W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.

Informator ekonomiczny

Informacje ogólne

Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, język urzędowy

Belgia jest krajem w przeważającej mierze nizinnym; w środkowej części kraju - Wysoczyzna Brabancji; w południowo-wschodniej części kraju – Ardeny. Graniczy od południa z Francją (620 km) i z Luksemburgiem (148 km), od wschodu z Niemcami (167 km) i od północy z Holandią (450 km). Łączna długość granic lądowych wynosi 1385 km, ponadto istnieje 64 km fragment wybrzeża Morza Północnego na zachodzie.

Ludność: Ludność liczy prawie 11,47 mln osób. Stolicą Belgii jest Bruksela.
Obszar: Powierzchnia całkowita kraju wynosi 30.688 km2.

Na populację zamieszkującą Belgię przypada ponad 6 mln Flamandów, ponad 3 mln Walonów, ponad milion mieszkańców Brukseli, 80 tysięczna grupa niemieckojęzyczna, 350 tysięczna, będąca wynikiem kolejnych fal migracyjnych, grupa pochodząca z krajów arabo-muzułmańskich (Marokańczycy, Algierczycy, Turcy) oraz inne grupy imigracyjne (Włosi, Francuzi, Holendrzy, Portugalczycy, Polacy).

Warunki klimatyczne

Klimat atlantycki, charakteryzujący się durzą średnią opadów oraz mniej intensywnymi niż w Polsce porami roku.

Główne bogactwa naturalne

Głównym bogactwem jest węgiel kamienny, wydobywany w Limburgii (wokół m. Genk); poza tym eksploatuje się surowce budowlane (wapienie, kwarcyty, piaski szklarskie) oraz niewielkie ilości rud metali nieżelaznych.

System walutowy, kurs i wymiana

Od 1 stycznia 1999 roku walutą Belgii jest euro. System bankowy w Belgii należy do najnowocześniejszych w Europie. 

Religia

Według Eurobarometru z 2015 r. 60,7% całkowitej populacji Belgii wyznawało chrześcijaństwo, przy czym katolicyzm jest największym wyznaniem - 52,9%. Protestanci stanowili 2,1% populacji, a prawosławni chrześcijanie - 1,6% . Osoby niereligijne stanowiły 32% populacji i były podzielone między ateistów (14,9%) i agnostyków (17,1%). Kolejne 5,2% populacji stanowili muzułmanie, a 2,1% było wyznawcami innych religii. Belgijska społeczność żydowska liczy obecnie ok. 30 000  os., z których większość mieszka w Brukseli lub Antwerpii. Podczas gdy większość Żydów w głównie francuskojęzycznej stolicy Brukseli jest świecka, holenderskojęzyczna Antwerpia ma jedną z największych ultraortodoksyjnych populacji żydowskich w Europie, w tym największą społeczność chasydzką, w tym potomków tradycji dynastii chasydzkich: Bełz, Ger, Bobow, Czortków, Lubawicz, Vishnitz i Satmar. Inne mniejsze społeczności znajdują się w Arlon, Liège, Mons, Charleroi, Waterloo, Knooke, Ostendzie i Gandawie.

Wykaz dni świątecznych i wolnych od pracy

1

stycznia

Nowy Rok (nl:Nieuwjaar, fr:Nouvel An, de:Neujahr)

12

 kwietnia

Wielkanoc (nl:Pasen, fr:Pâques, de:Ostern)

13

 kwietnia

Poniedziałek Wielkanocny (nl:Paasmaandag, fr:Lundi de Pâques, de:Ostermontag)

1

maja

Święto Pracy (nl:Dag van de arbeid, fr:Fête du Travail, de:Tag der Arbeit)

31

 maja

Zielone Świątki - Święto Zesłania Ducha Świętego (nl:Pinksteren, fr:Pentecôte, de:Pfingsten)

11

 lipca

Święto Wspólnoty flamandzkiej (regionalne) (nl: Feestdag van de Vlaamse Gemeenschap, fr: La fête de la communautéflamande, de: Feiertag der Flämischen Gemeinschaft)

21

lipca

Święto Narodowe Belgii (nl:Nationale feestdag, fr:Fête nationale, de:Nationalfeiertag)

15

 sierpnia

Wniebowstąpienie NMP (nl:Pinkstermaandag, fr:Lundi de Pentecôte, de:Pfingstmontag)

1

listopada

Wszystkich Świętych (nl:Allerheiligen, fr:Toussaint, de:Allerheiligen)

11

listopada

Dzień Zawieszenia Broni (nl:Wapenstilstand, fr:Jour de l'armistice, de:Waffenstillstand)

15

listopada

Święto Wspólnoty niemieckojęzycznej (nl:Koningsdag, fr:Fête du Roi, de:Festtag des Königs)

25

grudnia

Boże Narodzenie (nl:Kerstmis, fr:Noël, de:Weihnacht)

Infrastruktura transportowa

Transport drogowy w Belgii odbywa się po 145 850 km dróg, w tym 117 701 km o nawierzchni asfaltowej, w tym 1682 km autostrad (w całości bezpłatnych i oświetlonych na całej długości). Pod względem gęstości sieci dróg kołowych Belgia zajmuje pierwsze miejsce w Europie, pod względem gęstości autostrad drugie (po Holandii). Szkielet sieci transportu drogowego stanowią autostrady oraz obwodnice autostradowe wszystkich większych miast kraju. Ze względu na swoje położenie, Belgia jest ważnym krajem tranzytowym. Największymi węzłami transportu samochodowego są Bruksela, Antwerpia i Liège.

Belgia posiada znakomicie rozwiniętą sieć kolejową o długości 3437 km z czego 2701 km jest zelektryfikowane, w większości napięciem stałym 3 kV, z wyjątkiem około 80 km linii dużych prędkości, które zelektryfikowano napięciem przemiennym 25 kV/50 Hz. 2563 km szlaków kolejowych posiada co najmniej dwa tory. Gęstość linii kolejowych wynosi 11,5 km/na 100 km², co daje Belgii pierwsze miejsce w Europie. Krajowe przewozy pasażerskie prowadzi państwowa kolej SNCB/NMBS. Jakość usług jest wysoka, pociągi kursują z wysoką punktualnością.

Belgia posiada 42 lotniska w tym 24 z pasami startowymi o nawierzchni twardej w tym 6 o długości powyżej 3000 m. Najważniejszymi portami lotniczymi są port lotniczy Bruksela (znany dawniej jako Bruxelles-Zaventem) pod Brukselą, oraz port lotniczy Bruksela-Charleroi (znany szerzej jako Aéroport de Charleroi Bruxelles-Sud). W transporcie towarów drogą lotniczą główną rolę odgrywają porty lotnicze Bruxelles-National oraz Liège-Bierset.

