Angola

Bezpieczeństwo

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza podróże, które nie są konieczne do prowincji Kabinda (poza stolicą prowincji), w szczególności na tereny bezpośrednio graniczące z Republiką Konga i Demokratyczną Republiką Konga. Operują tam uzbrojone grupy separatystyczne i dochodzić może do napadów.

MSZ zaleca również rezygnację z podróży, które nie są konieczne do prowincji Lunda Norte i Lunda Sul, w których wydobywane są diamenty. Władze miejscowe mogą wprowadzać tam czasowe restrykcje w poruszaniu się.

Na pozostałym terytorium Angoli zalecamy zachowanie szczególnej ostrożności, w związku z podwyższonym poziomem przestępczości pospolitej, a także wysokim ryzykiem sanitarno-epidemiologicznym.

W Luandzie, w tym na plażach oraz na głównych szlakach komunikacyjnych dochodzić może do napadów i kradzieży.

Poważnym niebezpieczeństwem w głębi kraju są miny - pozostałość z okresu działań wojennych. Nie wolno zbaczać z regularnie uczęszczanych dróg. Nie wszystkie pola minowe są wyraźnie oznaczone (warto zasięgnąć opinii mieszkańców).

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz.

Wjazd i pobyt

Władze angolskie wymagają od obywateli RP, bez względu na rodzaj paszportu, wizy pobytowej lub wizy na przejazd tranzytem. Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy. Wizę pobytową oraz wizę tranzytową można otrzymać w Ambasadzie Angoli w Warszawie (http://embangola.pl/) lub w innych placówkach dyplomatycznych i konsularnych tego kraju.

 

Od 30 marca 2018 r. wizę na pobyt krótkoterminowy w Angoli w celach turystycznych można otrzymać również na lotnisku w Luandzie. W tym celu, przed planowaną podróżą, należy wypełnić wniosek o przyznanie wizy na stronie internetowej Urzędu ds. Migracji i Cudzoziemców Republiki Angoli  (http://www.smevisa.gov.ao/), a po otrzymaniu „wstępnej autoryzacji wjazdu”, uzyskać wizę na lotnisku w Luandzie.

Pobyt w Angoli bez ważnej wizy jest karany wysoką grzywną, a w  przypadku kontroli, nakazem natychmiastowego opuszczenia kraju.

 

Ubezpieczenie

Zaleca się wykupienie polisy, by uzyskać refundację poniesionych wydatków - najlepiej takiej, która obejmuje też koszty transportu medycznego chorego.  Polisy polskich i zagranicznych towarzystw ubezpieczeniowych nie są uznawane. Można wykupić miejscowe ubezpieczenie medyczne.

Zdrowie

Wymagany jest dowód szczepienia przeciw żółtej febrze - należy go okazać straży granicznej przy wjeździe do kraju (tzw. żółta książeczka).

Angola leży w strefie tropikalnej, w której występują liczne zagrożenia zdrowotne. Największym z nich jest malaria, występująca w zasadzie na terytorium całego kraju i we wszystkich porach roku.

W Angoli odnotowuje się dość wysoką zachorowalność na cholerę, żółtaczkę, śpiączkę, gruźlicę, polio i trąd. Rośnie liczba nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS. Zatrucia pokarmowe zdarzają się często. Zaleca się spożywanie wyłącznie napojów sprzedawanych w zamkniętych butelkach lub w puszkach.

Pomoc medyczną na odpowiednim poziomie świadczą jedynie prywatne kliniki. Cena wizyty u lekarza to 50-100 USD, dzienny pobyt w szpitalu kosztuje od 500 do ponad 2000 USD. Prywatne szpitale i ośrodki zdrowia żądają wniesienia opłaty przed podjęciem leczenia. Publiczna pomoc medyczna jest świadczona wyłącznie obywatelom Angoli. Nie istnieje pogotowie ratunkowe.

Podróżowanie po kraju

Przed decyzją o podróży, zapoznaj się z działem „bezpieczeństwo”.

Podróżowanie po kraju jest trudne i często ryzykowne. Trwa odbudowa dróg, mostów oraz wiaduktów po wieloletniej wojnie domowej. Najlepiej podróżować samochodem terenowym. Większość dróg jest zniszczona, a podczas pory deszczowej wiele z nich jest nieprzejezdnych. Usługi serwisowe są rzadkie i na niskim poziomie. Jeśli to możliwe, zaleca się podróż przynajmniej dwoma samochodami.

Głównym środkiem komunikacji między Luandą a stolicami prowincji nadal są samoloty.

Na niektórych trasach alternatywą są połączenia autobusowe, choć należy liczyć się z możliwością przeładowanych autobusów, bądź ryzykiem awarii. Nie istnieje pasażerski transport morski.

