Irak

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie podróże do następujących prowincji:

  • Anbar;
  • Al-Kadissija;
  • Babil;
  • Bagdad;
  • Diyala;
  • Karbala;
  • Kirkuk;
  • Nadżaf;
  • Niniwa;
  • Salahaddin;
  • Wasit.

MSZ odradza podróże, które nie są konieczne na pozostałe obszary Iraku, w tym do Basry oraz do Regionu Irackiego Kurdystanu (KRI).

Pomimo ogłoszonego przez władze w Bagdadzie zwycięstwa w walce z tzw. Państwem Islamskim, sytuacja bezpieczeństwa na wyzwolonych terenach wciąż pozostaje bardzo trudna. W większych miastach Iraku, a w szczególności w Bagdadzie, istnieje poważne zagrożenie zamachami terrorystycznymi.

Podróżujący do Regionu Irackiego Kurdystanu powinni uzyskać wizę iracką, nawet jeżeli nie planują wyjazdu poza granice administracyjne Regionu. Należy unikać wyjazdów poza główne miasta regionu (Irbil, Dohuk, Sulejmanijja). Odradzamy wszelkie podróże na tereny graniczące z irackimi prowincjami Kirkuk, Niniwa, Salahuddin i Diyala.

Jeśli wyjazd do Iraku jest niezbędny, np. w celach biznesowych, należy zachować maksymalne środki bezpieczeństwa. Miejscowy partner powinien zapewnić ochronę osobistą i transport.

Iran leży w strefie aktywnej sejsmicznie. Informacje i porady jak zachować się w razie trzęsienia ziemi są dostępne na poniższej stronie.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎.

Wjazd i pobyt

Obywatele RP mogą wjeżdżać do Iraku na podstawie wiz uzyskanych w ambasadzie tego kraju w Warszawie lub w innych irackich przedstawicielstwach dyplomatyczno-konsularnych.

Osoba udające się do Iraku w celach turystycznych otrzymuje wizę jednokrotną, upoważniającą do miesięcznego pobytu, ważną przez 3 miesiące. Można ją przedłużyć na miejscu za dodatkową opłatą w biurze meldunkowym funkcjonującym w danej prowincji. Trzeba się wówczas poddać płatnym testom na obecność wirusa HIV.

Osoba, która udaje się do Iraku celem podjęcia pracy otrzymuje wizę wielokrotną, ważną jeden rok. Przyjazd należy zgłosić do miejscowego biura meldunkowego w okresie 10 dni od przekroczenia granicy. Dla tej kategorii osób istnieje obowiązek poddania się płatnym testom na obecność wirusa HIV. Kara za niedopełnienie tego obowiązku wynosi 500 USD. Osoby przybywające do Iraku celem realizacji długoterminowych kontraktów mogą się też ubiegać o kartę stałego pobytu.

Obowiązuje zakaz wwożenia broni, materiałów wybuchowych i narkotyków. Nie wolno wywozić zabytków muzealnych, w tym zwłaszcza archeologicznych. W związku z zagrożeniami terrorystycznymi kontrole na lotniskach mają zaostrzony charakter.

Ubezpieczenie

Rynek ubezpieczeń jest słabo rozwinięty. Brak systemu ubezpieczeń komunikacyjnych. Dlatego wskazanym jest wykupienie stosownej polisy przed przyjazdem. Jest to też możliwe na miejscu, aczkolwiek bez gwarancji wyegzekwowania ewentualnego odszkodowania. Ważne, aby oprócz kosztów leczenia na miejscu polisa pokrywała również koszty transportu medycznego do Polski, a także nie wyłączała skutków zamachów terrorystycznych, działań wojennych itd.

