Polska w Chile

1.1.System gospodarczy i najważniejsze strategie gospodarcze

Chile jest jednym z najlepszych przykładów gospodarki rynkowej w Ameryce Łacińskiej. Przez wiele lat kraj ten przeprowadzał reformy ekonomiczne, które sprzyjały wolnemu rynkowi, globalizacji i prywatyzacji. Gospodarka opiera się na sektorach takich jak górnictwo, rolnictwo, przemysł, handel międzynarodowy oraz usługi.

Chile jest największym producentem miedzi na świecie, a jej gospodarka jest w dużej mierze uzależniona od eksportu tego surowca. Ponadto kraj wydobywa także inne minerały, takie jak lit, srebro, złoto oraz różne metale szlachetne. Eksport surowców naturalnych, w tym miedzi, stanowi ważną część dochodów narodowych Chile. Choć górnictwo (zwłaszcza miedź) jest fundamentem gospodarki Chile, kraj stara się dywersyfikować swoją gospodarkę, aby zmniejszyć uzależnienie od jednego surowca. Zwiększa się inwestycje w sektorze technologicznym, energii odnawialnej, turystyce, przemyśle spożywczym oraz rolnictwie.

Chile jest jednym z krajów najbardziej otwartych na handel międzynarodowy w regionie. Jest członkiem licznych organizacji międzynarodowych, takich jak Światowa Organizacja Handlu (WTO), oraz podpisało umowy o wolnym handlu z wieloma krajami, w tym z USA, Unią Europejską, Chinami i innymi państwami. Handel międzynarodowy jest kluczowym elementem chilijskiej gospodarki i odpowiada za ponad 55% produktu krajowego brutto. Chile kontynuuje politykę liberalizacji handlu i prywatyzacji, promując wolny rynek. Stworzenie rozbudowanej sieci ponad 30 umów o wolnym handlu, obejmujących ponad 65 rynków , szczególnie z krajami takich jak USA, Chiny, Japonia oraz  Korea Południowa czy państwa Unii Europejskiej (zmodernizowana w lutym 2025r umowa UE–Chile.), pozwala Chile na dostęp do nowych rynków oraz zapewnia napływ kapitału zagranicznego. Umowy te przyczyniły się do wzrostu eksportu i poprawy konkurencyjności gospodarki.

Chile słynie z wysokiej stabilności makroekonomicznej, która jest wynikiem odpowiedzialnej polityki fiskalnej, niezależności banku centralnego oraz po okresie podwyższonej inflacji w latach 2022–2023 – stopniowego powrotu inflacji w kierunku celu, a także niskiej inflacji i rozwoju sektora bankowego. Stabilność ta przyciąga zagranicznych inwestorów i umożliwia szybki rozwój kraju. Rząd dąży do utrzymania niskiej inflacji i zadłużenia publicznego, co przyczynia się do dużej wiarygodności na rynkach międzynarodowych. W tym celu rząd stosuje m.in. reguły fiskalne, które ograniczają deficyt budżetowy.
Kraj stara się wspierać rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, które są kluczowe dla rozwoju sektora prywatnego. Istnieją programy, realizowane m.in. przez CORFO, SERCOTEC oraz BancoEstado, które ułatwiają małym i średnim firmom dostęp do kredytów, szkoleń, a także rynku międzynarodowego, co sprzyja innowacjom i konkurencyjności.

Chile zyskuje na znaczeniu również jako centrum finansowe w regionie, z rozwijającym się sektorem usług, zwłaszcza w zakresie bankowości, ubezpieczeń, handlu elektronicznego i turystyki. Kraj ten w ostatnich latach także inwestuje w rozwój zielonej energii i zrównoważony rozwój. Jest jednym z liderów w Ameryce Łacińskiej w zakresie energii słonecznej i wiatrowej. Kraj stawia na przyspieszenie transformacji energetycznej i zmniejszenie uzależnienia od paliw kopalnych. Wykorzystanie energii odnawialnej ma na celu także ograniczenie emisji CO₂ oraz realizację celu neutralności klimatycznej do 2050 r.

