Strażak z Wołowa walczy z pożarem lasu w woj. lubelskim w ramach modułu GFFF

09.05.2026

Zdjęcie przedstawia pionowy kadr, w którego centrum stoi mężczyzna ubrany w profesjonalny strój strażacki. Sceneria jest surowa i kontrastowa – las nosi wyraźne ślady niedawnego przejścia ognia. Strażak członek modułu GFFF stoi przodem do obiektywu. Ma na sobie jaskrawożółtą kurtkę z odblaskowymi elementami, zielone spodnie ochronne, kask oraz plecak ze specjalistycznym osprzętem. W prawej dłoni trzyma długie narzędzie, motykę strażacką, opartą o zwęgloną ziemię. Otoczenie: Podłoże jest całkowicie pokryte czarnym popiołem i zwęglonymi szczątkami roślinności. Z ziemi wystają kikuty spalonych gałęzi. W tle widać gęsty pas wysokich, prostych sosen. Pnie drzew w dolnej części są czarne od sadzy, natomiast wyżej zachowały naturalną, miedzianą barwę kory. Korony drzew wydają się nienaruszone, co sugeruje, że był to pożar przyziemny.

7 maja 2026 roku moduł GFFF WROCŁAW został zadysponowany do działań gaśniczych na terenie województwa lubelskiego, w powiecie biłgorajskim.

W elitarnym składzie modułu GFFF Wrocław znalazł się st. sekc. Wojciech Górny funkcjonariusz Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Wołowie.

W dniu 8 maja strażacy z modułu GFFF Wrocław weszli już do działań, które polegają na lokalizacji ukrytych zarzewi ognia i ich dogaszaniu w wydzielonych sektorach w trudnodostępnym terenie, gdzie występują liczne torfowiska, a także nadpalone drzewa, stwarzające zagrożenie upadku.

Ground Forest Fire Fighting (GFFF) to specjalistyczny moduł Państwowej Straży Pożarnej przeznaczony do prowadzenia działań związanych z gaszeniem pożarów lasów z ziemi, przede wszystkim w terenach trudno dostępnych. Jednostki tego typu wykorzystują lekki sprzęt gaśniczy, pojazdy terenowe oraz narzędzia ręczne umożliwiające skuteczne prowadzenie akcji poza standardową infrastrukturą drogową.

W skład modułu GFFF WROCŁAW skierowanego do działań weszło:

28 strażaków,
6 pojazdów,
2 quady.

Jesteśmy dumni z naszego funkcjonariusza i oczekujemy na jego szybki powrót po zakończonych sukcesem działaniach gaśniczych.

Tekst: st. kpt. Daniel Lisiecki

Zdjęcia: st. sekc. Wojciech Górny

Zdjęcia (4)

Zdjęcie przedstawia surowy, kontrastowy krajobraz leśny po przejściu pożaru. Centralnym elementem kompozycji jest wijąca się piaszczysta droga, która stanowi wyraźną granicę między dwoma światami. Prawa strona (Zniszczenie): Połowa kadru to gęsty, sosnowy las, którego runo i dolne części pni są całkowicie zwęglone. Czerń spalonej ziemi i sadzy dominuje, tworząc mroczny i przytłaczający widok. Kikuty pni wznoszą się pionowo, a ich nienaruszone korony na górze kadru kontrastują z martwotą podłoża. Lewa strona: Wzdłuż drogi, w kolejce, ustawili się ludzie. To grupa kilkunastu strażaków ze specjalistycznego modułu GFFF w kamizelkach odblaskowych, ubranych w żółte i zielone stroje ochronne oraz kaski. Postacie: Sylwetki ludzi są małe w porównaniu do ogromu lasu i wysokości drzew, co podkreśla skalę żywiołu. Wiele osób trzyma w rękach łopaty i inne narzędzia, co sugeruje, że ich zadaniem jest tworzenie pasów przeciwpożarowych lub dogaszanie zarzewi ognia.

Zdjęcie przedstawia sugestywny, niemal monochromatyczny widok wnętrza lasu sosnowego bezpośrednio po przejściu ognia. Brak na nim postaci ludzkich, co potęguje wrażenie pustki i ciszy. Zgliszcza na pierwszym planie: Dół kadru wypełnia gruba warstwa czarnego popiołu i zwęglonego igliwia. Na ziemi leżą porozrzucane, spalone gałęzie, które wyglądają jak czarne szkielety. W niektórych miejscach przebijają jaśniejsze drobinki popiołu lub piasku. Pnie drzew: Dziesiątki smukłych sosen tworzą rytmiczną, pionową kompozycję. Każde drzewo jest wyraźnie naznaczone ogniem – dolne części pni są głęboko czarne, podczas gdy wyższe partie zachowały swoją naturalną, pomarańczowo-brązową barwę. Ta wyraźna linia "odcięcia" czerni pokazuje, jak wysoko sięgały płomienie. Głębia i perspektywa: Drzewa w oddali stają się coraz gęstsze, tworząc mroczną ścianę, która stopniowo traci detale. Brak podszytu (krzewów, traw) sprawia, że przestrzeń między drzewami jest nienaturalnie pusta i przejrzysta. Światło i kolor: Dominują odcienie głębokiej czerni, grafitu i spalonej pomarańczy. Światło jest rozproszone i chłodne, co nadaje scenie melancholijny, niemal postapokaliptyczny charakter. Obraz ukazuje niszczycielską siłę pożaru przyziemnego, który choć oszczędził korony drzew, całkowicie "oczyścił" dno lasu z życia, pozostawiając po sobie jedynie popiół i spalone pnie. Zdjęcie uderza kontrastem między geometrycznym porządkiem pni a chaosem zniszczeń na ziemi.

To zdjęcie oferuje bliskie spojrzenie na strukturę lasu po przejściu ognia. W przeciwieństwie do poprzednich ujęć, tutaj zniszczenia wydają się bardziej dotkliwe, obejmując nie tylko podłoże, ale i całe sylwetki drzew. Całe podłoże pokrywa jednolita, szaro-czarna warstwa popiołu o drobnej, sypkiej teksturze. Nie widać tu już pojedynczych gałęzi, lecz raczej chaotyczną masę spalonej materii organicznej, która przypomina księżycowy krajobraz. W kadrze dominują pnie młodszych lub cieńszych drzew, które straciły wszystkie igły. Ich nagie, poskręcane konary tworzą gęstą, czarną sieć rysującą się na tle bladego, zamglonego nieba. Wyglądają jak naturalne rzeźby wykonane z węgla. Pnie drzew na pierwszym planie są niemal całkowicie zwęglone. Kora straciła swoją naturalną fakturę, stając się matową i czarną. W przeciwieństwie do lasu z wysokimi sosnami, tutaj ogień zdaje się pochłonąć roślinność niemal w całości.