W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Holandia (Królestwo Niderlandów)

Bezpieczeństwo

 

W Holandii obowiązuje 3 (w pięciostopniowej skali) stopień zagrożenia terrorystycznego. W związku z ryzykiem ataków terrorystycznych w Holandii, zaleca się zachowanie czujności w miejscach publicznych, zgłaszanie podejrzanych zachowań policji, śledzenie doniesień medialnych dotyczących potencjalnych lub istniejących zagrożeń dla bezpieczeństwa ludności, poważne podchodzenie do oficjalnych ostrzeżeń oraz podporządkowywanie się zaleceniom lokalnych władz. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w miejscach, w których odbywają się zgromadzenia bądź demonstracje. Należy zachować czujność w miejscach zatłoczonych.

Aruba

Dla Aruby nie wprowadzono stopnia zagrożenia terrorystycznego.

Osoby udające się lub przebywające na Wyspach Karaibskich w sezonie huraganowym (czerwiec-listopad) powinny śledzić mapy pogodowe ostrzegające o nadchodzących huraganach, np. National Hurricane Center, oraz zachować ostrożność i stosować się do zaleceń miejscowych władz. Informacje i porady, jak zachować się w razie huraganu są dostępne tutaj.

Bonaire, Sint Eustatius i Saba

Dla wysp Bonaire, Sint Eustatius i Saba nie wprowadzono stopnia zagrożenia terrorystycznego, ryzyka ataków nie można jednak wykluczyć.

Osoby udające się lub przebywające na Wyspach Karaibskich w sezonie huraganowym (czerwiec-listopad) powinny śledzić mapy pogodowe ostrzegające o nadchodzących huraganach, np. National Hurricane Center, oraz zachować ostrożność i stosować się do zaleceń miejscowych władz w zakresie zachowania bezpieczeństwa. Informacje i porady, jak zachować się w razie huraganu są dostępne tutaj.

Curaçao

Dla Curaçao nie wprowadzono stopnia zagrożenia terrorystycznego, ryzyka ataków nie można jednak wykluczyć. Zaleca się zachowanie zwykłej czujności.

Osoby udające się lub przebywające na wyspach karaibskich w sezonie huraganowym (czerwiec-listopad) powinny śledzić mapy pogodowe ostrzegające o nadchodzących huraganach - np. www.nhc.noaa.gov  - oraz zachować ostrożność i stosować się do zaleceń miejscowych władz w zakresie zachowania bezpieczeństwa. Informacje i porady jak zachować się w razie huraganu są dostępne na poniższej stronie.

Sint Maarten

Dla wyspy Sint Maarten nie wprowadzono stopnia zagrożenia terrorystycznego. Ryzyka ataków nie można jednak wykluczyć.

Osoby udające się lub przebywające na wyspach karaibskich w sezonie huraganowym (czerwiec-listopad) powinny śledzić mapy pogodowe ostrzegające o nadchodzących huraganach - np. www.nhc.noaa.gov  - oraz zachować ostrożność i stosować się do zaleceń miejscowych władz w zakresie zachowania bezpieczeństwa. Informacje i porady jak zachować się w razie huraganu są dostępne na poniższej stronie.

Wjazd i pobyt

Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do wjazdu i pobytu na terytorium europejskiej części Królestwa Niderlandów (Holandia) jest ważny paszport bądź dowód osobisty. Wjazd i pobyt na obszarach zamorskich Królestwa (patrz poniżej: Terytorium Królestwa Niderlandów) jest możliwy wyłącznie na podstawie ważnego paszportu.

W przypadku pobytu dłuższego niż 90 dni należy dopełnić obowiązku meldunkowego. Formalności meldunkowych dokonuje się we właściwym dla miejsca pobytu urzędzie gminy (Gemeentehuis). Uwaga: większość gmin niderlandzkich w procedurze meldunkowej odnoszącej się do cudzoziemców żąda przedstawienia paszportu, odmawiając uwzględnienia dowodu osobistego.

