W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Tunezja

Ostrzeżenia dot. COVID-19

 

Bezpieczeństwo

W związku z napiętą sytuacją polityczną a także utrzymującym się wysokim zagrożeniem epidemiologicznym Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza podróże do Tunezji. Naszym obywatelom, przebywającym na jej terytorium,  zalecamy unikanie miejsc często uczęszczanych (obiekty kultu religijnego, centra miast, bazary) oraz bezwzględne stosowanie się do poleceń służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo (Policja, Gwardia Narodowa). Stanowczo odradzamy uczestnictwo w jakichkolwiek manifestacjach i zgromadzeniach publicznych. Osoby przebywające na pobytach wakacyjnych proszone są o pozostawanie na terenie hoteli i ośrodków turystycznych.

W ramach zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa Covid-19 rząd tunezyjski na bieżąco dostosowuje do sytuacji epidemiologicznej warunki wjazdu podróżnych na terytorium RT. Komunikat placówki zawierający informacje dot. zagrożenia koronawirusem oraz przepisów obowiązujących w Tunezji znajduje się tutaj.

Pozostaje w mocy, opublikowany 2 czerwca 2020 r.  przez tunezyjskie Ministerstwo Turystyki oraz Rzemiosła Artystycznego Protokół Sanitarny dla Sektora Turystycznego Tunezji.

Do najważniejszych wytycznych należą:

•             w trakcie przemieszczania się (przejazd z i na lotnisko, wycieczki): kontrola temperatury podczas odprawy na lotniskach, max. obłożenie w środkach transportu do 50%, nakaz noszenia masek przez wszystkich (klienci i personel obsługujący), powszechny dostęp do środków dezynfekujących, zachowanie bezpiecznej odległości;

•             w obiektach turystycznych: max. obłożenie do 50%, noszenie maseczek przez personel, dezynfekcja bagaży oraz pokojów (max. na 3h przed przybyciem gości hotelowych), regularne mierzenie temperatury klientom, zakaz spektakli w pomieszczeniach zamkniętych i w plenerze oraz imprez sportowych, powszechny dostęp do środków dezynfekujących, zachowanie bezpiecznej odległości, zapewnienie izolowanych pomieszczeń dla zakażonych, w każdym obiekcie zaplanowano obecność lekarza i pielęgniarki;

•             w restauracjach, barach i kawiarniach: max. obłożenie do 50%, zakaz oferowania posiłków w formie samoobsługi, obowiązek zapewnienia bezpiecznego dystansu między stołami (2,5 m);

•             na terenie basenów: ograniczenie liczby osób korzystających z basenu (1 osoba na 3m2), zakaz korzystania z basenów przez osoby z grup specjalnego ryzyka np. kobiety w ciąży, osoby starsze, a także mające problemy z oddychaniem; lista przeciwwskazań będzie umieszczona przy basenie;

•             na plaży parasole i leżaki rozmieszczone przy zachowaniu 2,5 m odstępu.

Należy podkreślić, że miejscowe siły bezpieczeństwa podejmują zdecydowane działania i od 2016 r. nie doszło w Tunezji do zamachu terrorystycznego wymierzonego w turystów. Niemniej jednak, w ocenie MSZ, zagrożenie zamachami terrorystycznymi utrzymuje się na terenie całego kraju.

Poziom niepokojów społecznych jest wysoki. Mogą się zdarzać manifestacje, blokowanie dróg, a nawet starcia ze służbami porządkowymi – zwłaszcza w zachodniej, środkowej i południowej części Tunezji.

Jeśli planujesz wakacje w Tunezji, wybierz wyjazd grupowy, organizowany przez zarejestrowane biuro podróży. Najlepiej takie, które ma własne plany zarządzania kryzysowego oraz rezydentów w Tunezji.

MSZ kategorycznie odradza poruszanie się wieczorem i w nocy poza strefami turystycznymi oraz głównymi szlakami komunikacyjnymi. MSZ odradza przebywanie w biedniejszych dzielnicach dużych miast, także stolicy. Występuje tam problem przestępczości o charakterze rabunkowym. MSZ odradza indywidualne oraz grupowe wyjazdy poza miejscowości turystyczne, jeśli organizują je niezarejestrowane biura podróży.

