Nadanie sztandaru czyli 25-lecie Zawodowego Pożarnictwa
Sieradzcy strażacy obchodzili swoje święto w dniu 14 czerwca 2003 roku. Było ono połączone z jubileuszem XXV-lecia Zawodowego Pożarnictwa na Ziemi Sieradzkiej. Z tej okazji Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Sieradzu otrzymała sztandar ufundowany przez społeczeństwo powiatu sieradzkiego oraz została odznaczona Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa". Zasłużonym strażakom wręczono odznaczenia i akty nominacyjne na wyższe stopnie pożarnicze.

Uroczystość tą poprzedzała roczna praca Społecznego Komitetu Obchodów XXV-lecia Zawodowego Pożarnictwa na Ziemi Sieradzkiej, któremu przewodniczył Starosta Powiatu Sieradzkiego Kazimierz Kościelny. Efektem działalności komitetu było zebranie środków finansowych   umożliwiających   ufundowane

sztandaru oraz wydanie monografii poświęconej zawodowemu pożarnictwu w Sieradzu.
Plac Wojewódzki w Sieradzu na tę okoliczność zgromadził liczne grono gości honorowych, strażaków z rodzinami, mieszkańców miasta oraz sympatyków pożarnictwa. Swoją obecnością  uroczystość   uświetnili:   Komendant

Główny Państwowej Straży Pożarnej Szef Obrony Cywilnej Kraju generał brygadier Teofil Jankowski, Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w £odzi nadbrygadier Tadeusz Karcz, przedstawiciel Wojewody £ódzkiego, Kapelan Krajowy Strażaków st. bryg. ks. Jerzy Kołodziej czak, Prezes Wojewódzkiego Funduszu

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w £odzi Jerzy Szmit, władze ochotniczych straży pożarnych wszystkich szczebli oraz władze samorządowe. W uroczystości również uczestniczyły kompanie honorowe z Komendy Miejskiej PSP w £odzi oraz z OSP Powiatu Sieradzkiego.

Oto stan Jednostki Ratowniczo Gaśniczej tuż przed jubileuszem 25 lecia Zawodowego Pożarnictwa:

Zmiana I

Kpt. Andrzej MARCZAK Dowódca zmiany
mł.kpt. Sławomir MUCHA Dowódca sekcji
asp. Adam MARKIEWICZ Dowódca sekcji
st.asp. Roman ROGALSKI Dowódca zastępu
mł.asp. Andrzej NOWAK Dowódca zastępu
mł.ogn. Krzysztof DAWID Dowódca zastępu
st.ogn. Andrzej FRED Specjalista-ratownik
mł.ogn. Paweł MAŃKA Specjalista-ratownik
mł.ogn. Zbigniew KAZMIERCZAK Operator sprzętu specjalnego
mł.ogn. Henryk KANICKI - Operator sprzętu specjalnego

mł.ogn. Jacek BARTCZAK Starszy ratownik mł.ogn. Wojciech OSIEWA£A Ratownik st.sekc. Grzegorz GRUDA Ratownik ml.ogn. Ireneusz SOBCZAK Ratownik-kierowca st.sekc. Dariusz RUDECKI Młodszy ratownik sekc. Witold NOWAK Młodszy ratownik st.str. Sylwester ŁĘZAK Młodszy ratownik st.str. Kamil DZIENNIAK Stażysta str. Marek PIKORSKI Stażysta

Zmiana II

st.kpt. Jacek STRUMIŃSKI Dowódca zmiany
st.asp. Ireneusz SZYMAŃSKI Dowódca sekcji
asp. Tadeusz MIZIA£A Dowódca sekcji
ogn. Jan ŚWIĄTEK Dowódca zastępu
mł.asp. Jan BUDA Specjalista-ratownik
st.ogn. Ryszard HALAMUS Operator sprzętu specjalnego
st.ogn. Sylwester ŚWIĄTEK - Operator sprzętu specjalnego
ogn. Zdzisław KAŁUZIŃSKI - Operator sprzętu specjalnego
mł.asp. Artur MISKIEWICZ Starszy ratownik
mł.asp. Hubert ZWIERZAK - Starszy ratownik

ogn. Jarosław ROSIAK Starszy ratownik mł.ogn. Sławomir MILCZAREK Starszy ratownik st.sek. Marek MARCHLEWSKI Starszy ratownik st.sek. Sławomir PIETRZAK Starszy ratownik ml.ogn. Grzegorz PAPROTA - Starszy ratownik-kierowca mł.ogn. Sylwester £UGOWSKI Ratownik-kierowca sekc. Karol W£ODARCZYK Młodszy ratownik-kierowca mł.asp.Adam KOT Młodszy ratownik st.str. Rafał W£ODARCZYK Stażysta str. Michał STEGLIŃSKI Stażysta

