Patron szkoły
Marcin Kamiński (1913-1990)
- patron Państwowej Szkoły Muzycznej I st. w Sierpcu
Marcin Kamiński, kompozytor, pianista, pedagog i działacz kulturalny, urodził się 11 listopada 1913 r. w Strzemieszycach Wielkich w Zagłębiu Dąbrowskim. Jego ojciec – Walerian, wywodził się ze szlacheckiej rodziny herbu Dołęga osiadłej na Mazowszu i był dyżurnym ruchu na kolei warszawsko-wiedeńskiej w Będzinie. Matka – Leonia z Szujeckich pochodziła z rodziny ziemiańskiej, była wychowanką Szlacheckiego Instytutu Maryjnego w Wilnie. To ona zajmowała się dziećmi i to właśnie dzięki niej w życiu rodziny od początku obecna była muzyka. Jak twierdził Marcin Kamiński, swoje zdolności muzyczne i pasję odziedziczył właśnie po niej. Wprawdzie matka początkowo nalegała, aby to córka uczyła się gry na fortepianie, kiedy jednak siostrze Marcina Kamińskiego zabrakło zapału do nauki, to właśnie na nim skupiła się uwaga matki i nauczycielki muzyki.
Swoją edukację muzyczną kontynuował w trakcie nauki w publicznej szkole powszechnej a następnie w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. Dzięki temu już w 1928 r. rozpoczął naukę w Instytucie Muzycznym w Katowicach w klasie fortepianu prof. Juliana Lewingera-Lewińskiego. Maturę uzyskał w 1934 r. i po zdaniu egzaminów wstępnych został przyjęty do Śląskiego Konserwatorium Muzycznego w Katowicach. Studia muzyczne (fortepian i kompozycja) odbył pod kierunkiem Aleksandra Brachockiego, (ucznia Ignacego Jana Paderewskiego). W 1938 r. zdał egzamin z muzyki i śpiewu, dzięki czemu mógł starać się o zdobycie uprawnień nauczyciela w szkołach średnich ogólnokształcących i seminariach nauczycielskich. Rok później uzyskał dyplom pianisty.
Trudne warunki materialne rodziny sprawiły, że w 1936 r podjął pracę pedagogiczną w prywatnej Szkole Muzycznej w Cieszynie, gdzie do 1939 r. uczył gry na fortepianie. Czas okupacji wojennej spędził w Sosnowcu, gdzie w latach 1940-1945 prowadził tajną szkołę muzyczną, która swym zasięgiem obejmowała całe Zagłębie Dąbrowskie. Na jego zajęcia uczęszczało około 70 uczniów, którym udzielał między innymi lekcji gry na fortepianie. Organizował także tajne audycje muzyczne w wykonaniu własnym i swoich uczniów. Audycje te odbywały się kilkanaście razy w roku i cieszyły się niezwykłym powodzeniem oraz przyczyniały się do rozbudzania zamiłowania do muzyki. W czasie wojny Marcin Kamiński był także informatorem radia zagranicznego (Paryż, Londyn, Nowy Jork, Moskwa). Jego radiostacja znajdowała się w mieszkaniu znanego śpiewaka operowego Stanisława Kruzera, z którym prowadzili nasłuchy i sporządzali biuletyny informacyjne dla prasy podziemnej.
Po zakończeniu wojny kontynuował studia kompozytorskie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach u prof. Bolesława Woytowicza. Egzamin dyplomowy z kompozycji uzyskał w 1948 r., ale już wcześniej aktywnie uczestniczył w organizacji szkolnictwa i życia muzycznego na Śląsku.
W roku 1945 r. założył w Gliwicach Instytut Muzyczny im. I.J. Paderewskiego, który z czasem przekształcił się w Państwową Szkołę Muzyczną I i II st. im. Ludomira Różyckiego. Marcin Kamiński był jej dyrektorem w latach 1945-1964. Przyczynił się również do powstania Operetki Śląskiej, zorganizowania i przygotowania budynku dla Liceum Kulturalno-Oświatowego w Gliwicach, zorganizowania Społecznego Ogniska Muzycznego w Gliwicach oraz założenia jego filii w Bojkowie. Także z jego inicjatywy postawiono w Gliwicach dwa pomniki: Fryderyka Chopina (1949 r.) i Adama Mickiewicza (1957 r.).
W 1964 roku na skutek problemów osobistych zdecydował się na opuszczenie Zagłębia. Z Ministerstwa Kultury i Sztuki otrzymał wówczas dwie propozycje pracy: jedną w Warszawie, drugą w Płocku. O wyborze Płocka zadecydował między innymi fakt, że jego ojciec pochodził z Mazowsza, a jego przodkowie otrzymali nadania od króla Władysława Łokietka za udział w bitwie pod Płowcami. Wkrótce po przeniesieniu się do Płocka objął stanowisko dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej I st. W efekcie jego starań szkołę rozbudowano, a następnie przekształcono w Państwową Szkołę Muzyczną I i II st. im. Karola Szymanowskiego. Funkcję dyrektora PSM Marcin Kamiński pełnił do 1977 r.
