Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej w Jarosławiu - 28 lutego - 7 marca 2026 (fot. CKiP w Jarosławiu) - Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Jarosławiu

Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej w Jarosławiu - 28 lutego - 7 marca 2026 (fot. CKiP w Jarosławiu)

Szeroki kadr prezentujący cały zespół na scenie z perspektywy lotu ptaka. Na środku stoi solistka, otoczona przez siedmioosobowy zespół instrumentalny: pianistę przy fortepianie, flecistkę, trzech skrzypków, wiolonczelistkę oraz kontrabasistę. W tle widoczne są piszczałki organów i baner festiwalowy.

W dniach 28 lutego – 7 marca w Sali Koncertowej ZPSM im. F. Chopina w Jarosławiu odbył się Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej – wydarzenie upamiętniające wybitną pianistkę związaną z Jarosławiem. Jak co roku organizatorem wydarzenia było Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu oraz Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Jarosławiu. W ramach festiwalu odbyły się trzy koncerty.
28 lutego, podczas inauguracji, przedstawiony został projekt „RGG & Robert Więckiewicz – Planet LEM”. Fragmenty powieści „Solaris” Stanisława Lema w interpretacji Roberta Więckiewicza połączone zostały z improwizacją muzyczną trio RGG. Muzyka i literatura w wykonaniu wspaniałych artystów stały się wyjątkowym początkiem festiwalowych spotkań. Na scenie wystąpili: Łukasz Ojdana (fortepian), Maciej Garbowski (kontrabas), Krzysztof Gradziuk (perkusja) oraz Robert Więckiewicz (głos).

5 marca odbył się koncert zatytułowany „Wieczór na dwa fortepiany”. Wystąpili znakomici pianiści z jarosławskiej szkoły muzycznej: Łukasz Stanisławczyk oraz Jakub Międlar. Artyści zaprezentowali publiczności wyjątkowy program na dwa fortepiany, obejmujący m.in. utwory J.S. Bacha, W.A. Mozarta, J. Brahmsa, E. Griega czy Astora Piazzolli, zachwycając słuchaczy wspaniałą interpretacją i wirtuozerią. Licznie zgromadzona publiczność nagrodziła muzyków długimi owacjami.

Finał Festiwalu w dniu 7 marca stanowił koncert „Wieczór z Bel Canto” w wykonaniu Edyty Piaseckiej oraz zespołu kameralnego złożonego głównie z muzyków na co dzień związanych z Filharmonią Podkarpacką oraz z ZPSM im. F. Chopina w Jarosławiu: Robert Naściszewski (skrzypce), Orest Telwach (skrzypce), Urszula Ostrouch (altówka), Jagoda Pietrusiak-Kasprzyk (flet), Anna Naściszewska (wiolonczela), Sławomir Ujek (kontrabas) oraz Marcin Kasprzyk (fortepian). Podczas koncertu zostały wykonane najpiękniejsze arie operowe, zaprezentowane z niezwykłą wrażliwością, oraz znane utwory instrumentalne z XIX i XX wieku. Publiczność przyjęła występ z wielkim entuzjazmem, a długotrwałe owacje były wyrazem uznania dla artystów i potwierdzeniem, że koncert dostarczył słuchaczom niezapomnianych przeżyć.

Zapraszamy do galerii zdjęć (fot. CKiP w Jarosławiu)

Zdjęcia (79)

Kobieta w długiej, jasnoróżowej sukni z biżuteryjnym wykończeniem dekoltu stoi na scenie. W dłoniach trzyma czarny folder, z którego czyta tekst. Oświetlenie punktowe skupia się na jej sylwetce, pozostawiając tło w cieniu.

Widok na szeroką widownię nowoczesnej sali koncertowej z jasnymi, drewnianymi panelami na ścianach. Publiczność wypełnia rzędy niebieskich foteli oraz balkon powyżej. Na pierwszym planie po prawej widać siedzącą kobietę robiącą notatki oraz mężczyznę w garniturze.

