Powiatowa Stacja Sanitarno-
Epidemiologiczna w Gdańsku

Zgodnie z art. 4i ust. 7 ww. Ustawy właściciele lub zarządcy budynków mieszkalnych zobowiązani są do przeprowadzenia ogólnej analizy potencjalnych ryzyk związanych z wewnętrznymi systemami wodociągowymi.

Ogólna analiza potencjalnych ryzyk powinna uwzględniać:

• krótki opis oraz schemat wewnętrznego systemu wodociągowego,
• opis parametrów technicznych, w tym rodzaj urządzenia do przygotowania ciepłej wody użytkowej,
• występowanie przewodów do ciepłej wody użytkowej o objętości większej niż 3 litry poza obiegami cyrkulacyjnymi,
• temperaturę wody zimnej w najdalej położonym punkcie czerpalnym od miejsca zasilania instalacji w wodę,
• temperaturę ciepłej wody użytkowej w najdalej położonym punkcie czerpalnym od urządzenia do przygotowania ciepłej wody użytkowej,
• temperaturę wody cyrkulacyjnej w miejscu podłączenia przewodu cyrkulacyjnego do urządzenia do podgrzewania ciepłej wody użytkowej,
• informację dotyczącą instalacji ciepłej wody użytkowej w zakresie spełniania wymagań zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524, ze zm.),
• charakterystykę materiałów lub wyrobów do kontaktu z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi w wewnętrznym systemie wodociągowym,
• mapę istniejących lub proponowanych punktów poboru próbek wody do badań w zakresie bakterii
  z rodzaju Legionella i parametru chemicznego ołów.

 

Ryzyko zakażenia bakteriami z rodzaju Legionella związane jest przede wszystkim z urządzeniami
i elementami wewnętrznego systemu wodociągowego, które wytwarzają aerozole wodne.

W celu zapobiegania namnażaniu się bakterii z rodzaju Legionella w ciepłej wodzie użytkowej należy:

• kontrolować temperaturę wody w wewnętrznym systemie wodociągowym w punktach wypływu wody i urządzeniach służących do podgrzewania wody i cyklicznie przeprowadzać dezynfekcję termiczną (podnieść temperaturę ciepłej wody w punktach czerpalnych do 70°C-80°C),
• regularnie płukać wewnętrzną instalację ciepłej wody użytkowej (odkręcić kurki we wszystkich punktach czerpalnych ciepłej wody użytkowej przy umywalkach, prysznicach),
• czyścić i dezynfekować perlatory, słuchawki prysznicowe,
• minimalizować stagnację wody w wewnętrznym systemie wodociągowym,
• kontrolować stężenie środków dezynfekcyjnych w przypadku wewnętrznych systemów wodociągowych, w których stosowana jest dezynfekcja chemiczna.

Ołów jest metalem, który może przedostać się do wody w wyniku kontaktu wody z określonymi materiałami zastosowanymi w wewnętrznej instalacji wodnej zawierającymi ww. pierwiastek.

W przypadku gdy właściciel lub zarządca budynków mieszkalnych ustali na podstawie ww. analizy ryzyk, że instalacja ciepłej wody użytkowej nie spełnia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane albo używa w wewnętrznym systemie wodociągowym elementów zawierających ołów zobowiązany jest poinformować o powyższym właściwy organ nadzoru sanitarnego (art. 4i ust. 8 Ustawy).

Analiza potencjalnych ryzyk ma umożliwić identyfikację potencjalnych źródeł zagrożeń, określić prawdopodobieństwo ich wystąpienia oraz podjąć odpowiednie działania naprawcze.

Zgodnie z art. 8 Ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę
i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 605), właściciel lub zarządca budynku przekazuje po raz pierwszy informacje o podejmowanych działaniach w zakresie zapewnienia skutecznych i proporcjonalnych do ryzka środkach kontroli ryzyka i zarządzania ryzykiem w celu zapobiegania występowania ognisk choroby w odniesieniu do bakterii z rodzaju Legionella w ciepłej wodzie użytkowej oraz wymiany elementów zawierających ołów w istniejących wewnętrznych systemach wodociągowych, jeżeli jest to wykonalne ekonomicznie i technicznie
w terminie do dnia 30.06.2028 r.