Uznawanie kwalifikacji zawodowych

Ogólne informacje o systemie uznawania kwalifikacji zawodowych zgodnie z Dyrektywą 2005/36/WE

Sposób uznawania kwalifikacji zawodowych uzyskanych na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej w celu podjęcia pracy w jednym z państw członkowskich (dotyczy także EOG i Szwajcarii) określają przepisy unijne. Głównym aktem prawnym regulującym ten obszar jest Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.), która  umożliwia obywatelom państw członkowskich UE oraz EFTA -  wykonywanie zawodu regulowanego lub działalności w państwie członkowskim innym niż to, w którym uzyskali kwalifikacje zawodowe.

Dyrektywa została wdrożona do polskiego prawa Ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65 oraz z 2018 r. poz. 650).

Uznawanie kwalifikacji zawodowych

Jeżeli dany zawód jest w Polsce regulowany osoba, która uzyskała kwalifikacje w innym państwie członkowskim potrzebuje ich oficjalnego uznania. Podobnie, uznanie jest konieczne jeśli dana osoba nabyła kwalifikacje w Polsce, a zamierza podjąć pracę w innym państwie członkowskim, w zawodzie, który jest tam regulowany (uznania dokonują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego).

Zawód regulowany to zespół czynności zawodowych, których wykonywanie jest uzależnione od spełnienia wymogów określonych w przepisach danego państwa członkowskiego dotyczących dostępu do wykonywania danego zawodu. Każde państwo członkowskie UE decyduje o uregulowaniu dostępu do zawodów. Ten sam zawód może więc być zawodem regulowanym w jednym państwie członkowskim UE, podczas gdy w innych państwach członkowskich nie będzie on regulowany.

W przypadku zawodów nieregulowanych w Polsce decyzja o zatrudnieniu pracownika posiadającego kwalifikacje uzyskane w innym kraju członkowskim UE zależy od pracodawcy.

W postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji właściwy organ sprawdza odpowiedni poziom wykształcenia oraz kwalifikacje dające prawo wykonywania danego zawodu w państwie, w którym zostały uzyskane.

Jeżeli właściwy organ stwierdzi zasadnicze różnice w kształceniu lub szkoleniu, jak również  rozbieżność w  zakresie  czynności zawodowych w danym zawodzie między państwem  uzyskania kwalifikacji,  a państwem przyjmującym, a ponadto przeanalizuje dokumenty poświadczające doświadczenie zawodowe wnioskodawcy w celu sprawdzenia, czy wiedza i umiejętności nabyte przez wnioskodawcę podczas zdobywania doświadczenia zawodowego nie mogą wyrównać w całości lub w części wspomnianych wyżej zasadniczych różnic, i stwierdzi, że różnice te nie zostały wyrównane,  ma prawo zastosować środki wyrównawcze:

  • test umiejętności
  • staż adaptacyjny (trwający do 3 lat) 

Wybór pomiędzy testem umiejętności a stażem adaptacyjnym  przeważnie należy do wnioskodawcy.

Zawody sektorowe

Automatyczne uznanie kwalifikacji dotyczy  zawodów: lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, farmaceuty, lekarza weterynarii i architekta, pod warunkiem posiadania przez wnioskodawcę dokumentów poświadczających kwalifikacje (dyplomów, zaświadczeń) wymienionych w załączniku V lub VI do dyrektywy 2005/36/WE albo na zasadzie praw nabytych.

Zawody sektorowe zostały uregulowane w następujących, odrębnych przepisach:

  1. ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2014 poz. 1435, z późn. zm.).
  2. ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634, z późn. zm.)
  3. ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2016 r. poz. 1496)
  4. ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.  U. z 2016 r. poz. 1479)
  5. ustawa z dnia 15  grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1725, z późn. zm.)

Kwestie dotyczące działalności w Polsce prawników z państw członkowskich (adwokatów i radców prawnych) reguluje ustawa z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 126, poz. 1069 z późn. zm.).

Świadczenie usług transgranicznych

Obywatele państw członkowskich, którzy wykonują zawód  w jednym państwie UE zgodnie z przepisami tego państwa, mają prawo świadczyć usługi na obszarze innego państwa członkowskiego w zakresie tego samego zawodu.

