Stanowisko 
Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji 
z dnia 10 czerwca 2008 r.
w sprawie kwalifikowania audycji i innych przekazów 
do kategorii realizujących obowiązki programowe określone 
w koncesjach radiowych

	Krajowa Rada po dokonaniu oceny realizacji koncesji w zakresie programu przez nadawców radiowych w 2007 roku oraz po zapoznaniu się z uwagami koncesjonariuszy dotyczącymi przeprowadzonych monitoringów, postanowiła przypomnieć nadawcom o stosowanych przez KRRiT kryteriach kwalifikowania audycji i innych przekazów do kategorii realizujących obowiązki programowe określone w koncesjach. 
KRRiT prowadzi monitoring programów radiowych zgodnie z ustaloną, jednolitą metodą, gwarantującą zachowanie rzetelności i obiektywizmu analizy. Metoda prowadzenia  monitoringu szczegółowo określa wymagany tok postępowania w monitoringu, wskazuje, jakie elementy nadawanego programu podlegają opisowi i analizie, przedstawia zasady kwalifikowania poszczególnych pozycji programu (audycji i innych przekazów) do kategorii gatunkowych audycji oraz kategorii audycji realizujących zapisy koncesji. Stosowana metoda ma na celu zapewnienie takich samych, w odniesieniu do wszystkich programów, reguł ich analizy, kryteriów kwalifikowania audycji i zasad opisu. 
Monitoringiem każdorazowo obejmowany jest jeden, wybrany przez KRRiT, pełny tydzień emisji programu stacji (najczęściej 168 godzin). Wielkość przyjętej próby wynika z założenia, że programowe plany ramowe są sporządzane przez nadawców w okresach tygodniowych, powtarzalnych w kolejnych tygodniach danego miesiąca. Zatem monitoring programu prowadzony przez tydzień jest wystarczający do stwierdzenia zgodności działań nadawcy z ustawą o rtv i koncesją. Monitoring jest realizowany głównie na podstawie nagrań poemisyjnych pochodzących od nadawców, którzy zgodnie z art. art. 20 ust. 1 i 4 ustawy o rtv mają obowiązek przechowywać przez 28 dni wyemitowany program, zarchiwizowany zgodnie z wymaganiami określonymi w  Rozporządzeniu KRRiT z dnia 6 lipca 2000 r. 
	Monitoring każdego programu wymaga wysłuchania, odpowiedniego zakwalifikowana i opisania pozycji programu nadanych w porze, do której odnoszą się zapisy koncesji, tzn. każdej nadanej audycji, pojedynczej wypowiedzi prezentera, nadanej muzyki (piosenki i muzyki instrumentalnej), dżingli promujących program, zapowiedzi audycji, reklam i innych płatnych elementów. Określane są: rodzaj nadanych audycji i innych przekazów (każda wyróżniona w trakcie monitoringu pozycja programu jest zaliczana tylko do jednej kategorii), ich tematyka (np. ogólnokrajowa, lokalna, dotycząca danej specjalizacji). Mierzony jest czas trwania każdej nadanej pozycji programu, w tym jej warstwy słownej i muzycznej. 
	Kwalifikacja audycji i przekazów dokonywana jest wg następujących kategorii, znanych nadawcom, m.in. z formularza wniosku o udzielenie koncesji: 