1.2 Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

W 2024 udział poszczególnych sektorów gospodarki w tworzeniu PKB prezentował się następująco:

Górnictwo ​​​​​Chile jest krajem górniczym i jego rozwój gospodarczy w dużym stopniu zależy od wydobycia i eksportu surowców naturalnych. Chile jest największym producentem miedzi i posiada największe rezerwy tego złoża na świecie szacowane na 150 mln ton, co stanowi prawie 28 proc. udział w skali światowej. Pomimo dominacji dużych producentów (kilka prywatnych spółek oraz jedna państwowa), także mniejsi przedsiębiorcy prowadzą inwestycje, a sektor pozostaje wciąż otwarty i konkurencyjny. W latach 90-tych XX w. wydobycie miedzi wynosiło 3,5 mln ton rocznie, w roku 2010 5,4 mln ton, w 2015 r. 5,76 mln ton, w 2016 r. 5,5 mln ton, a docelowo ma osiągnąć 8 mln ton do 2018 roku. W latach 2020–2024 produkcja miedzi w Chile utrzymywała się na poziomie ok. 5,2–5,6 mln ton rocznie, przy czym tempo wzrostu ograniczane było m.in. przez spadek jakości rud, niedobory wody oraz uwarunkowania środowiskowe.

Chilijska produkcja miedzi niemal całkowicie kierowana jest na eksport. Wewnętrzne zapotrzebowanie kraju zaspokajane są przez niecałe 2 proc. całkowitej produkcji.

W Chile wydobywany jest również molibden, towarzyszący złożom miedzi. Pozostałe metale wydobywane w Chile to srebro, złoto, żelazo, magnez, ołów i cynk. Chile posiada także największe rezerwy litu na świecie, szacowane na 7,5 milionów tonok. 9–10 mln ton zasobów geologicznych i jest drugim największym producentem tego minerału. Wydobycie węgla kamiennego koncentruje się na południu kraju. Dzięki przyznanym przedsiębiorstwom prywatnym koncesjom na wydobycie węgla, własność tym sektorze nie jest już w 100 proc. państwowa. Aktualnie firmy prywatne produkują 75 proc. węgla kamiennego w Chile. W rynku wydobycia węgla kamiennego uczestniczą małe i średnie oraz duże przedsiębiorstwa. Po ograniczeniu produkcji własnej, jedną z form działalności państwowej ENACAR jest skup węgla pozyskiwanego przez MŚP węglowe. W związku  z ograniczeniami dostaw gazu ziemnego z Argentyny ocenia się, że rola węgla kamiennego  w produkcji energii elektrycznej może w przyszłości wzrosnąć.  W związku z postępującą transformacją energetyczną oraz polityką dekarbonizacji rola węgla kamiennego w produkcji energii elektrycznej w długim okresie ulega stopniowemu ograniczeniu, pomimo wcześniejszych okresowych wzrostów jego znaczenia.

Ropa naftowa wydobywana jest ze złóż położonych na dalekim południu kraju, na 36 platformach wiertniczych położonych w Cieśninie Magellana. Złoża ropy naftowej są własnością państwa chilijskiego, poszukiwanie i wydobycie surowców należy do państwowej Empresa Nacional de Petroleo (ENAP). Jednakże firmy prywatne mogą również wykonywać tę działalność na podstawie zawartych z państwem kontraktów. W ostatnich latach wydobycie ropy naftowej stopniowo spada. Krajowy gaz ziemny, wydobywany na południu Chile, jest wykorzystywany jedynie na potrzeby najbliższego regionu, (m.in. do produkcji metanolu) ze względu na małą skalę wydobycia jak i odległości nie jest opłacalny jego transport. Na Ziemi Ognistej występują również złoża gazu łupkowego, które nie są obecnie eksploatowane na skalę komercyjną.

Usługi finansowe są w Chile wysoko rozwinięte. Na rynku istnieje 25 banków, w tym 13 banków zagranicznych. Wśród banków chilijskich jest jeden bank państwowy (Banco del Estado), pozostałe są prywatne. Pięć największych banków skupia 71 proc. rynku, są to: Santander, Banco del Estado, Banco de Chile, BCI, BBVA. Rynek bankowy jest nadzorowany przez Komisję Nadzoru Bankowego i Instytucje Finansowe.