Terytorium Królestwa Niderlandów

Królestwo Niderlandów składa się z czterech de iure równorzędnych krajów: Holandii  (europejska część Królestwa) oraz Curaçao, Sint Maarten i Aruby. Terytorium Królestwa rozciąga się także na karaibskie wyspy Bonaire, Saba i Sint Eustatius. Obszar wysp włączony został do Królestwa jako gminy specjalne.

Pomoc konsularną na całym terytorium Królestwa Niderlandów, w tym na obszarach zamorskich, wykonuje Wydział Konsularny Ambasady RP w Hadze. 

Ze względu na odległość pomiędzy Hagą a zamorskimi obszarami Królestwa Niderlandów w sprawach konsularnych Ambasada w Hadze jest wspomagana przez Ambasadę RP w Caracas (Wenezuela).

Na wyspy Curaçao, Sint Maarten, Arubę, Bonaire, Sabę i Sint Eustatius można wjechać wyłącznie na podstawie ważnego paszportu (nie paszportu tymczasowego). Pobyt do 90 dni nie wymaga wizy. Lokalne władze imigracyjne mogą zażądać przy wjeździe okazania, np. biletu powrotnego oraz gwarancji posiadania wystarczających środków finansowych.

Oficjalną walutą na wyspach Bonaire, Sint Eustatius i Saba jest dolar amerykański (USD). Na Arubie oficjalną walutą jest floryn arubiański. Na Sint Maarten i Curaçao oficjalną walutą jest gulden antyliański oraz dolar amerykański. Wartość floryna arubiańskiego i guldena antyliańskiego jest identyczna. Obie waluty są sztywno powiązane z dolarem amerykańskim w stosunku 1:1,80 (1 USD = 1,80 NAF). W karaibskiej części Królestwa Niderlandów powszechnie akceptowane są dolary amerykańskie (USD).

Zdrowie

Od turystów nie są wymagane szczepienia ochronne. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

W przypadku pobytów turystycznych korzystanie z usług medycznych w podstawowym zakresie zapewnia Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Biorąc pod uwagę wysokie koszty usług medycznych nierefundowanych w ramach EKUZ zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń indywidualnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach, a także koszty transportu medycznego.

EKUZ uprawnia do korzystania ze świadczeń lekarzy domowych (huisarts), ośrodków zdrowia i szpitali, które działają w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Bezpłatna opieka stomatologiczna (z wyjątkiem koron, mostków i ortodoncji) dostępna jest tylko dla dzieci. Dorosłym przysługuje nieodpłatnie wyłącznie opieka profilaktyczna. W przypadku innych świadczeń stomatologicznych trzeba liczyć się koniecznością poniesienia całości lub części ich kosztów. Lokalne oddziały funduszu ubezpieczeń zdrowotnych (zorgverzekeraar) udostępniają listy nazwisk i adresów lekarzy mających zawartą umowę z danym funduszem. Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania od lekarza domowego.

W nagłych przypadkach po godzinach pracy lekarza domowego należy skontaktować się z przychodnią lekarzy dyżurnych (huisartsenpost) lub zgłaszać się bezpośrednio do szpitala (spoed). W przypadku bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia należy dzwonić na numer 112.

Za część kosztów transportu medycznego na terytorium Holandii należy zapłacić. Koszty transportu powrotnego do Polski pokrywane są w całości przez pacjenta. Cena wizyty u lekarza domowego wynosi ok. 25-30 EUR, wizyta u specjalisty 40+ EUR, a dzienny pobyt w szpitalu kosztuje 300-450 EUR (kwota ta nie obejmuje operacji, badań oraz zabiegów, za które pacjent płaci oddzielnie).

Szczegółowe informacje o EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ.

Aby uzyskać zwrot kosztów medycznych należy zachować oryginały rachunków oraz dowodów zapłaty. Na dowodzie zapłaty za lekarstwa powinny być wyszczególnione zakupione leki oraz dane lekarza, który je przepisał. Zwrotu kosztów można dochodzić jeszcze podczas pobytu w Holandii w AGIS Zorgverzekeringen, bądź po powrocie do kraju we właściwym oddziale NFZ. W razie wątpliwości, dodatkowe informacje można uzyskać w:

AGIS Zorgverzekeringen
Sectie Buitenland
Postbus 8261
NL-3503 RG Utrecht
The Netherlands
tel. (+31 30) 2330600

Terytoria zamorskie

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego nie ma zastosowania na tych terytoriach. Zaleca się wykupienie indywidualnego ubezpieczenia zdrowotnego.

