Kościół pw. Świętej Trójcy w Sidrze
Kościół parafialny w Sidrze to świątynia w stylu neoklasycznym (toskańskim), zaprojektowana przez znakomitego architekta Józefa Piolę, ufundowana przez możne rody Szczuków i Potockich.
Budowę rozpoczęto w latach 1705–1707. Początkowo pracami kierował „magister murarski” Kacper zwany Niemcem, a następnie znany budowniczy Józef Fontana II. Jednak ze względu na burzliwe czasy wojny północnej, prace zostały przerwane – udało się wznieść jedynie mury głównego korpusu i sklepienie.
Dopiero kilkadziesiąt lat później, w latach 1781–1783, z inicjatywy Ignacego Potockiego budowa została wznowiona. Wówczas powstała zakrystia, położono tynki, wykończono wnętrza i przebudowano fasadę.
Architektura świątyni zachwyca do dziś. Kościół został zbudowany na rzucie prostokąta o proporcji dwóch kwadratów. Jednonawowe wnętrze przykrywa kolebkowe sklepienie, a całość wieńczy dwuspadowy dach. Elewacje zdobią pilastry toskańskie, a fasada nawiązuje do rozwiązań palladiańskich. Uwagę przyciąga schodkowy szczyt zwieńczony sygnaturką – element, który nadaje bryle lekkości i harmonii.
Kościół w Sidrze to przykład dzieła łączącego cechy uspokojonego baroku i wczesnego klasycyzmu. To miejsce, w którym spotykają się historia, sztuka i duchowość – świadectwo minionych wieków i kunsztu dawnych mistrzów.
Galeria: zdjęcia archiwalne WUOZ w Białymstoku, 1971 r.