Podobnie jak na Śląsku, także na Mazowszu działał na rzecz życia kulturalnego. Między innymi pobudził działalność Płockiego Towarzystwa Muzycznego im. Wacława Lachmana, w którym pełnił funkcję sekretarza. Rozwijał działalność Społecznych Ognisk Muzycznych na terenie Płocka, Gostynina i Sierpca. Był współzałożycielem Orkiestry Kameralnej dla regionu Kurpi, Mazowsza i Podlasia. Organizował stałe koncerty z cyklu „Spotkania na pięciolinii” i koncerty muzyki współczesnej. Należał także do Związku Kompozytorów Polskich.
W roku 1977, po ponad czterdziestu latach pracy, zdecydował się przejść na emeryturę. Wówczas przestał pełnić swoje obowiązki jako dyrektor szkoły muzycznej, dyrektor Płockiej Orkiestry Kameralnej oraz dyrektor Społecznego Ogniska Muzycznego. Wolny czas poświęcił komponowaniu nowych utworów oraz działalności społecznej. W roku 1980 obronił na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego pracę doktorską o Faustynie Piasku – płockim muzyku i nauczycielu.
Kontynuował także swoje zamiłowania hobbystyczne (myślistwo, wędkarstwo). Był członkiem władz łowieckich w Płocku oraz członkiem Krajowej Komisji Etyki Tradycji i Zwyczajów Łowieckich w Warszawie, gdzie propagował muzykę myśliwską, którą sam też komponował. Stworzył m.in. Hejnał Koła Łowieckiego im. św. Huberta w Płocku. Był także hodowcą rasowych psów myśliwskich, do późnej starości towarzyszył mu jego ukochany wyżeł Bari, z którym bardzo często spędzał czas nad jeziorem w Szczutowie.
W ciągu całej swojej działalności Marcin Kamiński skomponował wiele utworów orkiestrowych i kameralnych, wokalno-instrumentalnych. Dokonał opracowań na zespoły chóralne i orkiestrowe różnych utworów oraz pieśni ludowych, narodowych, patriotycznych. Zostawił po sobie m. in. takie utwory jak: poemat symfoniczny „Wyklęci” (1947), „Tryptyk dziecięcy na orkiestrę” (1948), „Kantatę” do wiersza A. Mickiewicza – „ Oda do młodości” na chór mieszany, bas solo i orkiestrę (1957), „Tryptyk płocki” na orkiestrę (1975), „Rapsod” – o romańskich drzwiach płockiej Katedry (1981). Dla uczczenia 900-lecia urodzin Bolesława Krzywoustego skomponował Kantatę oratoryjną „Bolesław III Zwycięski zwany Krzywoustym” do słów poety Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego, a w 1987 r. „Oratorium. Rok 1237 - lokacja Płocka” do tekstu płockiego poety Wojciecha Łęckiego. Opublikował także kilka książek m. in.: „Wacław Lachman – życie i twórczość”, „Szkic życia muzycznego w Płocku”, „Ludomir Różycki” oraz szereg artykułów nie tylko o tematyce muzycznej.
W ciągu całej swojej działalności na Śląsku i na Mazowszu Marcin Kamiński zorganizował setki koncertów, audycji i prelekcji. Był autorytetem dla wielu młodych nauczycieli oraz wychowanków, późniejszych pedagogów, muzyków, kompozytorów. Do grona jego absolwentów należą znani dziś muzycy: Andrzej Kurylewicz, Wiktor Kolankowski, Stanisław Kotarski, Henryk Gorzawski, Tadeusz Trojanowski. Jego zasługi dla rozwoju życia muzycznego wielokrotnie były doceniane. Przyznano mu kilka odznaczeń państwowych i społecznych; w wyniku dorocznego plebiscytu Tygodnika Płockiego dr Marcin Kamiński zdobył tytuł „Płocczanin Roku 1983”, a w 1987 r. wyróżniono go wpisem do „Złotej Księgi Zasłużonych dla miasta Płocka”.
Marcin Kamiński zmarł 21 sierpnia 1990 r. W uznaniu dla jego pracy na rzecz kultury muzycznej pochowano go w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym w Płocku. W 80. rocznicę jego urodzin i 3. rocznicę śmierci Płockie Towarzystwo Muzyczne wmurowało w budynku płockiej szkoły muzycznej tablicę pamiątkową. Uroczystego odsłonięcia tablicy (11 listopada 1990 r.) dokonała dawna uczennica dra Kamińskiego – Hanna Gronkiewicz Waltz.
9 listopada 1994 r. odbyła się uroczystość nadania imienia dra Marcina Kamińskiego Państwowej Szkole Muzycznej I st. w Sierpcu. Wystawa poświęcona postaci i dokonaniom Marcina Kamińskiego towarzyszyła obchodom 30-lecia istnienia Szkoły, natomiast w 2013 roku hucznie obchodzono 100. rocznicę urodzin patrona. Z okazji jubileuszu 8 listopada 2013 r. w Centrum Kultury i Sztuki w Sierpcu zorganizowano koncert kompozycji Marcina Kamińskiego oraz Tadeusza Paciorkiewicza i Witolda Lutosławskiego w wykonaniu Płockiej Orkiestry Symfonicznej im. Witolda Lutosławskiego.
W roku 2017 pani Ewa Tabisz uporządkowała wszystkie pamiątki po Patronie, jakie posiada Szkoła, i przy pomocy męża Marka Tabisza, dokonała ich archiwizacji. Materiały w formie elektronicznej są dostępne w bibliotece szkolnej.