Zmiana III

mł.kpt. Adam KUBIAK Dowódca zmiany
mł.kpt. Jarosław WASYLIK Dowódca sekcji
asp. Sławomir OSIEWA£A Dowódca zastępu
st.ogn. Andrzej £OSIAK - Dowódca zastępu
ogn. Jan SZUKALSKI - Dowódca zastępu
mł.ogn. Robert P£UCIENNIK Starszy ratownik
st.sekc. Zbigniew SO WA£A - Starszy ratownik
mł.ogn. Roman P£ACZEK - Starszy ratownik-kierowca
st.ogn. Antoni KLUCHA Starszy operator sprzętu specjalnego
mł.ogn. Sylwester WRZOSEK - Operator sprzętu specjalnego

mł.ogn. Arkadiusz GABRYSIAK Specjalista-ratownik
mł.ogn. Tomasz CHMIELEWSKI Ratownik-kierowca
st.sekc. Sławomir JEZIORSKI Ratownik
st.sekc. Robert PACHOLAK Ratownik
mł.asp. Jarosław PIECHOWICZ Młodszy ratownik
sekc. Waldemar NICIEJEWSKI - Młodszy ratownik
sekc. Jarosław GA£EZA Stażysta
str. Nikodem BALCERZAK Stażysta
str. Janusz £UGOWSKI - Stażysta

To tam oficer operacyjny przyjmuje zgłoszenia z telefonu alarmowego, alarmuje strażaków przez radiowęzeł oraz uruchamia dzwonki alarmowe. Decyduje,   które   zastępy   wysłać   do   akcji,
Szare koszarowe życie wcale nie takie szare !!!
Zmiana służby
Dzień służby zaczyna się w PSP o godzinie 8.00, ceremonią zmiany służby. Podczas niej strażacy ze zmiany kończącej służbę przekazują sprzęt zmianie służbowej rozpoczynającej służbę. Sercem straży pożarnej jest stanowisko kierowania.

Po æwiczeniach.
koordynuje działaniami poprzez radiostację, wspomaga działania strażaków podczas skomplikowanych akcj i wymagaj ących współpracy z innymi służbami. Dzień służby na wzór wojskowego. Nawet, gdy nie wypełniają go wyjazdy do akcji ratowniczych, jest co robiæ.Konserwacja sprzętu, ciągłe szkolenia, æwiczenia, zajęcia sportowe, sprzątanie rejonów i tak można czasem nawet do 22-giej, kiedy to nastaje

Æwiczenia w Zakładzie Karnym w Sieradzu
regulaminowa cisza nocna przerywana ewentualnymi alarmami bojowymi, a co za tym idzie wyjazdami do akcji ratowniczych. O szóstej rano nastaje pobudka i do ósmej trwają przygotowania do zmiany służby.

Świetlica JRG 1993

Starszych kolegów, z którymi przyjdzie mu pracowaæ, czeka przeprowadzenie chrztu młodemu strażakowi.
Rytuał   odbywa   się   na   korytarzu   w bezpośrednim sąsiedztwie ześlizgów,  czyli tzw
„szybkich rur", z których korzysta się zamiast schodów podczas alarmów. Młodemu strażakowi odczytuje się akt chrztu. Może byæ onnp. Taki:
Zwyczaj e, trady cj e i obyczaj e na służbie
Strażacy - Damian Mucha i Wojciech Kapiec podczas ślubowania.
Strażnica jest miejscem, w którym strażak spędza co trzeci dzień ze swego życia. Sątakie dni w roku, kiedy prawie wszyscy ludzie przebywają ze swymi rodzinami, choæby w wieczór wigilijny czy w Sylwestra. Aby ludzie mogli spokojnie spaæ, czy bawiæ się, nad ich bezpieczeństwem czuwaj ą służby ratownicze, a wśród nich straż pożarna, bez względu na to, czy cyfra na kartce kalendarza tego dnia jest czerwona czy czarna. Nic więc dziwnego, że strażacy uważają strażnicę za drugi dom. Służba 24-godzinna różni się drastycznie od pracy ośmiogodzinnej, kiedy to po kilku godzinach wraca się do domu. W strażnicy jest jednocześnie i praca i dom. Jest czas na obowiązki, ale i czas na relaks. Czas prócz zadań bojowych wypełniajączęsto inne ciekawe zajęcia. Przez lata służba strażaka doczekała się pewnych tradycji i obyczajów. Warto przegląd obyczajów rozpocząć od początku kariery strażaka, kiedy to młody funkcjonariusz pojawia się na pierwszej swojej służbie. Zanim to nastąpi musi złożyć uroczyste ślubowanie.

