Tunezja

Bezpieczeństwo

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie podróże:

  • na pogranicze tunezyjsko-algierskie;
  • do Parku Narodowego Jebel Mgilla;
  • do Parku Narodowego Jebel Chambi;
  • na pustynię w południowej części kraju, z wyjątkiem miejscowości turystycznych: Tozeur, Nafta, Douz, Matmata oraz Tatawin wraz z okolicznymi ksarami (w promieniu 20 km);
  • na pogranicze tunezyjsko-libijskie.

MSZ odradza podróże, które nie są konieczne do gubernatorstw (wilajatów): Kafsa (Gafsa), Al Kasrajn (Kasserine) oraz Sidi Bu Zajd (Sidi Bouzid), gdzie z uwagi na pogarszającą się sytuację ekonomiczną często dochodzi do manifestacji, protestów społecznych i blokad dróg.

Na pozostałym terytorium Tunezji, MSZ zaleca zachowanie szczególnej ostrożności m.in. ze względu na zagrożenie terrorystyczne.

Należy podkreślić, że miejscowe siły bezpieczeństwa podejmują zdecydowane działania i od 2016 roku nie doszło w Tunezji do zamachu terrorystycznego wymierzonego w turystów. Niemniej jednak, w ocenie MSZ, zagrożenie zamachami terrorystycznymi utrzymuje się na terenie całego kraju.

Wysoki poziom niepokojów społecznych może skutkować manifestacjami, blokowaniem dróg, a nawet starciami ze służbami porządkowymi, w szczególności w zachodniej, środkowej  i południowej części Tunezji.

Obywatelom polskim planującym wakacje w Tunezji zaleca się wybór wyjazdów grupowych organizowanych przez zarejestrowane biura podróży, dysponujące własnymi planami zarządzania kryzysowego oraz rezydentami w Tunezji. MSZ kategorycznie odradza poruszanie się w porze wieczornej oraz nocnej poza strefami turystycznymi oraz głównymi szlakami komunikacyjnymi. MSZ odradza także przebywania w biedniejszych dzielnicach dużych miast, w tym stolicy z uwagi na występowanie przestępczości o charakterze rabunkowym. MSZ odradza wyjazdy indywidualne oraz grupowe organizowane przez niezarejestrowane biura podróży poza miejscowości turystyczne.

Zaleca się skorzystanie z opcji ubezpieczenia gwarantującego pełną hospitalizację w tunezyjskich prywatnych klinikach oraz pobyt w renomowanych hotelach o wysokim standardzie, zapewniających pełną ochronę wewnątrz obiektu, w tym przylegającej plaży.

Należy mieć na uwadze, że stan wyjątkowy, wprowadzony po  zamachach w 2015 roku, może być czasowo znoszony i przywracany w zależności od rozwoju sytuacji. Od dnia 3 lipca 2017 r. obszary produkcyjne, w tym posiadające instalacje przemysłową o charakterze strategicznym dla państwa oraz tereny sąsiadujące z ww. infrastrukturą zostały ogłoszone terenami zmilitaryzowanymi do czasu ustąpienia zagrożenia blokadami i strajkami okupacyjnymi. Prawo wstępu do ww. obszarów posiadają tylko osoby upoważnione. Całkowity zakaz poruszania się obowiązuje w zamkniętych strefach wojskowych.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎. 

 

Wjazd i pobyt

Obywatele polscy udający się do Tunezji są zwolnieni z obowiązku wizowego na okres do 90 dni. Paszport powinien być ważny jeszcze co najmniej 3 miesiące od daty planowego opuszczenia Tunezji, Wjazd do Tunezji powinien nastąpić na podstawie paszportu nie budzącego wątpliwości, co do jego autentyczności. Wszelkie uszkodzenia mechaniczne dokumentu, zamazane wizy, dane osobowe, niewyraźne pieczęcie mogą spowodować uciążliwą procedurę wyjaśniającą lub cofnięcie z granicy. Za przekroczenie pobytu powyżej 3 miesięcy, przy wyjeździe na granicy naliczana jest kara w wysokości ok, 20 dinarów za tydzień. Warto podkreślić, że zdarzały się deportacje osób przebywających nielegalnie.

