Wizyta w Centrum Rzeźby Polskiej

29.10.2026

W parku rzeźby o żółtych, jesiennych liściach grupa młodzieży słucha przewodnika stojącego obok dużego gładkiego głazu oraz wysokich, cienkich prętów metalowych wbitych w ziemię.

W czwartek, 29.10.2026, klasa IVB, wraz z panem Franciszkiem Promińskim oraz panem Arkadiuszem Glegołą udała się na wycieczkę do Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Uczniów oprowadzał pan Kajetan Karkuciński – rzeźbiarz i pedagog, komisarz tegorocznego sympozjum rzeźbiarskiego, którego temat przewodni brzmiał „skala pamięci”. Uczniowie mieli możliwość zapoznania się ze współczesnymi trendami rzeźby polskiej oraz odwiedzili pracownie działających tam obecnie artystów, w tym pracownię ceramiki i pracownię odlewniczą. Dziękujemy panu Kajetanowi Karkucińskiemu za podzielenie się doświadczeniami rzeźbiarskimi oraz pani Agnieszce Mierzwiak za przygotowanie wycieczki.

Zdjęcia (13)

W jesiennym parku otoczonym drzewami grupa uczniów skupiona jest wokół prowadzącego w żółtej czapce i szalu, który gestykuluje i opowiada o sztuce na tle jasnej, kamiennej rzeźby.

Uczestnicy pleneru stoją na leśnej ścieżce pokrytej opadłymi liśćmi, patrząc na nietypową, wysoką instalację artystyczną owiniętą kolorowymi, pasami tkanin i sznurków.

W parku o żółtych, jesiennych liściach grupa młodzieży słucha przewodnika stojącego obok dużego gładkiego głazu oraz wysokich, cienkich prętów metalowych wbitych w ziemię.

Uczniowie stoją na leśnej polanie pełnej liści, przyglądając się nowoczesnej rzeźbie o rdzawej, metalowej powierzchni przypominającej domku na konstrukcji z drewnianych belek.

Grupa zwiedzających stoi na trawniku w parku naprzeciwko jasnego, klasycystycznego budynku, podziwiając monumentalną, pionową rzeźbę o skalistej, warstwowej strukturze z podłużnym pęknięciem pośrodku.

Uczestnicy warsztatów zgromadzili się pod dużą, rozłożystą instalacją artystyczną w kształcie czerwonej, nieregularnej gwiazdy lub formy organicznej z licznymi otworami, rozciągniętą między drzewami w parku.

Zbliżenie na grupę uczniów, którzy z bliska oglądają i dotykają struktury wielkiej, czerwonej rzeźby plenerowej o chropowatej powierzchni.

Dwie dziewczęta stoją i rozmawiają pośród rzędu wysokich, pionowych słupków lub betonowych steli ustawionych w zalesionej przestrzeni, na których widoczne są drobne napisy.

Grupa młodych ludzi stoi na dziedzińcu przed wielkimi, drewnianymi, łukowato zakończonymi drzwiami budynku, słuchając stojącego w środku mężczyzny, który prowadzi oprowadzenie lub zajęcia.

Wewnątrz przemysłowej pracowni ubrań i rzeźby rzeźbiarskiej grupa młodzieży przygląda się dużej, popiersiowej rzeźbie z rozłożystymi ramionami, nad którą podwieszony jest suwnicowy dźwig mechaniczny.

Wejście do pracowni artystycznej – na otwartych drzwiach wiszą plakaty oraz wznosi się tablica z zestawem ceramicznych próbek i płytek o różnych kolorach oraz fakturach. W głębi widać sylwetki wchodzących zwiedzających.

Zbliżenie na stół warsztatowy, na którym leżą małe, ekspresyjne rzeźby przedstawiające ludzkie postacie w skulonych pozycjach, a obok nich leżą dłuta, ściski i narzędzia rzeźbiarskie.

Jesienna scena z pleneru rysunkowego w parku spowitym żółtymi liśćmi. Dziewczyna stoi z szkicownikiem przed abstrakcyjną rzeźbą plenerową i szkicuje, podczas gdy dwie inne osoby siedzą na trawie w tle.