Zespół Państwowych Szkół Muzycznych Nr 1 w Warszawie

 

27 lutego 2026 roku odeszła od nas p. prof. Alina Baranowska-Liese.
Absolwentka Szkoły Elsnera, wspaniała harfistka, legendarny pedagog- wykształciła parę pokoleń znakomitych artystów harfy, wicedyrektor do spraw artystycznych szkoły w latach 1997-2012.
Niezwykły człowiek. Mistrzyni!!!

Cześć Jej pamięci.

”Dyrekcja wraz z całą społecznością „Miodowej

 

---

 

 

Alina Baranowska-Liese
27.01.1939 - 27.02.2026
 

27 lutego, miesiąc po swoich 87. urodzinach, odeszła od nas Pani Alina Baranowska-Liese. 
Wraz z Panią Profesor odeszła część  współtworzonego przez nią świata "Profesorskiej – Świetojerskiej - Miodowej". Od 1955 roku, przez 65 lat sprawczej obecności, tworzyła historię naszej szkoły.
Uczennica i absolwentka szkoły Elsnera w klasie harfy prof. Bronisławy Prokopowicz (dyplom  w 1960 roku) przez całe bogate życie zawodowe i artystyczne związana była z macierzystą szkołą i naszym Zespołem Szkół Muzycznych jako nauczyciel (1964-2020), kierownik sekcji i przez 15 lat wicedyrektor do spraw artystycznych (1997 -2012). 
Kończąc studia w Pradze w klasie słynnego czeskiego harfisty prof. Karela Patrasa, w 1964 roku wróciła do Polski kontynuować podjęte wcześniej studia muzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Jednocześnie rozpoczęła pracę nauczyciela w naszej szkole oraz harfistki w orkiestrze symfonicznej Filharmonii Krakowskiej. Właśnie wtedy zostałam Jej uczennicą i następnie drugą absolwentką Jej klasy.
Do dzisiaj mam w oczach Jej kalendarz z miesięcznym rozkładem zajęć i rozkładami jazdy pociągów. Ale także Jej eleganckie stroje, fryzurę i zawsze nienagannie wypielegnowane paznokcie. Mount Everest pracowitości, energii i organizacji. Mimo tak napiętego grafiku zajęć zawsze chętnie i z autentycznym zainteresowaniem rozmawiała z nami o wszystkim co w życiu Jej uczennic było ważne. Znała naszych przyjaciół, nasze rodziny, nasze szkolne kłopoty i sukcesy, współtworzyła plany dalszej edukacji. Po prostu dzieliła z nami życie. Tak było przez wszystkie lata Jej pracy .
Studia muzykologiczne zakończyła pionierską pracą o roli harfy w dramatach muzycznych Ryszarda Wagnera pisaną pod kierunkiem nestora polskich muzykologów, prof. Józefa Chomińskiego.
Z czasem pracę w Krakowie zamieniła na orkiestrę Warszawskiej Operetki a nastepnie na orkiestrę Filharmonii Narodowej (1969-1997) pełniąc też funkcję solistki orkiestry Teatru Wielkiego w Warszawie. Z wymienionymi zespołami orkiestrowymi zrealizowała liczne nagrania płytowe, radiowe, filmowe i dokumentalne, uczestniczyła w ich zagranicznych tournée, grała prawykonania muzyki współczesnej na kolejnych "Warszawskich Jesieniach". 
Jednocześnie drugim nurtem Jej działalności była praca pedagogiczna. 

Zatrudniona w PSM II st. im. J. Elsnera 1.09.1964 r. jako nauczyciel gry na harfie z ZPSM nr 1 w Warszawie związana była do 2020 roku ucząc we wszystkich szkołach Zespołu. 
Jej gromadzone przez ponad pól wieku doświadczenie pedagogiczne obejmowało wszystkie etapy edukacji – od szkoły podstawowej po wyższą uczelnię artystyczną. W latach 1981–1988 uczyła harfistki  w Akademii Muzycznej w Warszawie. Na "Miodowej" podjęła wyzwanie pracy z najmłodszymi i zainicjowała nauczanie gry na harfie w szkole podstawowej równolegle pracując z młodzieżą szkół Elsnera, POEZSM-u i Brzewskiego. Z Jej inicjatywy i Jej staraniem szkoła kupiła nowe harfy - pedagogiczne, koncertową i dla najmłodszych celtyckie.