W ostatnich latach na Bonaire, Sabie i Sint Eustatius oraz Curaçao, Sint Maarten i Arubie odnotowano przypadki zarażenia wirusem Zika. Zalecamy stosowanie się do rekomendacji Głównego Inspektoratu Sanitarnego, szczególnie dotyczy to kobiet w ciąży lub planujących zajście w ciążę.

W sezonie huraganowym przypadającym jesienią na obszarze Karaibów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. W 2017 roku huragany spowodowały na tym obszarze istotne zagrożenie i szkody.

Aruba, Bonaire i Curaçao wymagają szczepienia przeciw żółtej febrze od podróżnego powyżej 9 miesiąca życia tylko w przypadku przybycia z kraju, gdzie ta choroba występuje, w tym tranzytu trwającego dłużej niż 12 godzin. Konieczne jest okazanie ważnej książeczki szczepień.

Sint Maarten, Saba i St. Eustatius wymagają szczepienia przeciw żółtej febrze od podróżnego powyżej 6 miesiąca życia tylko w przypadku przybycia z kraju, gdzie ta choroba występuje, w tym tranzytu trwającego dłużej niż 12 godzin. W przypadku St. Eustatius konieczne jest okazanie ważnej książeczki szczepień.

Kraje, gdzie występuje żółta febra:

  • Afryka: Angola, Benin, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Republika Kongo, Demokratyczna Republika Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gwinea Równikowa, Etiopia, Gabon, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea-Bissau, Kenia, Liberia, Mali, Mauretania, Niger, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Sudan Południowy, Sudan, Togo, Uganda;
  • Ameryki: Argentyna, Boliwia, Brazylia, Kolumbia, Ekwador, Gujana Francuska, Gujana, Panama, Paragwaj, Peru, Surinam, Trinidad and Tobago, Wenezuela.

W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Informacje dla kierowców

Korzystanie z dróg publicznych i autostrad jest bezpłatne. Maksymalna prędkość w terenie zabudowanym wynosi 50 km/h, a na autostradach 100 km/h w godzinach od 6:00 do 19:00, i 130 km/h w godzinach od 19:00 do 6:00 (lub zgodnie z oznaczeniami na autostradzie). Przestrzeganie dozwolonej prędkości jest skrupulatnie kontrolowane przez policję poprzez bardzo rozbudowany system fotoradarów. Przekroczenie dozwolonej prędkości o ponad 50 km/h grozi konfiskatą samochodu. Prawo holenderskie zawiera bardzo precyzyjny katalog wykroczeń drogowych i kar. W związku z tym podejmowanie przez kierowcę dyskusji z policją drogową na temat wymiaru mandatu za wykroczenie jest bezcelowe i z reguły tylko pogarsza sytuację.

Cudzoziemcy nieposiadający w Holandii miejsca zameldowania zobowiązani są do uiszczania mandatów w gotówce bezpośrednio po zaistnieniu wykroczenia będącego przedmiotem kary. Odmowa zapłaty mandatu na miejscu wiąże się ze skierowaniem sprawy na drogę sądową oraz zatrzymaniem pojazdu na parkingu policyjnym do momentu uregulowania płatności.

Dopuszczalny poziom alkoholu wynosi 0,5 promila.

Kierowcy powinni zwracać szczególną uwagę na rowerzystów, którzy na ścieżkach rowerowych mają bezwzględne pierwszeństwo. W strefach miejskich ze względu na bardzo duże natężenie ruchu występują trudności z parkowaniem. Należy bezwzględnie przestrzegać ograniczeń w parkowaniu. Parkowanie w miastach jest w ciągu dnia odpłatne (np. w godz. 6.00 - 17.00). W dużych miastach opłaty obowiązują także w godzinach nocnych i w weekendy. Służby kontrolujące są bardzo sprawne: po stwierdzeniu braku opłaty nakładają na koło samochodu blokadę, którą zdejmują po zapłaceniu mandatu gotówką. Nie można uzyskać odroczenia terminu płatności mandatu na okres dłuższy niż 24 godziny. Po tym terminie służby porządkowe odholowują pojazd na parking policyjny. Aby go odebrać, należy zapłacić mandat oraz dodatkowo pokryć koszty holowania (ok. 240 EUR w zależności od miejscowych przepisów ustalanych przez gminy) i parkowania (wysokość opłaty zależy od czasu parkowania).