Zalecamy ubezpieczenie, które zagwarantuje pełną hospitalizację w tunezyjskich prywatnych klinikach. Sugerujemy także pobyt w renomowanych hotelach o wysokim standardzie. Takie hotele zapewniają pełną ochronę wewnątrz obiektu, a także na przylegającej plaży.

Należy mieć na uwadze, że stan wyjątkowy, który władze wprowadziły po zamachach w 2015 r., może być czasowo znoszony i przywracany w zależności od rozwoju sytuacji. Od 3 lipca 2017 r. obszary produkcyjne, również te z instalacjami przemysłowymi strategicznymi dla państwa, oraz tereny sąsiadujące z tą infrastrukturą są terenami zmilitaryzowanymi. Status terenu zmilitaryzowanego utrzyma się do czasu, aż ustąpi zagrożenia blokadami i strajkami okupacyjnymi. Prawo wstępu do tych miejsc mają tylko osoby upoważnione. Całkowity zakaz poruszania się obowiązuje w zamkniętych strefach wojskowych.

Apelujemy: zgłoś swoją podróż w systemie Odyseusz‎.

Wjazd i pobyt

Polacy udający się do Tunezji na okres do 90 dni nie muszą mieć wizy. Paszport powinien być ważny jeszcze co najmniej 3 miesiące od daty planowego opuszczenia Tunezji. Paszport nie może budzić wątpliwości co do swojej autentyczności. Wszelkie uszkodzenia mechaniczne dokumentu, zamazane wizy lub dane osobowe, niewyraźne pieczęcie mogą spowodować uciążliwą procedurę wyjaśniającą lub cofnięcie z granicy. Jeśli przekroczysz okres 3 miesięcy bezwizowego pobytu, przy wyjeździe na granicy służby naliczą karę w wysokości ok. 20 dinarów za tydzień. Warto podkreślić, że zdarzały się deportacje osób przebywających nielegalnie.

Rezydenci mieszkający w Tunezji za wyrobienie lub przedłużenie karty pobytu płacą 150 dinarów.  Jeśli składają wniosek po upływie terminu legalnego pobytu, kwota wynosi 300 dinarów. Studenci lub uczniowie płacą 75 dinarów. Więcej informacji na stronie.

Osoby przebywające w Tunezji na podstawie karty pobytu oraz mające obywatelstwo tunezyjskie przy każdym wyjeździe muszą wykupić znaczek skarbowy wartości 60 dinarów.

Istnieje obowiązek meldunkowy. Jeśli zatrzymujesz się w hotelach, melduje Cię obsługa. W innych sytuacjach musi Cię zameldować osoba zapraszająca. Indywidualne pobyty oraz legalizację pobytu dłuższego niż 90 dni zgłaszasz na najbliższym względem zamieszkania posterunku policji. Stosuj się do miejscowych przepisów w tym zakresie i legalizuj pobyt dłuższy niż 90 dni.

Ubezpieczenie

Obowiązkowe jest ubezpieczenie zdrowotne. Przy wyjazdach zorganizowanych sprawdź warunki ubezpieczenia oferowanego przez biuro podróży. Osobom z chorobami przewlekłymi zalecamy dodatkowe ubezpieczenie. Zanim pójdziesz do lekarza, zgłoś się do rezydenta, który przekaże bezpośrednio firmie ubezpieczeniowej informację o potrzebie udzielenia pomocy lekarskiej. Dokładną procedurę opłaty za uzyskaną pomoc wyjaśniają rezydenci i opiekunowie wycieczek na początku turnusu. Jeśli polska firma ubezpieczeniowa zakwestionuje zasadność wizyty lekarskiej lub hospitalizacji, należy:

  • zapłacić gotówką na miejscu,
  • poprosić rodzinę w Polsce o zrobienie przelewu na konto szpitala.