Wykształciła kilka pokoleń wybitnych harfistek. Wychowała ponad 30 absolwentek szkoły średniej, z których większość ukończyła wyższe studia harfowe. Wśród nich są laureatki ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów solowych i kameralnych, laureatki krajowych i zagranicznych prestiżowych stypendiów a także cenione na światowym rynku artystycznym solistki i kameralistki oraz nauczycielki gry na harfie koncertujące i wykładające w szkołach i uczelniach w Polsce oraz w krajach Europy i Ameryki Pn.(m.in. Paryż, Acheen, Bruksela, Bloomington).

Była też cenionym metodykiem - autorką programów nauczania gry na harfie, konsultantem metodycznym Centrum Edukacji Artystycznej oraz od 2000 roku  aktywnym ekspertem Ministra Edukacji Narodowej do komisji kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy.
Zapraszana jako wykładowca kursów, seminariów i sympozjów metodycznych (po razostatni w 2018 roku do  Akademii Muzycznej we Wrocławiu). Była też wielokrotnie jurorem konkursów i przesłuchań dla uczniów klas harfy.

Jako inicjatorka oraz organizator i wykładowca dziewięciu edycji Ogólnopolskich a następnie Międzynarodowych Kursów Interpretacji Muzyki na Harfę walnie przyczyniła się do integracji 
i współpracy polskiego środowiska pedagogów harfistów oraz zacieśnienia międzynarodowych kontaktów. W otwarciu na świat pomagała stała obecność na Kursach zadomowionych w szkole wykładowczyń, dawnych absolwentek klasy Pani Profesor przyjeżdżających z Niemiec, Francji i Stanów Zjednoczonych.  
Integracja środowiska przyczyniła się do utworzenia w 2003 roku Polskiego Towarzystwa Harfowego, którego  Alina Baranowska była aktywnym członkiem. 
Przez całe dorosłe życie należała także do Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, które w 2008 roku wydało „Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku”, którego była współautorką i autorką licznych zawartych w nim biogramów.  

Pani Profesor poza działalnością artystyczną, pedagogiczną i muzykologiczną była również wspaniałym animatorem kultury muzycznej.
Jako dyrektor Szkoły do spraw artystycznych z rozmachem promowała młodzież naszych szkół organizując każdego roku ponad 100 koncertów zewnętrznych w największych salach koncertowych stolicy (Filharmonia Narodowa, UMFC, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Zamek Królewski i Łazienki Królewskie) oraz w licznych domach kultury, klubach, muzeach i galeriach. 
Nawiązała i przez szereg lat kontynuowała ścisłą współpracę z Festiwalem Nauki Polskiej, Mazowieckim Centrum Kultury, Warszawskim Towarzystwem Muzycznym oraz z Towarzystwem Przyjaciół Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i wieloma innymi. Organizowała także koncerty zagraniczne i wymianę międzynarodową ze szkołami niemieckimi, francuskimi, węgierskimi, litewskimi i ukraińskimi. 

Za wybitne osiągnięcia pedagogiczne oraz za wkład w rozwój polskiej kultury muzycznej została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1985), Odznaką „ Zasłużony Działacz Kultury” (1998), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2001), Brązowym  i Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2006, 2014), Złotym Medalem Prezydenta RP za długoletnią służbę w w szkolnictwie (2014)  oraz licznymi nagrodami resortowymi – Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej, Dyrektora Szkoły a także honorowymi dyplomami uznania oraz listami gratulacyjnymi krajowych i zagranicznych instytucji.

Dla naszej "miodowej" społeczności Alina Baranowska-Liese była jej centralnym punktem, spiritus movens wszystkiego co ważne. Zawsze obecna i pomocna w chwilach przełomów i kryzysów oraz przede wszystkim w codziennym życiu nauczycieli, pracowników, uczniów i szkoły. 
Tryskająca energią i humorem, towarzyska, opiekuńcza, spontaniczna i często wręcz obcesowo szczera w wyrażaniu sądów i opinii, swoim wychowankom zaszczepiła symbiotyczną więź z naszą Szkołą i jej tradycją. Pamiętajmy! 
 

Magdalena Radziejowska