Zbliżenie na grupę osób siedzących na widowni. W centrum uwagi znajdują się dwie kobiety i mężczyzna o skupionych wyrazach twarzy. W tle, za nimi, widoczny jest mężczyzna obsługujący konsoletę oświetleniową lub dźwiękową.

Uśmiechnięta kobieta w okularach i czarnej sukni przemawia do mikrofonu na statywie. W tle widać fragment prospektu organowego oraz drewniane wykończenia wnętrza.

Perspektywa z boku sali na rzędy siedzącej publiczności. Ludzie w różnym wieku, ubrani elegancko, uważnie obserwują wydarzenie na scenie. Ściany sali mają charakterystyczną perforację akustyczną.

Na scenie stoi dwoje prelegentów – kobieta w czarnej sukience oraz mężczyzna w garniturze z czerwonym krawatem, który mówi do mikrofonu. Nad nimi wisi baner z napisem „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej”. W tle widoczny jest czarny fortepian oraz piszczałki organów.

Portretowe ujęcie mężczyzny w ciemnym garniturze i czerwonym krawacie, który przemawia do mikrofonu. Ma skupiony wyraz twarzy i splecione dłonie. W tle widać detale instrumentu muzycznego.

Zbliżenie na profil osób siedzących w pierwszym rzędzie. Widać ich dłonie splecione na kolanach oraz eleganckie obuwie. Kadr podkreśla atmosferę wyczekiwania i skupienia panującą podczas oficjalnego wydarzenia.

Zbliżenie na kontrabasistę i wiolonczelistkę podczas wspólnej gry. Oboje siedzą za drewnianymi pulpitami, skupieni na instrumentach.

Szeroki kadr na scenę z góry. Widoczny sześcioosobowy zespół kameralny (flet, skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas) ustawiony w półkolu przed otwartym fortepianem. Nad nimi baner festiwalu.

Czarno-białe zdjęcie z góry przedstawiające sekcję basową: kontrabasistę stojącego z tyłu oraz wiolonczelistkę siedzącą na pierwszym planie.

Czarno-białe, bliskie ujęcie skrzypka w okularach, uchwyconego w dynamicznym momencie prowadzenia smyczka po strunach.

Portret skrzypaczki w czarnej sukni, patrzącej w nuty na pulpicie podczas gry. Ciepłe, punktowe oświetlenie podkreśla fakturę drewna instrumentu.

Skrzypek siedzący na krześle, grający solo na tle ciemnej sceny. W tle widać fragment nóg fortepianu.

Czarno-biały portret flecistki grającej na flecie poprzecznym. Artystka ma przymknięte oczy, w tle zarysowany jest profil fortepianu.

Widok na pełny skład z solistką. Śpiewaczka w czarnej sukni stoi na środku, gestykulując, otoczona przez muzyków i pianistę przy fortepianie.

Pionowe ujęcie śpiewaczki operowej w pełnej ekspresji pozie na scenie. Kobieta ma długie blond włosy i ubrana jest w elegancką, czarną suknię balową z odkrytymi ramionami, zdobioną cekinami i dużymi materiałowymi kwiatami przy rękawach. W tle widoczni są muzycy orkiestry z nutami na statywach oraz fragment czarnego fortepianu.

Zbliżenie na śpiewaczkę podczas występu. Artystka ma otwarte usta w geście śpiewu, a jej dłoń spoczywa lekko na dekolcie. Nad nią wisi duży baner festiwalowy z napisem „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej” oraz czarno-białym portretem patronki.

Śpiewaczka operowa stoi na środku sceny z podniesioną dłonią, wykonując emocjonalną partię utworu. Po jej lewej stronie siedzi skrzypek grający na instrumencie, a po prawej widać fragment twarzy flecistki. Oświetlenie sceniczne tworzy ciepłą atmosferę, podkreślając detale błyszczącej sukni.