1.3 Polityka kursowa

Polityka kursowa Chile opiera się na systemie kursu płynnego (floating exchange rate system). Oznacza to, że wartość chilijskiego peso (CLP) jest ustalana przez rynek walutowy na podstawie podaży i popytu. Jednak Bank Centralny Chile (Banco Central de Chile) odgrywa istotną rolę w monitorowaniu i stabilizowaniu waluty w razie potrzeby. Polityka kursowa Chile daje dużą elastyczność w reagowaniu na zmiany globalne, jednocześnie starając się utrzymać stabilność gospodarczą kraju. Chile jest jednym z największych producentów miedzi na świecie, dlatego kurs peso często zależy od cen tego surowca na rynkach międzynarodowych.

Rezerwy walutowe Banku Centralnego Chile gromadzone są w dolarach amerykańskich. W dniu 1 grudnia 2025 r. kurs wg Banku Centralnego Chile 1 USD =  973 CLP 928,16 CLP.

UF – Unidad de Fomento jest jednostką monetarną, której wartość zmienia się codziennie, zależnie od poziomu inflacji. Jej wysokość ustala i publikuje Bank Centralny Chile, w okresach 30 dniowych. UF używana jest w niektórych usługach finansowych i nieruchomościach. W dniu 1 grudnia 2024 2025 r. wartość 1 UF wynosiła 38.260,61 CLP 39 643,59 CLP.

1.4.Surowce i technologie krytyczne

Wg badań United Geological Service z USA, złoża rudy miedzi w Chile wynoszą 140 mln ton, co odpowiada 30 proc. światowych zasobów tego surowca. Złoża molibdenu wynoszą 3 mln ton, co równe jest 35 proc. światowych zasobów. Ponadto, Chile dysponuje eksploatowanymi złożami złota, srebra, żelaza, magnezu, ołowiu, cynku i litu.  W Chile ropa naftowa wydobywana jest ze złóż położonych na dalekim południu kraju, na 36 platformach wiertniczych położonych w Cieśninie Magellana. Złoża gazu ziemnego są eksploatowane na południu Chile (Region Magallanes), podobnie jak węgla kamiennego (okolice Coronel). Chile posiada również złoża gazu łupkowego, które szacuje się na 64 tcf.

Chile jest globalnym liderem w rozwoju energii słonecznej dzięki doskonałym warunkom w pustyni Atakama. Kraj rozwija technologie wiatrowe i geotermalne, aby zmniejszyć zależność od paliw kopalnych. Chile inwestuje w rozwój produkcji zielonego wodoru (H2) przy wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii. Rząd ogłosił plany, by stać się jednym z głównych eksporterów zielonego wodoru na świecie do 2030 roku.  Rząd zakłada, że Chile stanie się jednym z kluczowych eksporterów zielonego wodoru w perspektywie lat 2030–2040, a projekty znajdują się obecnie na etapie pilotażowym i inwestycyjnym.

W sektorze górnictwa wdrożenie technologii poprawiających efektywność wydobycia przy minimalnym wpływie na środowisko, takich jak recykling wody w kopalniach czy redukcja emisji. Coraz większą rolę odgrywają również technologie Direct Lithium Extraction (DLE), mające na celu ograniczenie zużycia wody i zwiększenie efektywności pozyskiwania litu.

Rozwój technologii akumulatorów (np. opartych na licie i siarce) w celu magazynowania energii jest obecnie opracowywany jako wsparcie dla infrastruktury energii odnawialnej.

Chile, dzięki zasobom surowców krytycznych, odgrywa kluczową rolę w transformacji energetycznej na świecie. W połączeniu z innowacjami technologicznymi kraj dąży do pozycji lidera w zrównoważonym wydobyciu i produkcji technologii wspierających zieloną gospodarkę.

1.5. Infrastruktura

Chile jest jednym z najlepiej rozwiniętych krajów Ameryki Łacińskiej pod względem infrastruktury, co wspiera jego dynamiczny rozwój gospodarczy. Mimo to istnieją wyzwania związane z różnorodnością geograficzną, zmieniającymi się potrzebami społecznymi i zmniejszeniem nierówności regionalnych.

Chile graniczy z Argentyną (5308 km), Boliwią (860 km) i Peru (171 km).