Warunki świadczenia usług:

  • usługodawca przenosi się w celu tymczasowego i okazjonalnego świadczenia usług do innego państwa członkowskiego,
  • jeżeli w przyjmującym państwie członkowskim dany zawód jest regulowany, a w państwie siedziby ten zawód nie jest zawodem regulowanym, to usługodawca musi udowodnić, iż wykonywał swój zawód lub działalność w co najmniej jednym państwie  członkowskim  przez co najmniej 1 rok w okresie  ostatnich 10 lat.  Wymóg ten nie jest stosowany, jeśli kształcenie przygotowujące do wykonywania danego zawodu było szczegółowo uregulowane przepisami.

Świadczenie usługi po raz pierwszy

Przed świadczeniem usługi po raz pierwszy usługodawca powinien złożyć pisemne oświadczenie do właściwego organu w sprawach uznawania kwalifikacji o zamiarze świadczenia usługi, zawierające informacje o posiadanej polisie ubezpieczeniowej lub innych środkach indywidualnego lub zbiorowego ubezpieczenia zawiązanych z wykonywaniem danego zawodu. Oświadczenie przedkłada się ponownie, gdy przedstawione w poprzednim oświadczeniu informacje są nieaktualne, albo raz w roku - w przypadku zamiaru świadczenia usług w kolejnym roku.

Właściwy organ ma prawo zażądać od usługodawcy dołączenia następujących dokumentów:

  • dokumentu potwierdzającego obywatelstwo usługodawcy,
  • zaświadczenia potwierdzającego, że usługodawca zgodnie z prawem wykonuje dany zawód w państwie członkowskim siedziby i nie obowiązuje go zakaz (nawet tymczasowy) wykonywania zawodu lub działalności,
  • dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe usługodawcy,
  • potwierdzenia rocznego doświadczenia zawodowego w ciągu ostatnich 10 lat - w przypadku zawodu regulowanego, który nie jest regulowany w państwie siedziby (wymóg ten nie jest stosowany, jeśli kształcenie przygotowujące do wykonywania danego zawodu  było szczegółowo uregulowane przepisami – tzw. kształcenie regulowane),
  • zaświadczenia o braku zawieszenia prawa wykonywania działalności lub o niekaralności, jeżeli jest wymagane od obywateli polskich zamierzających wykonywać ten sam zawód regulowany albo działalność regulowaną związane z bezpieczeństwem publicznym, służbą zdrowia albo edukacją osób małoletnich, w tym opieką nad dziećmi i wczesną edukacją,
  • oświadczenia potwierdzającego znajomość języka polskiego w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu regulowanego – w przypadku zawodów mających wpływ na bezpieczeństwo pacjentów,
  • zaświadczenia określającego charakter, okres i rodzaj wykonywanej działalności, wydanego przez państwo usługodawcy – w przypadku działalności związanych ze zdrowiem lub bezpieczeństwem publicznym.

Usługodawca podlega polskim przepisom, które są bezpośrednio związane z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów oraz dotyczą sposobu wykonywania danego zawodu regulowanego lub działalności.

Państwo przyjmujące zwalnia usługodawców z wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia, rejestracji albo członkostwa w organizacji lub instytucji zawodowej, jednakże może wprowadzić uproszczoną tymczasową rejestrację lub członkostwo w organizacji, czy instytucji zawodowej. Nie może to jednak powodować dodatkowych kosztów, opóźnień lub utrudnień w świadczeniu usługi.

Świadczenie usług w zawodach, których wykonywanie ma wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne

W przypadku świadczenia usług po raz pierwszy w zakresie zawodów regulowanych, których wykonywanie ma wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne, a których wadliwe wykonanie mogłoby narazić usługobiorców na poważne konsekwencje, właściwy organ państwa przyjmującego może sprawdzić kwalifikacje usługodawcy przed rozpoczęciem świadczenia usługi (tzw. prior check).

Lista zawodów, w  przypadku których  polskie organy właściwe mogą dokonać sprawdzenia kwalifikacji jest zawarta w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych i działalności regulowanych, przy wykonywaniu których usługodawca posiada bezpośredni wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne, w przypadku których można wszcząć postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji (Dz. U.  poz. 468).

