Prokuratura Okręgowa
w Zielonej Górze

1. spowodowania, w dniu 22 lipca 2023 roku, w Zielonej Górze, woj. lubuskiego, przez Prezydenta Miasta Zielona Góra, w konsekwencji zaistniałego tego dnia pożaru hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, wewnątrz której składowano odpady – w tym odpady niebezpieczne, zanieczyszczenia wody, powietrza i  powierzchni ziemi w takiej ilości i postaci, że mogło to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka, spowodować istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, a także narażenia w tych okolicznościach mieszkańców sołectwa Przylep na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, to jest o czyn z art. 182 § 1 k.k. i art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
    

wobec stwierdzenia, że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego /na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

 

2. niedopełnienia, w okresie od 10 marca 2020 roku do 22 lipca 2023 roku
   w Gorzowie Wielkopolskim, woj. lubuskiego, na szkodę interesu publicznego, obowiązków przez funkcjonariusza publicznego – Wojewodę Lubuskiego, poprzez niewłaściwy nadzór nad podległym mu Lubuskim Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska i przez to niewyegzekwowanie od Prezydenta Miasta Zielona Góra spełnienia obowiązku w postaci usunięcia porzuconych odpadów złożonych wewnątrz oraz bezpośrednio obok hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, a co w konsekwencji pożaru tej hali w dniu 22 lipca 2023 roku skutkowało zanieczyszczeniem wody, powietrza i  powierzchni ziemi w takiej ilości i postaci, że mogło to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka, spowodować istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, a także narażenia w tych okolicznościach mieszkańców sołectwa Przylep na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 182 § 1 k.k. i art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

 

wobec stwierdzenia, że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego /na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

 

3. niedopełnienia, w dniu 22 lipca 2023 roku, w Zielonej Górze, woj. lubuskiego, obowiązków przez funkcjonariusza publicznego -  Prezydenta Miasta Zielona Góra, poprzez zaniechanie zarządzenia ewakuacji mieszkańców sołectwa Przylep oraz sołectwa Łężyca, w konsekwencji zaistnienia zdarzenia w postaci pożaru hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, wewnątrz której składowano odpady - w tym odpady niebezpieczne, co było działaniem na szkodę interesu prywatnego - mieszkańców tych sołectw, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k.

 

wobec stwierdzenia, że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego /na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

 

4. niedopełnienia, w dniu 22 lipca 2023 roku, w Czerwieńsku, woj. lubuskiego,  obowiązków przez funkcjonariusza publicznego - Burmistrza Czerwieńska, poprzez zaniechanie zarządzenia ewakuacji mieszkańców wsi Zagórze i wsi Płoty, w konsekwencji zaistnienia zdarzenia w postaci pożaru hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, wewnątrz której składowano odpady – w tym odpady niebezpieczne, co było działaniem na szkodę interesu prywatnego – mieszkańców tych miejscowości, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k.

 

wobec stwierdzenia, że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego /na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

 

5. niedopełnienia, w okresie od 22 lipca 2023 roku do 31 grudnia 2024 roku, w Zielonej Górze, woj. lubuskiego, na szkodę interesu publicznego, obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych – z samorządu terytorialnego oraz administracji zespolonej zaangażowanych w różnych formach w działania związane z bezpośrednią akcją gaśniczą oraz następnie, diagnozowaniem i niwelowaniem skutków pożaru hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, wewnątrz której składowano odpady – w tym odpady niebezpieczne, poprzez podejmowanie na tym polu działań jednoznacznie błędnych albo oczywiście niewystarczających, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k.

 

wobec stwierdzenia, że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego  /na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k./

 

6. składowania, wbrew przepisom, w latach 2012-2015, w Zielonej Górze, woj. lubuskiego, wewnątrz oraz bezpośrednio obok hali magazynowej zlokalizowanej w Zielonej Górze przy ul. Przylep-Zakładowa 6, przez osoby powiązane z podmiotem Awinion sp. z o.o. z/s w Budzyniu, odpadów, w takich warunkach i w taki sposób, że mogło to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym, to jest o czyn z art. 183 § 1 k.k.
    

wobec stwierdzenia, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby wcześniej wszczęte toczy się /na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k./

 

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 306 § 1a kpk, art. 325a kpk oraz art. 465 § 2 kpk):

- stronom procesowym,

- instytucji państwowej lub samorządowej, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,

- osobie, niebędącej pokrzywdzonym, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie określonym w art. 228-231, art. 233, art. 235, art. 236, art. 245, art. 270-277, art. 278-294 lub w art. 296-306c Kodeksu karnego, jeżeli postępowanie karne wszczęto w wyniku jej zawiadomienia, a wskutek tego przestępstwa doszło do naruszenia jej praw.

Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 kpk).

Jeżeli prokurator nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wyda postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa – dochodzenia*) lub o jego umorzeniu. Pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1a k.p.k. (tj. prawo do złożenia zażalenia, które zostało uwzględnione przez sąd) może złożyć zażalenie do prokuratora nadrzędnego. Prokurator nadrzędny może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia przez prokuratora nadrzędnego pokrzywdzony, który co najmniej dwukrotnie wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 lub 1a, w tym zaskarżył postanowienie utrzymane w mocy przez prokuratora nadrzędnego, może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora (art. 330 § 2 k.p.k., art. 55 § 1 k.p.k.).

Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 i 2 kpk.

Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 kpk).

2. Uprawnionym do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 306 § 1a kpk, przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy (art. 306 § 1b kpk).

3. Na postanowienie co do dowodów rzeczowych zażalenie przysługuje stronom oraz osobie, od której odebrano przedmioty lub która zgłosiła do nich roszczenie (art. 323 § 2 kpk).

4. W sprawach z oskarżenia prywatnego zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego rozpoznaje prokurator nadrzędny, jeżeli postanowienie zapadło z uwagi na brak interesu społecznego w ściganiu z urzędu sprawcy (art. 465 § 2a kpk).

5. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2, art. 460 kpk).

 

Jednocześnie poucza się, że odpis postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie 3033-1.Ds.8.2026 zostanie doręczony pokrzywdzonemu, który w terminie zawitym 7 dni od dnia ogłoszenia zwróci się o takie doręczenie.