Prokuratura Okręgowa
w Warszawie

W dniu 12 października Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście-Północ w Warszawie zatwierdziła sporządzone przez policję postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie mającego miejsce w okresie od 22 sierpnia 2022 r. do 3 sierpnia 2023 r. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w różnych miejscach, za pośrednictwem sieci Internet, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzenia około 14 tysięcy konsumentów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w łącznej kwocie nie mniejszej niż 6 986 000,00 PLN, poprzez wprowadzenie tych konsumentów w błąd co do rzeczywistych możliwości organizacji wydarzenia "FEST FESTIVAL 2023 r." oraz pobraniu od nich środków z tytułu sprzedaży biletów na to wydarzenie, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 294 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec braku znamion czynu zabronionego.

Komenda Rejonowa Policji Warszawa I pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ w Warszawie prowadziła śledztwo w kierunku wskazanego w części dyspozytywnej czynu zabronionego. Postępowanie to zostało wszczęte na skutek zawiadomienia Prezesa Urzędu Konkurencji i Konsumentów o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę około czternastu tysięcy konsumentów, którzy zakupili bilety na wydarzenie FEST FESTWIAL 2023 r. planowane na 9-13 sierpnia 2023 r., do którego to nie doszło. Konsumenci bowiem składali skargi do Prezesa UOKiK, w których wskazywali, że czują się oszukani i nie widzą możliwości odzyskania pieniędzy za zakup biletów na festiwal. W toku postępowania przez Prezesem UOKiK przedstawiciele ww. spółki początkowo tłumaczyli, że po niepowodzeniu edycji festiwalu z 2023 r., planują przeprowadzenie kolejnych edycji w latach 2024 i 2025 (a także stosowne rekompensaty dla konsumentów, którzy zakupili bilety), jednak następnie wycofali się z tej koncepcji. W listopadzie 2023 r. spółka złożyła do sądu wniosek o zatwierdzenie układu, w ramach którego miało dojść do zwrotu 100% wartości biletów w formie voucherów oraz rabatów na bilety na kolejny festiwal. W toku niniejszego postępowania m.in. przesłuchano świadków z ramienia UOKiK mających wiedzę o zdarzeniu, następnie w tym świetle pozyskano i przeanalizowano dokumentację dotyczącą struktury spółki FEST FESTIVAL Sp. z o. o., jej rozliczeń podatkowych oraz stanu rachunków bankowych. Przesłuchano również przedstawicieli podmiotów zajmujących się dystrybucją biletów na festiwal, a wreszcie samych przedstawicieli spółki FEST FESTIVAL Sp. z o. o. Nadto w sprawie uzyskano dostęp do akt różnych spraw z jednostkowych zawiadomień konsumentów o podejrzeniu oszukania ich w związku ze sprzedażą biletów na festiwal. Pozyskano także kopie dokumentów z postępowania o zatwierdzenie układu spółki, a także kopię opinii z innego postępowania biegłego sądowego z zakresu ekonomii odnośnie sytuacji finansowej spółki w latach 2022-2023 (wykonanej przede wszystkim pod kątem postępowania w kierunku zaniechania terminowego złożenia wniosku o upadłość spółki - co stanowiło przedmiot innego postępowania przygotowawczego). W roku postępowania ustalono, że nie ma podstaw do przypisywania komukolwiek przestępczego zamiaru oszustwa w związku z organizacją przedmiotowego festiwalu i doprowadzeniem konsumentów do utraty pieniędzy, jakie zapłacili oni za bilety. Niepowodzenie festiwalu było skutkiem kumulacji zarówno obiektywnych przyczyn (post-pandemiczny kryzys w branży rozrywkowo-eventowej), ale i błędnego oszacowania przez organizatorów zarówno ilości biletów, jakie z założenia miały zostać sprzedane, jak i skali przedsięwzięcia i finalnie kosztów z nim związanych. Co prawda z przywołanej wyżej opinii wynika, że model działalności, jaki został obrany przez spółkę zakładał całkowite uzależnienie jej działalności od finansowania zewnętrznego (dłużnego), to jednak nie można utożsamiać tego faktu z działania przez osoby nią zarządzające z przestępczym zamiarem oszustwa (w postaci zamiaru kierunkowego). Skoro spółka prowadziła działalność od 2019 r., zaś przez cały analizowany okres model ten zasadniczo się nie zmieniał, to uprawniony jest wniosek, że zarządzający nią mogli pozostawać w przeświadczeniu (choć błędnym), że mimo trudności operacyjnych będą w stanie zorganizować festiwal. Mimo, że wartość zobowiązań spółki przekraczała wartość jej aktywów, spółka uzyskiwała przychody m. in. z transz pochodzących z sukcesywnej sprzedaży biletów i regulowała z nich poszczególne bieżące zobowiązania, jak np. zaliczki na gaże dla zakontraktowanych artystów (taka była specyfika jej działalności gospodarczej) - co uwidocznione jest chociażby w historii jej rachunków bankowych. Zgodnie z art. 286 § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega osoba, która w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Podkreślić należy, że przestępstwo z art. 286 § 1 kk ma charakter umyślny, zaliczany do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r., II AKa 349/16). Powyższe ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem ewentualnym (ibidem). Przepisując zatem sprawcy popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim to, iż wprowadza w błąd inną osobę i doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion (por. wyrok SA w Rzeszowie z dnia 19 marca 2015 r., II Aka 13/15). Reasumując, nie ma podstaw do przyjęcia, że przedmiotowe zdarzenie wykraczało poza niepowodzenie gospodarcze i aby móc kwalifikować je jako oszustwo na szkodę osób, które zakupiły bilety na festiwal, wobec czego zasadne jest umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk wobec braku znamion czynu zabronionego.

Na przedmiotowe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 22 § 2 w zw. z art. 465 § 2 k.p.k.). Zażalenie wnosi się w terminie zawitym 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia (art. 460 k.p.k.). Wniesienie zażalenia po tym terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k.). Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie (art. 428 § 1 w zw. z art. 465 § 1 k.p.k.).

Z uwagi na fakt, że w sprawie występuje wielu pokrzywdzonych, na podstawie art. 131 § 2 i 3 k.p.k. o wydaniu wskazanego postanowienia zawiadamia się poprzez ogłoszenie na stronie internetowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Postanowienie doręcza się temu pokrzywdzonemu, który w zawitym terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o to się zwróci (art. 131 § 3 k.p.k.).

Data publikacji 12.10.2026 r.