Autostrada panamerykańska jest podstawą transportu drogowego Chile. Jej długość wynosi ok. 1500 km 3364 km na terytorium Chile. Ponadto nowoczesne autostrady łączą główne ośrodki miejskie z portami, np. Santiago – San Antonio, Santiago – Valparaíso i Viña del Mar.

Najważniejsze drogowe przejścia graniczne (www.pasosfronterizos.gov.cl):

1) z Argentyną: Paso Cristo Redemptor w V Regionie (Valparaíso)

2) z Boliwią: Paso Chungara w I Regionie (Tarapacá)

3) z Peru, Paso Concordia w I Regionie (Tarapacá). 

Przewóz towarowy koleją został w Chile sprywatyzowany w latach 90-tych XX wieku. Kolejowe przewozy pasażerskie należą obecnie do Przedsiębiorstwa Kolei Państwowych (EFE) i obejmują trasy łączące Santiago z miastami na południu kraju, oraz kilka połączeń regionalnych, również na południu kraju. Kolejowy transport pasażerski ma nieznaczną rangę w Chile, połączenia kolejowe obsługują trasy z Santiago na południe kraju (Santiago-Rancagua-Talca-Chillan). W 2013 r. doszło do reaktywacji linii kolejowej towarowo-pasażerskiej Arica – La Paz (Boliwia). W ostatnich latach realizowane są inwestycje w modernizację infrastruktury kolejowej oraz rozwój połączeń regionalnych i podmiejskich.

Blisko 88 proc. wymiany handlowej Chile z zagranicą dokonuje się drogą morską. Chile dysponuje 4 tys. km wybrzeża, wśród portów handlowych jest 10 portów państwowych i 14 prywatnych. Największe chilijskie porty morskie: San Antonio i Valparaíso (V Region), Talcahuano – San Vincente (VIII Region), Antofagasta (II Region), Iquique i Arica (I Region).

Najważniejszym lotniskiem w Chile jest Arturo Merino Benitez w Santiago. Lotniska regionalne znajdują się w: Arica, Antofagasta, Concepción, Puerto Montt, Iquique, Calama, Punta Arenas, Temuco, Copiapó, Osorno, La Serena.

Strefa Wolnocłowa w Iquique (www.zofri.cl)

Strefa wolnocłowa w Iquique powstała 25 czerwca 1975 w celu wspierania rozwoju gospodarczego na północnym obszarze Chile, m.in. poprzez stworzenie miejsc pracy (obecnie zatrudnia 30 tysięcy osób) oraz integrację gospodarczą z pozostałymi regionami Chile i państwami ościennymi. Stała się ona ważnym ośrodkiem handlu zagranicznego dla krajów regionu, takich jak Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Peru i Boliwia. Wewnątrz Strefy działa około 1800 firm z 70 krajów. Obrót towarów zwolniony jest z cła i podatków, a roczna sprzedaż wynosi około 6 mld USD. Towary mogą być przechowywane, przetwarzane, wykańczane lub sprzedawane bez ograniczeń. W Strefie znajduje się również centrum handlowe (Mall Zofri) o powierzchni 30.000 m kw. Firmy działające w Strefie otrzymują następujące korzyści podatkowe i celne: zwolnienie z zapłaty podatku  podstawowego (19 proc.); zwolnienie z płatności podatku VAT za operacje prowadzone w ramach systemu  Strefy; zwolnienie z płatności podatku VAT za usługi świadczone na terytorium Strefy. Nabywca kupujący towary w Strefie o wartości powyżej 1000 USD z przeznaczeniem do obrotu na rynku jest zobowiązany uiścić opłaty podatkowe i celne.

Strefa wolnocłowa znajduje się również w Punta Arenas (Zona Franca de Punta Arenas).

1.6. Kalendarz dni wolnych od pracy

Chile ma kilka dni wolnych od pracy, które obejmują święta państwowe, religijne oraz inne ważne wydarzenia. Niektóre święta, takie jak Fiestas Patrias we wrześniu, to najważniejsze święta w kraju, często celebrowane przez kilka dni z rzędu. Mają wyjątkowe znaczenie w Chile i są celebrowane z ogromnym rozmachem, z tradycyjnymi tańcami, jedzeniem i festiwalami. Święta kościelne i państwowe są obowiązkowymi dniami wolnymi od pracy. W przypadku specyficznych zawodów (np. sektor usług), pracodawcy mogą wymagać pracy w dni wolne, ale z dodatkowym wynagrodzeniem.

