Prokuratura Regionalna w Białymstoku

Prokuratura Regionalna w Białymstoku w ramach działalności administracyjnej w dniu 29 stycznia 2026 r. skierowała skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 2025 r. sygn. II SA/Bk 1033/25, oddalającego skargę Prokuratora Regionalnego w Białymstoku na decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 17 grudnia 2024 r. znak DUA-XIV.6740.96.2024 zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielającą Apartamenty Rogowski spółka komandytowa z/s w Białymstoku pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i handlem oraz garażem podziemnym oraz przebudową i rozbudową budynku zabytkowego wraz ze zmianą sposobu jego użytkowania z funkcji mieszkalnej na funkcję mieszkalno – handlowo – usługową wraz z zagospodarowaniem terenu, murem oporowym, budową doziemnej instalacji kanalizacji sanitarnej oraz rozbiórką instalacji oświetlenia terenu na działkach o nr ewid. gr. 772/2, 772/4, 773/4, 773/7, 774, 775/4, 776/2, 771/1, 777/2, 780/2, 780/6, 781/3, 781/4, 782/1, 782/2, 785/2, 814/7, 814/9, 815/3 oraz częściach działek nr ewid. gr. 783/4, 778, 814/10, 2316 i 855 przy ul. Młynowej i ul. Kard. Stefana Wyszyńskiego w obrębie 0011 – Śródmieście w Białymstoku.

Podstawą wywiedzionej skargi są zarzuty naruszenia prawa materialnego, połączone z obrazą przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię przepisów i ich zastosowanie, polegające na niezasadnym przyjęciu, iż dla spełnienia warunku prawidłowej weryfikacji projektu zagospodarowania terenu (działki) oraz projektu architektoniczno – budowlanego pod kątem wymagań ochrony środowiska w stosunku do przedsięwzięcia wymagającego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wystarczające jest ograniczenie się do oceny i analizy przedłożonej przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jako wydanej przez organ ochrony środowiska, podczas gdy dokonanie kompleksowej oceny projektu zagospodarowania terenu (działki) oraz projektu architektoniczno – budowlanego pod kątem spełnienia wymagań ochrony środowiska wymaga wyjścia poza treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i poczynienia własnych ustaleń faktycznych odnośnie oddziaływania inwestycji na środowisko, w tym oddziaływania na nieruchomość sąsiednią z uwzględnieniem przepisów art. 87 a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody i art. 87a ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, o ile ich uwzględnienie spowoduje ograniczenie zabudowy lub będzie wymagało specjalnej formy prac budowalnych.

Ponadto prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił pominięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, że na etapie wydawania pozwolenia na budowę obiektu, zachodziła konieczność uzyskania zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości, gdyż dla wykonania prac przygotowawczych i robót budowlanych niezbędne było wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu przycięcia konarów dębu oraz wykonania prawidłowo założonych prac w obrębie jego korzeni i korony oraz błędne zaakceptowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zaniechania powołania w sprawie przez Prezydenta Miasta Białegostoku biegłego z zakresu dendrologii w sytuacji, gdy w sprawie wymagane były wiadomości specjalne, wykraczające poza zakres tych, jakimi dysponuje ogół osób inteligentnych i wykształconych, celem oceny oddziaływania planowanej inwestycji na kolidujący z nią w sposób oczywisty i zauważalny bez posiadania specjalistycznej wiedzy, dąb.

Prokurator przyjął odmiennie, niż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, iż oczywista kolizja przedmiotowego dębu z planowaną inwestycją, wymagała podjęcia działań w celu jego ochrony, w tym także zabezpieczenia na czas budowy. Przy czym pojęcia drzewa nie można ograniczać jedynie do pnia, a oczywiste jest także, że należy je rozszerzyć również do systemu korzeniowego i korony. Nie było wystarczające ograniczenie się przez Prezydenta Białegostoku do oparcia się na dokumentach przedłożonych przez inwestora, w sytuacji gdy analiza projektu budowalnego nie budzi wątpliwości, że zarówno prace budowlane, jak i sam obiekt, będą oddziaływały negatywnie na sporny dąb szypułkowy – na jego koronę i system korzeniowy. Konieczność powołania biegłego na gruncie przedmiotowej sprawy wynikła z realizacji zasady prawdy obiektywnej, ponieważ to z niej wypływa zobowiązanie organu do podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego w danej sprawie administracyjnej.

Prawidłowo oceniając przedłożony projekt Prezydent Miasta Białegostoku winien zauważyć, iż dojdzie do kolizji korony drzewa i jego systemu korzeniowego z projektowanym budynkiem. Drzewo to pozostawało i pozostaje w żywotnym zainteresowaniu mieszkańców Białegostoku, czego wyrazem były działania zmierzające do uznania go za pomnik przyrody. Zatem nie było to drzewo „anonimowe”, a pozostające także w zainteresowaniu Urzędu Miejskiego w Białymstoku. Jego szczególna rola winna być uwzględniona w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, czego zaniechano.

	Rzecznik Prasowy Prokuratury Regionalnej w Białymstoku
	Zbigniew Szpiczko