Powiatowa Stacja Sanitarno-
Epidemiologiczna w Golubiu-Dobrzyniu

Światowa Organizacja Zdrowia prowadzi program eliminacji odry i różyczki, którego celem jest ograniczenie występowania tych chorób do minimum oraz zapobieganie ogniskom epidemicznym. Program funkcjonuje w Europie od 2003 roku i opiera się na ścisłym nadzorze epidemiologicznym oraz diagnostyce laboratoryjnej każdego podejrzenia zachorowania. Kluczową rolę w realizacji programu odgrywają szczepienia ochronne, które pozwalają skutecznie zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusów odry i różyczki.

Zgłaszanie przypadków choroby

Lekarze mają obowiązek zgłaszania każdego podejrzenia zachorowania na odrę lub różyczkę do właściwego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zgłoszenie odbywa się na formularzu ZLK-1. 

Zgłoszone przypadki są analizowane przez Państwową Inspekcję Sanitarną z uwzględnieniem objawów klinicznych, wyników badań laboratoryjnych oraz powiązań epidemiologicznych. Dzięki temu możliwe jest szybkie wykrycie ognisk zachorowań oraz podjęcie działań zapobiegawczych. 

Rola diagnostyki laboratoryjnej 

Badania laboratoryjne są niezbędne do potwierdzenia zachorowania na odrę lub różyczkę. W Polsce badania te prowadzone są w Zakładzie Wirusologii NIZP-PZH w Warszawie, który pełni funkcję krajowego laboratorium referencyjnego. 

Diagnostyka polega m.in. na wykrywaniu przeciwciał IgM w surowicy pacjenta oraz na izolacji wirusa z materiału klinicznego. Badania realizowane w ramach programu eliminacji odry i różyczki są wykonywane bezpłatnie.

Pobór materiału diagnostycznego 

Materiał do badań serologicznych stanowi surowica krwi lub krew pełna. Próbki powinny być pobierane po 7 dniach od wystąpienia wysypki. 

Do diagnostyki wirusologicznej można pobrać wymaz z gardła, mocz lub krew pobraną na EDTA*. Materiał należy transportować w temperaturze 4–8°C do Zakładu Wirusologii NIZP-PZH w Warszawie. 

*EDTA (z ang. ethylenediaminetetraacetic acid) to kwas wersenowy, którego sole (najczęściej wersenian disodowy) są stosowane jako antykoagulant w probówkach do pobierania krwi. Jego obecność zapobiega krzepnięciu krwi i umożliwia wykonanie badań laboratoryjnych