Współpraca WIORiN Białystok z Lasami Państwowymi: Trzeci sezon monitoringu węgorka sosnowca.
Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Białymstoku (Oddział w Hajnówce) kontynuuje współpracę z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych. Działania realizowane są w ramach projektu badawczego pt. „Opracowanie skutecznych strategii monitorowania drzewostanów sosnowych pod kątem wczesnego wykrywania kwarantannowego nicienia węgorka sosnowca w warunkach aktualnie zachodzących zmian klimatycznych”.
Po raz trzeci na terenie województwa podlaskiego, w powiecie hajnowskim, inspektorzy z hajnowskiego oddziału WIORiN Białystok prowadzili intensywny monitoring pod kątem obecności węgorka sosnowca (Bursaphelenchus xylophilus). Prace terenowe realizowane były wspólnie z panem Andrzejem Omelianowiczem – leśniczym Leśnictwa Borowina (Nadleśnictwo Bielsk).
Węgorek sosnowiec to groźny organizm kwarantannowy, który nie został dotychczas stwierdzony na terenie Polski. Nicień ten przenoszony jest przez szkodniki wtórne drewna – głównie chrząszcze z rodzaju żerdzianka (Monochamus spp.).
W rozprzestrzenianiu się patogenu na duże odległości, pomiędzy krajami i kontynentami, kluczową rolę odgrywa działalność człowieka. Największym wektorem zagrożenia jest globalny obrót handlowy nieodpowiednio zabezpieczonym drewnem oraz drewnianymi materiałami opakowaniowymi (np. paletami).
W ramach podjętej współpracy inspektorzy WIORiN Białystok regularnie kontrolowali specjalistyczne pułapki oraz pobierali próby odłowionych owadów. Zebrany materiał biologiczny (chrząszcze z rodzaju żerdzianka) został przekazany do badań laboratoryjnych w Referencyjnym Laboratorium Fitosanitarnym GIORiN w Toruniu.
- Potwierdzono tożsamość odłowionych owadów jako przedstawicieli rodzaju żerdzianka (Monochamus spp.).
- Wykryto obecność nicienia Bursaphelenchus mucronatus (gatunek blisko spokrewniony, lecz niewskazywany jako kwarantannowy agrofag destrukcyjny dla całych drzewostanów).
- Nie wykryto obecności kwarantannowego węgorka sosnowca (Bursaphelenchus xylophilus).
Dzięki regularnemu monitoringowi polskie lasy pozostają bezpieczne, a wypracowane metody pozwolą na błyskawiczną reakcję w przypadku ewentualnego pojawienia się zagrożenia.