W ciągu miesiąca od złożenia przez usługodawcę oświadczenia o zamiarze świadczenia usługi (wraz z niezbędnymi dokumentami), właściwy organ zobowiązany jest wydać decyzję w sprawie uznania kwalifikacji, wydać decyzję o odstąpieniu od sprawdzania kwalifikacji lub zobowiązać usługodawcę do przystąpienia do testu umiejętności. Tę ostatnią ewentualność stosuje się jeśli podczas sprawdzania właściwy organ stwierdzi zasadnicze różnice pomiędzy kwalifikacjami wymaganymi w Polsce, a kwalifikacjami posiadanymi przez usługodawcę (brak wiedzy lub umiejętności, który mógłby zagrozić zdrowiu lub bezpieczeństwu publicznemu).

Gdy termin jednego miesiąca nie może być dochowany, właściwy organ informuje usługodawcę przed upływem tego terminu o przyczynach opóźnienia, a następnie usuwa je w terminie miesiąca od dnia przekazania informacji. W terminie dwóch miesięcy od dnia usunięcia przyczyn opóźnienia właściwy organ zobowiązany jest podjąć jedną z trzech wyżej wymienionych czynności.

Usługodawca, którego kwalifikacje zostały sprawdzone i uznane może posługiwać się tytułem zawodowym ustalonym dla danego zawodu w Polsce.

Ważne serwisy o systemie uznawania kwalifikacji zawodowych zgodnie z Dyrektywą 2005/36/WE:

Strona główna Komisji Europejskiej dotycząca uznawania kwalifikacji zawodowych
Your Europe
EURES - Europejski Portal Mobilności Zawodowej
SOLVIT - nieformalne rozwiązywanie problemów

Informacja dla przyjeżdżających

Procedura uznania kwalifikacji zawodowych w Polsce

Wniosek o uznanie kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej lub Wniosek o uznanie kwalifikacji zawodowych do podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r.  w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej wraz z odpowiednimi załącznikami należy złożyć w instytucji będącej właściwym organem w sprawach uznania kwalifikacji do wykonywania danego zawodu regulowanego (patrz: Baza zawodów regulowanych).

W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji, organ właściwy zwraca się do zainteresowanego o ich uzupełnienie. Decyzja o uznaniu kwalifikacji zawodowych powinna być wydana w ciągu 3 miesięcy od momentu, w którym dostarczono pełną dokumentację sprawy. W szczególnych przypadkach termin ten może zostać wydłużony o miesiąc. W przypadku skierowania wnioskodawcy na staż adaptacyjny lub test umiejętności bieg terminu ulega zawieszeniu.

Pełna lista dokumentów, które należy załączyć do wniosku, może różnić się w zależności od zawodu/działalności, dlatego przed jego złożeniem warto skontaktować się z właściwym organem w celu ustalenia, które z dokumentów wymienionych w instrukcji wypełniania wniosku będą w danym przypadku konieczne.

Szczegółowych informacji odnośnie procedury automatycznego uznania kwalifikacji udzielają  krajowe i okręgowe organy samorządów zawodowych dla niżej wymienionych zawodów:

Jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków koniecznych do automatycznego uznania kwalifikacji w zawodach sektorowych, uznanie może zostać przeprowadzone zgodnie z procedurą właściwą dla pozostałych zawodów regulowanych, określoną w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Informacje dla wyjeżdżających

Ośrodki wsparcia (assistance centres) istniejące w każdym państwie członkowskim UE/EOG udzielają informacji, czy dany zawód jest w tym państwie regulowany i w razie potrzeby kierują do odpowiedniego organu właściwego w sprawach uznania kwalifikacji w tym zawodzie. Przekazują także podstawowe informacje o procedurze uznawania kwalifikacji w swoim państwie i  obowiązujących regulacjach prawnych. Kontakt 

Właściwe organy państwa przyjmującego mogą wymagać przedstawienia zaświadczenia wydanego przez  organ właściwy dla danego zawodu w państwie nabycia kwalifikacji (zob. Competent Authority w Bazie Zawodów Regulowanych), potwierdzającego uprawnienia do wykonywania tego zawodu. 

Kształcenie regulowane

W przypadku, gdy dany zawód nie jest zawodem regulowanym w Polsce, ale jest regulowany w przyjmującym państwie członkowskim (czyli wymaga tam oficjalnego uznania kwalifikacji zawodowych), jednym z wymogów uznania jest posiadanie co najmniej rocznego potwierdzonego doświadczenia w zawodzie. Warunek ten obowiązuje także w przypadku zamiaru świadczenia usług transgranicznych. Wymogu rocznego doświadczenia nie musi jednak spełniać osoba, która odbyła tzw. kształcenie regulowane przygotowujące do wykonywania tego zawodu.

