Przyroda potrzebuje naszego głosu
19.09.2026
19 września obchodzimy Dzień Dzikiej Fauny, Flory i Naturalnych Siedlisk - święto ustanowione w rocznicę podpisania Konwencji Berneńskiej. To idealny moment, by przypomnieć sobie, że Ziemia nie należy tylko do nas. To czas, kiedy musimy zacząć głośno mówić o potrzebie ochrony dzikiej przyrody, ratowaniu zagrożonych gatunków oraz - co najważniejsze - ocaleniu miejsc, w których żyją.
Strzępotek glicerion, fot. Dawid Bryliński RDOŚ w Bydgoszczy
Czy wiesz, co kryje Kujawsko-Pomorskie?
- Najstarszy rezerwat w Polsce: „Cisy Staropolskie” im. Leona Wyczółkowskiego z kilkusetletnim cisem „Chrobrym”.
Cis pospolity jest gatunkiem o najdłuższej historii ochrony w Polsce, sięgającej 1423 roku, gdy Król Władysław Jagiełło statutem warckim wprowadził ochronę cisa ze względu na wyjątkową wartość użytkową gatunku.
- Rzeka Drwęca, będąca jednym z największych rezerwatów ichtiologicznych kraju, umożliwiająca migrację i rozród cennych gatunków ichtiofauny, w tym minoga rzecznego, łososia atlantyckiego, troci wędrownej, kozy, głowacza białopłetwego, certy czy różanki.
- Prawdziwe „zielone płuca Polski”: Bory Tucholskie – jedno z największych skupisk borów sosnowych w kraju. To ostoja dla licznych gatunków, jak: bielik, bocian czarny, kania ruda, zimorodek, łabędź krzykliwy czy lelek.
Dlaczego musimy chronić naturalne siedliska?
Znikające lasy, betonowanie miast, osuszane torfowiska i zanieczyszczone rzeki to brutalna codzienność. Dzikie zwierzęta i rośliny tracą swoje miejsca do życia w zastraszającym tempie. Kiedy niszczymy jedno siedlisko, nie tylko eksmitujemy konkretny gatunek – burzymy misternie ułożone domino całego ekosystemu.
Pamiętajmy: zdrowa przyroda to nasz własny system podtrzymywania życia:
- lasy to gigantyczne fabryki tlenu,
- bagna i torfowiska działają jak naturalne gąbki, które chronią nas przed suszą,
- owady wykonują tytaniczną pracę przy zapylaniu roślin, dzięki czemu mamy co jeść.
Ochrona bioróżnorodności to nie ekologiczny kaprys, czy modny trend - to twarda walka o naszą przyszłość.
Jak możesz pomóc? Twoje mikro-decyzje dają makro-efekty
Ochrona dzikiej przyrody zaczyna się od codziennych decyzji każdego z nas. Oto co możesz zrobić:
- Szanuj domy dzikich zwierząt: Podczas wycieczek do lasu trzymaj się wyznaczonych szlaków. Zabieraj ze sobą swoje śmieci i zachowaj ciszę.
- Zmień swój ogród w azyl: Posadź miododajne kwiaty dla pszczół, zrezygnuj z chemicznych oprysków, a jesienią zostaw stertę liści – to idealne schronienie dla jeży.
- Kupuj odpowiedzialnie: Wybieraj produkty z certyfikatami, które gwarantują, że ich produkcja nie zniszczyła cennych lasów.
- Edukuj innych: Dziel się wiedzą z bliskimi i rozmawiaj z dziećmi o szacunku do każdej żywej istoty. Świadomość ma wielką moc.
- Zaangażuj się w akcje ekologiczne: Zaraz po święcie dzikiej przyrody, 20 września, startuje Dzień Sprzątania Świata pod hasłem: „SOS dla wody – niech będzie wolna od śmieci”. To idealna okazja, by połączyć siły z innymi i realnie oczyścić swoją najbliższą okolicę.
Zaangażowanie w lokalne inicjatywy i nawet drobne działania mogą przynieść wymierne efekty, wpływające na stan środowiska, które pozostawimy przyszłym pokoleniom.
Dzika przyroda nie potrafi sama poprosić o pomoc. To my musimy być jej głosem – nie tylko 19 września, ale przez cały rok.