Półprofil pianisty siedzącego przy czarnym fortepianie marki Steinway & Sons. Mężczyzna jest skupiony, ubrany w białą koszulę, czarną muchę i marynarkę. W dolnej części kadru widoczne są gryfy instrumentów smyczkowych i dłonie innych muzyków.

Czarno-białe zdjęcie wykonane z góry, przedstawiające solistkę w geście wdzięczności lub głębokiego przeżywania muzyki. Za nią stoją i siedzą muzycy z sekcji smyczkowej (kontrabas, wiolonczela, skrzypce). Kompozycja skupia uwagę na kontrastach tekstur sukni i drewnianej podłogi.

Zbliżenie z góry na dłonie pianisty spoczywające na klawiaturze fortepianu. Na pulpicie instrumentu, obok tradycyjnych nut papierowych, ustawiony jest tablet z wyświetlonym zapisem nutowym. Muzyk jest w trakcie gry, co podkreślają odbicia jego dłoni w wypolerowanej, czarnej obudowie instrumentu.

Portret kontrabasisty podczas gry. Mężczyzna z siwiejącym zarostem, ubrany w czarną koszulę, trzyma smyczek przy strunach dużego, drewnianego kontrabasu. Przed nim stoi drewniany pulpit z nutami. Zdjęcie oddaje powagę i skupienie artysty.

Bliskie ujęcie skrzypka w czarnej koszuli i okularach, skupionego na grze. Artysta trzyma instrument przy podbródku, a jego dłoń spoczywa na gryfie skrzypiec. W tle widać ciepłe, drewniane panele sali koncertowej oraz fragment czarnego fortepianu.

Ujęcie z góry przedstawiające pianistę siedzącego przy czarnym fortepianie marki Steinway & Sons. Muzyk ubrany jest w czarny garnitur z muchą. Na pulpicie instrumentu widoczny jest tablet z nutami oraz dodatkowe arkusze papieru. Scena oświetlona jest ciepłym, pomarańczowym światłem.

Zdjęcie przedstawia dwoje artystów na scenie: na pierwszym planie siedzi flecistka w błyszczącej, czarnej sukni wieczorowej, grająca na srebrnym flecie poprzecznym. Za nią, przy fortepianie, siedzi pianista w garniturze, patrzący w stronę nut. Przed muzykami stoją drewniane pulpity.

Zbliżenie na flecistkę i pianistę z poprzedniego ujęcia. Artystka o kręconych włosach jest w trakcie gry na flecie, mając przymknięte oczy w geście koncentracji. Pianista w tle obserwuje przebieg utworu.

Szerokie ujęcie przedstawiające śpiewaczkę operową (sopranistkę) w długiej, czarnej sukni z ozdobną, półprzezroczystą górą wyszywaną perłami. Artystka stoi z rozłożonymi rękami w ekspresyjnej pozie. W tle towarzyszą jej muzycy: po lewej kontrabasista, a po prawej wiolonczelistka.

Portret wiolonczelistki siedzącej na scenie. Artystka w lśniącej sukni trzyma instrument i smyczek, patrząc przed siebie z powagą. Obok niej stoi drewniany pulpit z nutami, a w tle widać fragmenty organów lub dekoracji scenicznej.

Zdjęcie grupowe wszystkich artystów i organizatorów na scenie po występie. Grupa dwunastu osób stoi w rzędzie, uśmiechając się do aparatu. Niektórzy trzymają instrumenty (skrzypce, wiolonczelę, kontrabas), a solistka w centrum trzyma bukiet kwiatów. Nad nimi wisi baner z napisem: "Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej". W tle widać imponujące prospekty organowe.

Portret kobiety w okularach i czarnej bluzce, stojącej na scenie. Ma założony mikrofon nagłowny i z uwagą czyta treść z otwartego czarnego folderu trzymanego w dłoniach.