Dni wolne od pracy w Chile w 2026 roku:

Styczeń

• 1 stycznia (czwartek) – Nowy Rok (Año Nuevo)

Kwiecień

• 3 kwietnia (piątek) – Wielki Piątek (Viernes Santo)

• 4 kwietnia (sobota) – Wielka Sobota (Sábado Santo)

Maj

• 1 maja (piątek) – Święto Pracy (Día del Trabajo)

Czerwiec

• 22 czerwca (poniedziałek) – Święto Rdzennych Ludów (Día Nacional de los Pueblos Indígenas) (święto ruchome, powiązane z przesileniem zimowym)

• 29 czerwca (poniedziałek) – Świętych Piotra i Pawła (San Pedro y San Pablo)

Lipiec

• 16 lipca (czwartek) – Święto Matki Bożej z Góry Karmel (Virgen del Carmen)

Sierpień

• 15 sierpnia (sobota) – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (Asunción de la Virgen)

Wrzesień

• 18 września (piątek) – Dzień Niepodległości Chile (Fiestas Patrias)

• 19 września (sobota) – Dzień Chwały Armii Chilijskiej (Día de las Glorias del Ejército)

Październik

• 12 października (poniedziałek) – Dzień Ludów Rdzennych (Encuentro de Dos Mundos)

• 30 października (piątek) – Święto Kościołów Ewangelickich i Protestanckich (przeniesione z 31 października)

Grudzień

• 8 grudnia (wtorek) – Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (Inmaculada Concepción)

• 25 grudnia (piątek) – Boże Narodzenie (Navidad)

W 2024–2025 roku handel zagraniczny i inwestycje w Chile odgrywały kluczową rolę w jego gospodarce, przy stopniowej normalizacji inflacji i umiarkowanym ożywieniu gospodarczym. Eksport Chile koncentrował się głównie na surowcach, takich jak miedź (największy światowy producent), lit oraz produkty rolne. Chiny oraz Unia Europejska pozostawały największymi partnerami handlowymi. Od 1 lutego 2025 r. obowiązuje Umowa Przejściowa o Handlu między UE a Chile (Interim Trade Agreement – ITA), która zastępuje dotychczasowy Układ o Stowarzyszeniu z 2003 r. i modernizuje relacje handlowe między Chile a UE. ITA znosi taryfy celne na 99,9% eksportu UE do Chile, ułatwia dostęp do rynku usług oraz wspiera bardziej efektywny i zrównoważony przepływ surowców krytycznych, takich jak lit i miedź. ITA zawiera również zobowiązania dotyczące standardów środowiskowych, pracy i zrównoważonego rozwoju.

W zakresie inwestycji zagranicznych napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych (FDI) do Chile utrzymywał się w 2024–2025 r. na wysokim poziomie, po silnym wzroście odnotowanym w 2023 r., szczególnie w sektorach energii odnawialnej, górnictwa, infrastruktury oraz usług.  W 2024 r. wartość napływu FDI przekroczyła 20 mld USD, lokując Chile wśród liderów regionu Ameryki Łacińskiej. W 2025 r. rząd kontynuował działania w ramach programu „Let’s Invest in Chile”, obejmującego ulgi podatkowe, wsparcie projektów strategicznych oraz uproszczenie procedur administracyjnych w celu przyciągania nowych inwestorów.

Po spadku PKB w 2023 r. (-0,6% r/r), w latach 2024–2025 gospodarka Chile powróciła na ścieżkę umiarkowanego wzrostu, przy jednoczesnym rozwoju sektorów związanych z energią odnawialną, technologią, przetwórstwem surowców oraz zielonym wodorem. Działania te miały na celu dalszą dywersyfikację gospodarki i ograniczenie jej zależności od tradycyjnych rynków surowcowych.

