Liceum Sztuk Plastycznych
im. T. Kulisiewicza w Kaliszu

"Sztuka zaczyna sie tam, gdzie kończy sie słowo"
                                                                                                                                                                                       Tadeusz Kulisiewicz (1899–1988) 

Tadeusz Kulisiewicz urodził się 13 listopada 1899 roku w Kaliszu – mieście, z którym przez całe życie był emocjonalnie związany. Pochodził z rodziny rzemieślniczej, a jego talent plastyczny ujawnił się bardzo wcześnie. W dzieciństwie dużo rysował, obserwując codzienne życie kaliskich ulic, ludzi pracy i pejzaże swojego miasta. Po zakończeniu I wojny światowej rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu, a następnie kontynuował studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Tam kształtował się jego indywidualny styl artystyczny – syntetyczny, prosty, pełen ekspresji i humanizmu. W latach 30. związał się z warszawskim środowiskiem artystycznym skupionym wokół grupy „Blok” i Związku Polskich Artystów Plastyków.

Tadeusz Kulisiewicz był artystą o niezwykłej wrażliwości. Uważał rysunek za najczystszy, najbardziej bezpośredni środek wypowiedzi plastycznej. Jego prace wyróżniają się oszczędnością formy i mistrzowską linią, która potrafiła oddać nie tylko wygląd, lecz także emocje i charakter postaci. Stworzył wiele znakomitych cykli rysunkowych, m.in.:

• „Ludzie z mojej ulicy” – poświęcony zwykłym mieszkańcom polskich miast,
• „Kobiety z Jugosławii”,
• „Meksyk”,
• „Indie” – inspirowane podróżami artysty,

oraz powojenne cykle o tematyce humanistycznej i refleksyjnej, w których ukazywał dramat i siłę człowieka. Jego rysunek, choć często minimalistyczny, niósł w sobie ogromny ładunek emocjonalny. Artysta potrafił jednym gestem linii przekazać napięcie, ból, radość lub skupienie. Kulisiewicz mawiał, że „rysunek to nie tylko linia – to myśl i rytm, które prowadzą rękę artysty”.

Po II wojnie światowej Kulisiewicz wiele podróżował po świecie. Był zapraszany do Indii, Meksyku, Włoch, Francji, Jugosławii i Chin. Z każdej podróży przywoził szkice i rysunki, w których dokumentował kulturę i codzienność spotykanych ludzi. W jego pracach nie ma egzotyki w sensacyjnym znaczeniu – jest natomiast głęboki szacunek dla człowieka, niezależnie od miejsca i koloru skóry. Dzięki temu jego twórczość zyskała wymiar uniwersalny i ponadczasowy, a sam artysta stał się ambasadorem polskiej sztuki za granicą.

Kulisiewicz był nie tylko wybitnym twórcą, ale też pedagogiem i wychowawcą młodych pokoleń artystów. Przez wiele lat był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uczył rysunku i kompozycji. Jego studenci wspominali go jako człowieka niezwykle wymagającego, ale życzliwego i pełnego pasji. Zachęcał do obserwacji świata, cierpliwości i pokory wobec sztuki. Był również aktywnym członkiem międzynarodowych organizacji artystycznych, uczestnikiem wystaw i kongresów, jurorem konkursów, ambasadorem polskiej kultury. Za swoje zasługi otrzymał liczne nagrody i odznaczenia państwowe, m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Prace Tadeusza Kulisiewicza znajdują się w kolekcjach największych muzeów w Polsce i na świecie – m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, a także w Luwrze, British Museum i Museum of Modern Art w Nowym Jorku. W Kaliszu, jego rodzinnym mieście, znajduje się Galeria im. Tadeusza Kulisiewicza, która gromadzi i udostępnia jego dzieła, rysunki, grafiki i pamiątki po artyście. Jego sztuka jest do dziś źródłem inspiracji dla twórców – nie tylko plastyków, ale też poetów i muzyków. W prostych liniach, wrażliwości i humanizmie Kulisiewicza można odnaleźć nie tylko piękno formy, lecz także głęboki sens duchowy i moralny.

Tadeusz Kulisiewicz zmarł 18 sierpnia 1988 roku w Warszawie. Pozostawił po sobie ogromny dorobek artystyczny i duchowe przesłanie: że sztuka nie jest celem samym w sobie, lecz drogą do zrozumienia człowieka i świata. Dla społeczności Liceum Sztuk Plastycznych w Kaliszu jest nie tylko patronem – ale symbolem wrażliwości, uczciwości i twórczego zaangażowania.