Portret starszego mężczyzny w okularach, ubranego w elegancki garnitur i krawat. Mężczyzna ma założony mikrofon nagłowny i trzyma w dłoniach bordowy dokument, przemawiając do publiczności.

Szerokie ujęcie sceny, na której dwóch pianistów gra na dwóch fortepianach ustawionych naprzeciw siebie. W tle widać piszczałki organowe oraz duży baner festiwalu z napisem „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej”.

Zbliżenie na pianistę o ciemnych, kręconych włosach, siedzącego przy czarnym fortepianie. Muzyk jest skupiony na grze, u boku widać otwarty instrument ukazujący struny i mechanizm.

Dwóch pianistów grających wspólnie na dwóch fortepianach na oświetlonej scenie. Obaj są ubrani w ciemne garnitury. Na pulpicie jednego z instrumentów widoczne są nuty.

Bliskie ujęcie pianisty w okularach, siedzącego przy fortepianie marki Steinway. Muzyk patrzy na nuty leżące na pulpicie, w tle widać szarą ścianę sali

Pianista o ciemnych włosach podczas gry na fortepianie marki Petrof. Zamiast tradycyjnych nut, na pulpicie umieszczony jest tablet wyświetlający partyturę.

Widok z perspektywy widowni na oświetloną scenę. Dwóch pianistów gra na fortepianach pod banerem festiwalowym i organami. Na dole zdjęcia widoczne są ciemne sylwetki zgromadzonej publiczności.

Pianista w średnim wieku, w okularach i ciemnym garniturze, siedzi przy czarnym fortepianie skrzydłowym marki Steinway & Sons. Mężczyzna patrzy w stronę nut, a jego sylwetka jest oświetlona ciepłym, punktowym światłem scenicznym. Na pierwszym planie, w lewym dolnym rogu, widoczny jest dekoracyjny kosz z kwiatami.

Szerokie ujęcie widowni w sali koncertowej wypełnionej niemal w całości przez publiczność. Ludzie siedzą w rzędach ciemnych foteli, patrząc w stronę sceny (niewidocznej na zdjęciu). Na ścianie po lewej stronie zamontowane są nowoczesne panele akustyczne podświetlone zielonymi światłami. Panuje nastrojowy półmrok.

Zbliżenie z profilu na pianistę grającego na fortepianie marki Petrof. Na pulpicie instrumentu znajdują się otwarte nuty z gęstym zapisem muzycznym. Dłoń muzyka spoczywa na klawiszach, a tło jest całkowicie ciemne, co skupia uwagę na procesie twórczym.

Artystyczne ujęcie wykonane zza pleców drugiego pianisty. Widzimy sylwetkę muzyka siedzącego przy fortepianie Steinway, a w wypolerowanej, podniesionej klapie instrumentu odbija się twarz drugiego pianisty siedzącego naprzeciwko. Na pulpicie świeci się tablet z wyświetlonymi nutami.

Portretowy kadr młodszego pianisty o ciemnych, lekko kręconych włosach, ubranego w czarną koszulę i marynarkę. Mężczyzna ma skupiony wyraz twarzy i patrzy przed siebie, prawdopodobnie śledząc partyturę. Tło jest neutralne i lekko rozmyte.

Ujęcie dwóch pianistów grających wspólnie na cztery ręce przy jednym fortepianie. Obaj mężczyźni są skupieni, pochyleni nad klawiaturą. Scena jest oświetlona ciepłym światłem, które podkreśla fakturę drewnianej ściany w tle.

Widok z góry na scenę, na której dwóch pianistów gra na fortepianie. Powyżej nich wisi duży baner z napisem „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej”. W tle widoczne są piszczałki organowe. Scena ma jasną, drewnianą podłogę, a kompozycja zdjęcia podkreśla przestrzeń sali koncertowej.