Po odczytaniu aktu chrztu strażak zjeżdża po ześlizgu na garaż, gdzie czekają koledzy z linią gaśniczą i robią mu konkretny prysznic. Przemoczony do suchej nitki strażak jest zatem ochrzczony. Odbiera gratulacje od kolegów, a akt chrztu, choæ żartobliwy i z przymrużeniem oka, trafia między najważniejsze dokumenty służbowe strażaka i jest przez niego traktowany ze szczególnym sentymentem. Przez lata następne nasz dzielny i „ochrzczony" już strażak pnie się w górę po szczeblach kariery, niczym po szczeblach drabiny, którą do znudzenia „męczy" na

Powiatowy Dzień Strażaka, pierwsze awansena wyższy stopień
Wyczerpujących æwiczeniach. Już w pierwszym roku służby czeka go zawodowy awans. Zostaje mianowany starszym strażakiem, a na pagonach przybywa mu belka zwana popularnie przez strażaków „petem". Jako, że w straży pożarnej ogień jest niemile widziany czeka go kolejny strażacki obyczaj zwany „gaszeniem peta". Zależnie od miejsca pełnienia służby jest kilka metod „gaszenia peta" począwszy od łagodnego zalania strażaka wodą z linii gaśniczej, a skończywszy na bardziej drastycznym przeciągnięciu   strażaka   przez   całą   długość

dwudziestometrowej wanny do mycia węży. Obydwa przypadki są skuteczne, bowiem prowadzą do ugaszenia dopiero co przybyłych, a więc jeszcze ciepłych, a nawet gorących „petów" na pagonach strażaka. Za mundurem panny sznurem, więc nasz młody strażak świeżo po awansie, staje się wkrótce obiektem westchnień płci pięknej. Na potwierdzenie tej tezy należałoby przytoczyæ wyniki pewnej interesującej sondy, przeprowadzonej przez brytyjską firmę Fish4jobs. Ankietowani   mieli   wskazaæ   zawody,   których

przedstawiciele mają najwięcej sexappealu. Blisko połowa  (48%)  pytanych kobiet  stwierdziła,  że
najbardziej pociągający są	 strażacy! Pokonali
oni w tej kategorii policjantów (24%), księgowych (13%), trenerów osobistych (10 %), barmanów (3%) i kurierów motocyklowych (2%). Męska część respondentów wskazała na pielęgniarki jako najbardziej seksowne pracujące panie (26%). Nieznacznie wyprzedzają one stewardessy (20%), pozostawiając daleko w tyle lekarki i prawniczki (po 13 %), barmanki (10%) i recepcjonistki (9%).
Zatem nasz strażak wkrótce zakochuje się i staje na ślubnym kobiercu. Ślub strażaka jest dość głośną imprezą, ponieważ towarzyszą mu umundurowani koledzy i ich czerwone wozy strażackie, ale po kolei. Młoda parę pod ołtarz wprowadza pododdział umundurowanych na Galowo strażaków.
Podczas mszy zachowują się oni zgodnie z ceremoniałem pożarniczym. Po mszy przy wyjściu z kościoła pododdział ten robi szpaler, a młodzi przechodzą pod rzędem rąk strażackich wymachujących nad ich głowami toporkami. Utarło się również, że strażak stojący w ostatniej dwójce

