Horyzontalny Punkt
Kontaktowy
Polska Południowo-Zachodnia

Program Horyzont Europa stwarza naukowcom możliwość realizacji ambitnych badań, rozwijania międzynarodowej współpracy i budowania doświadczenia w projektach o europejskim zasięgu. Przykładem jest zespół prof. dr hab. inż. Anny Skorek-Osikowskiej z Politechniki Śląskiej, który zaangażowany jest w realizację projektów UNCOVER i DREAMTEAM. 

O doświadczeniach związanych z pozyskiwaniem grantów, współpracą międzynarodową oraz znaczeniu udziału w projektach Horyzontu Europa rozmawiamy z prof. dr hab. inż. Anną Skorek-Osikowską. 

Rozmówczyni: prof. dr hab. inż. Anna Skorek-Osikowska 

Obecnie realizowany projekt: DREAMTEAM („Direct-Radio Frequency-Enhanced Air Capture With Mass-Producible Micro-Structured Contactors And Transformative Environmentally Benign, Advanced Materials For Low-Cost Deployment”) 

Okres realizacji: 2027–2030 

Rola w projekcie: kierowniczka zespołu projektowego

Obecnie realizowany projekt: UNCOVER („UNlocking the industrial COVERsion of CO2 into renewable, long-lasting and hybrid products”)

Okres realizacji: 2026–2030 

Rola w projekcie: kierowniczka zespołu projektowego

Link do projektu UNCOVER

1. Czy poleciłaby Pani udział w projektach programu Horyzont Europa innym naukowcom lub przedstawicielom przedsiębiorstw? Co, Pani zdaniem, stanowi największą wartość uczestnictwa w takich projektach? 

To ogromne wyzwanie, ale właśnie dlatego warto je podejmować. Pisanie grantów uczy cierpliwości, pokory i wytrwałości. Zmusza też do wyjścia ze swojej strefy komfortu, porządkowania pomysłów i szukania partnerów, z którymi można zrobić coś naprawdę wartościowego. 

Ale jest w tym również coś z przygody. Dzięki takim projektom miałam okazję pracować
z ludźmi z całego świata, odwiedzać miejsca, do których pewnie inaczej bym nie trafiła,
i uczestniczyć w badaniach, które mają realny wpływ na rozwój nauki. To doświadczenia, których nie da się zdobyć, siedząc tylko we własnym laboratorium czy gabinecie. 

Dlatego powiedziałabym wszystkim, którzy się wahają: warto spróbować. Nie każdy wniosek zakończy się sukcesem i nie ma w tym nic niezwykłego. Ale nawet jeśli pierwszy projekt się nie uda, ani nawet nie drugi czy piąty, zdobyte doświadczenie zostaje i bardzo często procentuje przy kolejnych próbach. A jeśli się uda, to może się okazać początkiem naprawdę fascynującej naukowej przygody. 

2. Jakie doświadczenia, kompetencje lub korzyści przyniósł Pani udział w projekcie realizowanym w ramach programu Horyzont Europa? 

To możliwość prowadzenia badań na najwyższym międzynarodowym poziomie, ale też szansa na współpracę z wybitnymi zespołami z różnych krajów. Takie projekty zawsze oznaczają nowe doświadczenia, nowe perspektywy i nowych ludzi, od których można się wiele nauczyć. 

Dla naszego zespołu to także szansa na otwarcie kolejnych możliwości, nowych kierunków badań, partnerstw i, mam nadzieję, również kolejnych wspólnych projektów. 

Mam nadzieję, że zyska na tym także Politechnika Śląska. Na arenie międzynarodowej nasza rozpoznawalność wciąż wymaga konsekwentnego budowania. Każdy dobrze zrealizowany projekt to okazja, by pokazać, że dysponujemy kompetencjami i potencjałem, które czynią z nas wartościowego partnera w międzynarodowych konsorcjach. To właśnie w ten sposób zdobywa się zaufanie i otwiera drogę do kolejnych projektów. 

3. Jak rozpoczęła się Pani współpraca przy tym projekcie? W jaki sposób dołączyła Pani do międzynarodowego konsorcjum? 

To właściwie dwie różne historie, ale obie pokazują, jak ważne w nauce są relacje międzyludzkie. 

Jeśli chodzi o projekt UNCOVER, wszystko zaczęło się od zaproszenia na konferencję organizowaną przez inną Akcję COST, gdzie jako liderka własnej Akcji miałam okazję spotkać badaczy o podobnych zainteresowaniach. Tam poznałam naukowca z Hiszpanii. Nasza rozmowa o badaniach i działalności w programie COST przerodziła się w kontakt, który po pewnym czasie zaowocował zaproszeniem do dołączenia do konsorcjum przygotowującego projekt UNCOVER. 

Historia DREAMTEAM jest jeszcze bardziej związana z Akcją COST. To właśnie podczas wspólnej pracy jeszcze nad wnioskiem projektowym poznałam jednego z obecnych partnerów. Kiedy zaczęli budować konsorcjum do nowego projektu, zaprosił mnie do zespołu. 

To pokazuje, że w nauce właściwie nic nie dzieje się z dnia na dzień. Oczywiście można powiedzieć, że miałam szczęście znaleźć się we właściwym miejscu i czasie, ale zanim to nastąpiło, było wiele wcześniejszych wyjazdów, spotkań, wspólnych projektów i rozmów. Tak naprawdę każde z tych doświadczeń prowadziło do kolejnego. 

Z tego, co usłyszałam, podstawowe znaczenie miało doświadczenie mojego zespołu oraz nasz dotychczasowy dorobek naukowy. Myślę, że pomogło też to,
że od kilku lat aktywnie współpracuję w międzynarodowych konsorcjach i mam doświadczenie w realizacji projektów.

Przydało się pewnie również moje doświadczenie jako ekspertki oceniającej wnioski dla Komisji Europejskiej. To pozwala spojrzeć na projekty z drugiej strony
i lepiej zrozumieć, co sprawia, że wniosek jest spójny, przekonujący i ma szansę odnieść sukces.

Dziękujemy za rozmowę Pani prof. dr hab. inż. Annie Skorek-Osikowskiej, jak pokazuje doświadczenie w aplikowaniu o granty europejskie liczą się nie tylko dobry pomysł i dorobek naukowy, ale również wytrwałość, relacje i gotowość do podejmowania kolejnych wyzwań. 

Zapraszamy na konsultacje i szkolenia, a także do śledzenia naszej strony internetowej oraz mediów społecznościowych

U nas znajdą Państwo informacje o nadchodzących konkursach. Wspólnie przeanalizujemy ich tematykę, pomożemy dobrać najkorzystniejszy skład konsorcjum oraz wesprzemy proces przygotowania projektu, w tym oszacowania budżetu.

Zapraszamy na konsultacje i szkolenia, a także do śledzenia naszej strony internetowej oraz mediów społecznościowych

Wywiad przeprowadziła: mgr inż. Katarzyna Markiewicz-Śliwa