Historyczny mechanizm inwestycji zagranicznych oparty na Dekrecie 600 (Decreto Ley 600) nie ma już zastosowania w nowych projektach inwestycyjnych. Obowiązującym ramowym systemem prawnym dla inwestorów zagranicznych pozostaje ustawa 20.848 oraz działalność agencji InvestChile, która zapewnia równe traktowanie inwestorów krajowych i zagranicznych oraz stabilność regulacyjną, bez gwarancji niezmienności stawek podatkowych.

Chile w latach 2024–2025 kontynuowało koncentrację na rozwoju kluczowych sektorów gospodarki będących motorem eksportu i inwestycji oraz dalszą dywersyfikację struktury gospodarczej, ze szczególnym naciskiem na energię odnawialną, innowacje technologiczne i zrównoważony rozwój. Nowa umowa z UE znacząco zmniejszyła bariery handlowe usuwając taryfy celne na prawie wszystkie towary i umożliwiając bardziej elastyczne reguły pochodzenia towarów (m.in. self-certification oraz system REX), co ma ułatwić eksport Chile do UE i import europejskich towarów do Chile od 1 lutego 2025 r.

Chile rozwijał również relacje z państwami Azji w ramach porozumienia CPTPP (Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership), wzmacniając integrację handlową w regionie Pacyfiku.

W 2025 r. eksport towarów chilijskich pozostawał na poziomie zbliżonym do rekordowego z 2024 r., z miesięcznymi obrotami na poziomie ponad 9 mld USD w październiku, co wskazuje na utrzymującą się silną pozycję eksportową kraju. Import towarów również wzrósł, z wartością ok. 7,7 mld USD w grudniu 2025 r., przy rosnącym udziale dóbr konsumpcyjnych i kapitałowych. Struktura eksportu, podobnie jak w roku 2024, została zdominowana przez: miedź (ok. 50–55%), lit (ok. 10–12%), owoce i warzywa (ok. 10%), wino (ok. 4–5%). Najważniejsze kategorie importowe obejmowały maszyny i urządzenia, technologie, paliwa, produkty chemiczne oraz farmaceutyczne.

4.1 Kluczowe rynki eksportowe

Chiny – największy partner handlowy Chile, kluczowy odbiorca miedzi, koncentratów oraz produktów rolnych.

Unia Europejska – strategiczny partner handlowy i inwestycyjny; zmodernizowana umowa UE–Chile wzmacnia dostęp do surowców krytycznych oraz współpracę technologiczną i energetyczną.

Stany Zjednoczone oraz kraje Ameryki Łacińskiej – istotni partnerzy handlowi, szczególnie w eksporcie produktów rolno-spożywczych, wina oraz usług.

4.2 Główne sektory eksportowe

Górnictwo
Chile pozostaje największym na świecie producentem miedzi, odpowiadając za ok. 25–30% globalnej produkcji. W 2024–2025 r. eksport miedzi nadal stanowił ponad 50% wartości eksportu kraju. Lit, kluczowy surowiec dla transformacji energetycznej i elektromobilności, utrzymał pozycję drugiego najważniejszego minerału eksportowego, a popyt ze strony UE, Chin i USA sprzyjał dalszym inwestycjom w sektor.

Rolnictwo i produkty spożywcze
Eksport świeżych owoców (winogrona, jabłka, jagody) utrzymał silną pozycję na rynkach międzynarodowych, zwłaszcza w USA, UE i Chinach. Wino pozostaje jednym z kluczowych produktów eksportowych Chile, a kraj należy do czołowych światowych eksporterów win średniego i wysokiego segmentu cenowego.

Energia
Chile dynamicznie rozwija sektor energii odnawialnej, w szczególności energii słonecznej i wiatrowej, wykorzystując wyjątkowy potencjał pustyni Atakama. Równolegle rozwijane są projekty magazynowania energii (BESS) oraz zielonego wodoru, które w perspektywie do 2030–2040 r. mają stać się nowym filarem eksportowym kraju.

11 stycznia 2010 r. został podpisany traktat akcesyjny między Chile a Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), który wszedł w życie w maju 2011 r. Chile stało się pierwszym państwem członkowskim OECD w Ameryce Południowej oraz drugim, po Meksyku, krajem członkowskim w Ameryce Łacińskiej.

