Regionalna Dyrekcja
Ochrony Środowiska w Opolu

System opolskich obszarów chronionych wzbogacił się o kolejny, czterdziesty dziewiąty, rezerwat przyrody. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Opolu, 5 lutego 2026 r., podpisał zarządzenie ustanawiające rezerwat przyrody Góra Szpica, którego celem jest zachowanie, ze względów naukowych i dydaktycznych, najdalej wysuniętego na zachód w Polsce ostańca denudacyjnego zbudowanego ze skał środkowotriasowych, z wychodniami skałkowymi.

Rezerwat obejmuje ochroną najlepiej zachowany na Opolszczyźnie wyspowy, wyżynny ostaniec o rzeźbie progowej, znany jako Góra Szpica, Zakrzowska Szpica lub Góra Sprzęcicka, z dobrze udokumentowanym monoklinalnym układem warstw skalnych, które zapadają się w kierunku północno-wschodnim. Ostaniec wznosi się na ok. 40 m ponad powierzchnię zrównania i zwieńczony jest 5 metrowej wysokości pomnikiem w kształcie obelisku (szpicy) pochodzącym z XVIII w., który stanowi istotny walor kulturowo-historyczny tego terenu. Za nim zlokalizowane są pozostałości wieży obserwacyjnej z czasów II Wojny Światowej. W rezerwacie, na niewielkim obszarze, można prześledzić fragment południowo-zachodniego zakończenia monokliny przedsudeckiej. Na odsłoniętych profilach skalnych o długości ok. 130m i wysokości maksymalnej do 7m liczne są formy mikrokrasu w postaci osp, lejków krasowych, żeber i żłobków oraz mniej liczne mezokrasu – leje krasowe.

Na skałach węglanowych stwierdzono stanowiska roślin chronionych tj. kruszczyka drobnolistnego Epipactis microphylla, buławnika wielkokwiatowego Cephalanthera damasonium i gnieźnika leśnego Neottia nidus-avis oraz inne gatunki roślin, tj.: ciemiężyk białokwiatowy Vincetoxicum hirundinaria, przytulia wonna Galium odoratum, sałatnik leśny Mycelis muralis, bodziszek cuchnący Geranium robertianum, żankiel zwyczajny Sanicula europaea, dzwonek brzoskwiniolistny Campanula persicifolia, wilczomlecz sosnka Euphorbia cyparissias i fiołek Rivina Viola riviniana.