Definicja kształcenia regulowanego określona została w  art. 3 ust. 1 lit. e Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych:

„e) kształcenie regulowane: każdy rodzaj kształcenia, które w szczególny sposób przystosowane jest na potrzeby wykonywania określonego zawodu oraz obejmuje kurs lub kursy uzupełnione, w stosownych przypadkach, kształceniem zawodowym albo praktyką w okresie próbnym lub praktyką zawodową. Struktura i poziom kształcenia zawodowego oraz praktyk w okresie próbnym lub praktyk zawodowych określane są w ustawach, przepisach wykonawczych lub administracyjnych danego państwa członkowskiego albo są nadzorowane bądź zatwierdzane przez wyznaczony w tym celu organ”.

Działalność regulowana

Na wniosek osoby wykonującej działalność w Polsce, która zamierza wykonywać tę działalność w innym państwie członkowskim Marszałek Województwa lub  Wojewódzki Urząd Pracy (w zależności od województwa) - wydaje zaświadczenie stwierdzające charakter, okres i rodzaj działalności.

Dane teleadresowe organów upoważnionych do poświadczania doświadczenia zawodowego w poszczególnych województwach Pobierz plik: pdf Dane teleadresowe organów upoważnionych do poświadczania doświadczenia zawodowego w poszczególnych województwach

Rozmiar : 0.03MB

Europejska legitymacja zawodowa (ELZ)

W  wybranych zawodach regulowanych  można przeprowadzić uznanie kwalifikacji zawodowych lub zgłosić zamiar świadczenia usługi transgranicznej  w innym państwie UE poprzez system IMI ( System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym)  i uzyskać  tzw. europejską  legitymację zawodową.

W chwili obecnej dotyczy to następujących zawodów:

zawody

właściwe organy/ wskazane instytucje odpowiedzialne w Polsce za przyjmowanie wniosków lub wydawanie europejskiej legitymacji zawodowej

fizjoterapeuta

Krajowa Izba Fizjoterapeutów

farmaceuta

Naczelna Rada Aptekarska

pielęgniarka odpowiedzialna za opiekę ogólną

Okręgowe Izby Pielęgniarek i Położnych

przewodnik górski

Ministerstwo Sportu i Turystyki

pośrednik w obrocie nieruchomościami

Ministerstwo  Inwestycji i Rozwoju

Europejska legitymacja zawodowa– European Professional Card– jest elektronicznym dokumentem, stanowiącym dowód:

  • uznania kwalifikacji zawodowych w innym państwie członkowskim UE
  • spełnienia warunków niezbędnych do zgodnego z prawem świadczenia usługi transgranicznej w innym państwie członkowskim UE (czyli tymczasowego i okazjonalnego wykonywania tam zawodu regulowanego albo działalności regulowanej).

W odróżnieniu od tradycyjnej procedury, w której wnioskodawca lub usługodawca kontaktuje się wyłącznie z właściwym organem w państwie, w którym zamierza uznać kwalifikacje lub świadczyć usługę transgraniczną, wniosek o wydanie Europejskiej Legitymacji Zawodowej składa się poprzez przeznaczoną do tego ogólnoeuropejską stronę internetową do organu właściwego dla danego zawodu regulowanego w państwie wysyłającym. Oznacza to, że Polacy wyjeżdzający za granicę mogą przekazać w ten sposób wniosek o legitymację do polskiego właściwego organu dla danego zawodu. Z kolei posiadacz kwalifikacji z innego państwa, w celu uznania tych kwalifikacji w Polsce lub świadczenia usługi w Polsce, złoży taki wniosek do organów właściwych w swoim  państwie.

Do wniosku należy załączyć odpowiednie dokumenty w formie elektronicznych kopii (szczegółowy zestaw dokumentów wymaganych dla danego zawodu i dla określonego typu procedury będzie dostępny na stronie internetowej, poprzez którą składa się wniosek; co do zasady jest taki sam jak w procedurze tradycyjnej). Na kolejnych etapach procedury będą one dostępne zarówno dla organu właściwego w państwie wysyłającym jak i dla jego odpowiednika w państwie przyjmującym. Jest to możliwe dzięki oparciu całej procedury o elektroniczny System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI).