Obowiązek wizowy

Belgia ako strona układu z Schengen nie utrzymuje stałych przejść granicznych, za wyjątkiem portów morskich i lotnisk, które są zewnętrznymi granicami obszaru Schengen. Służby celne, straż graniczna i inne właściwe służby przeprowadzają wyrywkowe kontrole na terytorium całego państwa. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej / Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu na terytorium Królestwa Belgii jest paszport lub dowód osobisty.

System administracyjny

Ustrój polityczny

Belgia od 1993 r. jest państwem federalnym składającym się ze wspólnot i regionów. System uregulowała wielokrotnie nowelizowana konstytucja Belgii z 7 lutego 1831 roku, która wprowadziła parlamentarno-gabinetowy system rządów. Król jest głową państwa (obecnie Filip I), wygłasza orędzia i ma prawo inicjatywy ustawodawczej. Wszystkie wydawane przez niego akty (z wyjątkiem tych dotyczących domu panującego) muszą mieć kontrasygnatę odpowiedniego ministra. Desygnuje premiera według uznania (lecz musi być on członkiem zwycięskiej partii). Nadaje tytuły szlacheckie i ordery. Przyjmuje poselstwa zagraniczne i może dać weto absolutne (choć bardzo rzadko to robi) ustawom, które zostały uchwalone przez parlament. Jest też obecny na zebraniach rady ministrów gdzie zamieszcza 2 swych doradców i desygnuje według uznania połowę wiceministrów. Może zdymisjonować rząd bez niczyjej zgody. Ogłasza stan wojny i dowodzi armią. Zwołuje radę stanu (król, następca tronu, prezydent Senatu i prezydent Izby Reprezentantów). Przyznaje obywatelstwa oraz dysponuje prawem łaski.

Królestwo Belgii dzieli się (wg kryterium terytorialnego) na 3 regiony o szerokiej autonomii: Flandrię (flamandzkojęzyczną) na północy kraju, Walonię (francuskojęzyczną) na południu i dwujęzyczny Region Brukseli oraz na 3 wspólnoty językowe (kryterium przynależności kulturowej): francuską, flamandzką i niemiecką (obszar Eupen–Malmédy), Język niemiecki uzyskał status języka urzędowego. Regiony posiadają własne rady z uprawnieniami ustawodawczymi i rządy, które sprawują władzę we wszystkich kwestiach poza: polityką zagraniczną, obroną, sprawiedliwością i sprawami bezpieczeństwa wewnętrznego, zarezerwowanymi dla parlamentu i rządu federalnego. Wspólnoty mają również własne rady i organy władzy wykonawczej, których kompetencje dotyczą gł. spraw kultury, oświaty i ochrony zdrowia. Na niższym poziomie terytorialnym kraj dzieli się na 10 prowincji (po 5 w każdym regionie) i 589 gmin; w prowincjach działają rady prowincji i gubernatorzy mianowani przez rządy regionalne, w gminach rady gminne, na czele których stoją burmistrzowie mianowani przez króla.

Władza ustawodawcza

Parlament składa się z dwóch izb:

Izba Reprezentantów - (150 deputowanych)

Senat - (71 senatorów) Senatorowie wybierani są na częściowo w wyborach ogólnych:

25 - wybieranych bezpośrednio przez Niderlandzkie kolegium wyborcze,

15 - wybieranych bezpośrednio przez Francuskie kolegium wyborcze,

jak i desygnowanych przez rady prowincjonalne:

10 - desygnowanych przez Radę Wspólnoty Flamandzkiej ze swojego grona,

10 - desygnowanych przez Radę Wspólnoty Francuskiej ze swego grona,

1 - desygnowany przez Radę Wspólnoty Niemieckiej ze swego grona,

6 - desygnowanych przez niderlandzkie kolegium wyborcze,

4 - desygnowanych przez francuskich senatorów.

Władza wykonawcza

Władzę wykonawczą sprawuje rząd federalny z premierem na czele; konstytucja nakazuje równy podział stanowisk w rządzie między polityków flamandzkich i walońskich.

Struktura administracji gospodarczej

Na szczeblu centralnym za tworzenie i prowadzenie polityki w poszczególnych obszarach gospodarczych są odpowiedzialne poszczególne ministerstwa. Do najważniejszych resortów w tym zakresie należą:

Federalny Serwis Usług Publicznych ds. Gospodarczych i Energii (SPF Économie, PME, Classes moyennes et Énergie)

https://economie.fgov.be/fr

Ministerstwo Finansów i Współpracy Międzynarodowej

https://finances.belgium.be/fr/ministre

Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Handlu Zagranicznego i Współpracy dla Rozwoju

https://diplomatie.belgium.be/en

Minister zatrudnienia, gospodarki i spraw konsumenckich odpowiedzialny za zwalczanie ubóstwa, równych szans i osób niepełnosprawnych

https://emploi.belgique.be/fr/propos-du-spf

Sądownictwo gospodarcze

Sąd ds. działalności gospodarczej jest właściwy do rozpoznawania sporów między przedsiębiorcami bez względu na wartość przedmiotu sporu. Sąd ten może również rozpoznawać pozwy osób fizycznych przeciwko przedsiębiorstwom. Sąd ds. działalności gospodarczej rozpoznaje spory między przedsiębiorstwami, tj. osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (działającymi w sektorze handlowym, uprawiającymi wolne zawody i sprawującymi funkcje kierownicze), osobami prawnymi (spółkami, stowarzyszeniami i fundacjami) oraz organizacjami nieposiadającymi osobowości prawnej. Spory nie mogą wchodzić w zakres właściwości szczególnej innych sądów, a w przypadku osób fizycznych nie mogą dotyczyć czynów wyraźnie wykraczających poza zakres prowadzonej przez nie działalności (acte manifestement étranger à l’entreprise).

Sąd ds. działalności gospodarczej obejmuje jedną izbę lub ich większą liczbę. W skład każdej izby wchodzą: jeden sędzia zawodowy i dwóch sędziów-doradców (juges consulaires). Sędziowie-doradcy nie są sędziami zawodowymi, lecz przedsiębiorcami, osobami sprawującymi funkcje kierownicze w przedsiębiorstwach, księgowymi, audytorami itd. Pomagają sędziemu zawodowemu poprzez swoje doświadczenie biznesowe.

W niektórych przypadkach wniosek o wszczęcie postępowania do sądu ds. działalności gospodarczej może złożyć prokuratura. Może go złożyć prokurator królewski (procureur du Roi), jeden pierwszy zastępca prokuratora królewskiego lub ich większa liczba oraz jeden zastępca prokuratora królewskiego lub ich większa liczba.

Jeżeli strony nie zgadzają się z orzeczeniem sądu, mogą je zaskarżyć do sądu apelacyjnego. Zaskarżony wyrok musi jednak być wyrokiem wydanym w pierwszej instancji.

Obecnie w Belgii działa 9 sądów gospodarczych. Dane teleadresowe sądów zamieszczone są na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości. Opis belgijskiego porządku prawnego w języku polskim dostępny jest na stronie internetowej Komisji Europejskiej (Europejska Sieć Sądownicza ds. Cywilnych i Handlowych): https://e-justice.europa.eu/content_member_state_law-6-be-pl.do?member=1

Dane teleadresowe sądów:

https://www.rechtbanken-tribunaux.be/fr/rechtbanken-en-hoven/tribunal-de-lentreprise

Strona Ministerstwa Sprawiedliwości: https://justice.belgium.be/fr/

Gospodarka

Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

Belgia należy do grona najwyżej rozwiniętych gospodarek świata. Udział usług w tworzeniu dochodu narodowego sięga ok. 70%. Belgijski sektor usług charakteryzuje się rozbudowanym systemem infrastruktury logistyczno-transportowej (lądowej, kolejowej, portowej-dalekomorskiej i wodno-lądowej) oraz kluczową pozycją Antwerpii jako ważnego światowego centrum obróbki, handlu międzynarodowego i dystrybucji  kamieni szlachetnych (głównie diamentów),  m.in. za pośrednictwem giełdy diamentowej.

Najważniejszymi gałęziami przemysłu belgijskiego są:  chemia, przemysł metalurgiczny,  elektro-maszynowy  (w tym produkcja samochodów)  oraz  branże  spożywcza i  tekstylna. Zdecydowana większość produkcji chemicznej ulokowana jest we Flandrii. Wokół Antwerpii powstał potężny klaster przemysłu chemicznego, co jest poważnym ułatwieniem dla eksportu oraz importu tych wyrobów przez port w tym mieście. Belgia posiada 8-procentowy udział w obrotach europejskiej branży chemicznej oraz 17-procentowy udział w europejskim eksporcie produktów chemicznych.

Belgijski sektor bankowy ma długie tradycje, a ilość banków na jednego klienta stawia Belgię
na czołowym miejscu w świecie. Kryzys finansowy 2008 – 2009 znacznie osłabił  pozycję  wielu banków belgijskich (KBC, Dexia, Fortis itp.), a równocześnie banki zagraniczne znacznie  umocniły swe wpływy na rynku finansowym w Belgii. Obecnie, po przejęciu grupy Fortis przez BNP Paribas, ponad 80% banków działających w Belgii, kontrolowanych jest z zagranicy, w tym ¼ banków podlega kontroli kapitału francuskiego.

Po kilku latach stagnacji gospodarka belgijska odczuwa w ostatnim czasie umiarkowany wzrost, głównie dzięki inwestycjom firm oraz wskaźnikom handlu zagranicznego. Według prognoz KE w 2019 r. wzrost PKB Belgii oscylował w granicach 1,1% i wspomniana tendencja ma się utrzymywać w kolejnych dwóch latach.

Belgijski rynek pracy boryka się ze sporymi problemami strukturalnymi. Wysokie obciążenia podatkowe, a co za tym idzie koszty pracy, zniechęcają do przedsiębiorczości. Koszty pracy w Królestwie Belgii są jednymi z najwyższych w Unii Europejskiej, zaraz po Danii i Luksemburgu. Według danych Eurostatu w 2018 r. szacunkowy godzinny koszt pracy w Belgii wynosi 39,7 euro (dla porównania w Polsce wynosi 10,1 euro).

Gospodarka Belgii rozwija się w umiarkowanym tempie, a ogólna sytuacja makroekonomiczna oceniana jest pozytywnie. Według danych Komisji Europejskiej w 2018 r. wzrost PKB osiągnął 1,4%, w oparciu w dużej mierze o popyt krajowy; natomiast w 2019 r. wyniesie 1,2%. Rządowi Ch. Michela, zgodnie z zaleceniami KE, udało się zredukować deficyt budżetowy (w 2017 r. wyniósł 0,8% PKB, w 2018 r. 0,7% PKB), pomimo wzrostu wydatków na obronę. Trwałym problemem pozostaje wysoki poziom długu publicznego (w 2018 r. sięgnął 102% PKB ), co stawia BE na czwartym miejscu wśród najbardziej zadłużonych krajów UE, oraz strukturalne dysproporcje rozwoju pomiędzy Flandrią a Walonią. Flandria jest regionem lepiej rozwiniętym gospodarczo, w którym znajdują się ważne ośrodki handlu i produkcji m.in. Antwerpia.

Główne sektory gospodarki

Do najważniejszych sektorów belgijskiej gospodarki w 2018 r. należały: działalność związana z administracją publiczną, obronnością, edukacją, opieką zdrowotną i pomocą społeczną (22,1%), handel hurtowy i detaliczny, transport, usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne (19,4%) oraz przemysł (16,7%).

Pomimo bardziej ograniczonego rozmiaru niż wcześniej, przemysł wytwórczy jest nadal kluczowy dla belgijskiej gospodarki, ponieważ oprócz tego, że generuje duży udział usług rynkowych, generuje również silną wartość dodaną poprzez zaspokojenie popytu zagranicznego poprzez eksport.

Silnymi sektorami belgijskiego przemysłu są:

• przemysł chemiczny (16,4% całkowitej wartości dodanej produkcji);

• przemysł spożywczy i napoje (14,6%);

• przemysł farmaceutyczny (13,5%);

• produkcja metali podstawowych i metalowych wyrobów gotowych (12,9%).

Tabela najważniejszych wskaźników makroekonomicznych

Wyszczególnienie

2019

2018

PKB

473,6

459,8

PKB na jednego mieszkańca

41 240

40 30

Tempo wzrostu PKB w procentach

1,4

1,5

Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB w procentach

1,7

0,7

Relacja całkowitego długu publicznego do PKB w procentach

99,5

100,00

Stopa inflacji (indeks cen konsumpcyjnych CPI) w procentach

1,2

2,3

Stopa bezrobocia w procentach

5,5

6,0

Wartość obrotów handlu zagranicznego (w Euro lub USD)

772,6

760,1

Wartość eksportu (w Euro lub USD)

386,3

379,7

Wartość importu (w Euro lub USD)

386,3

380,4

Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB w procentach

 1,3

 1,4

Wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich w kraju urzędowania (w Euro lub USD)

b.d

4,87

Wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich kraju urzędowania za granicą (w Euro lub USD)

b.d

b.d.

 

Handel zagraniczny

Centralne położenie Belgii w stosunku do zachodniej części kontynentu, silnie rozwinięte ośrodki miejskie, sąsiedztwo Francji, Niemiec i Holandii, stanowią o dużej aktywności gospodarczej tego kraju oraz o jego dużej zależności od handlu zagranicznego. Należy do tego dodać szczególną rolą Antwerpii, która jest drugim pod względem przeładunku towarów portem morskim w Europie, najgęstszą sieć linii kolejowych na starym kontynencie oraz wysoko rozwiniętą żeglugę śródlądową. Nie bez powodu zatem udział eksportu w belgijskim PKB sięga dwóch trzecich wartości tego wskaźnika.

Szerokie otwarcie Belgii na współpracę gospodarczą i wymianę handlową z zagranicą sprawia, iż kraj ten jest w dużym stopniu narażony na wpływ zmian handlu światowego oraz uzależniony od rozwoju sytuacji na światowych rynkach, między innymi na rynku surowców energetycznych.

Zaznaczyć należy tutaj, iż ze względu na bardzo dużą ilość podmiotów gospodarczych operujących na terenie Belgii, a będących, z punktu widzenia prawnego, rezydentami innych państw, władze belgijskie prowadzą podwójną statystykę wymiany handlowej z zagranicą. Bilans według tzw. kryterium wspólnotowego bierze pod uwagę obroty towarowe realizowane zarówno przez podmioty belgijskie jak i obce. Natomiast bilans liczony według tzw. kryterium narodowego obejmuje jedynie obroty dokonywane przez firmy belgijskie. W zależności od stosowanej metody obliczeń, zmienia się saldo belgijskiego handlu zagranicznego (liczone według metody wspólnotowej jest ono od lat pozytywne; metoda narodowa wykazuje zaś niewielki deficyt).

Głównymi towarami  w belgijskim eksporcie są: wyroby chemiczne,  pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia elektrotechniczne, wyroby z tworzyw sztucznych, produkty mineralne,  wyroby metalowe,  art. spożywcze i kamienie szlachetne. Belgia eksportuje około 70% produkowanych wyrobów chemicznych. Prawie 80% wartości belgijskiego eksportu przeznaczone jest na rynki europejskie. Pozostałe 20% rozkłada się między Azję, obie Ameryki  i Afrykę. Głównymi belgijskimi odbiorcami były Niemcy, Francja, Holandia, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Warto zauważyć regularny wzrost belgijskiej sprzedaży do Azji (Indie, Chiny i Japonia), głównie kosztem rynków europejskich. Największymi dostawcami Belgii są kraje sąsiednie (Francja, Holandia, Niemcy oraz Włochy), a w dalszej kolejności Hiszpania, Wielka Brytania oraz Stany Zjednoczone, Indie i Chiny. Największymi dostawcami Belgii są kraje sąsiednie - Holandia, Niemcy oraz Francja, a w dalszej kolejności Stany Zjednoczone, Wielka Brytania oraz, Irlandia i Chiny.

Inwestycje zagraniczne

Wg autorów nowego raportu E&Y dot. atrakcyjności Belgii 2018 był rokiem rekordowym pod względem przyciągania bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ). Łącznie zainicjowano 278 zagranicznych projektów inwestycyjnych, co stanowi 29% wzrost w stosunku do 2017 r., generujący 7,363 nowych miejsc pracy. Tym samym, BE przesunęła się z 8 miejsca w 2017 r. na 5 w ub. r. pod względem wzrostu BIZ i sytuuje się w opozycji do ogólnego trendu w Europie, wskazującego na spadek liczby BIZ (13% spadku w DE i UK).

Regiony Flandrii i Stołeczny Brukseli napędzają wzrost BIZ, z odpowiednio 169 i 61 projektami. Walonia osiąga rekordową liczbę miejsc pracy na jeden projekt inwestycyjny (39), wyprzedzając Flandrię i Brukselę (odpowiednio 32 i 2 miejsca pracy na projekt). Nowe projekty inwestycyjne w Walonii odpowiadają za ok. 1890 miejsc pracy. Znaczący wzrost zatrudnienia w tym regionie spowodowany jest m.in. chińskimi inwestycjami.

Wyniki badania E&Y pokazują, że Region Stołeczny Brukseli dogonił Flandrię jako najbardziej atrakcyjny region w BE pod względem liczby nowych inwestycji. 40% respondentów postrzega Flandrię jako najbardziej atrakcyjny regon do inwestowania (spadek o 11% w ciągu roku), a Bruksela sytuuje się tuż za Flandrią (39%). Wynik ten może odzwierciedlać rosnący profil regionu miasta i poprawę wizerunkową jego marki. Atrakcyjność Walonii, popularnej ze względu na dostępność atrakcyjnych miejsc inwestycyjnych, wzrosła z 10% do 12%. Wg autorów raportu, niedostateczna znajomość języków obcych wśród mieszkańców tego regionu stanowi pewien mankament dla potencjalnych inwestorów.

BE pozostaje atrakcyjnym kierunkiem dla inwestorów zagranicznych. Największym inwestorem zagranicznym w BE pozostają Stany Zjednoczone, które odpowiadały za 51 z 278 wszystkich nowych projektów ogłoszonych w ub. r., co stanowi wzrost o 28% w porównaniu z 40 projektami w 2017 r. Na  kolejnych miejscach jest FR (44 projekty) i NL (32 projekty). Pięć sektorów odnotowało silny wzrost inwestycji i odpowiada za 50% nowych BIZ: usługi biznesowe, transport i logistyka, sektor rolno-spożywczy, usługi cyfrowe i produkcja środków transportu. Zdaniem ¼ inwestorów zagranicznych, branże farmaceutyczna i biotechnologiczna będą najbardziej perspektywicznymi sektorami generującymi przyszły wzrost gospodarczy BE.

Ok. 19 korporacji zagranicznych wybrało BE jako bazę operacyjną w ub. r., co jest najwyższym wskaźnikiem od 2007 r. Autorzy raportu wskazują cztery firmy, które przeniosły swoją główną siedzibę do BE z powodu ew. Brexitu. Według ponad połowy respondentów (58%) Brexit będzie miał pozytywny wpływ na atrakcyjność inwestycyjną BE (w 2017 r. wskaźnik ten wynosił 41%).

W rankingach Doing Business 2020 opublikowanych przez Bank Światowy Belgia zajmuje 46. miejsce na 190 krajów, spadając o jedno miejsce w porównaniu do poprzedniego roku. Inwestycje biznesowe mogą być silniejsze niż oczekiwano, jeśli napięty rynek pracy prowadzi do inwestycji oszczędzających pracę, niż przewidywano.

Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze gospodarczym

Belgia jest krajem współzałożycielem Unii Europejskiej, a od roku 1921 wspólnie z Luksemburgiem tworzy BLEU (Belgium-Luxembourg Economic Union), zaś wraz z Luksemburgiem i Niderlandami tworzy Unie Benelux. Traktat powołujący Unie Ekonomiczną Krajów Beneluksu został podpisany w 1958 roku, a wszedł w życie w 1960 roku. Belgia jest także członkiem OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development) od momentu jej powstania (13 września 1961 roku), a od 1 stycznia 1995 jest członkiem WTO (World Trade Organisation). Belgia jest również członkiem wielu organizacji międzynarodowych o charakterze sektorowym.

Stosunki gospodarcze z Unią Europejską

Od 25 marca 1957 r. Belgia jest członkiem-założycielem Unii Europejskiej (wówczas EWG). Jest członkiem strefy Schengen oraz członkiem strefy euro. W Parlamencie Europejskim posiada 21 członków, w Radzie Unii Europejskiej – 12 głosów. Handel z innymi krajami UE stanowi 73% belgijskiego eksportu (18% do Niemiec, 14% do Francji i 12% do Holandii). Jeśli chodzi o import, 64% pochodzi z państw członkowskich UE (18% z Holandii, 13% z Niemiec i 9% z Francji).

Dwustronna współpraca gospodarcza

Gospodarcze umowy dwustronne

Polsko-belgijskie stosunki gospodarcze regulują postanowienia dorobku prawnego Unii Europejskiej na podstawie podpisanego 16 kwietnia 2003 roku w Atenach i obowiązującego od 1 maja 2004 roku Traktatu dotyczącego przystąpienia Polski i dziewięciu innych krajów do Unii Europejskiej (Dz.U. 2004 nr 90 poz. 864). Szereg kwestii związanych z polsko-belgijską współpracą gospodarczą regulują bilateralne umowy międzyrządowe. Najważniejsze z nich, to:

  • Umowa między Rządem PRL a Rządem Królestwa Belgii i Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji z 19.05.1987 r. (Dz.U. 2001 nr 15 poz. 153.).
  • Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku z 20.08.2001 r. ( Dz.U. 2004 nr 211 poz. 2139 ).
  • Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Flandrii podpisana w dniu 6 czerwca 1994 roku.
  • Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim, podpisana 10 października 1996 roku.
  • Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku.

Współpraca z Flandrią i jej wspólnotą językową

Umowa o współpracy, przewiduje współpracę w wielu dziedzinach takich jak: gospodarka, nauka, technologia, zatrudnienie, polityka społeczna, środowisko i planowanie przestrzenne, infrastruktura, transport, telekomunikacja oraz polityka wobec środków masowego przekazu. Dla zapewnienia realizacji wyznaczonych zadań została utworzona Wspólna Komisja Polsko-Flandryjska, która podczas swoich posiedzeń (w 1995 r.)  negocjuje i przyjmuje 2 letnie programy wykonawcze do umowy.

Współpraca z Walonią i jej wspólnotą językową

Podstawą prawną polsko-walońskiej współpracy międzyregionalnej są 2 letnie umowy dwustronne podpisywane na szczeblu regionalnym oraz umowy zawierane na szczeblu rządowym. Współpraca ta obejmuje kontakty województw, gmin i miast polskich z ich odpowiednikami w Walonii.

Dwustronna wymiana handlowa

Belgia pozostaje ważnym partnerem gospodarczym Polski, zarówno jeśli chodzi o wymianę handlową, jak i współpracę inwestycyjną. Według wstępnych danych GUS w 2019 r. zajmowała 11. miejsce wśród partnerów handlowych Polski pod względem wartości obrotów towarowych (2,3% udziału w obrotach handlowych), w tym 13. miejsce w eksporcie (2,3% udziału w eksporcie polskim ogółem)
i 10. miejsce w imporcie (2,3% udziału w imporcie polskim ogółem).

Charakterystyczną cechą polsko-belgijskiej wymiany handlowej jest jej silna koncentracja na regionie Flandrii. Z Flandrią jest realizowanych około 85% łącznych obrotów między Polską i Belgią, na Walonię przypada 13%, natomiast na Stołeczny Region Brukseli – 2%.

Obroty towarowe Polski z Belgią (w mld euro)

​​​Według wstępnych danych GUS za rok 2019 polski eksport do Belgii wzrósł o 4,5% w porównaniu z rokiem 2018 i stanowił niemal 5,5 mld euro. Z kolei import z Belgii zmalał o niecałe 6% i ostatecznie wyniósł 5,342 mld euro. Łącznie obroty towarowe nieznacznie zmalały w porównaniu z 2018 rokiem (o 0,9%) i wyniosły 10,828 mld euro. Dotychczas najwyższy wskaźnik wymiany handlowej odnotowano w 2018 roku – wówczas obroty towarowe wyniosły niemal 11 mld euro.

Warte odnotowanie jest również, że tempo wzrostu polskiego eksportu do Belgii i importu z Belgii uległo osłabieniu – w 2018 r. polski eksport do Belgii wzrósł o 15,4% w porównaniu z rokiem 2017, natomiast import wzrósł o 7,7%. Z kolei obroty towarowe wzrosły o 11,2% r/r.

Dotychczas wymianę handlową z Belgią cechowało ujemne saldo obrotów towarowych, jednakże ta tendencja odwróciła się w 2019 roku. Dodatnie saldo na korzyść Polski wyniosło w ub.r. 143 mln euro. Dla porównania w 2018 r. deficyt w obrotach towarowych Polski z Belgią wyniósł 426 mln euro i uległ zmniejszeniu w porównaniu do roku 2017 (722 mln euro) i roku 2016 (806 mln euro). Dotyczyło to przede wszystkim wyrobów przemysłu chemicznego (wartość importu z Belgii – 2,460 mld euro w 2018 r., wartość polskiego eksportu do Belgii – 0,951 mld euro), wyrobów metalurgicznych (wartość importu – 666 mln euro w 2018 r., wartość eksportu – 415 mln euro) oraz wyrobów przemysłu lekkiego (wartość importu – ok. 305,6 mln euro, wartość eksportu– ok. 121 mln euro).

Z kolei na zmniejszenie się ujemnego salda obrotów towarowych dla Polski w 2018 r. przyczynił się eksport wyrobów przemysłu elektromaszynowego (wartość eksportu – 2,028 mld euro, udział w całości polskiego eksportu do Belgii – 38,7%), chemicznego (951 mln euro; 18,1%), artykułów rolno-spożywczych (777 mln euro; 14,8%), wyrobów przemysłu drzewno-papierniczego (247 mln euro; 4,7%) oraz produktów mineralnych (203 mln euro; 3,9%).

Głównymi grupami towarowymi w polskim eksporcie do Belgii w 2019 r. były: wyroby przemysłu elektromaszynowego (2,370 mld euro; 43,2% udział w całości polskiego eksportu do Belgii ogółem), wyroby przemysłu chemicznego (841 mln euro; 15,3%) oraz artykuły rolno-spożywcze (766 mln euro; 14,0%).

Wśród towarów o najwyższej wartości w polskim eksporcie do Belgii znajdują się m.in.: akumulatory, samochody oraz części i akcesoria do samochodów, samochody ciężarowe, autobusy i mikrobusy, wyroby tytoniowe, produkty kosmetyczne, meble, ogniwa i baterie, silniki.

Głównymi grupami towarowymi w imporcie z Belgii w 2019 r. były: wyroby przemysłu chemicznego (2,255 mld euro; udział w całości polskiego importu z Belgii – 42,2%), wyroby przemysłu elektromaszynowego (1,057 mld euro; 19,8%) oraz artykuły rolno-spożywcze (762,9 mln euro; 14,3%).

Wśród towarów o najwyższej wartości w polskim imporcie z Belgii znajdują się m.in.: szczepionki, mięso, polimery, ciągniki, samochody osobowe, wyroby ze stali nierdzewnej, leki.

Według danych GUS w 2018 r. wartość usług dostarczonych przez polskie przedsiębiorstwa w Belgii była na poziomie 6,087 mld euro (stały wzrost w porównaniu z latami ubiegłymi – w 2017 r. wyniosła ona 5,804 mld euro, natomiast w 2016 r. – 5,568 mld euro).

Z kolei wartość usług nabytych w 2018 r. była na poziomie 905,618 mln euro (stały wzrost w porównaniu z latami ubiegłymi – w 2017 r. wyniosła ona 831,834 mln euro, natomiast w 2016 r. – 781,031 mln euro, a w 2015 r. – 700,891 mln euro).

Wzajemne inwestycje

Belgijskie inwestycje w Polsce

Według danych NBP skumulowane inwestycje belgijskie w Polsce na koniec 2018 r. wyniosły 6,344 mld euro, natomiast Polska odnotowała napływ inwestycji z Belgii w wysokości 175 mln euro. Tym samym Belgia plasuje się na 9. miejscu wśród zagranicznych inwestorów w Polsce. Łącznie dochody belgijskich inwestorów z tytułu kapitału zainwestowanego w Polsce w postaci bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2018 r. wyniosły 265 mln.

GUS informuje, że w Polsce zarejestrowanych jest 602 firm z udziałem kapitału belgijskiego, w tym 160 firm zatrudnia 10 i więcej osób (stan na 2017 r. – ostatnie dostępne dane). Łącznie firmy z udziałem kapitału belgijskiego zatrudniają w Polsce 22 228 pracowników. Przedsiębiorstwa te plasują swe inwestycje w różnych dziedzinach gospodarki, ale głównie w sektorach: finansowo-ubezpieczeniowym, energetycznym, spożywczym, materiałów budowlanych, maszyn rolniczych i usług komunalnych.

Na liście Największych Zagranicznych Inwestorów w Polsce – Luty 2019, opracowanej przez Polską Agencję Inwestycji i Handlu, znajdują się 54 firmy z kapitałem belgijskim. Do najbardziej znanych belgijskich firm inwestujących w Polsce należą: Vlassenroot, Solvay, SEA-Invest (m.in. inwestycja w Porcie Północnym i Rudoporcie w Gdańsku), Ghelamco (m.in. budowa Warsaw Spire), Umicore (inwestycja w Nysie), CFE Polska czy Reynaers. Do ważniejszych belgijskich inwestycji zagranicznych w Polsce w ostatnich latach należą: budowa centrum logistycznego Korczowa Logistic Park i budowa centrum usług BPO – Euroclear bank w Krakowie.

Polskie inwestycje w Belgii

Według danych NBP stan należności z tytułu polskich bezpośrednich inwestycji we Belgii wyniósł w 2018 r. -63,7 mln euro, co wynikało ze sposobu inwestowania polskich spółek. Odnotowano także odpływ kapitału polskiego w wysokości 50,6 mln euro. 

Do firm obecnych na belgijskim rynku należą m.in.: Comarch, ECO Okna (centrum logistyczne w Courcelles oraz showroom ze swoimi produktami w Brukseli), Trans.eu BVBA (spółka koncerny Logitrans, który stworzył europejską giełdę transportową) czy Aluprof.

Ponadto w Belgii rejestrowanych jest coraz więcej małych polskich firm, często jednoosobowych, które zajmują się świadczeniem usług budowlanych, remontowych itp. (jest ich ponad 8 tys.). Firmy te nie są zaliczane do kategorii FDI, lecz w wyniku ich działalności może w przyszłości nastąpić zwiększenie zainteresowania lokowaniem bezpośrednich inwestycji w Belgii przez polskie podmioty gospodarcze.

Potencjalne dziedziny współpracy

Do perspektywicznych dziedzin współpracy w wymianie handlowej z Belgią w najbliższych latach zaliczane są: eksport produktów z branży artykułów rolno-spożywczych, mebli i wyrobów stolarki okiennej i drzwiowej, wyrobów przemysłu olejnego i naftowego, części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, a także udział polskich firm – producentów  pojazdów szynowych i komunikacyjnych w przetargach publicznych ogłaszanych w regionach belgijskich.

Współpraca regionalna

Dobrze rozwijającą się współpracę regionalną regulują Umowa o współpracy między Rządem RP a Rządem Flandrii z 1994 r., Umowa o współpracy między Rządem RP a Rządem Wspólnoty Francuskiej Belgii i Rządem Walońskim z 1996 r. oraz Umowa o współpracy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Komisją Wspólnotową Francuską Regionu Stołecznego Brukseli, podpisana 29 listopada 2004 roku. Pierwsze posiedzenie Wspólnej Komisji Polsko-Flamandzkiej odbyło się w dniach 4-5.05.1995 r. w Brukseli. Od tego czasu posiedzenia Wspólnej Komisji odbywają się naprzemiennie w cyklu dwuletnim, a efektem jej prac są kolejne programy współpracy. Program Współpracy na lata 2018-20 został podpisany podczas VIII posiedzenia Wspólnej Komisji Polsko-Flamandzkiej w Brukseli 9.02.2018 r.

W dniach 13-14.12.2016 r. w Warszawie odbyło się natomiast VII posiedzenie Stałej Komisji Mieszanej, zakończone podpisaniem Umowy między rządem RP a wspólnotą francuską, rządem regionu Walonii i komisją wspólnotową francuską regionu stołecznego Brukseli (COCOF).

13.06.2016 r. sekretarz stanu K. Szymański spotkał się z premierem Wspólnoty Francuskojęzycznej Belgii R. Demottem w związku z 20. rocznicą podpisania Umowy o współpracy dwustronnej. 18-19.03.2015 r. z wizytą w Polsce przebywał G. Bourgeois, premier Flandrii (spotkania z premierem J. Piechocińskim, wiceministrem MSW P. Stachańczykiem i podsekretarz stanu w MSZ H. Mościcką-Dendys oraz udział w inauguracji Tygodnia Flamandzkiego w Gdańsku i spotkania z pomorskimi władzami samorządowymi). Ponownie wizyta G. Bourgeois w Polsce miała miejsce w dn. 4-5.06.2018 r.  W styczniu 2019 r., podczas wizyty w Brukseli, z G. Bourgeois spotkał się min. J. Czaputowicz.  W maju 2017 r. podczas swojej wizyty w BE min. EN A. Zalewska podpisała deklarację inaugurującą program OLC Pologne, mający na celu umożliwienie dzieciom nieodpłatnej nauki jęz. polskiego i kultury w belgijskich szkołach. Język polski był jednym z 11 języków wprowadzonych do szkół belgijskich w ramach programu OLC. Program został zakończony przez MEN w czerwcu 2019 r.

Współpraca samorządów gospodarczych

Belgijsko-Polsko-Luksemburska Izba Handlowa Bepolux jest niezależną, samodzielną organizacją zrzeszającą firmy prowadzące działalność gospodarczą. Działalność Bepolux-u skupia się ma promocji belgijskich i luksemburskich inwestycji oraz eksportu do Polski, wspiera współpracę polskich przedsiębiorców z firmami z Belgi i Luksemburgu. Izba działająca od 1959 r. organizuje spotkania biznesowe, działania informacyjne, oferuje profesjonalne usługi dostosowane do potrzeb członków. Więcej informacji nt. Bepolux-u znajdują się na stronie http://www.bepolux.be/en-GB/.

Belgijska Izba Gospodarcza (Belgian Business Chamber, BBC) jest organizacją pozarządową, działającą jako związek pracodawców. Powstała w 1992 jako nieformalny klub, w którym belgijscy przedsiębiorcy i ich rodziny mogli spotykać się i dzielić doświadczeniami. Obecnie Belgijska Izba Gospodarcza zrzesza dużą ilość firm belgijskich działających w Polsce. Jej członkami mogą również zostać inne przedsiębiorstwa zainteresowane nawiązaniem stosunków biznesowych z partnerami belgijskimi.

Belgijska Izba Gospodarcza: www.belgium.pl

Dostęp do rynku

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

Dostęp do rynku według zasad obowiązujących w całej Unii Europejskiej.

Funkcjonowanie gospodarek polskiej i belgijskiej w ramach jednolitego rynku UE, a także zniesienie z dniem 1 maja 2009 r. ograniczeń w przepływie polskiej siły roboczej do Belgii, sprawia, że nie występują tradycyjne bariery w rozwoju bilateralnych stosunków gospodarczych.

Dostęp do rynku pracy

Dostęp do rynku według zasad obowiązujących w całej Unii Europejskiej.

Nabywanie i wynajem nieruchomości

Sprzedaż nieruchomości odbywa się w dwóch formach , jak przy nabywaniu gruntów pod zabudowę tj. bezpośrednio z ręki do ręki lub w formie sprzedaży publicznej - licytacji. Do zakupu ziemi i nieruchomości potrzebna jest umowa kupna-sprzedaży. Właściciel powinien okazać kupującemu akt własności terenu czy nieruchomości, który ma być obiektem sprzedaży. Kupujący często sprawdza także rejestr kadastralny by być pewnym, ze sprzedający ma prawo własności do sprzedawanego obiektu czy ziemi.

Umowa kupna - sprzedaży musi być zatwierdzona w formie aktu notarialnego.

W Belgii znana jest "instytucja" wieczystej dzierżawy jednak stosowana bywa bardzo rzadko. Własność terenów, gruntów i obiektów jest w Belgii uporządkowana a kupujący chce być pełnym właścicielem, nie wieczystym dzierżawcą.

System zamówień publicznych

Belgijskie prawo zamówień publicznych jest regulacją dość skomplikowaną i rozmieszczoną w szeregu aktów prawnych o różnej randze, takich jak ustawy, dekrety królewskie, uzupełnianych przez dużą liczbę okólników oraz komunikatów. Mimo wspólnych podstawowych przepisów dla zamówień klasycznych i sektorowych, różnią się one regulacją szczególną. Summa summarum prawo belgijskie jest jednak dostosowane do prawa Unii Europejskiej, w związku z czym mimo pewnego stopnia jego komplikacji, zrozumienie procedur przetargowych nie powinno stwarzać większych problemów.

Pierwszą i najstarszą regulacją była La loi du 24 décembre 1993 relative aux marchés publics et à certains marchés de travaux, de fournitures et de services – ustawa z dnia 24 grudnia 1993 r. o zamówieniach publicznych i umowach na roboty budowlane, dostawy i usługi20. Przez wiele lat to właśnie ta ustawa, uzupełniana przez dekrety królewskie była najważniejszym aktem prawnym dotyczącym zamówień publicznych. W chwili obecnej straciła moc na rzecz nowej ustawy o zamówieniach publicznych: Loi du 15 juin 2006 marchés publics et à certains marchés de travaux, de fournitures et de services – ustawa z dnia 15 czerwca 2006 r. o zamówieniach publicznych oraz niektórych zamówieniach na roboty budowlane, dostawy i usługi. Aktualna ustawa o zamówieniach publicznych dokładnie implementowała przepisy dyrektyw zamówieniowych, zarówno klasycznej, jak i sektorowej i uregulowała także kwestie dotyczące koncesji na roboty budowlane. Należy mieć jednak na uwadze fakt, iż ustawa określa podstawy prawa zamówień publicznych, jednakże nie reguluje wszystkich spraw. Doprecyzowanie poszczególnych kwestii (np. kryteria kwalifikacji, sposób składania oferty, etc.) odbywa się na poziomie dekretów królewskich. Stąd też poniżej zostanie omówiony także dekret królewski z dnia 15 lipca 2011 r. odnoszący się do zamówień publicznych w sektorach klasycznych – Arrêté royal relatif à la passation des marchés publics dans les secteurs classiques (zwany dalej dekretem), tworzący razem z ustawą fundamenty prawne systemu zamówień publicznych w Belgii. Szczegółowe kwestie odnoszące się do zamówień sektorowych zostaną najprawdopodobniej uregulowane w oddzielnym dekrecie królewskim. Zarówno ustawa, jak i dekret, mają zastosowanie do zamówień o wartości powyżej i poniżej progów kwotowych, ustalonych w drodze unijnej legislacji. W przypadku zamówień podprogowych przepisy przewidują bardziej elastyczne i mniej sformalizowane procedury.

Procedury przetargowe

Ustawa z dnia 15 czerwca 2006 r. o zamówieniach publicznych oraz niektórych zamówieniach na roboty budowlane, dostawy i usługi (zwana dalej ustawą), w przepisie art. 5 wskazuje na podstawowe zasady rządzące zamówieniami publicznymi. Są nimi zasada równego traktowania wykonawców, niedyskryminacji oraz jawności. Zamówienia publiczne udzielane są w drodze procedur otwartych (procédure ouverte) lub ograniczonych (procédure restreinte). W ramach tych procedur zamawiający może zastosować dwa różne sposoby udzielania zamówienia, w zależności od tego, jakie kryteria udzielenia zamówienia zastosuje: przetarg (adjudication) bądź wywołanie ofert (appel d’offres). Zarówno przetarg, jak i wywołanie ofert mogą mieć charakter otwarty albo zamknięty. Rozróżnienie między przetargiem a wywołaniem ofert sprowadza się do kwestii kryteriów udzielenia zamówienia. W przypadku stosowania kryterium najniższej ceny, zamawiający udziela zamówienia w drodze przetargu (art. 24 ustawy), natomiast jeśli zdecyduje się na zastosowanie innych kryteriów oprócz ceny, udziela zamówienia w drodze wywołania ofert, wybierając ofertę najkorzystniejszą (art. 25 ustawy). Inne kryteria muszą odnosić się do przedmiotu zamówienia i mogą odnosić się do jakości, ceny, wartości technicznej, właściwości funkcjonalnych i estetycznych, aspektów środowiskowych, aspektów społecznych, kosztów użytkowania, rentowności, serwisu posprzedażnego oraz pomocy technicznej, terminu dostarczenia lub czasu dostarczenia lub realizacji, gwarancji.

Procedury odwoławcze

W Belgii nie istnieje specjalny system odwoławczy z zakresu prawa zamówień publicznych, jednakże wykonawca ma do swojej dyspozycji środki prawne, umożliwiające mu podważanie wadliwych, w jego ocenie, decyzji zamawiającego. Należy jednak rozróżnić kwestie administracyjnoprawne oraz cywilnoprawne w postępowaniu o udzielenie zamówienia. W zależności bowiem od rodzaju zamawiającego, a także od rodzaju jego czynności, przysługują wykonawcy różne środki odwoławcze. Co do zasady, jeśli wykonawca podważa czynności zamawiającego podjęte przed podpisaniem umowy, to jako akty jednostronne podlegają prawu administracyjnemu i będą rozpatrywane np. w trybie nadzoru. Natomiast, czynności podjęte od momentu podpisania umowy podlegają prawu cywilnemu i znajdują się w obszarze kognicji sądów powszechnych.

Informacje o zamówieniach

Informacji na temat udzielanych zamówień należy szukać w Biuletynie Zamówień Publicznych (Bulletin des Adjudications), w którym publikowane są ogłoszenia o zamówieniu, również w sytuacji, gdy wartość przedmiotu zamówienia nie przekracza progów unijnych. Biuletyn dostępny jest pod adresem: www.ejustice.just.fgov.be/bul/bulf.htm. Przydatne dla wykonawców informacje o funkcjonowaniu systemu zamówień publicznych w Belgii są dostępne na stronach portalu o zamówieniach publicznych, pod adresem: www.publicprocurement.be.

Zródło: PARP

Różnice kulturowe w kontaktach biznesowych

Między Polską a Belgią nie występują znaczące różnice kulturowe w kontaktach biznesowych.

Przydatne kontakty i linki

Rząd i Premier

Federalny serwis usług publicznych ds. gospodarczych i energii (SPF Économie, PME, Classes moyennes et Énergie)
https://economie.fgov.be/fr

Ministerstwo Finansów i Współpracy Międzynarodowej
https://finances.belgium.be/fr/ministre

Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Handlu Zagranicznego i Współpracy dla Rozwoju
https://diplomatie.belgium.be/en

Dane izb gospodarczych w Belgii:

Belgian Foreign Trade Agency – rządowa agencja ds. handlu zagranicznego
https://www.abh-ace.be/en
adres: Rue Montoyer 3, 1000 Brussels, Belgium
Mail: secretariat@abh-ace.be

FIT – Flanders Investment & Trade (Izba Handlu i Inwestycji z regionu Flandrii
https://www.flandersinvestmentandtrade.com/en
adres: Flanders Investment & Trade
Koning Albert II-laan 37, 1030 Brussels, Belgium
Mail: info@flanderstrade.be; warsaw@fitagency.com

WBI – Wallonie-Bruxelles International (agencja odpowiedzialna za stosunki międzynarodowe Walonii i Brukseli. Działa jako instrument polityki międzynarodowej (w tym dot. handlu i inwestycji) dla Walonii, Federacji Walonia-Bruksela i Komisji Wspólnoty Francuskiej Regionu Stołecznego Brukseli.
http://wbi.be/en
adres: Wallonie-Bruxelles International, place Sainctelette 2, 1080 Bruxelles, Belgium
Mail: wbi@wbi.be

AWEX – L'Agence wallonne à l'Exportation et aux Investissements étrangers (Walońska Agencja Eksportu i Inwestycji Zagranicznych)
www.awex-export.be
www.investinwallonia.be
Adres: AWEX, Place Sainctelette, 2, 1080 Brussels, Belgium
Mail: varsovie@awex-wallonia.com

Hub.brussels – Izba handlowa regionu stołecznego Bruksela
Adres: Brussels Business Support Agency, Chaussée de Charleroi 110, 1060 Brussels, Belgium
https://hub.brussels/fr/
http://poland.invest-export.brussels/en/
Mail: info@hub.brussels; bruksela-polska@wer.pl

VOKA - Izba Handlowo-Przemysłowa z Flandrii
Adres: Koningsstraat 154-158, Brussels, Belgium
https://www.voka.be/eng
Mail: info@voka.be

W ramach Belgijskiej Federacji Izb Handlowych (http://belgianchambers.be/en/kamers-van-koophandel/) działa Bepolux – Belgijsko-Polsko-Luxemburska Izba Handlowa
http://www.bepolux.be/
Adres: c/o Agoria - Diamant Building, Bd. A. Reyerslaan 80, B - 1030 Brussels, Belgium
Mail: info@bepolux.be

Federalny Urząd Statystyczny
https://statbel.fgov.be/en

Narodowy Bank Belgii
https://www.nbb.be/en


Data aktualizacji: 30.04.2020 r.