W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.

Ambasador

Krzysztof Olendzki

Krzysztof Olendzki, Ambasador RP w Słowenii

Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Rzeczypospolitej Polskiej w Słowenii

Krzysztof Olendzki (ur. 2 lipca 1963 roku) – polski historyk i dyplomata, ambasador tytularny, od 2006 do 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w latach 2008–2012 ambasador RP w Tunezji, od 2016 do 2019 dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza, od 2020 ambasador RP w Słowenii.

W 1987 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Był doktorantem Instytutu Historycznego Polskiej Akademii Nauk, następnie Scuola Superiore di Studi Storici na Università degli Studi della Repubblica di San Marino, gdzie obronił w 1995 pracę doktorską, nostryfikowaną następnie przez Radę Wydziału Historycznego UW. Uzyskał stypendium w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji.

Pracował w Państwowym Wydawnictwie Naukowym (1987–1988), a w latach 1997–1999 w Wydawnictwie Naukowym PWN. Był redaktorem encyklopedii o Polsce w języku angielskim zatytułowanej Poland. An Encyclopedic Guide. Był asystentem naukowym w Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego (1987–1988), zaś od 1992 asystentem oraz następnie adiunktem w Katedrze Historii Gospodarczej i Społecznej Szkoły Głównej Handlowej. W okresach 1996–1999 i 2001–2003 zajmował stanowisko zastępcy dyrektora Programu Studiów Europejskich prowadzonego wspólnie przez Szkołę Główną Handlową oraz Instytut Nauk Politycznych w Paryżu.

Od 1998 do 1999 pełnił funkcję radcy ministra w Departamencie Europy Zachodniej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Później przez dwa lata był wicedyrektorem Instytutu Polskiego i I sekretarzem Ambasady RP w Rzymie. W latach 2001–2004 zajmował stanowisko radcy-ministra, I sekretarza i radcy w Departamencie Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej MSZ. W latach 2004–2006 pracował jako radca do spraw politycznych w Ambasadzie RP w Tallinnie. Od grudnia 2007 do września 2008 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ.

Od 12 stycznia 2006 do 3 grudnia 2007 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, od 19 stycznia 2007 był także pełnomocnikiem rządu ds. organizacji międzynarodowej wystawy EXPO 2012 we Wrocławiu.

20 sierpnia 2008 został mianowany ambasadorem RP w Tunezji. Misję tę zakończył 31 stycznia 2012. W okresie od marca 2012 do września 2014 w MSZ pełnił kolejno funkcje: wicedyrektora Departamentu Pomocy Rozwojowej, wicedyrektora, następnie dyrektora Departamentu Afryki i Bliskiego Wschodu oraz wicedyrektora Biura Infrastruktury MSZ. 22 września 2014 został konsulem generalnym RP w Vancouver.

We wrześniu 2016 został powołany na dyrektora Instytutu Adama Mickiewicza. Funkcję tę sprawował do września 2019, po czym powrócił do MSZ. W marcu 2020 otrzymał nominację na ambasadora RP w Słowenii, placówkę objął w kwietniu 2020.

W 2012, za wybitne zasługi w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku odznaczony także tunezyjskim Krzyżem Komandorskim Orderu Republiki.

Opanował znajomość języków: angielskiego, włoskiego, francuskiego i rosyjskiego.

Żonaty z Joanną Olendzką. Są rodzicami trzech synów: Jana, Antoniego i Wiktora.