Informacje dla kierowców

Obowiązuje ruch prawostronny. W przypadku pobytu ponad 3-miesięcznego obowiązkowe jest posiadanie miejscowego prawa jazdy, które otrzymuje się na podstawie polskiego prawa jazdy (procedura jest długotrwała). Funkcjonariusze policji bardzo rzadko honorują międzynarodowe prawo jazdy i żądają od cudzoziemców okazania dokumentu miejscowego, podobnie jak firmy wynajmujące samochody. Angolskie prawo jazdy nowego typu jest ważne na obszarze państw Afryki Południowej należących do Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC).

Ubezpieczenie OC jest obowiązkowe.

Nie powinno się podróżować po zmroku. Należy zachować szczególną uwagę podczas poruszania się po Luandzie o każdej porze dnia ze względu na bardzo niebezpieczną jazdę motocykli (motocykliści nie przestrzegają znaków drogowych i świateł!) oraz wymuszanie pierwszeństwa. 

Cło

Osoby dorosłe mogą wwieźć do Angoli 10 tys. USD, a małoletni poniżej 18 roku życia - do 5 tys. USD. Przy wyjeździe rezydenci mogą wywieźć do 10 tys. USD, a cudzoziemcy przebywający w Angoli na pobyt czasowy do 5 tys. USD. W przypadku większej kwoty konieczna jest deklaracja przy wwozie, a przy wywozie - zezwolenie z banku/zgłoszenie w urzędzie celnym. Można przywozić i wywozić do 50 tys. AOA.

Przepisy celne zbliżone są do standardów międzynarodowych. Nie wolno wywozić kamieni szlachetnych, kości słoniowej, wyrobów ze skóry krokodyla i węża oraz skorup żółwi. W przypadku wywozu wyrobów rękodzieła artystycznego z drewna, obrazów i innych dzieł sztuki wymagana jest zgoda Ministerstwa Kultury (na wyrobie zostaje przyklejony specjalny znaczek z pieczątką). Niektóre sklepy z pamiątkami sprzedają wyroby z naklejkami zezwalającymi na wywóz.

Ograniczenia co do przywozu mieszczą się w standardach międzynarodowych (broń, narkotyki, itp.). Zwolnienia z cła dotyczą tylko rzeczy osobistych w ilościach niehandlowych.

Przepisy prawne

Akty seksualne między osobami tej samej płci nie są wyraźnie zabronione, ale jako "czyny niemoralne" mogą być zagrożone karą.

 

Przydatne informacje

Angola należy do najdroższych krajów świata. Ceny wielu towarów i usług są zaskakująco wysokie (dotyczy to zwłaszcza restauracji, hoteli, wynajmu domów lub mieszkań). Przykładowo, w Luandzie i na prowincji przeciętne miejsce hotelowe kosztuje dziennie około 200 USD (jeśli uda się je znaleźć), a na posiłek trzeba przewidzieć min. 50 USD na osobę. 

Z wyjątkiem kilku luksusowych hoteli płatności kartą kredytową nie są akceptowane. W Luandzie zainstalowano bankomaty obsługujące karty VISA, ale nie ma informacji, czy akceptują karty wystawione poza Angolą. Nie stosuje się czeków podróżnych.

Należy stosować się do zakazu fotografowania budynków rządowych i wojskowych, który bywa przenoszony na całą sferę obiektów publicznych. Sugerujemy zapytać o zgodę na zrobienie zdjęcia, aby uniknąć konfiskaty kamery, aparatu lub filmu przez służby odpowiedzialne za ochronę. 

Podstawowym środkiem komunikacji miejskiej są prywatne mikrobusy (kolor niebieski), zwane myląco taksówkami. Mikrobusy te bywają przeładowane, często w fatalnym stanie technicznym i nieostrożnie prowadzone. W Luandzie istnieje także ograniczony transport autobusowy. Klasyczne taksówki istnieją, jednakże kontakt z nimi jest utrudniony.

 W Luandzie i w innych miastach występują trudności z zaopatrzeniem w wodę, energię elektryczną i paliwa. Hotele i zamożniejsze domy prywatne mają własne zbiorniki na wodę i agregaty prądotwórcze.

Telefonia komórkowa jest rozpowszechniona. Korzystanie z telefonu komórkowego zarejestrowanego w Polsce (roaming) jest możliwe, choć drogie.

Język urzędowy - portugalski - jest powszechnie używany. Znajomość innych języków obcych jest znikoma. W regionach graniczących z Demokratyczną Republiką Konga dość popularny jest język francuski.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.

Navigation Menu

Metrics

Informacje o publikacji dokumentu
Aktualne na dzień: 23.04.2019
Zmodyfikowano: 19.12.2018 10:53
Co zostało zmienione: