Dziady Adama Mickiewicza w naszej szkole! Narodowe Czytanie 2026
22 września odbyło się w naszej szkole spotkanie, podczas którego włączyliśmy się w ogólnopolską akcję Narodowego Czytania. Tym razem lekturą były „Dziady” Adama Mickiewicza – najdojrzalsze, najbogatsze i najbardziej złożone z dzieł polskiego romantyzmu. Była to także okazja do przypomnienia sobie w skrócie poprzednich edycji Narodowego Czytania oraz zastanowienia się, co to w ogóle znaczy, że CZYTANIE jest NARODOWE – co wynika z połączenia tych słów.
„Dziady” Adama Mickiewicza są często postrzegane jako utwór trudny w odbiorze. To prawda, że nie da się ich czytać pobieżnie, wymagają głębokiego namysłu, a czasem niemałego wysiłku. Jeśli z tych powodów trudno nam uznać je za utwór ważny, przełomowy i narodowy, może warto zadać sobie bardzo proste i praktyczne pytanie: co z „Dziadów” mogę wziąć dla siebie? I to staraliśmy się wykazać podczas spotkania – uniwersalność dzieła.
Pomogły w tym fragmenty wybrane do czytania.
Fragment II części „Dziadów” – a dokładnie historię złego pana wioski, okrutnie traktującego jej mieszkańców i cierpiącego za to po śmierci katusze – przeczytała pani dyrektor Eliza Dembe-Stańczak. Opowieść ta posłużyła nam do zastanowienia się, co to znaczy być człowiekiem i że każdy czyn ma swoje konsekwencje.
Fragment IV części „Dziadów” opowiadający o nieszczęśliwej miłości Gustawa i konsekwencjach tego uczucia przeczytał uczeń klasy IV bt, Bartosz Musieński. Ta opowieść przypomniała nam, że w miłości, której wszyscy pragniemy, potrafimy też niestety się ranić.
Fragment III części „Dziadów” – historię więźnia Cichowskiego, który po wyjściu z wieloletniej carskiej niewoli nigdy już nie odzyskał zdrowia i pełni sił – przeczytała pani profesor Justyna Cieślak. Tu mieliśmy okazję zastanowić się nad kolejnym ważnym tematem, jakim jest patriotyzm.
Ponadto wyjaśniliśmy zagadkę I części „Dziadów” – bo owszem, choć nie omawia jej się w szkołach jak pozostałych, część taka istnieje.
Po wysłuchaniu fragmentów wróciliśmy do pytania, co z „Dziadów” możemy wziąć dla siebie? Możliwa odpowiedź brzmi tak: refleksję o nieprzemijających wartościach, takich jak miłość, ojczyzna, dobro, człowieczeństwo. Obojętnie, czy mówi się o nich językiem współczesnym, czy dawnym – pozostają one bezcenne. Adam Mickiewicz zderza je z wartościami przeciwnymi, z różnymi przejawami zła i ludzkiej krzywdy. One też niestety nie przemijają – i to jest kolejna refleksja.
Ostatnim akcentem był konkurs ogłoszony dla uczniów – uważnych uczestników wydarzenia. Wyniki podamy niebawem.
Zamykając spotkanie, pani dyrektor Eliza Dembe-Stańczak podziękowała za jego organizację, za wspólne czytanie i słuchanie „Dziadów” – wspominając przy tym własne szkolne doświadczenia związane z tą lekturą. A miały one miejsce, co warto odnotować, w szkole w Golądkowie.
Kolejną edycję Narodowego Czytania w ZS CKR im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie przygotowały panie: Monika Plisecka, Małgorzata Marciniak, Paulina Leleń i Anna Połomska.
