Polska w Serbii

Unia Europejska

Polska dąży do utrzymania silnej pozycji w UE i wejścia do grona tzw. „Wielkiej Piątki" – największych państw członkowskich kształtujących politykę unijną. Polska wizja UE opiera się na trzech filarach:

• Unia Geopolityczna – UE jako uzupełnienie NATO, instrument solidarnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, aktywnie broniący interesów członków wobec zewnętrznych aktorów, z sankcjami jako kluczowym narzędziem.
• Unia Wartości – wspólnota oparta na prawach człowieka, demokracji i rządach prawa.
• Unia Wzrostu – UE jako motor modernizacji i konkurencyjności polskiej gospodarki, przy ochronie europejskich podmiotów na rynku wewnętrznym.

Polska popiera rozszerzenie UE, gdyż poszerza ono strefę bezpieczeństwa i demokracji, ale sprzeciwia się obniżaniu kryteriów akcesyjnych. W negocjacjach z kandydatami obowiązuje zasada „więcej za więcej" – postępy muszą być realne i mierzalne. Polska chce też utrzymania jednomyślności we Wspólnej Polityce Zagranicznej i Bezpieczeństwa.

 

NATO i bezpieczeństwo transatlantyckie

NATO pozostaje fundamentem polskiego bezpieczeństwa. Polska jest największym procentowo wydatkiem na obronność w Sojuszu i traktuje swoje zobowiązania sojusznicze priorytetowo. Kluczowe cele to:

• utrzymanie stałej obecności wojsk USA na terytorium Polski (w ramach EDCA) oraz na wschodniej flance NATO,
• budowa wiarygodnego odstraszania wobec Rosji,
• rozbudowa europejskiego filaru bezpieczeństwa jako uzupełnienia, nie alternatywy dla więzi transatlantyckich,
• współpraca obronna z USA, ale też z Koreą Południową, Kanadą, Norwegią i Ukrainą,
• inwestycje w infrastrukturę dwucywilno-wojskową oraz umocnienia wschodniej granicy (projekt „Tarcza Wschód").

Polska odrzuca koncepcje, które mogłyby osłabić NATO lub podważyć wiarygodność zobowiązań sojuszniczych – np. rozmieszczenie sił pokojowych NATO na Ukrainie nie może odbywać się kosztem bezpieczeństwa samych członków Sojuszu.

 

Rosyjska agresja na Ukrainę

Rosja uznana jest za długoterminowe zagrożenie dla całej Europy – niezależnie od wyniku wojny – dopóki nie nastąpi zmiana reżimu lub odejście Kremla od imperialnych ambicji. Polska:

• konsekwentnie wspiera Ukrainę militarnie, politycznie i gospodarczo,
• popiera utrzymanie i zaostrzenie reżimu sankcji (tak by nie były obchodzone przez państwa trzecie),
• domaga się pociągnięcia Rosji do odpowiedzialności politycznej, finansowej i karnej,
• wyklucza normalizację stosunków z Kremlem przy obecnej polityce Moskwy,
• wspiera niezależne media rosyjsko- i białoruskojęzyczne oraz społeczeństwo obywatelskie w Rosji i Białorusi,
• traktuje wojnę na Ukrainie jako punkt odniesienia dla całej strategii – jej wynik bezpośrednio wpłynie na bezpieczeństwo i pozycję Polski.

 

Bałkany Zachodnie

Polska konsekwentnie popiera rozszerzenie UE o państwa Bałkanów Zachodnich, przekonana, że proces ten poszerza strefę bezpieczeństwa, stabilności i praworządności oraz sprzyja współpracy gospodarczej. Jednocześnie Polska:

• sprzeciwia się przyspieszaniu akcesji kosztem obniżania kryteriów,
• wymaga, by negocjacje były transparentne i oparte na merytorycznej ocenie postępów (zasada „więcej za więcej"),
• stawia ochronę kluczowych interesów Polski jako warunek wstępny każdej decyzji akcesyjnej,
• wspiera rozbudowę infrastruktury łączącej region bałkański z resztą UE i NATO (w ramach Inicjatywy Trójmorza – projekt obejmuje połączenia od Estonii po Grecję).

 

Całość dokumentu dostępna w języku polskim i angielskim na stronie:  Strategia polskiej polityki zagranicznej na lata 2026 - 2030 - Ministerstwo Spraw Zagranicznych - Portal Gov.pl