Pożegnanie maturzystów w ZSCKR
Ostatni dzień, ostatnie chwile w murach szkoły… Momenty pełne wzruszeń, wspomnień i podziękowań. Ostatni dzwonek wybrzmiał dziś inaczej… ciszej, jakby z nutą tęsknoty.
To był dzień pełen emocji – tych, których nie da się zamknąć w słowach. Dzień, w którym wspomnienia przeplatały się ze wzruszeniem, a uśmiechy z łzami. Uroczystość rozpoczęła się od przemówienia Pani Wicedyrektor- Anny Zubrzyckiej, która skierowała do maturzystów pełne ciepła i dumy słowa. Następnie odczytała list od Ministra Rolnictwa podkreślający wagę tej chwili i osiągnięcia uczniów. Kolejnym punktem była część artystyczna przygotowana przez uczniów klas czwartych. Ich występ był niezwykle poruszający, a jednocześnie pełen humoru – nie brakowało śmiechu przeplatanego łzami wzruszenia. To właśnie w tych chwilach najmocniej było czuć, jak silne więzi łączą całą szkolną społeczność. Nie zabrakło ciepłych gestów, podziękowań– kwiatów, uścisków dłoni. Każdy z nich mówił więcej niż tysiąc zdań. Bo jak pożegnać miejsce, które było codziennością, drugim domem, przestrzenią dorastania? Najbardziej poruszyły jednak wspomnienia zatrzymane w słowach, muzyce i filmie. Chwile, które już nigdy się nie powtórzą, ale na zawsze pozostaną w sercu. To nie jest zwykłe „żegnajcie”. To raczej ciche, pełne nadziei: do zobaczenia. Idźcie odważnie w świat. Zabierzcie ze sobą wszystko to, co najpiękniejsze – przyjaźnie, marzenia i siłę, którą tu zbudowaliście!
