienia oskarżonego
              - zeznania Jadwigi Liberskiej

                       Pokrzywdzona wybiegła za oskarżonym na chodnik. Widziała, że kieruje się on w stronę  parku położonego przy ul. Klonowej. W tym momencie zauważyła przejeżdżający ul. Jaśminową radiowóz. Radiowóz ten zatrzymał się 50 metrów dalej. Poruszali się nim funkcjonariusze Policji Jan Kowalski i Andrzej Nowak. Jadwiga Liberska podbiegła do nich i opowiedziała o zaistniałym zdarzeniu. Opisała im też wygląd sprawcy i podała jego imię i nazwisko. Pokrzywdzona w trakcie zdarzenia rozpoznała bowiem napastnika.  Policjanci pojechali w kierunku parku. Jadwiga Liberska udała się zaś na pogotowie, gdzie założono jej opatrunek na lewą rękę.
Dowód: - zeznania Jadwigi Liberskiej, Jana Kowalskiego i Andrzeja Nowaka

                       W międzyczasie oskarżony dobiegł do parku i tam sprawdził zwartość portfela. Znalazł tam tylko kartę bankomatową i prawo jazdy. Rozczarowany brakiem pieniędzy wrócił na teren posesji pokrzywdzonej i portfel wraz z dokumentami włożył do skrzynki na listy znajdującej się na drzwiach domu. Portfel ten jeszcze tego samego dnia odnalazła pokrzywdzona.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego
              - zeznania Jadwigi Liberskiej

                       Kiedy policjanci zbliżali się do parku, minęli się na ul. Klonowej z jadącym z przeciwnego kierunku Stefanem Malickim. Rozpoznali go. Zawrócili więc i pojechali za nim. Po włączeniu sygnału oskarżony zatrzymał się. Okazał dowód osobisty i prawo jazdy. Został zatrzymany.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego
              - zeznania Jana Kowalskiego i Andrzeja Nowaka    

Stefan Malicki został przewieziony do Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie. Tam, przy użyciu Alkomatu, poddano go badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wykonano dwa badania. Pierwsze o godz. 22.15 i drugie o godz. 22.30. W rezultacie w l dm3 wydychanego przez niego powietrza w pierwszym przypadku stwierdzono 0,48 mg alkoholu, a w drugim 0,49 mg alkoholu.
Dowód:  - protokół użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu

                      Na skutek uderzenia nożem pokrzywdzona doznała rany ciętej o długości 2 cm środkowego palca lewej ręki, które to obrażenie naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządu jej ciała na okres poniżej 7 dni.
Dowód: - opinia biegłego medyka sądowego
 