Chile konsekwentnie opowiada się za liberalizacją handlu światowego w ramach WTO. Celem Chile pozostaje ograniczenie skali subsydiów rolnych oraz reforma zasad stosowania środków antydumpingowych, tak aby nie były one wykorzystywane jako bariery w handlu międzynarodowym. Chile uczestniczy w negocjacjach WTO jako członek grup G-20, CAIRNS oraz grupy państw zaangażowanych w negocjacje dotyczące zasad antydumpingowych.

Wraz z podpisaniem w 2016 r. porozumienia o wolnym handlu Partnerstwo Transpacyficzne (TPP) Chile stało się stroną ponadregionalnej inicjatywy handlowej obejmującej pierwotnie 12 państw.  Po wycofaniu się Stanów Zjednoczonych z TPP, decyzją prezydenta Donalda Trumpa, porozumienie weszło w życie w zmienionej formule jako CPTPP (Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership), którego Chile jest aktywnym członkiem. CPTPP obejmuje obecnie 11 państw, w tym Japonię, Kanadę, Meksyk, Australię, Peru, Wietnam oraz Nową Zelandię, i ma na celu stymulowanie wzrostu gospodarczego, wspieranie rynku pracy, podnoszenie standardów życia oraz zwiększanie innowacyjności i konkurencyjności gospodarek. Zapisy porozumienia przewidują dalszą redukcję barier taryfowych oraz mechanizmy sprzyjające napływowi bezpośrednich inwestycji zagranicznych.

5.1. Relacje gospodarcze z UE

Współpraca gospodarcza między Chile a Unią Europejską była do 31 stycznia 2025 r. regulowana handlową częścią Układu Stowarzyszeniowego zawartego w 2002 r. Od 1 lutego 2025 r. relacje handlowe UE–Chile regulowane są Umową Przejściową o Handlu (Interim Trade Agreement – ITA), która zastąpiła część handlową Układu Stowarzyszeniowego i stanowi etap przejściowy przed pełnym wejściem w życie Zmodernizowanej Umowy Ramowej UE–Chile. Od momentu wejścia w życie pierwotnego Układu Stowarzyszeniowego wartość obrotów handlowych UE–Chile wzrosła wielokrotnie, a Unia Europejska pozostaje jednym z kluczowych partnerów handlowych Chile.

W latach 2023–2024 wartość wymiany handlowej UE–Chile kształtowała się na poziomie ok. 18–20 mld USD rocznie, przy czym UE pozostawała jednym z trzech największych rynków zbytu dla chilijskiego eksportu. Udział UE w eksporcie Chile wynosił ok. 12–14%, natomiast import z UE stanowił ok. 15–17% całkowitego importu Chile. Dane za 2025 r. pokazują kontynuację wzrostu i stabilne relacje handlowe.

W 2025 r. eksport Chile do Unii Europejskiej koncentruje się przede wszystkim na miedzi i produktach miedziowych, surowcach krytycznych (w tym licie) oraz produktach rolno-spożywczych, w szczególności owocach świeżych i przetworzonych, winie oraz produktach rybnych.

Eksport UE do Chile obejmuje natomiast głównie maszyny i urządzenia przemysłowe, środki transportu, technologie dla przemysłu i górnictwa, a także produkty chemiczne i farmaceutyczne, co odzwierciedla komplementarny charakter wymiany handlowej między stronami.

Dostęp do chilijskiego rynku regulowała część gospodarcza Układu Stowarzyszeniowego zawartego między UE a Chile w 2002 r. Od dnia 1 lutego 2025 r. relacje handlowe między UE a Chile regulowane są Umową Przejściową o Handlu (Interim Trade Agreement – ITA), która zastąpiła handlową część Układu Stowarzyszeniowego. Na mocy jej zapisów zniesiono cła na 99,9 proc. towarów będących przedmiotem wzajemnego obrotu handlowego, z nielicznymi wyjątkami o charakterze technicznym.

Ponadto między Polską i Chile obowiązują następujące umowy:

• Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Rządem Republiki Chile w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji (2000).
• Protokół przy podpisaniu Umowy między Rządem RP i Rządem Republiki Chile w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji stanowiący jej integralną część (2000).
• Konwencja między Rządem RP a Rządem Republiki Chile w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (2003).
• Umowa o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (2007).

