Historia
Historia Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Iławie sięga 1948 roku, kiedy to po II wojnie światowej w Iławie powołano Powiatowe Pogotowie Pożarnicze, które miało wspierać ochotniczą jednostkę straży pożarnej. Pierwszą siedzibą OSP była poniemiecka strażnica zlokalizowana przy ówczesnej ulicy Stanisława Duboisa u ujścia z jeziora Jeziorak rzeki Iławki (dziś ulica Konstytucji
3 Maja). W tym czasie na terenie nowo utworzonego, wówczas powiatu suskiego
z siedzibą w Iławie, funkcjonowało już 25 jednostek ochotniczych straży pożarnych.
Ocalała strażnica przy ul. Konstytucji 3 Maja i byłej Duboisa w Iławie
W 1950 weszła w życie nowa ustawa o ochronie przeciwpożarowej. Tworzyła ona nowe struktury strażackie tzn. państwowe organy ochrony przeciwpożarowej.
Powołanie i działalność zawodowej służby pożarniczej podyktowane było przede wszystkim:
- wielkością i rozwojem miast, wsi oraz rejonu chronionego, a zatem rozmiarami i wzrostem jego potrzeb w dziedzinie ochrony przeciwpożarowej (już w 1949 r. pracowały w Iławie 32 zakłady przemysłowe zatrudniające 982 osoby),
- trudnościami w sprostowaniu tym potrzebom siłami społecznymi,
- zmianami w sposobie życia mieszkańców, nie zawsze mogących uczestniczyć
w działalności ochotniczych straży pożarnych.
Zawodowe straże pożarne były tworzone w oparciu o już istniejące straże ochotnicze, ich lokale i sprzęt. Rekrutowano również część personelu spośród Ochotniczej Straży Pożarnej. Tworzenie struktur służby pożarniczej odbywało się na podstawie decyzji właściwych organów administracji państwowej. Podobnie też było
w przypadku iławskiej straży, która swoją pierwszą siedzibę miała w strażnicy OSP. Dodatkowo nowo tworzona komenda przejęła cały majątek likwidowanych wówczas Oddziałów Powiatowych Związku Straży Pożarnych RP
Pierwszym Komendantem Powiatowym w Iławie w 1950 roku był
por. poż. Stefan Sarek,
kolejnymi Komendantami Powiatowymi byli:
ppor. poż. Zygmunt Zalewski 1950-1951,
ppor. poż. Franciszek Siemaszko 1951-1952,
ppor. poż. Franciszek Grzywacz 1952-1953,
ppor. poż. Aleksander Żyłkowski 1953-1961,
kpt. poż. Mikołaj Sulimowicz 1961-1968,
kpt. poż. Jan Rybak 1968-1972,
kpt. poż. Stanisław Ryszewski 1973.
kpt. poż. Jan Rybak 1973-1974 (p.o.),
por. poż. Bogdan Utrata 1974-1975.
Po pierwszym etapie odbudowy po wojnie, na początku lat 60 tych XX wieku Iława zaczęła być rozbudowywana. Wówczas też powstał projekt budowy nowej strażnicy. Inwestycję zrealizowano w 1969 roku oddając do użytku przy ówczesnej ulicy Bohaterów Stalingradu (dziś Kardynała Stefana Wyszyńskiego) nową strażnicę. Do budynku przeprowadziła się Komenda Powiatowa Straży Pożarnych w Iławie oraz Ochotnicza Straż Pożarna w Iławie. W owym czasie iławska komenda nadzorowała działalność 59 Ochotniczych Straży Pożarnych rozlokowanych na terenie 14 gmin oraz 20 zakładowych straży w ośmiu gminach.
Nowo wybudowana strażnica przy ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego (wówczas Bohaterów Stalingradu) w Iławie
Po reformie administracyjnej w 1975 roku która likwidowała powiaty
i zwiększała liczbę województw z 17 do 49, powstała Komenda Rejonowa Straży Pożarnych. Strażacy mieli wówczas za zadanie chronić teren miasta Iława, gminy Iława oraz miasta i gminy Lubawa. Szefem nowo utworzonej Komendy Rejonowej został jej dotychczasowy komendant powiatowy
por. poż. Bogdan Utrata 1975-1981.
kolejnymi komendantami byli
mł. chor. poż. Henryk Nastaj 1981 (p.o.)
ppłk poż. Jan Rybak 1981-1992,
W tym czasie na terenie operacyjnym działania komendy funkcjonowało łącznie 38 jednostek OSP oraz 10 Zakładowych OSP.
Kolejne zmiany ustrojowe oraz sukcesywne zwiększanie zadań stawianych do realizacji przed komendą spowodowały konieczność rozbudowy istniejącej bazy lokalowej.
W połowie 1990 roku oddano do użytku dobudowaną część iławskiej strażnicy,
w której znalazły się między innymi pomieszczenia garażowe, socjalne i biurowe oraz
2 mieszkania dla strażaków pełniących służbę w komendzie.