Zdjęcie wykonane z profilu, przedstawiające dwóch pianistów siedzących przy jednym fortepianie. Mężczyźni są ubrani w czarne garnitury i skupieni na wspólnej grze na cztery ręce. W tle widać drewnianą ścianę sali koncertowej, a wewnątrz instrumentu widoczne są struny i mechanizm.

Ujęcie z innej perspektywy, pokazujące profil obu artystów podczas występu. Na pierwszym planie dominuje otwarta klapa czarnego fortepianu marki Steinway & Sons. Na pulpicie leżą rozłożone nuty, a pianiści są całkowicie pochłonięci muzyką.

Szeroki kadr dokumentujący moment gratulacji na scenie. Obok dwóch pianistów z prezentami stoją inne osoby w eleganckich strojach (organizatorzy lub goście honorowi), którzy klaszczą w stronę artystów. W tle, obok baneru, widoczne są wysokie piszczałki organów.

Zbliżenie na dwóch głównych artystów stojących na scenie po występie. Obaj trzymają pamiątkowe dyplomy w dużych ramkach oraz bukiety kwiatów. Nad nimi widnieje baner festiwalowy z napisem: „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej”.

Pamiątkowe zdjęcie trzech osób na środku sceny. Pomiędzy dwoma pianistami stoi uśmiechnięta kobieta w jasnym żakiecie. Cała trójka pozuje na tle instrumentu i dekoracji festiwalowych.

Portret obu pianistów stojących obok fortepianu po zakończonym koncercie. Mężczyźni uśmiechają się do obiektywu, prezentując się w pełnej gali na tle organów i oficjalnego baneru wydarzenia w Jarosławiu.

Zbiorowe zdjęcie pamiątkowe wszystkich osób biorących udział w części oficjalnej. Sześć osób stoi w rzędzie na scenie, uśmiechając się do aparatu. Kompozycja obejmuje całą szerokość estrady wraz z instrumentem i elementami architektonicznymi sali.

Kobieta o krótkich, brązowych włosach, ubrana w elegancką, czarną sukienkę bez rękawów, stoi na słabo oświetlonej scenie. Trzyma otwarty, czarny folder z nutami, patrząc lekko w bok z delikatnym uśmiechem. Ma przypięty dyskretny mikrofon nagłowny. Tło jest ciemne, a oświetlenie skupia się na postaci.

Zbliżenie na duży piernik w kształcie otwartej książki, ozdobiony białym lukrem. Na prawej stronie widnieje napis: „Festiwal MUZYKI FORTEPIANOWEJ im. Marii Turzańskiej JAROSŁAW 28 LUTEGO – 7 MARCA 2026”. Na dole ciastka znajduje się lukrowana dekoracja imitująca klawisze fortepianu. Piernik spoczywa w wiklinowym koszu.

Uśmiechnięta kobieta z długimi włosami blond, ubrana w jasny, kremowy żakiet z paskiem, przemawia do mikrofonu na statywie. Stoi na scenie, a w tle widać fragment czarnego fortepianu oraz dekorację ścienną z motywem klawiszy instrumentu.

Szersze ujęcie sceny, na której stoi kobieta w kremowym żakiecie i ciemnych spodniach, przemawiając do mikrofonu. Za nią znajduje się otwarty czarny fortepian skrzydłowy. Nad postacią wisi duży baner festiwalowy z portretem Marii Turzańskiej i napisem „Festiwal MUZYKI FORTEPIANOWEJ”. Podłoga jest drewniana, a oświetlenie punktowe.

Czarno-białe zdjęcie wykonane z wysokiej perspektywy, przedstawiające zespół jazzowy podczas występu na scenie. Po lewej pianista gra na fortepianie, na środku stoi kontrabasista, a po prawej siedzi perkusista. Po prawej stronie kadru widoczna jest także osoba siedząca przy stoliku z lampką. Scena jest oświetlona mocnymi snopami światła z reflektorów.