W praktyce handlowej od 1 lutego 2025 r. zastosowanie mają również nowe reguły pochodzenia towarów wynikające z Umowy Przejściowej UE–Chile, w tym system samo-certyfikacji pochodzenia oraz system REX, które zastąpiły świadectwa EUR.1.

Chile importuje z Polski m.in.: górnicze taśmy transportowe, kable i drut izolowany, rusztowania, pojazdy elektryczne i specjalistyczne, jachty, rowery, kotły wytwarzające parę, urządzenia spawalnicze, sondy głębokościowe, torby papierowe typu kraft, opony autobusowe i ciężarowe, kamienie młyńskie i szlifierskie, kosmetyki, słodycze oraz wódkę.

Polska natomiast importuje z Chile: wino, owoce suszone, owoce świeże (winogrona, truskawki, jagody, jabłka, gruszki), owoce mrożone, filety rybne, orzechy, miedź w postaci rudy i koncentratu oraz miedź nierafinowaną.

KGHM Polska Miedź realizuje projekt eksploatacji złóż miedzi i molibdenu Sierra Gorda w północnym Chile (region Antofagasta) w ramach spółki Sierra Gorda SCM, w której KGHM posiada 55% udziałów, a pozostałe 45% należy do australijskiej spółki South32; wcześniejszym partnerem była japońska grupa Sumitomo. Oficjalne otwarcie kopalni nastąpiło 1 października 2014 r. Projekt pozostaje jednym z największych przykładów bezpośredniej obecności polskiego kapitału w chilijskim sektorze górniczym. Na chilijskim rynku są również obecne spółki powiązane z KGHM, tj. KGHM Chile, posiadająca podziemną kopalnię miedzi Franke, oraz DMC Chile, która zajmuje się projektowaniem i realizacją infrastruktury górniczej

Chilijska Korporacja Lasów (CONAF) zakupiła w 2010 r. śmigłowiec Sokół W-3A, wyprodukowany w zakładach PZL-Świdnik. Śmigłowiec, obok samolotów Dromader M18B, który wciąż pozostaje wykorzystywany operacyjnie do gaszenia pożarów lasów.

Polska firma brokerska X-Trade Brokers Dom Maklerski S.A. otworzyła w 2011 r. oddział w Santiago de Chile jako pierwszy pozaeuropejski oddział spółki. Działalność firmy idealnie wpisuje się w rozwój sektora usług finansowych i inwestycyjnych w Chile.

W 2013 r. firma COMARCH (usługi IT) otworzyła biuro w Santiago, z którego obsługuje region Ameryki Łacińskiej.

Producent kosmetyków INGLOT rozpoczął działalność w Chile w 2013 r.; obecność marki na rynku chilijskim utrzymywana jest poprzez sieć sprzedaży detalicznej i dystrybucyjnej, po dynamicznej ekspansji w latach wcześniejszych.

Polska firma FIBARO jest obecna na rynku chilijskim dzięki współpracy z lokalnym partnerem, oferując rozwiązania z zakresu inteligentnych systemów zarządzania budynkami.

Firma Orbitvu, producent wyspecjalizowanych rozwiązań do fotografii produktowej i 3D, utrzymuje relacje handlowe i projektowe na rynku chilijskim, po otwarciu salonu pokazowego w Santiago w 2017 r.

Na chilijskim rynku dostępne są również inne polskie produkty poprzez sieci dystrybucji i lokalne kanały sprzedaży importerów w Chile, w szczególności kosmetyki, rowery i akcesoria rowerowe, produkty spożywcze oraz wyroby konsumpcyjne, które trafiają do odbiorców końcowych za pośrednictwem partnerów handlowych.

Istnieją umowy o współpracy między miastami: Kraków–La Serena, Kraków–Santiago (Providencia), Bielsko-Biała–Rancagua oraz Elbląg–Coquimbo. Współpraca ta stanowi uzupełnienie relacji gospodarczych o wymiar instytucjonalny i kulturalny. Przygotowywana jest umowa o współpracy między Regionem Coquimbo i Dolnym Śląskiem.

Krajowa Izba Gospodarcza współpracuje z chilijskimi organizacjami biznesowymi, w tym Cámara Nacional de Comercio, Servicios y Turismo oraz Cámara de Comercio de Santiago, przy organizacji misji gospodarczych.