Polska we Francji

W przemówieniu otwierającym wydarzenie chargé d’affaires a.i. Wiesław Tarka podkreślił silne związki Henryka Wieniawskiego z Paryżem, przypominając m.in, że przybył on do stolicy Francji w wieku zaledwie ośmiu lat i w drodze wyjątku został przyjęty do Konserwatorium Paryskiego (zgodnie z regulaminem uczelni wymagano zazwyczaj minimalnego wieku oraz francuskiego obywatelstwa), a trzy lata później, po intensywnej nauce w klasie skrzypiec Josepha Lamberta Massarta, zdobył pierwszą nagrodę oraz złoty medal. To również w Paryżu odbyły się jedne z jego pierwszych koncertów. Chargé d’affaires a.i. przypomniał również, że Henryk Wieniawski utrzymywał związki z Wielką Emigracją, w tym z Fryderykiem Chopinem oraz Adamem Mickiewiczem.

Podczas wieczoru, goście wysłuchali utworów skomponowanych przez Henryka Wieniawskiego, Karola Szymanowskiego oraz Francisa Poulenca w wykonaniu znakomitych artystów współczesnej polskiej sceny muzycznej: Jakuba Jakowicza (skrzypce) i Łukasza Chrzęszczyka (fortepian).

Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego to najstarszy istniejący i jeden z najbardziej prestiżowych konkursów skrzypcowych na świecie. Jego 17. edycja rozpocznie się 8 października 2026 roku w Auli Uniwersyteckiej w Poznaniu. O zwycięstwo i nagrody z puli wynoszącej 120 tysięcy Euro (w tym 60 000 Euro dla zdobywcy pierwszego miejsca) oraz liczne nagrody pozaregulaminowe powalczy wyłoniona w preselekcjach pięćdziesiątka utalentowanych skrzypków z całego świata. Występy oceni międzynarodowe jury pod przewodnictwem Bartłomieja Nizioła.

Pierwszy etap tegorocznej edycji w całości dedykowany jest maestrii Henryka Wieniawskiego, natomiast w kolejnych odsłonach młodzi artyści zmierzą się z wymagającą polską i światową literaturą wiolinistyczną, wieńcząc rywalizację wykonaniem jednego z dwóch koncertów skrzypcowych Patrona z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej.

Konkurs można oglądać na żywo tutaj.

Jakub Jakowicz koncertuje od jedenastego roku życia. W 1998 roku Krzysztof Penderecki zaprosił go do udziału w poświęconym sobie festiwalu w Krakowie, gdzie wykonał „Capriccio per violino e orchestra”. W 2001 roku zadebiutował z Orkiestrą Filharmoniczną w Monachium pod dyrekcją Pinchasa Steinberga. Od tego czasu występuje jako solista u boku prestiżowych zespołów europejskich i międzynarodowych, między innymi Narodowej Orkiestry Filharmonicznej w Warszawie, Czeskiej Orkiestry Filharmonicznej, Orchestra di Santa Cecilia, Orchestre de la Suisse Romande, Królewskiej Filharmonii Sztokholmskiej oraz Concerto Köln.

W trakcie swojej kariery współpracował z wybitnymi dyrygentami, m.in. z Jerzym Semkowem, Antonim Witem, Jerzym Maksymiukiem, Jackiem Kaspszykiem, Janem Krenzem, Krzysztofem Pendereckim, Michaiłem Jurowskim i Markiem Minkowskim, a także z wieloma solistami o międzynarodowej renomie. W latach 2009 i 2011, na zaproszenie Antoniego Wita, uczestniczył w brytyjskich trasach koncertowych Narodowej Orkiestry Filharmonicznej w Warszawie.

Jakub Jakowicz, bardzo aktywny w dziedzinie muzyki kameralnej, w latach 2008–2014 pełnił funkcję pierwszego skrzypka w Kwartecie Lutosławskiego, z którym nagrał między innymi komplet kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz. Od 2006 roku jest członkiem Kwartetu Zehetmair, z którym występuje na scenach prestiżowych sal koncertowych, takich jak Filharmonia Berlińska, Wigmore Hall w Londynie i Suntory Hall w Tokio. Album kwartetu poświęcony Bartókowi i Hindemithowi otrzymał w 2007 roku nagrodę „Diapason d’Or” roku, a w 2014 roku zespół został uhonorowany Nagrodą im. Paula Hindemitha przyznawaną przez miasto Hanau. W 2025 roku wytwórnia ECM wydała ich album poświęcony Kwartetom smyczkowym op. 51 Brahmsa.

Jakub Jakowicz jest laureatem wielu wyróżnień, między innymi Paszportu Polityki (2003), nagrody Orfeusz na festiwalu Jesień Warszawska (2007) oraz, w 2018 roku, Medalu z okazji stulecia urodzin Witolda Lutosławskiego, przyznanego za wybitny wkład w popularyzację twórczości kompozytora. Jest również trzykrotnym laureatem nagrody Fryderyk, jednego z najważniejszych wyróżnień polskiej branży fonograficznej.

Łukasz Chrzęszczyk jest pianistą, solistą, kameralistą i pedagogiem. Jest laureatem wielu konkursów; zdobył między innymi Grand Prix i pierwszą nagrodę w kategorii duetu skrzypce–fortepian, a także wszystkie nagrody specjalne na I Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Ludwiga van Beethovena w Lusławicach. Wyróżnił się również na międzynarodowych konkursach im. Johannesa Brahmsa w Gdańsku (2012), im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi (2013) oraz im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie (2019).

Występował na prestiżowych scenach, m.in. w Concertgebouw w Amsterdamie, w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (NOSPR) w Katowicach, a także w salach filharmonicznych w Bratysławie, Mediolanie i Warszawie. Jako solista współpracował z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, wieloma polskimi orkiestrami filharmonicznymi, Polish Sinfonia Iuventus Orchestra oraz Orkiestrą Symfoniczną Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina.

Jego dyskografia obejmuje dziesięć albumów, wydanych m.in. przez wytwórnie Orphée Classics, DUX i Chopin University Press, a także nagrania dla Polskiego Radia i TVP Kultura. Współpracował przy tym z takimi artystami jak Joanna Freszel, Jakub Jakowicz i Roksana Kwaśnikowska. Wiele z jego nagrań było nominowanych do Fryderyków, najważniejszych nagród polskiej branży muzycznej. W latach 2020 i 2021 zrealizował również projekt „Mazurek – antologia”, w ramach którego nagrano i udostępniono publiczności ponad siedemdziesiąt mazurków mało znanych polskich kompozytorów.

W 2014 roku ukończył studia na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie studiował fortepian u profesora Piotra Palecznego oraz muzykę kameralną z fortepianem u profesor Maja Nosowskiej, a w 2018 roku uzyskał stopień doktora sztuki. Od 2014 roku wykłada na tej samej uczelni, prowadząc między innymi zajęcia z muzyki kameralnej z fortepianem.