Sinice
07.08.2026
Sinice należą do bakterii i zaliczane są do najstarszych organizmów występujących na Ziemi. Cyjanobakterie te mogą osiedlać się w najbardziej niegościnnych ekosystemach, występują w glebie, na skałach, na korze drzew, lodowcach, a nawet w gorących źródłach, gdzie temperatura dochodzi do 90°C. Wykorzystują szerokie spektrum światła, są odporne na złe warunki tlenowe, tolerują wysokie wartości pH, są również ważnym składnikiem ekosystemu wód naturalnych oraz produkują życiodajny tlen.
Nie należy mylić sinic z makroglonami. Makroglony unoszą się przy powierzchni wody w strefie brzegowej jezior czy morza. Fale wyrzucają na brzeg plaż zielone maty, które nie wyglądają estetycznie i w wyniku rozkładu mogą wydzielać nieprzyjemny zapach, jednak same w sobie nie są szkodliwe i nie są źródłem toksyn.
Szczególną uwagę należy zwrócić na cyjanobakterie, które produkują związki toksyczne. W Morzu Bałtyckim jest to gatunek Nodularia spumigena a problemem powstaje wówczas, gdy wzrasta ich ilość.
Czynniki które mają wpływ na pojawianie się sinicowych zakwitów wody
- temperatura wody powyżej 16-20°C;
- dostępność soli biogenicznych (np. fosforanów);
- słaby wiatr;
- niewielkie mieszanie kolumny wody;
- brak opadów.
Z reguły nagłe załamanie pogody, silne wiatry, falowanie i mieszanie wód powodują rozbicie zakwitu, obumieranie komórek i opadanie ich na dno zbiornika.
UWAGA!!!
U osób, które napiły się wody z zakwitem lub pływały w kożuchach glonów, mogą pojawić się następujące dolegliwości:
- wysypka na skórze;
- swędzenie i łzawienie oczu;
- wymioty;
- biegunka;
- gorączka;
- bóle mięśni i stawów.
Dolegliwości te mogą wystąpić bezpośrednio lub kilka dni po kąpieli w wodzie, gdzie był toksyczny zakwit sinic.
PAMIĘTAJ
- Unikaj kontaktu z kożuchem sinicowym i wodą o zmienionej barwie i nieprzyjemnym zapachu.
- Nie pój nią zwierząt domowych.
- Nie używaj jej do podlewania warzyw.