W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Polska w Radzie Europy

Rada Europy jest organizacją międzyrządową, która powstała  5 maja 1949 r. Została założona przez 10 państw (Belgię, Danię, Francję, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Norwegię, Szwecję, Wielką Brytanię i Włochy), które podpisały w tym dniu Statut RE, zwany Traktatem Londyńskim. Obecnie RE liczy 47 członków. Jej siedzibą jest Strasburg we Francji.

Historia

Potrzeba powołania organizacji, będącej platformą współpracy ogólnoeuropejskiej oraz umacniającej pokój i podstawowe wartości demokratyczne, stała się szczególnie wyraźna po zakończeniu II wojny światowej. W pamiętnym przemówieniu na Uniwersytecie w Zurychu w dniu 19 września 1946 r. były premier Wielkiej Brytanii W. Churchill nawoływał:
Powinniśmy zbudować coś na kształt Stanów Zjednoczonych Europy(…) To w tym duchu zwracam się do was słowami: „Europo, przebudź się!”.

Na tzw. Kongresie Europy w Hadze w 1948 r. państwa założycielskie RE podjęły negocjacje nad kształtem nowej organizacji. W Przesłaniu do Europejczyków, przyjętym na Kongresie, podkreślono: Pragniemy Europy zjednoczonej, gdzie na całym jej obszarze powróci wolność poruszania się osób, przepływu idei i dóbr. W rezultacie, w maju 1949 r. 10 państw podpisało w Londynie Statut nowej organizacji. Wszedł on w życie trzy miesiące później, tworząc Radę Europy jako organizację międzynarodową o charakterze regionalnym, otwartą dla państw europejskich.

Członkowie

Członkiem Rady Europy może zostać każde państwo europejskie akceptujące zasady rządów prawa, demokracji parlamentarnej i ochrony praw człowieka, zaproszone przez tę organizację do przystąpienia. Gwarancją przestrzegania tych wartości jest zobowiązanie się do ratyfikacji Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w przeciągu roku od przystąpienia do organizacji.
 
Członkami Rady Europy są następujące państwa: Albania, Andora, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Północna Macedonia, Malta, Mołdawia, Monako, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rosja, Rumunia, San Marino, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.

Status obserwatora przy organach Rady Europy mają: Izrael, Japonia, Kanada, Meksyk, Stany Zjednoczone oraz Stolica Apostolska.  

Cel i zakres działania

Podstawowa działalność Rady Europy dotyczy promowania i umacniania trzech wartości: praw człowieka, demokracji i praworządności w Europie. Mandat RE określa Statut Rady Europy, a także dokumenty szczytów szefów państw i rządów RE. Co dwa lata Komitet Ministrów przyjmuje program działań organizacji na kolejne dwa lata. Zgodnie z art. 1a Statutu celem Rady Europy jest osiąganie większej jedności między jej członkami dla ochrony ideałów i zasad, stanowiących wspólne dziedzictwo państw członkowskich, oraz ułatwienie ich przemian ekonomicznych i społecznych. Z zakresu działania RE wyraźnie wyłączone przez Statut są sprawy obrony narodowej.

Rada Europy prowadzi szeroką działalność w zakresie tworzenia nowych regulacji (konwencji) i standardów prawnych, rozwijania współpracy prawnej między państwami członkowskimi, rozwijania demokracji lokalnej. Działa także w obszarze kultury, edukacji, młodzieży, sportu, dziedzictwa kulturowego i naturalnego, dialogu międzykulturowego, zagospodarowania przestrzennego, a także w sprawach społecznych, zdrowia i migracji.

Rada Europy posiada szczególnie uznany autorytet jako organizacja promująca prawa człowieka, zasady praworządności i standardy demokratyczne. 

[Polska w Radzie Europy]

 

Materiały

Oficjalna strona Rady Europy
Informacje o członkostwie Polski w Radzie Europy