Rezydenci mieszkający w Tunezji za wyrobienie lub przedłużenie karty pobytu płacą 150 dinarów (300 w przypadku składania wniosku po upływie terminu legalnego pobytu); studenci lub uczniowie - 75 dinarów (więcej informacji na tej stronie: http://services.interieur.gov.tn/wap/fr/docs/demarches/05.html)

Osoby przebywające w Tunezji na podstawie karty pobytu oraz mające obywatelstwo tunezyjskie obowiązane są do wykupienia przy każdym wyjeździe znaczka skarbowego wartości 60 TND.

lstnieje obowiązek meldunkowy, Przy pobytach w hotelach następuje to automatycznie. W innych sytuacjach obowiązek ten ciąży na osobie zapraszającej. Zgłoszenie każdego indywidualnego pobytu oraz legalizacji pobytu dłuższego niż 90 dni dokonuje się na najbliższym względem zamieszkania posterunku policji. Zaleca się stosowanie do miejscowych przepisów w tym zakresie oraz legalizację pobytu powyżej ww. okresu.

Ubezpieczenie

Obowiązkowe jest ubezpieczenie zdrowotne. Przy wyjazdach zorganizowanych należy sprawdzić warunki ubezpieczenia oferowanego przez biuro podróży. Dla osób z chorobami przewlekłymi zalecane jest wykupienie dodatkowego ubezpieczenia. Przed udaniem się do lekarza, należy najpierw zgłosić się do rezydenta, który przekaże bezpośrednio firmie ubezpieczeniowej informację o potrzebie udzielenia  pomocy lekarskiej danej osobie. Dokładną procedurę opłaty za uzyskaną pomoc lekarską wyjaśniają rezydenci/opiekunowie wycieczek na początku turnusu. W przypadku, gdy polska firma ubezpieczeniowa zakwestionuje zasadność wizyty lekarskiej lub hospitalizacji, należy samodzielnie dokonać opłaty w gotówce lub przelewem z Polski (przez rodzinę) na konto szpitala. Szpitale mogą odmówić wypuszczenia pacjenta do momentu uiszczenia opłaty.

 

Zdrowie

W Tunezji nie występuje szczególne zagrożenie epidemiologiczne. Wskazane są jednak szczepienia przeciw polio i tężcowi. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Na wypadek ewentualnych dolegliwości przewodu pokarmowego związanych ze zmianą diety należy zaopatrzyć się przed przyjazdem w niezbędne lekarstwa. Woda z kranu - po przegotowaniu - zdatna do picia. Bez obaw można stołować się w restauracjach.

Wizyta u lekarza kosztuje 30-100 TND. Doba w szpitalu publicznym kosztuje 30-50 TND, a w prywatnej klinice, z uwzględnieniem ewentualnych kosztów leczenia, od 200 TND (w przypadku wykonywania badań lub zabiegów koszty wzrastają).  Jakość usług medycznych w publicznej służbie zdrowia jest niska; wysoki standard prezentują natomiast kliniki i gabinety prywatne. W przypadku lżejszych chorób można korzystać z porad farmaceutów. Apteki prezentują wysoki standard i dysponują szeroką gamą leków.

Przy wwozie zwierząt wymagane są bezwzględnie weterynaryjne certyfikaty zdrowia (paszporty) i szczepień (więcej informacji na stronie: http://www.douane.gov.tn/index.php?id=190&L=27).

Podróżowanie po kraju

Nie ma formalnych ograniczeń odnośnie swobodnego podróżowania po kraju, poza zamkniętymi strefami wojskowymi, które obejmują tereny górzyste i pustynne.