Uznanie kwalifikacji zawodowych lub świadczenie usług transgranicznych w zawodach związanych ze zdrowiem lub bezpieczeństwem publicznym

W przypadku ubiegania się o wydanie ELZ  do wykonywania zawodu regulowanego lub  świadczenia usługi transgranicznej w innym państwie, w zawodzie lub działalności regulowanej, która jest w tym państwie uważana za związaną ze zdrowiem i bezpieczeństwem publicznym, procedura składa się z dwóch części.

Najpierw właściwy organ państwa wysyłającego, po otrzymaniu wniosku lub oświadczenia sprawdzi kompletność dokumentacji. W przypadku braków wezwie wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Następnie zweryfikuje ważność i autentyczność dokumentów. W razie potrzeby dołączy też do dokumentacji potrzebne zaświadczenia o kwalifikacjach, których wydawanie leży w jego kompetencjach. Następnie zatwierdzi dokumenty i przekaże wniosek do właściwego organu w państwie przyjmującym, a wnioskodawca zostanie o tym fakcie poinformowany.

W drugiej części procedury właściwy organ państwa przyjmującego, na podstawie przygotowanej już dokumentacji, porówna kwalifikacje wnioskodawcy z wymaganymi w swoim państwie i zdecyduje o ich uznaniu. Jeśli stwierdzi, że wnioskodawcy brakuje wiedzy lub umiejętności w stosunku do wymagań obowiązujących w państwie przyjmującym, tak jak w procedurze tradycyjnej, może uzależnić wydanie legitymacji od odbycia stażu adaptacyjnego (okresu praktyki pod nadzorem osoby w pełni wykwalifikowanej) lub zdania testu umiejętności (do wyboru dla wnioskodawcy). W przypadku oświadczenia o zamiarze świadczenia usługi, ze względu na krótsze terminy stosowany jest test umiejętności.

W celu sprawnego przeprowadzenia procedury organy właściwe państwa wysyłającego i przyjmującego kontaktują się ze sobą elektronicznie w przypadku wątpliwości dotyczących dokumentów czy specyfiki wykonywania zawodu.

W skomplikowanych przypadkach organy mają możliwość przedłużenia terminu na wydanie legitymacji, jednak zarówno okoliczności, jak i czas możliwego przedłużenia są ściśle określone przepisami dyrektywy. Wnioskodawca jest na bieżąco informowany o takim przedłużeniu i jego przyczynach.

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku właściwy organ państwa przyjmującego wydaje europejską legitymację zawodową w formie elektronicznego dokumentu dostępnego poprzez stronę internetową na koncie wnioskodawcy. Ewentualna odmowa wydania legitymacji musi być należycie uzasadniona i, podobnie jak od decyzji wydanej w tradycyjnej procedurze, przysługuje od niej odwołanie.

Legitymacja zachowuje ważność, dopóki wnioskodawca posiada prawo wykonywania zawodu regulowanego albo działalności na podstawie dokumentów i informacji zawartych w systemie IMI.

Usługi transgraniczne (zawody niezwiązane ze zdrowiem lub bezpieczeństwem publicznym)

W przypadku ubiegania się o europejską legitymację zawodową w celu świadczenia usługi transgranicznej w zawodach, które NIE są związane ze zdrowiem lub bezpieczeństwem publicznym w państwie przyjmującym, legitymację wydaje ( po zweryfikowaniu dokumentów) organ właściwy państwa wysyłającego. Następnie przekazuje ją do organu właściwego, wskazanego przez usługodawcę państwa przyjmującego, co zastępuje złożenie oświadczenia bezpośrednio przez usługodawcę do właściwego organu państwa przyjmującego. Usługodawca jest o tym fakcie informowany.

W odróżnieniu od tradycyjnego oświadczenia, które należy składać ponownie w każdym kolejnym roku, w którym zamierza się świadczyć usługę, ważność takiej legitymacji wynosi 18 miesięcy (o ile usługodawca nadal spełnia warunki prawne niezbędne do świadczenia usług transgranicznych). Jeśli usługodawca zamierza świadczyć usługę po upływie tego okresu, informuje o tym instytucję, która wydała europejską legitymację zawodową, w celu przedłużenia okresu jej ważności.