Informacja – do tej kategorii zaliczane są audycje i przekazy informujące o bieżących wydarzeniach, np: dzienniki/serwisy informacyjne i ich skróty; magazyny informacyjne; przeglądy prasy; relacje reporterskie; sondaże opinii; informatory użytkowe, np.: prognoza pogody, informacje ekonomiczne, kulturalne - o repertuarze kin, teatrów, wystawach itp.), dla kierowców, o pracy służb miejskich, dyżurach szpitali, aptek, itp.; audycje tzw. pomocowe: oferty pracy, informacje typu sprzedam-kupię, itp.; kalendarium (np. informacje o rocznicach, ważnych datach historycznych); wizytówka dnia (informacje o wschodzie i zachodzie słońca, solenizantach, itp.). Do tej kategorii zaliczane są również informacyjne wypowiedzi prezenterów podawane poza serwisami/dziennikami i informatorami użytkowymi, np.: plotki i ciekawostki z różnych dziedzin, zapowiedzi nadawanych utworów słowno-muzycznych (piosenek), zawierające nie tylko informację o tytule i wykonawcy (te zalicza się do autopromocji) ale poszerzoną informację o utworze i wykonawcy (np. o wydaniu nowej płyty, koncertach, inspiracjach twórczych itp.).
Publicystyka - do tej kategorii zaliczane są audycje i przekazy zawierające komentarze, oceny, opinie, analizy, polemiki, podsumowania, dotyczące aktualnych problemów i wydarzeń z różnych dziedzin, realizowane w różnorodnych formach, np.: wywiad, rozmowa, dyskusja/debata, komentarz, felieton, talk-show itp. 
Edukacja i poradnictwo – do edukacji zalicza się audycje, które popularyzują i upowszechniają wiedzę z jakiejś określonej dziedziny (np. nauki, techniki, kultury i sztuki, muzyki, życia społecznego itd.), w tym konkursy tzw. „wiedzowe” dotyczące różnych dziedzin, lekcje języków obcych. Nie zalicza się natomiast wypowiedzi prezenterskich mających charakter ciekawostkowy – te klasyfikowane są do informacji. Do audycji poradniczych zalicza się audycje i inne przekazy, które koncentrują się na praktycznym zastosowaniu wiedzy z różnych dziedzin (np. zdrowia, prawa, ekonomii, sposobów spędzania wolnego czasu, itp.).
Rozrywka - zaliczane są tu audycje i inne przekazy słowne i słowno-muzyczne o charakterze rozrywkowym: audycje satyryczne, kabarety, konkursy rozrywkowe, talk-show, koncerty życzeń, pozdrowienia i dedykacje na antenie. Do tej kategorii zaliczane są także żartobliwe wypowiedzi prezenterów, w tym służące nawiązaniu/podtrzymaniu kontaktu ze słuchaczem. 
Sport - do tej kategorii zaliczane są audycje i inne przekazy dotyczące tematyki sportowej realizowane w różnych formach: informacja, publicystyka, edukacja, porady, transmisje i relacje z meczów/zawodów/rozgrywek, magazyny sportowe, konkursy, itp. 
Audycje literackie i formy udramatyzowane - do tej kategorii zaliczane są: proza czytana, poezja recytowana, słuchowisko, powieść radiowa, radionowela, teatr radiowy, reportaż (nie mylić z relacją reporterską). Do audycji literackich nie są wliczane audycje, w których literatura jest przedmiotem omówienia, czyli jest przedmiotem edukacji - nawet jeśli audycja ta zawiera fragmenty tekstów literackich, które stanowią egzemplifikację przekazywanej wiedzy. Audycje tego rodzaju są zaliczane do audycji edukacyjnych o literaturze bądź do publicystyki kulturalnej.
Audycje religijne - do tej kategorii zaliczane są różne rodzaje audycji (informacje, publicystyka, edukacja itp.) i inne przekazy poświęcone zagadnieniom religijnym, życiu Kościołów, związków wyznaniowych i wierze, np.: modlitwy, katechezy, lektura i egzegeza pism świętych danej religii,. transmisje mszy świętych, nabożeństw i uroczystości religijnych. 

Audycje dla dzieci i młodzieży - do tej kategorii zaliczane są audycje i inne przekazy słowne i słowno-muzyczne tworzone specjalnie dla tej grupy odbiorców, np. dobranocka, bajka, słuchowisko, konkursy, piosenki dla dzieci, audycje edukacyjne i inne rodzaje audycji adresowane do tej grupy odbiorców. 
Muzyka – zaliczana jest tu całość muzyki, tj. piosenki i utwory instrumentalne nadane na antenie w: a) audycjach muzycznych i słowno-muzycznych poświęconych prezentacji muzyki, b) w ramach tzw. bloków programowych (muzycznych, muzyczno-informacyjnych itd.), c) jako przerywnik i oprawa w audycjach słowno-muzycznych. Do kategorii tej zaliczane są m.in. listy przebojów, autorskie audycje muzyczne, audycje tworzone na podstawie zamówień słuchaczy, a więc audycje, których celem jest prezentacja utworów muzycznych i słowno-muzycznych (piosenek).
Autopromocja i zapowiedzi – są tu zaliczane dżingle identyfikujące program, zapowiedzi audycji, wypowiedzi prezenterów służące identyfikacji stacji (np.: podawanie nazwy stacji, częstotliwości, formatu muzycznego, wypowiedzi zachęcające do słuchania programu i audycji, itp.), zapowiedzi nadawanych utworów słowno-muzycznych (piosenek), jeśli ograniczają się one do podania tytułu piosenki i nazwiska wykonawcy/nazwy zespołu. Tego typu zapowiedzi piosenek stanowią element porządkujący program i z tego powodu zaliczane są do kategorii: autopromocja i zapowiedzi.
Płatne elementy programu - są tu zaliczane reklama, telesprzedaż, płatne ogłoszenia, oznaczenia sponsora audycji.  