Drogi główne i autostrady są zazwyczaj w dość dobrym stanie (brak kolein, ale wyrwy pojawiają się nawet na autostradach); drogi boczne - w większości przypadków są złej jakości. Istnieją dosyć dobre połączenia kolejowe między większymi miastami. W miarę dobrze funkcjonuje sieć połączeń autobusowych linii SNTRI, podlegająca Ministerstwu Transportu. Informacje o transporcie można znaleźć na www.transport.tn. Można też podróżować taksówkami międzymiastowymi (louage). W dużych miastach Tunezji można korzystać ze środków komunikacji miejskiej. Komunikacja odbywa się głównie autobusami, metrem czyli naziemną kolejką oraz wyjątkowo tanimi taksówkami.

Główna (i jedyna dłuższa) autostrada łączy Bizertę, Tunis, Sousse, Sfax i Gabes - łączna jej długość ok. 475 km. Druga autostrada o długości ok. 40 km prowadzi z Tunisu do Medjez El Bab na zachód w kierunku Algierii. W planach jest budowa następnego odcinka autostrady do granicy z Libią. Dozwolona prędkość na autostradach to 110 km/h, na zwykłych drogach: 90 km/h, w miastach: 50 km/h. Na Dżerbie - 70 km/h poza miastami, 50 km/h -w miastach.

Informacje dla kierowców

Obowiązuje zielona karta. Respektowane jest polskie prawo jazdy. Na drogach należy zachować szczególną ostrożność, gdyż Tunezyjczycy bardzo swobodnie traktują przepisy ruchu, mimo że obowiązuje europejski kodeks drogowy. Dosyć często zdarza się jazda na czerwonym świetle, pod prąd i wymuszanie pierwszeństwa. Szczególną uwagę należy zwracać na pieszych, gdyż nie obowiązuje tu zasada przechodzenia na pasach, piesi najczęściej przebiegają przez jezdnię czy nawet autostradę, zeskakując z betonowych bloków oddzielających dwa pasy. Policjanci stojący na skrzyżowaniach zazwyczaj nie zwracają uwagi na łamanie przepisów, zdarza się, że nakładają mandaty. Policjanci czy wojsko zatrzymują samochody częściej do kontroli antyterrorystycznej, niż w celu sprawdzenia stanu technicznego pojazdu.

Nie ma problemu z przyjazdem do Tunezji własnym samochodem (promy z Genui, Rzymu i Palermo we Włoszech lub z Marsylii we Francji). W Tunezji obowiązują ogólne (europejskie) zasady odpowiedzialności sprawcy stłuczki czy wypadku. Na wezwaną do wypadku policję czeka się czasami kilka godzin. Wypożyczenie samochodu następuje na podstawie okazanego paszportu, prawa jazdy i wypełnionego na miejscu formularza. Koszt w zależności od marki samochodu, regionu czy nawet pory roku waha się w granicach 35-100 TND za dzień. Niektóre agencje wymagają wpłaty kaucji w wysokości ok. 1000 TND.

Cło

Nie ma obowiązku deklarowania na granicy wwożonych środków płatniczych do równowartości 5000 TND. Nie ma ograniczeń ilościowych w wymianie dewiz na walutę miejscową. Zabroniony jest wwóz i wywóz waluty tunezyjskiej (za złamanie zakazu grożą poważne konsekwencje natury prawnej) niewydaną gotówkę należy wymienić przed wylotem na dewizy po okazaniu karty pokładowej i dowodu wymiany dewiz na dinary (banki na lotniskach czynne 24h).