Widok z góry na pianistę w ciemnej czapce i jasnej koszulce, grającego na otwartym fortepianie Steinway. Muzyk siedzi na ławie przed klawiaturą, a wokół instrumentu na drewnianej podłodze rozłożone są kable, głośniki odsłuchowe oraz mniejszy instrument klawiszowy na statywie.

Czarno-białe, dynamiczne ujęcie kontrabasisty w okularach i ciemnej koszuli, który gra na swoim instrumencie. Muzyk stoi obok otwartej klapy fortepianu. Na podłodze widoczne są liczne kable i mikrofony ustawione do nagłośnienia kontrabasu.

Czarno-białe zdjęcie perkusisty w okularach i jasnej koszuli, siedzącego przy zestawie perkusyjnym. Muzyk jest odwrócony profilem, trzyma pałeczki i uderza w talerz. Nad zestawem wiszą mikrofony, a na ścianie w tle rysuje się wyraźny cień instrumentów.

Ujęcie z profilu przedstawia mężczyznę skupionego na czytaniu książki w niemal całkowitym mroku. Jedynym źródłem jasnego, ciepłego światła jest lampka biurkowa, która oświetla dłonie czytelnika i otwarte strony. W cieniu, tuż obok książki, widoczny jest profesjonalny mikrofon dynamiczny na statywie.

Zbliżenie na pianistę w ciemnej czapce beanie i jasnej koszulce, grającego z wielką pasją na fortepianie. Muzyk ma zamknięte oczy i uniesioną głowę, całkowicie wczuwając się w melodię. Kadr eksponuje otwarte wnętrze instrumentu z precyzyjnym mechanizmem strun, oświetlone ciepłym blaskiem reflektorów.

Czarno-biała, nastrojowa fotografia wykonana z góry. Przedstawia mężczyznę w okularach i ciemnej koszuli, stojącego na drewnianym parkiecie przy dużym kontrabasie. Muzyk wydaje się nastroić instrument lub przygotowywać do rozpoczęcia utworu, opierając dłonie na gryfie. W tle widać fragmenty sprzętu muzycznego i głębokie cienie.

Zdjęcie zrobione z wysokiego punktu widzenia, pokazujące pianistę od tyłu. Siedzi on przy otwartym, czarnym fortepianie koncertowym na drewnianej scenie. Ciepłe, pomarańczowe światło reflektora rzuca na ścianę w tle wyraźne cienie muzyka i zarysy instrumentów. Po lewej stronie, na podwyższeniu, widać mały keyboard.

Ujęcie z góry na duet jazzowy występujący na nastrojowo oświetlonej scenie. Po lewej stronie stoi kontrabasista w ciemnym ubraniu, wydobywając dźwięki ze swojego instrumentu. Po prawej, przy zestawie perkusyjnym, siedzi perkusista w jasnej koszuli w trakcie dynamicznej gry. Scenę wypełniają statywy mikrofonowe, a w tle widać drewniane panele ścienne.

Bardzo bliskie ujęcie dłoni opartych na otwartej książce. Scena jest niemal całkowicie czarna, a jaskrawy snop światła z lampki oświetla intensywnie tylko tekst na stronach i palce czytelnika. Na krawędzi kartek widać kolorowe znaczniki indeksujące. W mroku majaczy fragment oprawy lampy i mikrofonu.

Zdjęcie przedstawia z profilu mężczyznę o siwiejących włosach, pochylonego nad lekturą. Intensywne światło z lampki biurkowej pada bezpośrednio na otwartą książkę, oświetlając twarz czytelnika od dołu i wydobywając detale z ciemności. W kadrze widoczny jest również profesjonalny mikrofon skierowany w stronę ust lektora.

Mężczyzna w ciemnej marynarce siedzi przy małym stoliku w mroku, odchylony do tyłu z rękami założonymi za głowę. Wygląda na zamyślonego lub odpoczywającego po występie. Na stole, w jasnym kręgu światła, leży otwarta książka, obok której stoi mikrofon i filiżanka. Scena buduje atmosferę spokoju i refleksji po pracy twórczej.

