Powrót

KASACJA OD WYROKU UNIEWINNIAJĄCEGO MICHAŁA CHRISTIANA W. W SPRAWIE WYŁUDZENIA 2 800 000 ZŁ ZE SKOK WOŁOMIN

10.08.2026

Prokuratura Okręgowa Warszawa - Praga w Warszawie wniosła do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2026 r. (sygn. II AKa 321/24). Powyższym wyrokiem Sąd II instancji zmienił zaskarżone orzeczenie i uniewinnił Michała Christiana W. od zarzutu popełnienia czynu z art. 286 par. 1 kk w zw. z art. 294 par. 1 kk w zb. z art. 297 par. 1 kk w zw. z art. 11 par. 2 kk na szkodę SKOK w Wołominie. Oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

ccc

Ustalenia śledztwa i wyrok Sądu I instancji

W toku postępowania przygotowawczego ustalono, że w listopadzie 2006 r. Michał W. doprowadził Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową w Wołominie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 2 800 000 zł. W celu uzyskania pożyczki podejrzany przedłożył nierzetelne dokumenty, w których poświadczył nieprawdę co do wysokości dochodów deklarując, że uzyskiwał miesięcznie 125 000 zł. Weryfikacja przeprowadzona w urzędach skarbowych oraz Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wykazała, że oskarżony nie osiągał wykazanych dochodów. Ponadto analiza akt upadłościowych ujawniła, że Michał W. już w 2005 r. posiadał zajęcia komornicze rachunków bankowych i miał pełną świadomość postępującego zadłużenia.

Środki z pożyczki zostały w znacznej części przeznaczone na bieżące potrzeby oskarżonego, a nie na deklarowany cel inwestycyjny. Wątpliwości oskarżyciela wzbudził również rzeczywisty zamiar spłaty zobowiązania – oskarżony spłacił osobiście jedynie część należności, natomiast pozostałe wpłaty były regulowane przez osoby trzecie, w tym z funduszy pochodzących z kolejnych zobowiązań kredytowych również zaciągnietych w SKOK w Wołominie.

W dniu 30 października 2023 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie w pełni podzielił argumentację prokuratora i skazał Michała W. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego

Na skutek apelacji obrońców oskarżonego, Sąd Apelacyjny w Warszawie uniewinnił Michała W. W pisemnym uzasadnieniu Sąd II instancji wskazał m.in., że specyfika dochodów osób wykonujących zawody artystyczne uniemożliwia ich precyzyjne określenie. Sąd podniósł również, że oskarżony nie zalegał wówczas z innymi płatnościami, a ustanowione zabezpieczenie hipoteczne wyklucza zamiar oszustwa. Sąd Apelacyjny uznał, że kryzys finansowy oskarżonego nastąpił dopiero po zawarciu umowy pożyczki.

Zarzuty kasacyjne oskarżyciela publicznego

Prokuratura Okręgowa Warszawa – Praga w Warszawie nie zgodziła się z argumentacją Sądu II instancji. Wywiedziona do Sądu Najwyższego kasacja opiera się na zarzutach rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (art. 523 § 1 kpk). Prokurator zarzucił Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie m.in.:

  • Naruszenie swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk): Polegało ono na całkowicie dowolnej, jednostronnej i wybiórczej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd II instancji bezkrytycznie uwzględnił wyłącznie okoliczności przemawiające na korzyść Michała W., całkowicie pomijając przy tym zasady logiki oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego.
  • Brak wszechstronnej analizy i oparcie rozstrzygnięcia na domniemaniach: Sąd Apelacyjny, reformując wyrok skazujący Sądu I instancji, dokonał powierzchownej oceny dowodów. Swoje wnioski o braku zamiaru przestępnego po stronie Michała W. oparł na spekulacjach i hipotetycznych założeniach, które nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w realiach procesowych ani w zgromadzonych dokumentach.
  • Pominięcie kluczowych okoliczności obciążających: W zaskarżonym wyroku zignorowano szereg dowodów o charakterze stricte materialnym i obiektywnym. Sąd II instancji pominął pozyskane z urzędów skarbowych oraz ZUS dane finansowe oskarżonego, a także treść akt jego sprawy upadłościowej. Dokumenty te jednoznacznie dowodzą, że Michał W. w dacie podpisywania umowy pożyczki miał pełną świadomość swojej krytycznej sytuacji materialnej, braku realnych możliwości płatniczych oraz postępującej spirali zadłużenia.
  • Wadliwe przyjęcie braku zamiaru bezpośredniego (art. 286 § 1 kk): Prokurator wykazał, że Sąd Apelacyjny błędnie zinterpretował zachowanie oskarżonego jako legalne ryzyko gospodarcze/artystyczne. Zignorowano fakt, że wprowadzenie SKOK w Wołominie w błąd co do rzeczywistej zdolności kredytowej (poprzez przedłożenie nierzetelnych dokumentów o dochodach) determinowało niemożliwość zwrotu pobranych środków i wprost dowodziło świadomego dążenia do doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Podnosząc powyższe zarzuty, oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

 

prokurator Marzena Kiełek - Łopińska

Rzecznik Prasowy Prokuratury Okręgowej Warszawa - Praga 

w Warszawie

{"register":{"columns":[]}}