Szpitale mogą odmówić wypuszczenia pacjenta, dopóki nie zapłaci za udzieloną pomoc

Zdrowie

Zalecamy szczepienia przeciw polio i tężcowi. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień skontaktuj się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Na wypadek dolegliwości przewodu pokarmowego związanych ze zmianą diety zaopatrz się przed przyjazdem w niezbędne lekarstwa. Woda z kranu po przegotowaniu nadaje się do picia. Bez obaw możesz jeść w restauracjach.

Wizyta u lekarza kosztuje 50-100 dinarów. Doba w szpitalu publicznym kosztuje 30-50 dinarów, a w prywatnej klinice, z uwzględnieniem ewentualnych kosztów leczenia, od 200 dinarów. Jeśli wykonywane są badania lub zabiegi, koszty wzrastają. Jakość usług medycznych w publicznej służbie zdrowia jest niska. Wysoki standard mają natomiast kliniki i gabinety prywatne. W przypadku lżejszych chorób możesz korzystać z porad farmaceutów. Apteki mają wysoki standard i dysponują szeroką gamą leków.

Jeśli wwozisz zwierzę, musisz mieć weterynaryjne certyfikaty zdrowia (paszporty) i szczepień.

Więcej informacji znajdziesz na tej stronie.

Podróżowanie po kraju

Nie ma ograniczeń w podróżowaniu po kraju, poza zamkniętymi strefami wojskowymi, które obejmują tereny górzyste i pustynne.

Drogi główne i autostrady są zazwyczaj w dość dobrym stanie. Nie ma kolein, ale wyrwy pojawiają się nawet na autostradach. Drogi boczne na ogół są złej jakości. Istnieją dosyć dobre połączenia kolejowe między większymi miastami. W miarę dobrze funkcjonuje sieć połączeń autobusowych linii SNTRI, podlegająca Ministerstwu Transportu. Informacje o transporcie znajdziesz na www.transport.tn. Można też podróżować taksówkami międzymiastowymi (louage).

W dużych miastach Tunezji można korzystać z komunikacji miejskiej. Kursują autobusy, metro i bardzo tanie taksówki.

Główna i jedyna dłuższa autostrada łączy Bizertę, Tunis, Sousse, Sfax i Gabes. Jej łączna długość to ok. 475 km. Druga autostrada o długości ok. 40 km prowadzi z Tunisu do Medjez El Bab na zachód w kierunku Algierii. W planach jest budowa następnego odcinka autostrady do granicy z Libią. Dozwolona prędkość to: na autostradach – 110 km/h, na zwykłych drogach – 90 km/h, w miastach – 50 km/h. Na Dżerbie – 70 km/h poza miastami, 50 km/h – w miastach.

Informacje dla kierowców

Obowiązuje zielona karta. Możesz posługiwać się polskim prawem jazdy. Na drogach zachowaj szczególną ostrożność. Tunezyjczycy bardzo swobodnie traktują przepisy ruchu, mimo że obowiązuje europejski kodeks drogowy. Dosyć często zdarza się jazda na czerwonym świetle, pod prąd i wymuszanie pierwszeństwa. Szczególną uwagę zwróć na pieszych. Nie obowiązuje tu zasada przechodzenia na pasach, piesi najczęściej przebiegają przez jezdnię czy nawet autostradę, zeskakując z betonowych bloków oddzielających dwa pasy. Policjanci stojący na skrzyżowaniach zazwyczaj nie zwracają uwagi na łamanie przepisów, ale zdarza się, że nakładają mandaty. Policjanci czy wojsko zatrzymują samochody częściej do kontroli antyterrorystycznej niż po to, by  sprawdzić stan techniczny pojazdu.

Nie ma problemu z przyjazdem do Tunezji własnym samochodem (promy z Genui, Rzymu i Palermo we Włoszech lub z Marsylii we Francji). W Tunezji obowiązują ogólne (europejskie) zasady odpowiedzialności sprawcy stłuczki czy wypadku. Na wezwaną do wypadku policję czeka się czasami kilka godzin. Samochód można wypożyczyć na podstawie paszportu, prawa jazdy i wypełnionego na miejscu formularza. Koszt w zależności od marki samochodu, regionu czy nawet pory roku waha się w granicach 35-100 dinarów za dzień. Niektóre agencje wymagają wpłaty kaucji w wysokości ok. 1.000 dinarów.