Wymienić można nie więcej niż 1/3 wcześniej wymienionej kwoty i nie więcej niż 100 TND. Dozwolony jest wwóz: 200 szt. papierosów, 50 szt. cygar, 2 l alkoholu poniżej 25% , 1 litr powyżej 25%, dwóch aparatów fotograficznych, jednej kamery filmowej. Ze względu na fakt, iż przepisy tunezyjskie są różnie interpretowane przez urzędników celnych, sugerujemy deklarowanie wwozu sprzętu fotograficznego (aparatów fotograficznych, kamer, filmów, płyt czy kaset video). Więcej informacji na stronie: http://www.douane.gov.tn/index.php?id=186&L=27

Przepisy prawne

Zabronione jest fotografowanie obiektów wojskowych i rządowych. Dziennikarze na wykonywanie zdjęć i ew. filmowanie muszą posiadać zezwolenie, które wydawane jest przez specjalne biuro przy kancelarii premiera.

Za posiadanie lub używanie nawet minimalnej ilości narkotyków grożą kary więzienia, nawet do 20 lat. Warunki w więzieniach - bardzo ciężkie; odwiedziny możliwe, ale konieczna jest zgoda prokuratura. Cele przepełnione, czasami nie ma miejsca siedzącego i wszyscy więźniowie w małym pomieszczeniu stoją. Do obowiązków rodziny należy przekazywanie więźniom środków czystości, produktów higienicznych, lekarstw i jedzenia.

Konkubinat i związki homoseksualne oficjalnie zabronione.

W 2015 r. wprowadzono nowelizację ustawy znoszącą obowiązek wydawania zgody przez ojców Tunezyjczyków na wyrobienie paszportu i na wyjazd za granicę małoletnim dzieciom. Dzieci mogą podróżować pod opieką jednego z rodziców bez pisemnej zgody drugiego, bez względu na sytuację prawną rodziców (obojętnie czy są małżeństwem czy są rozwiedzeni). Mogą także podróżować w towarzystwie jednego z opiekunów prawnych lub innej osoby posiadającej prawo do opieki. W praktyce oznacza to, że dzieci z rodzin mieszanych (np. tunezyjsko-polskich) opuszczają Tunezję okazując na granicy dwa paszporty (np. tunezyjski i polski). Jednakże zdarza się, że funkcjonariusz graniczny wymaga zgody rodzica- ob. Tunezji na wyjazd swojego dziecka, które jest legalizowane w urzędzie gminy/miasta. Jeżeli dziecko nie posiada paszportu tunezyjskiego, a matka-cudzoziemka nie jest w stanie go wyrobić, na wyjazd dziecka ojciec musi obowiązkowo wydać zezwolenie na piśmie, legalizowane przez notariusza lub w urzędzie miasta/gminy; może być wymagana także osobista obecność ojca na lotnisku.

Obyczaje

Tunezja jest krajem muzułmańskim i choć spożywanie alkoholu nie jest zabronione; nie należy jednak tego czynić w miejscach publicznych i w lokalach gastronomicznych niemających licencji na jego sprzedaż. W czasie świętego miesiąca ramadan (post) należy również w ciągu dnia unikać spożywania pokarmów i picia napojów oraz palenia papierosów na ulicach, gdyż może to spowodować nieprzychylne reakcje ze strony Tunezyjczyków. Należy wziąć pod uwagę, że podczas ramadanu administracja, handel i transport funkcjonują w zwolnionym tempie i w ograniczonych godzinach. Muzułmanie jedzą śniadanie przed wschodem słońca, a w czasie drugiego posiłku zaraz po zachodzie słońca, ulice zupełnie pustoszeją. Ruch pieszy i kołowy zaczyna nasilać się ok. 20.00-21.00 i trwa do późnych godzin nocnych, kiedy to rodziny i znajomi składają sobie wizyty.

Poza miejscowościami turystycznymi, szczególnie na południu kraju, należy dostosować swój ubiór do zwyczajów państwa muzułmańskiego. Nie należy robić zdjęć mieszkańcom bez ich wyraźnej zgody (zdarza się, że zgoda jest wyrażana po opłacie kilku dinarów).

