Prokuratura Krajowa

Dzisiaj Prokurator Generalny Waldemar Żurek na podstawie art. 568 kpk, zarządził wobec skazanego P.P. przerwę w wykonywaniu kary dożywotniego pozbawienia wolności.
Decyzja została podjęta w ramach postępowania o ułaskawienie, wszczętego przez Prokuratora Generalnego z urzędu w dniu 20 kwietnia 2026 r., bez zwracania się o opinie sądów orzekających w sprawie. 

P.P. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Krajowego w Monachium z dnia 18 kwietnia 2006 r., sygn. akt 1 Ks 122 Js 10662/04, za przestępstwa z § 211, 249, 251 niemieckiego kodeksu karnego. Za czyny te wymierzono mu karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności.

Podstawę wykonywania kary na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II Kop 11/09, w którym stwierdzono dopuszczalność przejęcia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kary orzeczonej wobec skazanego przez sąd niemiecki. Następnie, postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r., Sąd Okręgowy w Rzeszowie określił kwalifikację prawną według prawa polskiego czynów przypisanych skazanemu przez sąd niemiecki, uznając, że wypełniają znamiona przestępstw opisanych w art. 148 § 1 i art. 280 § 2 w zw. z art. 11 § 2 oraz art. 280 § 1 polskiego kodeksu karnego.  

P.P. odbywa karę pozbawienia wolności nieprzerwanie od dnia 1 grudnia 2004 r., przy czym od dnia 29 maja 2009 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 

Dotychczasowe postępowania ułaskawieniowe nie doprowadziły do zastosowania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prawa łaski wobec skazanego. 

Zarządzenie przerwy w wykonywaniu kary P.P. ma charakter tymczasowy i pozostaje w bezpośrednim związku z toczącym się postępowaniem ułaskawieniowym. Nie przesądza o sposobie zakończenia tego postępowania. Kompetencja do podjęcia decyzji w przedmiocie zastosowania prawa łaski przysługuje wyłącznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.   

Prokurator Generalny Waldemar Żurek uznał, że w okolicznościach tej sprawy zachodzą szczególnie ważne powody przemawiające za ułaskawieniem, a tym samym występują przesłanki do zarządzenia przerwy w wykonywaniu kary, co umożliwi skazanemu przebywanie na wolności do czasu zakończenia postępowania ułaskawieniowego. 

Już na tym etapie postępowania, przed zajęciem ostatecznego stanowiska w przedmiocie ułaskawienia i przedstawieniem go Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Prokurator Generalny dostrzegł, że P.P. odbył już ponad 21 lat kary pozbawienia wolności.  

Uwzględnienia wymaga również okoliczność, że wykonywanie kary na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej skutkuje wydłużeniem okresu wymaganego do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Zgodnie z prawem niemieckim możliwość taka powstaje co do zasady po odbyciu 15 lat kary, natomiast na gruncie prawa polskiego – po upływie 30 lat. Różnica ta może rodzić wątpliwości z punktu widzenia konstytucyjnej zasady humanitaryzmu, wyrażonej w art. 40 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także standardów wynikających z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, zakazującego nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.

Należy jednocześnie podkreślić, że w obrocie prawnym pozostają prawomocne orzeczenia sądów polskich, wydane na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Krajowego w Monachium z dnia 18 kwietnia 2006 r., sygn. akt 1 Ks 122 Js 10662/04, co powoduje, że brak jest podstaw prawnych do formułowania kategorycznego stanowiska, iż P.P. jest osobą niewinną oraz odbywa karę za czyn, którego nie popełnił.

Podejmowane dotychczas działania nie doprowadziły do wzruszenia prawomocnego orzeczenia zapadłego przed sądem niemieckim. Nadal istnieją jednak instrumenty prawne umożliwiające zakwestionowanie tego orzeczenia. 

Na podstawie decyzji Prokuratora Generalnego, P.P. opuścił dzisiaj Zakład Karny w Rzeszowie. 

prok. Anna Adamiak
Rzecznik Prasowy
Prokuratora Generalnego