Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. C. K. Norwida w Lublinie

Ruch i dźwięk od zawsze inspirowały sztukę. Na wystawie „Z pracowni tkaniny…” spotykają się w wyjątkowy sposób — zapisane w wosku i kolorze przez młodzież z kl. IVA specjalizacja tkanina artystyczna.

Batik, jako technika tkaniny artystycznej, łączy w sobie rysunek, malarstwo i proces barwienia. W prezentowanych pracach stał się narzędziem do zapisu tańca i muzyki — inspirowanego plakatem muzycznym i fotografią taneczną.

Inspiracje te są widoczne w syntetycznym myśleniu o obrazie. Postacie tancerzy i motywy muzyczne ulegają uproszczeniu, podporządkowane są płaszczyźnie tkaniny i sile kontrastu. Kolor funkcjonuje tu nie opisowo, lecz emocjonalnie — buduje nastrój, tempo i intensywność, podobnie jak dźwięk w utworze muzycznym. Spękania wosku, nie do końca kontrolowane, wprowadzają element przypadku, który wzmacnia ekspresję prac i nadaje im organiczny charakter. Jako technika tkaniny artystycznej batik wymaga cierpliwości i planowania, a jednocześnie pozostawia przestrzeń dla improwizacji.

Prezentowane tkaniny pokazują batik jako medium współczesne, otwarte na dialog z grafiką użytkową i fotografią, a jednocześnie zakorzenione w tradycji rzemiosła artystycznego. To spotkanie dyscyplin, w którym rytm, kolor i linia tworzą wizualną choreografię.

Aplikacja – kury i koguty

Aplikacja to jedna z najbardziej ekspresyjnych technik tkaniny artystycznej, oparta na nakładaniu i łączeniu fragmentów materiału w nową, spójną całość. Polega na przyszywaniu, naszywaniu lub mocowaniu elementów z różnych tkanin do podłoża, tworząc kompozycję o wyraźnej strukturze, rytmie i narracji.

Technika ta sprzyjała eksperymentom z kolorem i fakturą. Zderzenia gładkich i strukturalnych tkanin, intensywnych barw i wyciszonych tonów tworzą napięcia wizualne, które ożywiają przedstawienia. Aplikacja daje także dużą swobodę twórczą i wręcz zachęca do eksperymentu. Pozwala wykorzystywać zarówno tradycyjne materiały, jak i tkaniny z odzysku, fragmenty o różnym pochodzeniu i charakterze, często łączy się z innymi technikami: haftem, dekoracyjnymi przeszyciami, batikiem czy drukiem. Szwy mogą pełnić funkcję konstrukcyjną, ale równie często stają się świadomym środkiem wyrazu plastycznego — linią rysującą kontur, akcentującą ruch lub budującą rytm kompozycji. Dzięki temu aplikacja staje się narzędziem indywidualnej wypowiedzi, a każda realizacja nosi wyraźny ślad decyzji i wrażliwości autora.

Prezentowane prace pokazują aplikację jako pełnoprawny środek wypowiedzi artystycznej, w którym dekoracyjność idzie w parze z syntezą formy. Motyw kur i kogutów staje się pretekstem do świadomego projektowania obrazu
w tkaninie — prostego, rytmicznego i wyrazistego. Ptaki przedstawione zostały
w sposób syntetyczny — uproszczone do znaków, sylwetek, rytmicznych układów plam barwnych.

Temat kur i kogutów stał się dla uczennic kl. IVA punktem wyjścia do poszukiwań formalnych w technice aplikacji, rozumianej nie jako ilustracja rzeczywistości, lecz świadome budowanie dekoracyjnego obrazu.

Wystawa „Z pracowni tkaniny…” jest zaproszeniem do spojrzenia na sztukę młodych artystów jak na żywy organizm — pełen energii, odwagi i świeżego spojrzenia. To opowieść o pasji, eksperymencie i radości tworzenia.

Tekst Marta Wasilczyk

Zdjęcia Anna Łoś