Mężczyzna ma uprzywilejowaną pozycję w tym kraju. Istnieją miejsca publiczne (kawiarnie) przeznaczone tylko dla mężczyzn. Prezenty - mile widziane i odwzajemniane.

Zachowanie wobec kobiet ogólnie grzeczne, choć bywa i zaczepne (zazwyczaj względem turystek). Pomimo równouprawnienia, tunezyjska kobieta ma mniej uprzywilejowaną pozycję niż mężczyzna. Zachowanie wobec dzieci - bardzo serdeczne. Zwyczajem jest głaskanie czy dotykanie małych dzieci o blond włosach i jasnych karnacjach, co podobno przynosi Tunezyjczykom szczęście.

Przydatne informacje

Najczęściej praktykowaną formą płatności jest gotówka lub czek. W zasadzie nie ma możliwości zapłaty w walutach obcych, w tym w euro lub dolarach, natomiast waluty te można wymienić bez problemu na lotniskach, w bankach i w hotelach. Międzynarodowymi kartami kredytowymi VISA, MasterCard czy Maestro można płacić w dużych centrach handlowych i w wielu restauracjach. W większych miastach znajdują się bankomaty.

Turyści praktycznie nie mają możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. Wyjątek stanowią zakupy dokonywane w sklepach narodowego biura rzemiosła (Artisanat), w których po uprzedzeniu, że zakupiony towar przeznaczony jest na wywóz za granicę, odliczany jest podatek VAT (więcej informacji w linku http://www.douane.gov.tn/index.php?id=194&L=572).

Z uwagi na wprowadzony stan wyjątkowy, odradza się wwożenia oraz korzystania na terytorium Tunezji dronów.

W miejscowościach turystycznych można się porozumieć w języku francuskim, angielskim, włoskim i niemieckim, a nawet, w ograniczonym zakresie, w języku polskim - szczególnie w strefach turystycznych.

W czasie ramadanu urzędy pracują do godziny 14.00, większe sklepy otwarte są do godziny 15.00­16.00, mniejsze otwierane są na 3-4 godziny ok. południa; godziny otwarcia supermarketów pozostają bez zmian. Zamknięte są w ciągu dnia restauracje i kawiarnie poza hotelowymi i nielicznymi miejskimi dla osób nie obchodzących ramadanu. Kawiarnie i restauracje otwierane są wieczorem ok. 19.00 -20.00 (godziny otwarcia uzależnione są od zachodu słońca), a menu jest ograniczone zazwyczaj do tradycyjnych potraw ramadanowych (kuskus, baranina).

W zwykłe dni sklepy otwarte są zazwyczaj do godziny 19.oo, prywatne sklepiki spożywcze - nawet do 24.00, supermarkety - zazwyczaj do 22.00. W sezonie w miejscowościach turystycznych sklepiki prywatne pracują nawet 24h/dobę.

Urzędy pracują od poniedziałku do czwartku w godzinach 8.30-12.30 i 13.30-17.30, w piątki: 8.00-13.00 i 14.30 - 17.30, w soboty - nieczynne. Banki czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-16.00 z przerwą południową między 12.00 a 14.00. W weekendy nie pracują.

Brak mszy w języku polskim; msze w kilku językach (francuski, niemiecki, włoski, angielski) w kościele Jean d'Arc w Tunisie, w Sousse w kościele Św. Feliksa (Eglise Saint Félix - 1 rue de Constantine - 4001 SOUSSE CORNICHE; 200m od kolejowego dworca głównego; tel. +216 73 224 596).

Prawo dopuszcza wyznawanie innych niż islam religii monoteistycznych.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.

Navigation Menu

Metrics

Informacje o publikacji dokumentu
Aktualne na dzień: 20.02.2019
Zmodyfikowano: 04.01.2019 13:20
Co zostało zmienione: Zasięg terytorialny ostrzeżenia, informacja o możliwych protestach