Stefan Malicki ma 44 lata. Nie był dotychczas karany. Pracuje w Zakładzie Stolarskim „X” w Gnieźnie i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2 500 złotych miesięcznie. Posiada na utrzymaniu żonę i dwoje dzieci w wieku 14 i 12 lat.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków Jana Kowalskiego, Andrzeja Nowaka, Jadwigi Liberskiej i Ryszarda Bosaka oraz w znakomitej części na podstawie wyjaśnień oskarżonego, a także w oparciu o dane dotyczące niekaralności Stefana Malickiego, protokół użycia Alkomatu i opinii biegłego medyka sądowego.
Stefan Malicki zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu przestępstw. W postępowaniu przygotowawczym złożył wyjaśnienia, które następnie podtrzymał przed Sądem. 
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których stwierdził on, że na początku września 2008 r. udał się z kolegami na piwo, a następnie do salonu gier, gdzie przegrał 3 000 złotych, które wraz z żoną odłożył na zakup nowych mebli. Za wiarygodne należy też uznać wyjaśnienia Stefana Malickiego, w których opisał okoliczności pożyczki zaciągniętej u Ryszarda Bosaka, nie zwrócenia jej w terminie oraz wyjaśnienia, w których opisał okoliczności podjęcia decyzji o dokonaniu rozboju na Jadwidze Liberskiej i sam przebieg tego zdarzenia (z jednym wyjątkiem, o którym będzie mowa poniżej), a także okoliczności związane ze zwrotem portfela i zatrzymaniem przez funkcjonariuszy Policji. Te wyjaśnienia Stefana Malickiego pozostają bowiem w zgodzie z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej, Jana Kowalskiego, Andrzeja Nowaka i Ryszarda Bosaka, jak również z protokołem użycia Alkomatu.
Nie zasługują jednak na wiarę wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzecza, aby chciał spowodować u Jadwigi Liberskiej obrażenia ciała w postaci rany ciętej środkowego palca lewej ręki. Z zeznań pokrzywdzonej wynika bowiem jednoznacznie, że zadał on jej cios nożem w rękę, a uczynił to w momencie, gdy zaczęła krzyczeć „ratunku”. Wskazuje to na jego celowe działanie.
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom wszystkich świadków, którzy byli przesłuchani w sprawie.                                                              
Jadwiga Liberska bardzo szczegółowo opisała przebieg zdarzenia. Od razu wskazała na sprawcę, którego rozpoznała jeszcze w trakcie napadu. Jej zeznania niemal w całości korelują z wyjaśnieniami Stefana Malickiego, poza okolicznościami dotyczącymi ciosu w rękę, o czym była już mowa wyżej. De facto relacje pokrzywdzonej i oskarżonego są tożsame. Nie było więc żadnych podstaw, aby negować wiarygodność Jadwigi Liberskiej i to tym bardziej, że tuż po zdarzeniu, spontanicznie przedstawiła ona jego przebieg funkcjonariuszom Policji Janowi Kowalskiemu i Andrzejowi Nowakowi.
Także zeznania Ryszarda Bosaka zasługują na wiarę. Opisał on okoliczności pożyczki udzielonej oskarżonemu oraz kategorycznego żądania zwrotu  pieniędzy, jakie skierował do niego w dniu 9 marca 2009 r.  Zeznania Ryszarda Bosaka również pokrywają się w pełni z wyjaśnieniami Stefana Malickiego. 
Oskarżony w sposób zbieżny z zeznaniami Jana Kowalskiego i Andrzeja Nowaka przedstawił także okoliczności jego zatrzymania. Z kolei, zeznania funkcjonariuszy Policji znajdują też potwierdzenie w zeznaniach Jadwigi Liberskiej w części odnoszącej się do rozmowy, jaka między nimi odbyła się na ul. Jaśminowej tuż po ucieczce do parku Stefana Malickiego.
Podkreślić należy, że zeznania powyższych świadków tworzą logiczną, uzupełniającą się całość, a poza tym żaden z nich nie miał jakichkolwiek powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.
Sąd dał wiarę zebranym w sprawie dokumentom, których wiarygodności nie kwestionowała żadna ze stron.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że prowadząc w dniu 9 marca 2009 r. samochód osobowy marki Fiat 126p ul. Klonową w Gnieźnie i mając w l dm3 wydychanego powietrza 0,49 mg alkoholu oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Na wspomnianej ulicy Klonowej odbywa się bowiem ruch lądowy, Stefan Malicki znajdował się w stanie nietrzeźwości, co nie może budzić wątpliwości w świetle art. 115 § 16 k.k., a samochód osobowy jest z pewnością pojazdem mechanicznym.
Oskarżony wyczerpał również swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 280 § 2 k.k w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Posługując się nożem, grożąc pokrzywdzonej pozbawieniem jej życia, działał wszak w celu zaboru pieniędzy i choć nie zdołał ich uzyskać, to jednak zabrał na szkodę Jadwigi Liberskiej portfel o wartości 50 złotych oraz prawo jazdy (art. 276 k.k.) i kartę bankomatową (art. 278 § 5 k.k.). Tłumaczenie, że nie interesowały go te przedmioty, nic nie może tu zmienić. W rzeczywistości bowiem zabrał je i uciekł z miejsca zdarzenia. Późniejsza refleksja może być traktowana tylko jako naprawienie już spowodowanej szkody. Ponadto zadając pokrzywdzonej cios nożem spowodował u niej obrażenie skutkujące naruszeniem prawidłowego funkcjonowania narządu jej ciała na okres poniżej 7 dni. Zrealizował więc znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k.
Z uwagi na to, że oskarżony jednym czynem wyczerpał znamiona opisane w przywołanych przepisach, koniecznym było przyjęcie kwalifikacji kumulatywnej, o której mowa w art. 11 § 2 k.k.
Sąd wymierzył Stefanowi Malickiemu za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Ustalając taki rozmiar kary Sąd miał na uwadze z jednej strony dość duże stężenie alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu, a z drugiej strony to, że nie był on dotychczas karany, przyznał się do popełnienia tegoż czynu i wyraził skruchę.
Za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 276 k.k. i w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.  Sąd wymierzył Stefanowi Malickiemu karę 3 lat pozbawienia wolności. W tym przypadku wzięto pod uwagę jako okoliczność łagodzącą dotychczasową niekaralność oskarżonego, zwrócenie pokrzywdzonej portfela, prawa jazdy i karty bankomatowej oraz przyznanie się w znakomitej większości do popełnienia tego czynu i wyrażenie skruchy. Na jego niekorzyść poczytano natomiast nagminność tego typu przestępstw na terenie kraju, jak też wyczerpanie jednym czynem znamion przestępstw opisanych w kilku przepisach oraz godzenie w rożne dobra chronione prawem (mienie, dokumenty, zdrowie).
Na podstawie art. 85 k.k. i 86 § 1 k.k. Sąd wymienione wyżej kary połączył i sprowadził je do kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności. Przy określaniu tej kary Sąd miał na względzie to, że oba przestępstwa zostały popełnione na przestrzeni krótkiego okresu czasu. Niemniej godziły one w różne dobra chronione prawem. Pierwsze przestępstwo godziło bowiem w bezpieczeństwo w komunikacji, a drugie w mienie, dokumenty i zdrowie.
Zdaniem Sądu, tak ukształtowany wymiar kary jest odpowiedni do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego przestępstw, a także zapewnia prawidłowe oddziaływanie zapobiegawcze i wychowawcze wobec niego.
Nadto na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie tego środka było obligatoryjne. Na jego rozmiar miał wpływ przede wszystkim znaczny stopień nietrzeźwości Stefana Malickiego w chwili popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.
Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 450 złotych.
(podpis przewodniczącego)
                                                                                                                                                                                    Anna Mączyńska