Regionalna Dyrekcja
Ochrony Środowiska w Warszawie

26 czerwca 2026 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wydał zarządzenie w sprawie wyznaczenia szlaków na terenie rezerwatu przyrody Las Bielański.  Zarządzenie wprowadza zmianę w stosunku do sieci szlaków udostępnionych w rezerwacie od 2016 r. Zlikwidowany został krótki odcinek szlaku w południowowschodniej części rezerwatu. Zmiana została wprowadzona, aby zachować jeden ze starych dębów, rosnący bezpośrednio przy szlaku. Jednocześnie w południowej części rezerwatu przyrody udostępniony został łącznik pomiędzy terenem Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie a istniejącym już wcześniej szlakiem.

Dlaczego fragment szlaku został wyłączony z udostepnienia?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zarządzający rezerwatem jest zobligowany do zapewnienia bezpieczeństwa na udostępnionym szlaku. Utrzymanie udostępnionej ścieżki w tym miejscu wiązałoby się z koniecznością usunięcia cennego drzewa lub co najmniej jego ogłowienia (czyli wycinki na wysokości 3-4 metrów i pozbawienia drzewa korony). Drobna korekta zakresu udostępnienia pozwoli zachować stare drzewo o wysokiej wartości przyrodniczej i zadbać o bezpieczeństwo ludzi.

W ostatnich latach na terenie rezerwatu Las Bielański obserwujemy naturalne zamieranie starych dębów, spośród których wiele już osiąga wiek około 400 lat. Naturalne procesy intensyfikuje obserwowana od jakiegoś czasu susza, a także ogromne zmiany dokonane na przestrzeni ostatniego wieku w sąsiedztwie rezerwatu. Dawne tereny otwarte zastąpiły osiedla mieszkaniowe, a wylewająca tu niegdyś Wisła została ujęta w wały przeciwpowodziowe. Wszystko to istotnie zmieniło warunki siedliskowe. Mimo to większość wiekowych dębów nadal żyje, m.in. dzięki temu, że ponad 50 lat temu został tu wyznaczony rezerwat przyrody. Każde w tych drzew stanowi świadectwo minionych czasów i miejsce o wysokiej bioróżnorodności.  Dlatego nie możemy dopuścić do usunięcia choćby jednego z tych dębów tylko po to, by utrzymać możliwość ruchu po tym fragmencie rezerwatu.

Kto zna Las Bielański, ten wie, że dostojne dęby są jedną z cech charakterystycznych tego obszaru chronionego. Pełnią ogromną rolę siedliskową, stanowiąc środowisko życia dla wielu gatunków ptaków, owadów (w tym chronionych, dla zachowania których został w tym miejscu wyznaczony obszar Natura 2000), a także grzybów i śluzowców. Są też dużą wartością krajobrazową. Ich zachowanie jest kluczowe dla ochrony tego miejsca.

Przypominamy, że na terenie rezerwatu można poruszać się tylko po udostępnionych szlakach. To pozwoli chronić przyrodę rezerwatu, w szczególności zapewni minimum spokoju zwierzętom, które szukają schronienia w ciągle kurczących się obszarach zieleni w mieście.