	Odtworzona na podstawie monitoringu struktura programu pokazuje udział poszczególnych rodzajów audycji w programie, udział tematyki lokalnej czy dotyczącej specjalizacji w nadanych rodzajach audycji oraz wskazuje na udział warstwy słownej i muzycznej w poszczególnych rodzajach audycji i w całości programu. 
	Do warstwy słownej programu nie zalicza się płatnych elementów programu (reklama i płatne ogłoszenia) oraz autopromocji i zapowiedzi, w tym zapowiedzi utworów słowno-muzycznych (piosenek), o ile zawierają jedynie tytuł i wykonawcę utworu. 
	Zdaniem KRRiT, korespondencja z nadawcami dotycząca wyników przeprowadzonej w 2007 r. kontroli realizacji koncesji, wskazuje również - mimo objaśnień zawartych w koncesjach - na nieporozumienia dotyczące sposobu kwalifikowania niektórych elementów zapisanych w koncesjach.
	Nieporozumienia te dotyczą przede wszystkim używania przez nadawców na antenie nazwy programu określonej w koncesji oraz sposobu kwalifikowania nadanych audycji i innych  przekazów do tematyki lokalnej. 
	KRRiT przypomina, że Nadawca jest obowiązany używać na antenie nazwy programu określonej w koncesji. Wszelkie modyfikacje wprowadzane przez nadawców (np. pomijanie nazwy miejscowości i zastępowanie jej częstotliwością, używanie nazwy wspólnej dla grupy itp.) KRRiT uznaje za niezgodne z koncesją. 
	
Do audycji realizujących tematykę lokalną zaliczane są różne rodzaje audycji słownych i innych przekazów słownych, których tematem są sprawy lokalne, tj.:
- aktualne wydarzenia i problemy (społeczne, polityczne, gospodarcze, artystyczne, sportowe i inne) dotyczące lokalnej społeczności, 
	- kultura i historia danego regionu (w tym twórczość ludowa i muzyka ludowa regionu w wykonaniu zespołów ludowych itp.),
	 - użyteczne informacje lokalne, tj. lokalna prognoza pogody, drogowe, o pracy służb miejskich, urzędów, o awariach, wypadkach, repertuary kin i teatrów, zapowiedzi imprez  kulturalnych, rozrywkowych, sportowych itp.
Wyjątek stanowi muzyka ludowa danego regionu. Zaliczana jest ona do tematyki lokalnej ze względu na jej ścisły związek kulturą i tradycją regionu. 
	W ocenie KRRiT nadawca rozpowszechniający program o zasięgu lokalnym, by służyć mieszkańcom dla których nadaje program, winien nie tylko przekazywać informacje ale również tworzyć forum debaty publicznej o istotnych problemach lokalnych. Dlatego też koncesje zawierają obowiązki określone jako obligatoryjne – obok serwisów/dzienników lokalnych tworzonych przez nadawcę nadawana ma być również publicystyka dotycząca problemów lokalnych. 
Jednocześnie KRRiT przypomina, że do tematyki lokalnej nie zalicza się: - płatnych elementów programu; - dźwięków identyfikacyjnych stacji (dżingli); autopromocji stacji na antenie; - wypowiedzi prezenterów i ich rozmów ze słuchaczami na tematy inne niż lokalne; - audycji niedotyczących tematów lokalnych, których związek z lokalnością polega jedynie na tym, że ich autorami są osoby z lokalnego środowiska; - transmisji i retransmisji z lokalnych imprez rozrywkowych, jeżeli nie zawierają one elementów sprawozdawczych podkreślających lokalny charakter imprezy.
KRRiT ma nadzieję, że przedstawione w powyższym stanowisku wyjaśnienia przyczynią się do pełnej realizacji obowiązków programowych określonych w koncesjach. 

						Przewodniczący KRRiT

						  Witold Kołodziejski