Opłaty

W Polsce, zgodnie z ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej za wydanie europejskiej legitymacji zawodowej pobiera się następujące opłaty:

- opłatę w wysokości 35% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w roku wydania legitymacji (dotyczy posiadaczy kwalifikacji nabytych poza Polską w innym państwie członkowskim, którzy ubiegają się o ich uznanie w Polsce, a także usługodawców na stałe prowadzących działalność w innym państwie członkowskim, którzy zamierzają świadczyć na terytorium Polski usługę transgraniczną w jednym z zawodów uważanych za związane ze zdrowiem lub bezpieczeństwem publicznym i obowiązuje ich sprawdzenie kwalifikacji); opłata ta jest wymagana niezależnie od tego, czy państwo wysyłające pobrało wcześniej opłatę za weryfikację dokumentów;

- opłatę w wysokości 3% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w roku wydania legitymacji (dotyczy usługodawców prowadzących na stałe działalność w Polsce i ubiegających się o legitymację w celu świadczenia w innym państwie usługi w zawodzie, który nie jest w tym państwie uważany za związany ze zdrowiem i bezpieczeństwem publicznym).

Opłatę wnosi się na rachunek bankowy właściwego organu.

Zarządzanie danymi

Posiadacz europejskiej legitymacji zawodowej może wystąpić, za pośrednictwem systemu IMI, do właściwego organu albo wskazanej instytucji o:

  1. aktualizację, uzupełnienie lub poprawienie dotyczących go informacji zawartych w systemie IMI;
  2. zablokowanie legitymacji;
  3. usunięcie dotyczącej go dokumentacji z systemu IMI (w tym przypadku właściwy organ wydaje mu decyzję o uznaniu kwalifikacji w formie papierowej).

Szczegółowe zasady dotyczące Europejskiej Legitymacji Zawodowej zostały określone w rozdziale 6. ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/983 z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie procedury wydawania europejskiej legitymacji zawodowej oraz stosowania mechanizmu ostrzegania na podstawie dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Akty prawne

  • Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65)
  • Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych i działalności regulowanych, przy wykonywaniu których usługodawca posiada bezpośredni wpływ na zdrowie lub bezpieczeństwo publiczne, w przypadku których można wszcząć postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji (Dz. U.  poz. 468)
  • Rozporządzenie Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r.  w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2006)
  • Rozporządzenie Ministra Rozwoju I Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. w sprawie zaświadczenia stwierdzającego charakter, okres i rodzaj działalności wykonywanej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.  poz. 2265)
  • Rozporządzenie Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego z dnia 18 sierpnia 2016 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych, których wykonywanie wymaga dokładnej znajomości prawa polskiego, w przypadku których uprawnienie do dokonania wyboru między odbyciem stażu adaptacyjnego a przystąpieniem do testu umiejętności jest wyłączone (Dz. U. poz. 1356)
  • Zarządzenie Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 stycznia 2016 r. w sprawie w sprawie wyznaczenia koordynatora systemu uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych i działalnościach regulowanych w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz.  4)
  • Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie wzoru oświadczenia o zamiarze świadczenia usługi transgranicznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 1156)
  • Zarządzenie n r 77 Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie Zespołu do współpracy przy realizacji zadań związanych z koordynacją systemu uznawania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodów regulowanych oraz do podejmowania lub wykonywania działalności regulowanych w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 615)
  • Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie informacji przekazywanych koordynatorowi systemu uznawania kwalifikacji zawodowych w zawodach regulowanych i działalnościach regulowanych w Rzeczypospolitej Polskiej przez właściwe organy (Dz. U. poz. 732)
  • Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia 2016 r. w sprawie wykazu zawodów regulowanych podlegających wzajemnemu ostrzeganiu państw członkowskich (Dz. U. poz. 594)
  • Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie przyporządkowania działalności oznaczonych kodami ISIC lub NICE do Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz. U. poz. 2225)

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Polski ośrodek wsparcia ds. uznawania kwalifikacji zawodowych na podstawie dyrektywy 2005/36/WE - kontakt

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Departament Współpracy Międzynarodowej
tel. 22 52 92 266
fax: 22 50 17 130
e-mail: kwalifikacje@mnisw.gov.pl

Zgodnie z art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego informujemy, iż udzielamy odpowiedzi na korespondencję otrzymaną pocztą elektroniczną jedynie, gdy zawiera ona następujące dane:

  • imię i nazwisko osoby kierującej zapytanie
  • adres (kod pocztowy, miejscowość, ulica, nr domu/mieszkania)
  • określenie przedmiotu sprawy

Article List

Metrics