Cło

Nie trzeba deklarować na granicy wwożonych środków do równowartości 5.000 dinarów. Nie ma ograniczeń ilościowych w wymianie dewiz na walutę miejscową. Zabroniony jest wwóz i wywóz waluty tunezyjskiej. Za złamanie zakazu grożą surowe konsekwencje. Niewydaną gotówkę należy wymienić przed wylotem na dewizy po okazaniu karty pokładowej i dowodu wymiany dewiz na dinary (banki na lotniskach czynne 24h). Wymienić można nie więcej niż 1/3 wcześniej wymienionej kwoty i nie więcej niż 100 dinarów.

Można przywieźć:

  • 200 szt. papierosów,
  • 50 szt. cygar,
  • 2 l alkoholu poniżej 25%,
  • 1 litr alkoholu powyżej 25%,
  • dwa aparaty fotograficzne,
  • jedną kamerę filmową.

Urzędnicy celni różnie interpretują tunezyjskie przepisy. Sugerujemy, aby zgłaszać przywożony sprzęt fotograficzny (aparaty fotograficznych, kamery, filmy, płyty czy kasety video).

Więcej informacji na stronie.

Przepisy prawne

Nie wolno fotografować obiektów wojskowych i rządowych. Dziennikarze muszą mieć zezwolenie na zdjęcia i filmowanie. Zezwolenie wydaje specjalne biuro przy kancelarii premiera.

Za posiadanie lub używanie nawet minimalnej ilości narkotyków grożą kary więzienia, nawet do 20 lat. Warunki w więzieniach są bardzo ciężkie. Odwiedziny są możliwe, ale musi się na nie zgodzić prokuratura. Cele są przepełnione, czasami nie ma miejsca siedzącego i wszyscy więźniowie w małym pomieszczeniu stoją. Do obowiązków rodziny należy przekazywanie więźniom środków czystości, produktów higienicznych, lekarstw i jedzenia.

Konkubinat i związki homoseksualne oficjalnie są zabronione.

W 2015 r. wprowadzono nowelizację ustawy, która zniosła obowiązek wydawania zgody przez ojców Tunezyjczyków na wyrobienie paszportu i wyjazd dzieci za granicę. Dzieci mogą podróżować pod opieką jednego z rodziców bez pisemnej zgody drugiego, bez względu na sytuację prawną rodziców. Obojętnie, czy są małżeństwem, czy są rozwiedzeni. Dzieci mogą także podróżować w towarzystwie jednego z opiekunów prawnych lub innej osoby mającej prawo do opieki. W praktyce oznacza to, że dzieci z rodzin mieszanych (np. tunezyjsko-polskich) opuszczają Tunezję, okazując na granicy dwa paszporty (np. tunezyjski i polski). Zdarza się jednak, że funkcjonariusz graniczny wymaga zgody rodzica, który jest obywatelem Tunezji, na wyjazd swojego dziecka. Zgodę taką legalizuje się w urzędzie gminy lub miasta. Jeżeli dziecko nie ma paszportu tunezyjskiego, a matka-cudzoziemka nie jest w stanie go wyrobić, na wyjazd dziecka ojciec musi obowiązkowo wydać zezwolenie na piśmie. Jest ono legalizowane przez notariusza albo w urzędzie miasta lub gminy. Może być wymagana także osobista obecność ojca na lotnisku.

Obyczaje

Tunezja jest krajem muzułmańskim. Choć spożywanie alkoholu nie jest zabronione, nie należy jednak tego robić w miejscach publicznych i w lokalach, które nie mają licencji na jego sprzedaż. W czasie świętego miesiąca ramadan (post) unikaj w ciągu dnia jedzenia, picia i palenia papierosów na ulicach. Może to spowodować nieprzychylne reakcje ze strony Tunezyjczyków. Weź pod uwagę, że podczas ramadanu administracja, handel i transport funkcjonują w zwolnionym tempie i w ograniczonych godzinach. Muzułmanie jedzą śniadanie przed wschodem słońca, a w czasie drugiego posiłku zaraz po zachodzie słońca ulice zupełnie pustoszeją. Ruch pieszy i kołowy zaczyna nasilać się ok. 20.00-21.00 i trwa do późnych godzin nocnych, kiedy to rodziny i znajomi składają sobie wizyty.

Poza miejscowościami turystycznymi, szczególnie na południu kraju, należy dostosować swój ubiór do zwyczajów państwa muzułmańskiego. Nie rób zdjęć mieszkańcom bez ich wyraźnej zgody. Zdarza się, że zgoda jest wyrażana po opłacie kilku dinarów.

Mężczyzna ma uprzywilejowaną pozycję w tym kraju. Istnieją miejsca publiczne (kawiarnie) przeznaczone tylko dla mężczyzn. Prezenty są mile widziane i odwzajemniane.

Zachowanie wobec kobiet jest ogólnie grzeczne, choć bywa i zaczepne (zazwyczaj względem turystek). Pomimo równouprawnienia, tunezyjska kobieta ma mniej uprzywilejowaną pozycję niż mężczyzna. Zachowanie wobec dzieci jest bardzo serdeczne. Zwyczajem jest głaskanie czy dotykanie małych dzieci o blond włosach i jasnych karnacjach, co podobno przynosi Tunezyjczykom szczęście.

Przydatne informacje

Najczęściej praktykowaną formą płatności jest gotówka lub czek. W zasadzie nie ma możliwości zapłaty w walutach obcych, w tym w euro lub dolarach, natomiast waluty te można wymienić bez problemu na lotniskach, w bankach i w hotelach. Międzynarodowymi kartami kredytowymi VISA, MasterCard czy Maestro można płacić w dużych centrach handlowych i w wielu restauracjach. W większych miastach znajdują się bankomaty.

Turyści właściwie nie mają możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. Wyjątek stanowią zakupy w sklepach narodowego biura rzemiosła (Artisanat). Po uprzedzeniu, że zakupiony towar będzie wywieziony za granicę, obsługa odlicza podatek VAT. Więcej informacji na stronie

Z uwagi na wprowadzony stan wyjątkowy, odradzamy wwożenie do Tunezji dronów oraz korzystanie z nich.

W miejscowościach turystycznych można się porozumieć w języku francuskim, angielskim, włoskim i niemieckim, a nawet, w ograniczonym zakresie, w języku polskim – szczególnie w strefach turystycznych.

W czasie ramadanu urzędy pracują do godziny 14.00, większe sklepy otwarte są do godziny 15.00­16.00, mniejsze otwierane są na 3-4 godziny ok. południa. Godziny otwarcia supermarketów pozostają bez zmian. Zamknięte są w ciągu dnia restauracje i kawiarnie poza hotelowymi i nielicznymi miejskimi, dla osób nieobchodzących ramadanu. Kawiarnie i restauracje otwierane są wieczorem ok. 19.00-20.00. Godziny otwarcia uzależnione są od zachodu słońca, a menu jest ograniczone zazwyczaj do tradycyjnych potraw ramadanowych (kuskus, baranina).

W zwykłe dni sklepy pracują zazwyczaj do godziny 19.00, prywatne sklepiki spożywcze – nawet do 24.00, supermarkety – zazwyczaj do 22.00. W sezonie w miejscowościach turystycznych sklepiki prywatne pracują nawet 24h/dobę. Urzędy są czynne od poniedziałku do czwartku w godzinach 8.30-12.30 i 13.30-17.30, w piątki: 8.00-13.00 i 14.30-17.30, w soboty są nieczynne. Banki czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-16.00 z przerwą południową między 12.00 a 14.00. W weekendy nie pracują.

Nie ma mszy w języku polskim, są odprawiane w kilku w kilku innych językach (francuski, niemiecki, włoski, angielski) w kościele Jean d'Arc w Tunisie, w Sousse w kościele św. Feliksa (Eglise Saint Félix - 1 rue de Constantine - 4001 SOUSSE CORNICHE; 200 m od kolejowego dworca głównego; tel. +216 73 224 596).

Prawo dopuszcza wyznawanie innych niż islam religii monoteistycznych.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.
{"register":{"columns":[]}}