W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Fiński wirtuoz wiolonczeli Arto Noras opowiedział o swojej wieloletniej przyjaźni i współpracy z Maestro Krzysztofem Pendereckim.

18.09.2020

Ambasada RP w Helsinkach dołączyła do projektu Instytutu Adama Mickiewicza "Ogród Pendereckiego", nagraniem wspomnień fińskiego wiolonczelisty Arto Norasa o Maestro Krzysztofie Pendereckim.

Penderecki 1

Nagranie zostało zrobione w ogrodzie Ambasady RP w Helsinkach. Ambasador Piotr Rychlik poprowadził wywiad z fińskim muzykiem wykorzystując piękną historię wspomnień Arto Norasa o szczegółach współpracy i wielkiej przyjaźni powstałej na tle muzyki dwóch artystów.

„Krzysztof Penderecki był jednym z największych kompozytorów naszych czasów.” – podkreślił  Arto Noras – „Bycie Jego przyjacielem stanowiło wielki przywilej. Komponował więcej utworów na wiolonczelę niż większość kompozytorów XX wieku. Gdy kompozytor jest również dyrygentem, oferuje muzykom ogromną szansę autentycznej interpretacji dzieła muzycznego. Miałem okazję występować z Pendereckim wielokrotnie na wszystkich kontynentach.”

Pasja do muzyki połączyła Maestro z fińskim wirtuozem. Rodziny K. Pendereckiego i A. Norasa często spędzały czas wspólnie. Żony muzyków: Elżbieta i Tytti przyjaźniły się. Jak wspomina fiński wirtuoz, czas wolny był czasem tworzenia dla K. Pendereckiego, zawsze żył muzyką, w ich dialogu trwale istniała praca nad utworami.

Arto Noras często bywał w Lusławicach – posiadłości Maestro, gdzie kompozytor stworzył Europejskie Centrum Muzyki z rozległym arboretum na ponad 2000 gatunków drzew - atrakcją światowej skali. Wspomnienia o wielkiej pasji Maestro Pendereckiego do ogrodu tłumaczył w rozumieniu idei ogrodu jako wielkiej partytury muzycznej. Do tego miejsca Maestro powracał, tam tworzył i tam czuł swoje korzenie, które w sposób magiczny przenosił na ogród – swoje miejsce na ziemi. "Sadzenie drzew to moje stałe, ulubione zajęcie. Bez tego nie znalazłbym równowagi. Drzewa zostaną" powtarzał Krzysztof Penderecki

„Krzysztof i Elżbieta byli często naszymi gośćmi na organizowanym przeze mnie festiwalu muzycznym w Naantali. Nad morzem powstawały fragmenty jego kompozycji. Inspirowało Go morze, ale Jego największą pasją były drzewa.”

 

Projekt Instytutu Adama Mickiewicza stanowi unikatową możliwość utworzenia zbioru wspomnień o polskim kompozytorze Krzysztofie Pendereckim. W ramach tego projektu Ambasada RP w Helsinkach planuje zasadzenie drzewa Prof. Krzysztofa Pendereckiego w mieście Naantali obok już zasadzonego dębu Arto Norasa.