W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Polityka energetyczna

Sektor energetyczny to kluczowy obszar każdej nowoczesnej gospodarki, bezpośrednio oddziałujący na możliwości rozwojowe społeczeństwa. Współpraca międzynarodowa w tym zakresie wymaga intensywnych działań na forum Unii Europejskiej, jak również ścisłej kooperacji ze strategicznymi partnerami Polski.

Głównym priorytetem Polski w tym obszarze na forum międzynarodowym i w ramach UE jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju przy zachowaniu przystępnych cen energii dla konsumentów. Promujemy rozwiązania uzasadnione zarówno ekonomicznie jak i technicznie, a także uwzględniające niezbędne standardy środowiskowe. Nasze działania zmierzają do wzmocnienia polskiego sektora energetycznego, uniezależnienia od dominujących dostawców węglowodorów, jak i do stosowania najlepszych dostępnych technologii.

Od lat 90. w ramach UE wdrażane są Pakiety Energetyczne, czyli legislacja ukierunkowana na rozwój i poprawę efektywności wewnętrznego rynku energii UE. Dotychczas wspólne działania państw członkowskich UE pozwoliły m.in. na rozdzielenie monopolu, który skupiał w sobie wszystkie podsektory energetyki (wytwarzanie, przesył, dystrybucja, sprzedaż) i utworzenie osobnych przedsiębiorstw konkurujących ze sobą cenowo.

Najnowszym z nich jest IV Pakiet Energetyczny UE – „Czysta Energia dla Wszystkich Europejczyków”. Zakłada on m.in. wzmocnienie rynkowej roli konsumenta oraz odnawialnych źródeł energii (OZE). Częścią pakietu są także Krajowe Plany na Rzecz Energii i Klimatu. Po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską będą one stanowić, obok dokumentu „Polityka Energetyczna Polski do 2040 r.”, podstawę do realizacji zarówno polskiej polityki energetycznej jak i priorytetów Unii Energetycznej.

Starania Polski prowadzą do ciągłego zwiększania dywersyfikacji i pewności dostaw m.in. w sektorze gazowym. Przykładem tego jest szereg regionalnych inicjatyw w celu zmiany obecnego systemu dostaw gazu ze wschodu na zachód. Działamy także na rzecz wzmocnienia połączeń energetycznych w osi północ-południe czy zacieśnienia współpracy z państwami bałtyckimi i Grupą Wyszehradzką (V4). Działania te doskonale wpisują się w rozpoczętą przez Polskę i Chorwację Inicjatywę Trójmorza.

Jednym z pierwszych kroków w tym zakresie było wybudowanie Terminalu LNG im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu w 2016 r. Pozwala on na regazyfikację 5 mld m3 gazu rocznie z potencjałem do dalszej rozbudowy. W tym obszarze szczególnie ważny jest projekt Baltic Pipe, który realizowany w ścisłej współpracy z Danią, zapewni Polsce z Szelfu Norweskiego 10 mld m3 gazu ziemnego rocznie. Wraz z krajowym wydobyciem w dużej mierze pozwoli to na zaspokojenie popytu i uniezależnienie od dominującego dotąd dostawcy.

Realizowane działania pozwalają na zmianę trudnej sytuacji polskiej energetyki. Dotychczas charakteryzowała się ona uzależnieniem od jednego kierunku dostaw, wysokim niedoinwestowaniem kapitałowym oraz problemami infrastrukturalnymi. Zgodnie z projektem Polityki Energetycznej Polski do 2040 roku w najbliższych latach nastąpi znaczące zwiększenie udziału źródeł przyjaznych środowisku naturalnemu. Pozwoli to na spełnienie międzynarodowych zobowiązań polityki klimatycznej oraz na rozwój polskiego sektora energetycznego.