szpaleru, po przejściu młodych, toporkiem „klepie w tyłek" młodą. Ma to im przynieść szczęście. Jest jednak jeden warunek strażak ten powinien byæ kawalerem! Po tych wszystkich przygodach młoda para jest eskortowana wozami bojowymi z kościoła na salę weselną.Jeśli na weselu znajdzie się delegacja kolegów, to po pewnym czasie mierzonym raczej w „kolejkach" aniżeli w godzinach, pojawiają się pierwsze nieśmiałe próby wokalne odśpiewania strażackich hitów, które na stałe wpisały się w tradycje służby. Pod tym względem strażacy zazdroszezążołmerzom, którzy piosenek o tematyce żołnierskiej mają „do bólu". Nam wystarczyæ musi kilka. Oto dwie z nich:
Pożar w Kwaśniewicach
W Kwaśniewicach stanął w ogniu dom Jedzie jedzie straż ogniowa trąbka gra
Sam komendant dziś prowadzi wóz Jada jadą odważni strażacy
A beczkowóz wzbija w niebo kurz
Złote hełmy na ich głowach lśnią Zgaszą ogień, oddział nową pompę ma
Sikawkowy radę sobie da
Przyjechali już są przy pożarze
Podłączyli zaraz węże dwa

Dzielnych zuchów ma ogniowa straż Powracają trąbka znów wesoło gra
Do remizy kilometry dwa
Ugasiła ogień straż ogniowa
Każdy strażak dziarską minę ma.
Na Tamkie
I.Na Tamkie pod trzynastym ogniową straż
wezwali
z oddziału pełnym gazem na fonie my jechali
Ijedziem Marszałkowską w aleje zapychamy
Natenczas my na Tamkie szybciutko zajeżdżamy
Ref.
A tu się pali jak cholera, jak cholera, jak cholera
Ogień wali jak cholera, z każdej strony swąd
A naród stoi łeb zadziera łeb zadziera, łeb
zadziera
A ogień wali jak cholera, niewiadomo skąd II.A wtem na drugim piętrze gość jakiś w oknie
drze się
ratujta bo się palę, zajęli gacie mnie się i nagle jak nie wrzaśnie przy ludziach bez

krempacji
ratujta moje babkie, została w ubikacji ref.
A tu siępali	
III.A na te słowa Maniek, w zmoczonym
kombinezie
Po tego gościa babkie na grandę w ogień lezie
I wkrótce jest z powrotem trzymając parę kapci
Powiada do faceta, że to zostało z babci
Ref.
A tu siępali	
IV.Walczyli my z tym ogniem na Tamkie pod
trzynastem
A ogień widaæ było nad całym prawie miastem
Toporki byli w ruchu ulice byli w wodzie
Walczyli my z tym ogniem aż podziw był w
narodzie.
Ref. Trzy godziny my walczyli, my walczyli, my
walczyli strasznieśmy się pomęczyli pomęczyli, pomęczyli

Trzy godziny my walczyli My walczyli, my walczyli Strasznieśmy się pomęczyli AŻ SIĘ SPALI£ DOM

SGSP Warszawa 1988 - pierwszy z prawej podchorąży Waldemar Kosowski
Przeboje powyższe bywają bardzo często poprzedzane toastami dla młodej pary. Poznaliśmy piosenki strażackie, pora zatem na strażacki toast. Zgodnie z zasadą panującą w służbie „minimum słów maksimum treści" strażacki toast brzmi „NIGDY NIE ZAGAŚNIE !!! ". Czy chodzi tu o „gwiazdkę pomyślności" czy o ogień Heraklita z Efezu?   Interpretację   pozostawmy   każdemu
indywidualnie.
Wszystko, co piękne szybko się kończy. O weselu
trzeba już zapomnieæ i po dniu odpoczynku przybyæ

na kolejną służbę- Wkrótce na świat przychodzą dzieci, a jak urosną zaczynają uczęszcza na strażackie imprezy dla dzieci czyli np. choinki, festyny czy pikniki rodzinne w straży.