Zdrowie

Stan higieny w lokalnych ośrodkach służby zdrowia oraz poziom świadczonych w nich usług jest niski. Przychodnie, kliniki i szpitale są słabo wyposażone, często brakuje podstawowego sprzętu medycznego i leków. Funkcjonują także prywatne przychodnie lekarskie (wizyta kosztuje ok. 20-30 USD). Lekarstwa można kupować bez recepty. Przed podróżą należy sprawdzić zalecenia WHO i poddać się właściwym szczepieniom (w niektórych regionach kraju występują przypadki polio i cholery). W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzka stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Cło

Obowiązuje zakaz wwożenia broni, materiałów wybuchowych i narkotyków. Nie wolno wywozić m.in. zabytków muzealnych i elementów z wykopalisk archeologicznych. W związku ze stałym zagrożeniem zamachami terrorystycznymi należy liczyć się z zaostrzonymi procedurami kontrolnymi oraz wielokrotną, bardzo szczegółową kontrolą celną na granicy.

Szczegółowe informacje na temat ograniczeń towarowych i przepisów celnych można uzyskać na następujących stronach internetowych:

Obyczaje

95 proc. mieszkańców Iraku wyznaje islam (większość szyicka, mniejszość sunnicka). Pozostali to chrześcijanie (gł. obrządku aramejskiego i chaldejskiego) oraz skupiska jazydów i szabaków (Niniwa) i madaistów (Bagdad). Tak jak w innych krajach islamskich, obowiązują określone normy zwyczajowe wobec kobiet. Dotyczy to zwłaszcza stroju (nie powinno się odsłaniać gołych części ciała) oraz relacji z mężczyznami (nie należy nawiązywać kontaktów z kobietami w miejscach publicznych). W okresie ramadanu nie należy w miejscach publicznych pić, jeść i palić papierosów. Alkohol nie jest formalnie zakazany, natomiast zwyczajowo nieakceptowany. Wojna z Al-Kaidą i tzw. Państwem Islamskim zmieniły nastawienie wobec cudzoziemców, którzy są postrzegani mniej przyjaźnie i z rezerwą. Jednocześnie wzrosła społeczna presja na bardziej rygorystyczne przestrzeganie norm i zwyczajów islamskich, co jest szczególnie widoczne na terenach zamieszkałych przez ludność szyicką (Najaf, Karbala, Kufa). Przebywając w ich otoczeniu należy zachowywać powściągliwość, unikać zgromadzeń i demonstracji oraz szanować zwyczaje religijne (np. nie wchodzić do meczetów w porze modlitw).

Przydatne informacje

Bagdad posiada liczne połączenia lotnicze (brak bezpośredniego połączenia z Polską). Funkcjonują także lokalne połączenia do Basry, Irbilu, Nadżafu i Sulajmaniji.

 

Dniami wolnymi od pracy są piątek i sobota. Podobnie jak w czasie świąt religijnych, urzędy i większość sklepów jest wówczas zamknięta. Ministerstwa, urzędy centralne i banki funkcjonują w godzinach 09.00-15.00. W czwartki krócej, do 13.00.

Środkiem płatniczym są irackie dinary (papiery o nominałach: 50, 100, 250, 500, 1000, 5000, 10 000 oraz 25 000 ID, brak monet). W powszechnym użyciu są dolary amerykańskie.

W Iraku funkcjonuje kilka sieci telefonii komórkowej. W wielu miejscach nie ma jednak zasięgu lub jakość połączenia jest słaba. Usługi internetowe są dostępne.

Ceny hoteli w Bagdadzie (także w Irbilu) kształtują się w granicach 100-400 USD (w zależności od lokalizacji) za dobę w pokoju 1-osobowym o dobrym standardzie (z łazienką i satelitarną TV). Niektóre hotele nie przyjmują cudzoziemców z obawy przed zamachami.

Zdecydowana większość artykułów spożywczych i przemysłowych pochodzi z importu, a ich ceny są porównywalne z europejskimi. Dostępne są niemal wszystkie usługi, choć ich jakość odbiega od europejskich standardów.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.

Navigation Menu

Metrics

Informacje o publikacji dokumentu
Aktualne na dzień: 20.06.2019
Zmodyfikowano: 17.12.2018 11:25
Co zostało zmienione: