W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Indonezja

Bezpieczeństwo

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie podróże na tereny szczególnie zagrożone aktywnością wulkaniczną, gdzie miejscowe władze miejscowe ustawiły specjalne strefy zamknięte:

  • w odległości 4 kilometrów od krateru Góry Agung we wschodniej części Bali;
  • w odległości 7 kilometrów od krateru Góry Sinabung w regencji Kalo, Sumatra Północna.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza podróże, które nie są konieczne:

  • do prowincji Środkowe Sulawesi i Papua, w których operują uzbrojone grupy i dochodzić może do starć z siłami rządowymi (Palu, stolica Środkowego Sulawesi, została ponadto zniszczona w wyniku tsunami we wrześniu 2018 r.);
  • na zachodnie i wschodnie wybrzeże Cieśniny Sundajskiej w prowincji Lampung (wschodnia część Sumatry) i prowincji Banten (zachodnia część Jawy), które zostało zniszczone w wyniku tsunami w grudniu 2018 r.;  
  • po morzach Sulu i Celebes, gdzie istnieje zagrożenie piractwem.

Na pozostałym terytorium Indonezji, zalecamy zachowanie szczególnej ostrożności.

Zagrożenie terroryzmem w Indonezji, w tym Dżakarcie i na Bali pozostaje znaczące pomimo zdecydowanych kroków podejmowanych przez władze miejscowe. Ostrożność należy zachować w szczególności w miejscach mogących być celami ataków (hotele, restauracje, kluby nocne, targi i centra handlowe). Poziom zagrożenia może wzrastać w okolicach indonezyjskich i międzynarodowych świąt.

Na Papui i Papui Zachodniej dochodzi do starć ruchu separatystycznego z władzami. Ostatnia eskalacja napięć miała miejsce w sierpniu 2019 r. Podczas starć z policją w miejscowościach Wamaena i Jayapura zginęło 21 osób. 

Odwiedzający prowincję Aceh powinni szczególnie uważać, aby nie obrażać lokalnych uczuć religijnych (np. nie pić alkoholu, nie uprawiać hazardu, unikać noszenia obcisłych i skąpych ubrań). MSZ zaleca unikanie zgromadzeń, zwłaszcza wieców politycznych.

Na terenie Indonezji dochodzi do trzęsień ziemi i erupcji wulkanów. Możliwe są również tsunami (w wyniku tsunami w 2004 r. na Indonezji zginęło ponad 130 tys. osób). Informacje i porady jak zachować się w razie trzęsienia ziemi, wybuchu wulkanu lub tsunami są dostępne na poniższej stronie.

Największe klęski żywiołowe w ostatnim czasie:

  • w grudniu 2018 r. duże tsunami uderzyło w wybrzeża Cieśniny Sundajskiej w prowincji Lampung (wschód Sumatry) i prowincji Banten (zachód Jawy).
  • we wrześniu 2018 r. doszło do trzęsienia ziemi i tsunami w prowincji Środkowe Sulawesi. Zginęło ponad tysiąc osób.
  • w lipcu i sierpniu 2018 r. doszło do trzęsień ziemi okolicach wysp Lombok i Gili. Śmierć poniosły setki osób. W związku ze znacznymi zniszczeniami konieczna była ewakuacja turystów.
  • w sierpniu trzęsienie ziemi o sile 6,9 ​​stopnia nawiedziło południowo-zachodnie wybrzeże Jawy, docierając do wielu obszarów, w tym Dżakarty.

Jeśli potrzebujesz pomocy w nagłych wypadkach skontaktuj się z Ambasadą RP w Dżakarcie lub z konsulatami honorowymi. Ze względu na wielkość kraju i oddalenie niektórych obszarów wsparcie konsularne w niektórych częściach Indonezji może być utrudnione.

Najważniejsze numery ratunkowe:

  • 111 lub 112 –policja
  • 118 lub 119 – pogotowie ratunkowe
  • 113 – straż pożarna
  • 0361 7540599 lub 0361 224111 – policja turystyczna na Bali
  • 021 526 4073 – policja turystyczna w Dżakarcie

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎.

Wjazd i pobyt

MSZ uprzejmie informuje, że od 2 kwietnia 2020 r. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Prawa i Praw Człowieka RI nr 11/2020, Indonezja aż do odwołania, tymczasowo zakazuje cudzoziemcom wjazdu oraz tranzytu na swoim terytorium.

Z powyższego zakazu wyłączone są następujące kategorie cudzoziemców:

·         Posiadacze tymczasowych i stałych kart pobytu (ITAS i ITAP);

·         Posiadacze paszportów służbowych i dyplomatycznych z odpowiednią wizą lub prawem pobytu;

·         Pracownicy służby zdrowia lub sektora żywnościowego podróżujący w celach humanitarnych;

·         Załogi (w transporcie morskim, powietrznym i lądowym);

·         Pracownicy zatrudnieni w Narodowych Projektach Strategicznych.

Osoby podróżujące do Indonezji w celach przedłużenia pozwoleń na pobyt czy w celach biznesowych zobowiązane są do:

·        posiadania zaświadczenia potwierdzającego negatywny wynik testu PCR COVID-19 oraz zaświadczenia o stanie zdrowia wystawionym nie dłużej niż 7 dni przed podróżą. Zaświadczenia powinny zostać przekazane do Ambasady RP w Dżakarcie, która następnie przesyła je do powiatowych urzędów zdrowia.

·        poddania się 14-dniowej samo kwarantannie w miejscu zamieszkania,

Osoby, które nie będą posiadały zaświadczenia potwierdzającego negatywny wynik testu PCR COVID-19 będą musiały na własny koszt wykonać test na miejscu w Wisma Pademangan Quarantine Facility oraz na własny koszt poddać się kwarantannie w specjalnie wyznaczonych do tego hotelach:

  • Hotel JS Luwansa Jl. H. R. Rasuna Said No.Kav. C-22, RT.2/RW.5 Karet Kuningan, Kecamatan Setiabudi, Kota Jakarta Selatan Daerah Khusus Ibukota Jakarta 12940
  • Hotel Borobudur (jedynie 30 pokoi) Jl. Lapangan Banteng Selatan Pasar Baru, Kecamatan Sawah Besar, Kota Jakarta Pusat Daerah Khusus Ibukota Jakarta 10710

Osoby posiadające prawo pobytu KITAS/KITAP lub biznesmeni, którzy nie będą posiadali zaświadczenia potwierdzającego negatywny wynik testu PCR COVID-19 będą musiały na własny koszt wykonać test na miejscu w Siloam Hospitals w Dżakarcie oraz na własny koszt poddać się samo kwarantannie.

Osoby, które nie będą przestrzegały przepisów protokołu kontroli zdrowia i kwarantanny w Indonezji mogą zostać deportowane.

Ponadto po przekroczeniu granicy Indonezji każdy obcokrajowiec zostanie poddany ponownej kontroli (bez testu PCR) przez Port Health Authority (KKP)

  • jeżeli podczas kontroli zdrowia okaże się, że dana osoba (osoby) są zdrowe, Port Health Authority (KKP) wydaje dla tej osoby zaświadczenie zdrowia i kartę ostrzeżeń zdrowotnych (HAC).
  • osoby zdrowe mogą kontynuować podróż do miejsca docelowego, przedkładając zezwolenie na podróż od lokalnej grupy zadaniowej COVID-19 oraz są zobowiązane do noszenia maski podczas podróży,
  • wymienione powyżej warunki dotyczą również podroży krajowych,
  • osoby zdrowe są zobowiązane do przeprowadzenia 14 - dniowej samo kwarantanny w miejscu zamieszkania, utrzymywania dystansu fizycznego, noszenia masek oraz wdrażania czystego i zdrowego stylu życia (PHBS),
  • jeżeli podczas kontroli zostanie wykryte, że dana osoba wykazuje symptomy zarażenia zostanie natychmiast przetransportowana do najbliższego szpitala i poddana protokołowi dot. chorób zakaźnych.

Ubezpieczenie

We własnym interesie, przed rozpoczęciem podróży, każdy turysta powinien się ubezpieczyć ze względu na wysokie koszty usług medycznych w prywatnych szpitalach i klinikach. Niektóre polskie agencje ubezpieczeniowe wydają polisę, która w razie choroby obejmuje jedynie pokrywanie rachunków za usługi medyczne po powrocie do kraju, tymczasem indonezyjskie placówki medyczne wymagają natychmiastowego pokrycia kosztów leczenia. Stanowczo zaleca się dokonywanie ubezpieczeń w firmach, które mają własnych wiarygodnych przedstawicieli na terenie Indonezji i na bieżąco opłacają świadczone usługi medyczne. Warto rozważyć wykupienie ubezpieczenia pokrywającego koszty transportu/ewakuacji medycznej w przypadku skomplikowanych urazów lub chorób.

Zdrowie

Przy wyjeździe do Indonezji nie ma obowiązkowych szczepień. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Do zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych należą: pasożyty układu trawiennego, dur brzuszny, biegunka, żółtaczka typu A i B. Należy pamiętać, że woda w kranie nie jest zdatna do konsumpcji. Zalecane jest picie wody butelkowanej lub przegotowanej, unikanie w napojach kostek lodu oraz surowych i niedogotowanych potraw. U dzieci nadal poważny problem stanowi polio i odra. W większości prowincji istnieje zagrożenie wścieklizną u psów (szczególnie na Bali). Poza dużymi skupiskami ludzkimi występuje zagrożenie malarią (niskie ryzyko na Jawie i Bali) oraz w dużych miastach - gorączką krwotoczną denga (liczba zachorowań wzrasta szczególnie w okresie pory deszczowej od października do kwietnia, nie ma skutecznego środka zabezpieczającego przed zakażeniem).

W przypadku podróży poza Jawę i Bali miejscowe władze zalecają profilaktyczne przyjmowanie lekarstw antymalarycznych oraz zwracanie uwagi na dobre zabezpieczenia przeciw komarom. Szczególną uwagę należy zwrócić na pojawianie się wśród drobiu i ludzi ognisk ptasiej grypy wywołanych szczepem wirusa grypy H5N1.

Opieka medyczna, zarówno państwowa, jak i prywatna, jest płatna. Poziom usług, zwłaszcza w szpitalach państwowych, jest niezadowalający; znacznie lepszy jest w klinikach prywatnych. Koszt wizyty lekarskiej wynosi przeciętnie od 20 do 50 USD (w nagłych i ciężkich przypadkach - do 200 USD); koszt jednej doby pobytu w szpitalu - od 15 USD w szpitalu państwowym (np. Szpital Wydziału Medycyny Uniwersytetu Indonezja Cipto Mangkusumo w Dżakarcie) do 250 USD w prywatnej klinice. Przeciętny koszt pobytu w szpitalu wynosi 150 USD dziennie, nie licząc opłat za usługi medyczne, badania laboratoryjne i lekarstwa.

W miarę możliwości zaleca się korzystanie ze sprawdzonych placówek medycznych. W Dżakarcie są to m.in.: szpital MMC, MEDISTRA, PONDOH INDAH, MEDICALOKA, SOS, SILOAN oraz Przychodnia w Ambasadzie Niemieckiej. Niektóre mają swoje filie rozsiane po całym kraju (SOS, SILOAN).

Przy poważniejszych chorobach lub konieczności operacji zalecany jest wyjazd do sąsiednich krajów tj. Singapur czy Bangkok ze względu na wyższy poziom usług medycznych.

 

Niektóre europejskie urzędy ds. zdrowia sklasyfikowały Indonezję jako narażoną na ryzyko przeniesienia wirusa Zika. Więcej informacji i porad można znaleźć na stronie internetowej National Travel Health Network and Center - https://travelhealthpro.org.uk/country/106/indonesia-including-bali#Other_risks. W lutym 2019 r. globalna inicjatywa na rzecz zwalczania polio zgłosiła dwa przypadki genetycznie powiązanego krążącego wirusa polio pochodzącego ze szczepionki (cVDPV) typu 1 w prowincji Papua.

Przed podróżą zalecamy wykupienie ubezpieczenia podróżnego i ubezpieczenia medycznego. Indonezja nie posiada bowiem wysokiej jakości systemu opieki zdrowotnej. Żadne publiczne szpitale nie mają międzynarodowej akredytacji. Ceny leczenia szpitalnego zależne są od jakości usług oraz zakwaterowania. Szpitale publiczne oraz placówki specjalistyczne są otwarte dla obcokrajowców, którzy nie są objęci żadnym rządowym systemem opieki zdrowotnej. Korzystając z usług szpitala publicznego, należy liczyć się z dużymi kosztami. Zalecamy sprawdzenie, czy ubezpieczenie zdrowotne pokryje leczenie w całości. Ceny leczenia szpitalnego kształtują się od 1500000 IDR (ok. 100 USD) do 10000000 IDR (670 USD) za dobę. Koszty ogólnej konsultacji medycznej kształtują się na poziomie od około  400000 IDR (27 USD) do 1500000 IDR (100 USD) dziennie. Ceny uzależnione są od standardu placówki jaką wybierze pacjent.

Zalecamy unikanie spożywania alkoholu z nieznanych źródeł. W Indonezji odnotowano wiele zgonów i przypadków poważnej choroby turystów spowodowanej piciem napojów alkoholowych zanieczyszczonych metanolem.

Podróżowanie po kraju

Szlaki komunikacyjne są bardzo zatłoczone i niebezpieczne. Ruch na drogach jest chaotyczny, czasami wręcz niebezpieczny (kierowcy nie przestrzegają zasad ruchu drogowego). Należy pamiętać o szczególnej ostrożności przy poruszaniu się autobusami i autokarami. Zgodnie z przepisami indonezyjskimi cały czas należy mieć ze sobą dokument potwierdzający tożsamość (paszport).

Przy podróżowaniu do Papui Zachodniej, zwłaszcza w głąb prowincji, w rejony znajdujących się poza szlakiem najważniejszych atrakcji turystycznych, nadal obowiązuje specjalne zezwolenie (surat jalan), które można uzyskać w kwaterze głównej policji w Dżakarcie lub regionalnych oddziałach policji w Manokwari, Nabire, Biak lub Jayapurze (Papua Zachodnia). Uzyskanie zezwolenia może potrwać kilka dni. Po przybyciu do prowincji  należy zgłosić się na najbliższym posterunku policji. Przepisom tym nie podlegają dziennikarze, którzy uzyskali zezwolenie wydane przez MSZ Indonezji.

Obowiązuje ruch lewostronny. Międzynarodowe prawo jazdy jest w Indonezji uznawane, jednak przy dłuższych pobytach, ze względu na korzystniejsze ubezpieczenie miejscowe, władze zalecają wyrobienie indonezyjskiego prawa jazdy. Poza stołeczną Dżakartą należy unikać podróżowania samochodem w nocy. Samochód można wypożyczyć w prywatnych wypożyczalniach na dowolny okres; orientacyjna cena wynosi ok. 30-40 USD dziennie. Zdecydowanie bezpieczniejsze jest korzystanie z samochodu z wynajętym miejscowym kierowcą. Wszelkich płatności należy dokonywać w walucie miejscowej.

Należy odnotować, że w Indonezji jazda na motorze lub skuterze, chociaż popularna, jest bardzo niebezpieczna. Niezależnie od faktu, ze nie przestrzegane są elementarne zasady ruchu drogowego, co jest przyczyną wielu wypadków, w tym śmiertelnych, wypożyczane motocykle są w bardzo złym stanie technicznym. Jeśli pomimo tych okoliczności turysta zdecyduje się na jazdę wypożyczonym jednośladem, to powinien zachować w czasie jazdy szczególną ostrożność, zwłaszcza w zakresie ograniczenia szybkości oraz dysponować profesjonalnym motocyklowym kaskiem, najlepiej produkcji zagranicznej, gdyż powszechnie dostępne na indonezyjskim rynku nie spełniają podstawowych norm bezpieczeństwa.

W Indonezji nie można prowadzić pojazdu na polskim prawie jazdy. Można prowadzić pojazdy mechaniczne, korzystając z międzynarodowego prawa jazdy wydanego w konwencji wiedeńskiej. Przed wynajęcie pojazdu skonsultowanie się z firmą ubezpieczeniową w celu potwierdzenia, że ​​będą Państwo objęci ubezpieczeniem. Cudzoziemcy zaangażowani nawet w niewielkie wykroczenia drogowe lub wypadki mogą być narażeni na wymuszenia. Zalecamy  rozważenie zatrudnienia prywatnego kierowcy lub wynajęcia samochodu z kierowcą.

Cło

W Indonezji obowiązuje limit wwozu i wywozu obcych środków płatniczych stanowiących ekwiwalent 100 mln IDR (około 7,4 tys. USD). W przypadku wwozu większej kwoty należy wypełnić deklaracje celną, a przy wywozie uzyskać zgodę Centralnego Banku Indonezyjskiego. Nie wolno wwozić, wywozić ani posiadać narkotyków - grożą za to surowe kary, łącznie z karą śmierci. Obowiązują ograniczenia i zakazy wywozu rzadkich gatunków lokalnej fauny i flory. Wątpliwości służb celnych może wzbudzić większa ilość lekarstw, jeśli nie mają one nazw międzynarodowych. Przy wyjeździe z Indonezji nie ma możliwości otrzymania zwrotu podatku VAT.

Przepisy prawne

Za posiadanie, przywóz lub wywóz narkotyków grozi kara śmierci.

W prowincji Aceh wprowadzono muzułmańskie prawo szariatu, które w skrajnych przypadkach może się odnosić również do cudzoziemców wyznania niemuzułmańskiego, dlatego przed udaniem się do tej prowincji należy dokładnie sprawdzić obowiązujące regulacje.

Przydatne informacje

Z uwagi na dominujący w Indonezji islam, oprócz takich wysp jak Bali, Sulawesi Północne (d. Celebes), Papua Zachodnia i Małe Wyspy Sundajskie, niewskazane jest noszenie skąpych ubrań w dużych skupiskach miejskich, a szczególnie podczas zwiedzania miejsc kultu. Wchodząc do meczetów, należy pamiętać o zdejmowaniu butów, natomiast kobiety powinny okryć głowy chustą. Na wyspie Bali podczas zwiedzania świątyń buddyjskich i hinduistycznych należy nałożyć sarong; udostępniany jest na miejscu, najczęściej bezpłatnie.

Korzystając z taksówek, należy zwrócić uwagę, czy taksówkarz włączył taksometr, i w żadnym razie nie godzić się na przejazd na podstawie tzw. umowy.

Wymiany gotówki najkorzystniej dokonywać w kantorach zlokalizowanych w dużych centrach handlowych lub dobrych hotelach. Należy dokładnie przeliczyć kwotę wydaną przez kasjera walutowego. W Indonezji pewne trudności może przysporzyć wymiana dolarów amerykańskich gdyż większość kantorów akceptuje tylko banknoty nowe i niezniszczone.

Z uwagi na fakt, że na Bali, Lombok i Gili odnotowano wiele przypadków śmiertelnego zatrucia alkoholem metylowym, należy unikać tanich pubów oferujących promocyjne drinki w skład, których wchodzi tradycyjny „Arak”.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.