Powrót

Ceratitis capitata - groźny szkodnik sadów

13.03.2026

W krajach Unii Europejskiej owocanka południówka (Ceratitis capitata) nie podlega obowiązkowi zwalczania, ale jej obecność stanowi zagrożenie dla wielu roślin sadowniczych, m.in. jabłoni (Malus), gruszy (Pyrus) oraz Prunus (głównie brzoskwini (Prunus persica)). Gatunek może występować praktycznie na wszystkich drzewach owocowych, również tych dziko rosnących.

Zdjęcie przedstawia pułapkę w sadzie jabłoniowym

Cerartitis capitata pochodzi z tropikalnej części Afryki, skąd rozprzestrzeniła się do Europy, głównie w krajach basenu Morza Śródziemnego oraz do niektórych krajów Ameryki Północnej i Południowej.

Pierwszy przypadek w Polce wykryto we wrześniu 2018 r. w Trzebnicy (województwo dolnośląskie). W latach 2019-2020 ponownie odnotowano obecność pojedynczych okazów muchówki w tym samym miejscu. W 2020 r. przy zastosowaniu pułapki feromonowej odłowiono 1 okaz muchówki w woj. opolskim, w niewielkim sadzie przydomowym.

Jakie są objawy występowania i gdzie szukać szkodnika?

Samice pod skórkę owoców wprowadzają jaja o wielkości poniżej 1 mm długości, koloru szklistego. Miejsca złożenia jaj są niezauważalne. Po kilku dniach w miejscach nakłutych następuje obumieranie tkanki wokół miejsca złożenia jaj. Larwy mogą występować w całej objętości owoców. Na powierzchni skórki pojawiają się przebarwienia, a w miejscu wkłucia zauważyć można gnicie owoców, a w miarę postępowania inwazji larw dochodzi do zapadania skórki. W środku owocu widać rozlewający się płyn, a w nim larwy.

Stadium larwalne Ceratitis capitata jest charakterystycznej barwy białawej, bez odnóży, a na części głowowo-gardzielowej występują ciemne plamki. Długość larw wynosi 6-9 mm.

Postać dorosła to muchówka ze spłaszczonymi czułkami na głowie, przedplecze i skrzydła wzorzyste.

Poczwarki nie są identyfikowalne morfologiczne. Tylko w warunkach laboratoryjnych można wyhodować postać dorosłą. Poczwarki mają wielkość 6-9 mm, są koloru ciemnobrązowego.

Oddziały WIORiN przesyłają wszelkie podejrzane osobniki do Centralnego Laboratorium
w Toruniu, gdzie odbywa się szczegółowa identyfikacja.

Jakie są metody wykrywania owocanki południówki?

1. Fitosanitarna ocena wizualna (w pierwszej kolejności zwraca się uwagę na owoce) polega na sprawdzeniu:

- objawów zewnętrznych,

- wnętrza owoców,

- opakowań towarzyszących (jeśli inspekcja wizualna jest prowadzona w miejscach obrotu/przechowalniach itp.)

2. Pułapki feromonowe (monitoring występowania szkodnika należy prowadzić w sadach owocowych w okresie od początku czerwca do połowy października, a kontrole pułapki wykonywać co 2 tygodnie od momentu zainstalowania, należy pamiętać o wymianie wabika po 30-40 dniach i wkładów lepowych w zależności od potrzeb)

3. Pobieranie próbek i analiza laboratoryjna

Próbki do badań laboratoryjnych stanowią:

- całe owoce,

- larwy uśmiercone poprzez zalanie gorącą wodą, a następnie umieszczenie w probówce
z  70-procentowym etanolem,

- dorosłe muchówki zakonserwowane w 70-procentowym etanolu,

- poczwarki – niezakonserwowane powinny zostać przesłane do Centralnego Laboratorium
w Toruniu, gdzie trafiają do hodowli celem identyfikacji.

 

Badania laboratoryjne w przypadku podejrzeń o obecność szkodnika Cerartis capitata stanowią najskuteczniejszą metodę identyfikacji okazów.

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa corocznie monitoruje występowanie owocanki południówki w Polsce z użyciem pułapek feromonowych. Celem prowadzenia lustracji jest wykrycie potencjalnych ognisk występowania, a efektem działań poszukiwawczych jest uzyskanie informacji na temat statusu występowania szkodnika – wykluczenie jego obecności lub określenie miejsca występowania.

Program działań poszukiwawczych obejmuje instalację pułapek w miejscu wyznaczonym do monitoringu, systematyczne kontrole wizualne pułapki oraz roślin znajdujących się w najbliższym otoczeniu, pobieranie prób, a w przypadku podejrzeń wystąpienia agrofaga badania laboratoryjne.

Wybór lokalizacji instalacji pułapki jest oparty na analizie ryzyka wystąpienia danego agrofaga. Pułapki najczęściej są instalowane w miejscach wwozu towarów, tj. w pobliżu portów, lotnisk, przejść granicznych, a także w miejscu upraw roślin żywicielskich i terenach zagrożonych przywleczeniem agrofaga. 

W 2026 roku w województwie opolskim na potrzeby eksportu towarów roślinnych pod kątem Ceratitis capitata pułapki feromonowe mają zostać rozmieszczone w sadach owocowych
w 5 lokalizacjach. Wczesne wykrycie agrofaga pozwoli zapobiec jego rozprzestrzenianiu się na terenie Polski oraz innych krajów. Wystąpienie owocanki południówki stanowi szczególne zagrożenie dla rodzimej produkcji roślinnej. 

Pracownicy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa prowadzą działania na rzecz ochrony zdrowotności i wczesnego wykrywania agrofagów, co przyczynia się do zwiększonego bezpieczeństwa i zdrowia roślin.

Opracowała: Monika Rzepka

Zdjęcia (3)

{"register":{"columns":[]}}