Należy pamiętać, że spanie w samochodzie zaparkowanym na ulicy w mieście lub na parkingu przy autostradzie jest niedozwolone i podlega karze.

Przed wjazdem do Holandii nowo nabytym pojazdem należy bezwzględnie dopełnić obowiązku jego przerejestrowania w kraju. Niezgodność danych i niemożliwość ustalenia właściciela pojazdu prowadzi do odholowania auta i wiąże się z wysokimi kosztami. Umowa kupna-sprzedaży jest dalece niewystarczająca, a kierowca i pasażerowie pozostawiani są wraz z bagażami w najbliższym bezpiecznym miejscu.

W ostatnim czasie obserwuje się w Holandii problemy z imigrantami, którzy próbują nielegalnie przedostać się do innych państw UE, w tym przede wszystkim do Wielkiej Brytanii, ukryci w samochodach ciężarowych. Uczulamy firmy transportowe i kierowców ciężarówek, aby odpowiednio zabezpieczali pojazdy wjeżdżające na teren Holandii przed wtargnięciem osób nieuprawnionych. Dobrą praktyką jest stosowanie urządzeń zabezpieczających (np. profesjonalnych kłódek, uszczelek i kabli przy plandekach). Po załadunku czy dłuższym odpoczynku/noclegu kierowca powinien dokładnie sprawdzić urządzenia zabezpieczające i pojazd. W sytuacji, gdy kierowca podejrzewa, że w jego pojeździe ktoś się ukrywa, powinien skontaktować się z policją w kraju, w którym się znajduje lub zawiadomić służby graniczne.

Za przemyt ludzi prawodawstwo holenderskie przewiduje karę do 8 lat pozbawienia wolności oraz karę do 4 lat pozbawienia wolności lub karę pieniężną za stworzenie możliwości, udzielanie pomocy w przemycie i posiadanie informacji o działalności innych osób trudniących się przemycaniem ludzi.

Cło

W związku ze zniesieniem granic wewnętrznych w państwach Unii Europejskiej kontrole celne osób i pojazdów przeprowadzane są na całym terytorium Niderlandów. Policja oraz służby celne (Douane) mogą kontrolować legalność pobytu cudzoziemców oraz posiadanych przez nich przedmiotów, sprawdzać dokumenty, zawartość bagażu, przeszukiwać samochody oraz znajdujące się w nich skrytki. Kontrole celne są przeprowadzane głównie na parkingach przy autostradach.

Przepisy prawne

Obowiązuje bezwzględny wymóg posiadania przy sobie dokumentu tożsamości, dotyczy to obywateli niderlandzkich oraz cudzoziemców. Obowiązek ten obejmuje nie tylko osoby pełnoletnie, ale również młodzież od 14 roku życia. Nieposiadanie dokumentu tożsamości podlega karze.

W Holandii tolerowane jest posiadanie tzw. miękkich narkotyków, ale tylko w niewielkich ilościach przeznaczonych na własny użytek (do 5 mg marihuany, haszyszu, itd.). Posiadanie większej ich ilości, przewożenie lub handel nimi to czyny zabronione podlegające karze. Całkowicie zabronione jest posiadanie twardych narkotyków (hard drugs).

Holenderskie prawo i praktyka dotycząca opieki i wychowania małoletnich nie są tożsame z prawem polskim. Decydując się na pobyt w Holandii z dziećmi należy brać ten czynnik pod uwagę. Rodzice winni być świadomi, że bez względu na obywatelstwo dziecka, jeśli jego miejscem zamieszkania jest terytorium Holandii, właściwym dla niego prawem w sprawach opiekuńczych jest prawo holenderskie.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.