Szerokie ujęcie sceny podczas koncertu w sali widowiskowej. Na pierwszym planie po lewej pianista gra przy czarnym fortepianie skrzydłowym. W centrum stoi kontrabasista, a po prawej perkusista przy zestawie perkusyjnym. Z boku, przy małym stoliku oświetlonym lampką, siedzi mężczyzna czytający tekst do mikrofonu. W tle widoczny jest baner festiwalowy oraz piszczałki organowe.

Czarno-białe, bliskie ujęcie pianisty w czapce typu „beanie” i t-shircie. Mężczyzna siedzi z profilu, skupiony na grze, z dłońmi spoczywającymi na klawiaturze fortepianu. Oświetlenie podkreśla jego sylwetkę na ciemnym tle.

Zbliżenie na twarz starszego mężczyzny z zarostem, oświetloną jedynie wąskim strumieniem światła z lampki biurkowej w ciemnym pomieszczeniu. Mężczyzna z pochyloną głową czyta tekst, trzymając przed sobą kartki, tuż przed mikrofonem z nałożoną gąbką.

Czarno-biały wariant poprzedniego zdjęcia. Mężczyzna z lekkim zarostem czyta tekst przy mikrofonie, oświetlony mocnym światłem punktowym od dołu, co tworzy głębokie cienie na jego twarzy i otoczeniu.

Scena po występie. Kobieta w jasnej marynarce podaje rękę mężczyźnie z zarostem (lektorowi z poprzednich zdjęć). W tle widać fragmenty instrumentów oraz baner „Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej”.

Uśmiechnięty mężczyzna z zarostem prezentuje do kamery otrzymany upominek – oprawiony w ramkę obraz przedstawiający panoramę miasta w świetle księżyca, przewiązany złotą wstążką.

Zdjęcie grupowe na scenie. Sześć osób (czterech muzyków/artystów oraz dwoje organizatorów) stoi obok siebie, trzymając pamiątkowe dyplomy i prezenty. W tle dominują piszczałki organowe i oświetlenie sceniczne. Przed grupą na podłodze leży dekoracja kwiatowa.

Zbliżenie na dwóch mężczyzn na scenie. Po lewej mężczyzna w garniturze i okularach słucha z uwagą, podczas gdy po prawej artysta z zarostem, trzymając nagrodę pod ramieniem, wykonuje gest dłonią, jakby przemawiał do publiczności.

Zdjęcie przedstawia dwóch mężczyzn stojących blisko siebie na tle ciemnofioletowej ścianki z napisem „Festiwal MUZYKI FORTEPIANOWEJ”.
Mężczyzna po lewej ma okulary w ciemnych oprawkach, jest ubrany w elegancki, ciemny garnitur, białą koszulę i wzorzysty krawat.
Mężczyzna po prawej ma krótkie, ciemne włosy i zarost; ubrany jest w czarną koszulę wierzchnią oraz ciemne spodnie. Obejmuje ramieniem swojego towarzysza.
W dolnym rogu widnieje podpis: „©Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu”.

Zdjęcie grupowe sześciu osób pozujących na tle tej samej festiwalowej ścianki. Po lewej stronie tła widoczna jest grafika przedstawiająca postać kobiety oraz zapis nutowy.
Od lewej stoją: młody mężczyzna w szarym t-shircie i czapce typu beanie; mężczyzna w białej koszuli z naszywkami; kobieta w eleganckim, jasnym żakiecie przewiązanym w pasie; mężczyzna w czarnej koszuli; mężczyzna w okularach i ciemnym garniturze oraz wysoki mężczyzna w granatowej koszuli i okularach.
Wszyscy uczestnicy są zwróceni w stronę aparatu i lekko się uśmiechają. Na dole zdjęcia znajduje się znak wodny centrum kultury.