Specyfika służby i zagrożenia, jakim przychodzi stawiæ czoła powodują, iż stresy trzeba jakoś rozładowywać. Zdarzenia takie jak pożary czy wypadki drogowe, które niosą za sobą ofiary śmiertelne, odciskają na stałe piętno w psychice ratowników. Aby daæ sobie z tym radę i „nie zwariowaæ", trzeba jakoś te napięcia i stresy rozładować. Dziś po pracy przy trudnych i traumatycznych akcjach ratowniczych strażacy majądo dyspozycji psychologów, którzy za pomocą technik relaksacyjnych, a czasem zwykłej rozmowy przywracają ratownikom wiarę, że jeszcze kogoś w życiu uratują. Natomiast od lat pierwszym i chyba najlepszym psychologiem jest dowódca. On najlepiej zna swoich ludzi i wie, co komu jest potrzebne, aby stanąć na nogi. Z pomocą często idą starsi, doświadczeni koledzy, tworzący atmosferę na zmianie. Jest ona niepowtarzalna. Przypomina  czasem  nieco   współczesne   reality

show. Warunki podobne. Kilkunastu mężczyzn zamkniętych w jednym miejscu przez dobę. Trochę długo, więc niektórym zaczyna się nudziæ. Powstają wtedy wpisane w obyczaje strażackie różne śmieszne psikusy i dowcipy robione sobie nawzajem. Dla zobrazowania zjawiska należałoby przytoczyæ kilka z nich.
Wczesnego ranka śpiącemu podoficerowi „niewidzialna ręka obcięła" nogawki od spodni mundurowych. Do głównych zadań podoficera należy złożenie rano meldunku przychodzącemu do pracy komendantowi, więc nasz niespeszony podoficer złożył komendantowi meldunek w „strażackich bermudach". (wg opowieści starszych kolegów podoficerem w krótszych „gaciach" był strażak Józef Kosatka)
Innym razem jednemu ze strażaków koledzy przybili do dachu buty, które suszył tam po jakimś pożarze. Gdy zadzwonił alarm (oczywiście zaaranżowany) można było zaobserwowaæ jak wyrywa się z dachu buty wraz z kawałkiem papy. Podobna sytuacja, tylko zamiast gwoździ w głównej roli - jajka wewnątrz butów. Po ogłoszeniu alarmu strażacy pochowani za auta mieli niepowtarzalna okazje oglądać oryginalną kąpiel jajeczną, która wspaniale robi zmęczonym męskim stopom i przeponom kolegów przy okazji. Mistrzem jajecznych kawałów był wspaniały strażak Jerzy Zając. Zanim kolega wyjął z garnka ugotowane jajka Jurek podmieniał je na surowe. Innym razem udawał gwizdek czajnika, co powodowało, że herbata zamiast gorąca była ledwo

ciepła, a woda niegotowana. Amoże myślicie, że w tłusty czwartek częstowano się pączkami. Otóż nie! Ale mogło się zdarzyæ że strażak był wołany do telefonu, a gdy brał słuchawkę do ucha, ta wysmarowana była smarem.

Bardziej współczesny numer, bo internetowy, czyli już z nowej komendy: W świetlicy w godzinach popołudniowych młodzi strażacy po wykonaniu prac i zadań nałożonych na nich, zasiadają przed monitorem komputera, loguje się na czacie i flirtuje z dziewczynami. Po pewnym czasie pojawia się okienko z imieniem Nicole. Jak mówi ma 20 lat, długie nogi i blond włosy i ma też czym oddychaæ. Flirt się rozkręca, amłodzi strażacy czują się coraz bardziej rozochoceni. Nie wiedzą, że Nicole to ich dowódca, który za ścianą robi ich „w trąbę", wypisują więc coraz to pikantniejsze i czulsze teksty do niego. Gdy sytuacja nabiera rumieńców Nicole ostrzega żeby się uspokoili i wzięli za jakąś robotę, bo zrobi im nocny alarm. Ubaw po pachy!!
Nie zawsze jest wesoło. Najpierw robota a potem przyjemność. Przez lata wypracowane metody szkoleniowe nie pozwalają się zbytnio nudziæ. Doskonałym przykładem może byæ zestaw ćwiczeń opracowanych w roku 1986 przez Komendę Główną Straży Pożarnych. Przeskrobałes coś lub podskoczyłeś dowódcy? Bądź pewny że wylosujesz æwiczenie 44 z zestawu ćwiczeń doskonalących Komendy Głównej Straży Pożarnej z 1986 roku. To æwiczenie było typowo dla „podpadziochów". - wspomina dowódca Zawodowej Straży Pożarnej chor. Ryszard Słowiński.

Święta na służbie również mają charakter rodzinny. Mimo, iż w domu zostały rodziny, na stołówce JRG jest świątecznie.