Polska we Włoszech

Rys historyczny

Włochy były jednym z pierwszych państw Ententy (i neutralnych), z którymi Polska ustanowiła formalne stosunki dyplomatyczne po I wojnie światowej. 27.02.1919 Włochy uznały Polskę de iure - nota włoskiego przedstawiciela Misji Międzysojuszniczej w Polsce G. Cesare Montagna do polskiego premiera i ministra spraw zagranicznych I. J. Paderewskiego. Stworzyło to formalno-prawną podstawę do nawiązania pełnych bilateralnych stosunków dyplomatycznych. Ustanowienie stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską i Włochami nastąpiło poprzez złożenie listów uwierzytelniających przez posła Polski, co miało miejsce 03.08.1919 r. (K. Skirmunt złożył w Rzymie listy uwierzytelniające królowi Włoch Wiktorowi Emanuelowi III).

Współpraca polityczna w okresie III RP

Włochy stały się jednym z głównych partnerów polityczno-gospodarczych Polski po upadku „żelaznej kurtyny”. Podstawy do rozwoju nowych form i mechanizmów współpracy w stosunkach polsko-włoskich stworzył Traktat o Przyjaźni i Współpracy zawarty w 1991 r. Polska stała się z biegiem czasu ważnym partnerem politycznym i gospodarczym Włoch w regionie, a Włochy pozostają istotnym partnerem Polski w UE oraz na forach międzynarodowych, w tym NATO i ONZ. Obecnie Polskę i Włochy łączą strategicznie bliskie relacje polityczne. Dynamiki nabiera współpraca nie tylko na szczeblu głów państw i przedstawicieli rządów. Coraz bardziej nasilają się także kontakty międzyparlamentarne. Ich dalszy rozwój mają ułatwiać grupy przyjaźni w parlamentach obu państw.

Współpraca ekonomiczna

Polska i Włochy od dekad są bliskimi partnerami handlowymi. Wartość wymiany handlowej między naszymi krajami rokrocznie rośnie. Włochy są 5. partnerem handlowym Polski pod względem wartości obrotów handlowych na świecie (po Niemczech, Chinach, Francji i Czechach) i 4. partnerem gospodarczym Polski w Europie. Według danych GUS wartość wzajemnych obrotów handlowych w 2025 r. (dane za 10 miesięcy) wyniosła 28,010 mld EUR, przy eksporcie do Włoch w wysokości 13,660 mld EUR i imporcie wynoszącym 14,350 mld EUR. Włochy stanowią dla Polski 4. co do wielkości rynek zbytu (4,6% udziału w rynku), plasują się też na 6. miejscu wśród głównych dostawców (4,5%). Polska zajmuje zaś 7. miejsce na liście odbiorców włoskich towarów (3,2%) i 8. wśród dostawców (2,8%).

Struktura towarowa wymiany handlowej

Cechą charakterystyczną wymiany między naszymi krajami  jest strukturalny deficyt handlowy związany z wysokim importem polskiej branży samochodowej oraz artykułów konsumpcyjnych pochodzenia przemysłowego i leków. Struktura wymiany towarowej polsko-włoskiej tradycyjnie koncentruje się na kilku grupach towarowych. Do najczęściej importowanych produktów należą: części i akcesoria do pojazdów silnikowych, maszyny i urządzenia, wyroby tekstylne i odzież,  farmaceutyki, środki transportu. Z kolei Polska eksportuje głównie środki transportu, artykuły rolno-spożywcze, metale i produkty metalurgiczne oraz wyroby z tworzyw sztucznych. Taka charakterystyka wymiany towarowej uzasadniona jest w dużym stopniu działalnością w PL największych włoskich producentów z branży samochodowej oraz metalurgicznej.

Współpraca inwestycyjno – kapitałowa

Włochy znajdują się na 11. pozycji w zestawieniu zagranicznych inwestorów w Polsce. Według danych NBP skumulowana wartość włoskiego kapitału zainwestowanego w 2024 r. w Polsce wyniosła 7,650 mld EUR.  Włoscy przedsiębiorcy inwestują głównie w działalność produkcyjną w sektorach: samochodowym, AGD, spożywczym, chemicznym i budowlanym. Na Liście Głównych Inwestorów Zagranicznych PAIH w Polsce znajduje się blisko 200 włoskich inwestorów a wśród nich: Stellantis (producent samochodów), Brembo (producent systemów hamulcowych), Indesit (producent sprzętu AGD), Mapei (producent klejów i produktów chemicznych dla budownictwa), Ferrero (branża spożywcza), Bacardi (producent wyrobów alkoholowych). Stan należności z tytułu polskich inwestycji bezpośrednich we Włoszech na koniec 2024 r., według danych NBP, osiągnął wartość 358,2 mln EUR. Polskie firmy inwestują na rynku włoskim głównie w sektorze motoryzacji, budownictwie, handlu, transporcie i przemyśle chemicznym. Wiodący inwestorzy to m.in. PKP Pol-Rail, Est Cargo Trans, Boryszew i Comarch.

Linki

Administracja gospodarcza:

• Rząd włoski: www.governo.it
• Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Współpracy Międzynarodowej:  www.esteri.it
• Ministerstwo Infrastruktury i Transportu: www.mit.gov.it
• Ministerstwo Środowiska i Bezpieczeństwa Energetycznego: www.mite.gov.it
• Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej: www.lavoro.gov.it
• Ministerstwo Rolnictwa i Suwerenności Żywnościowej: www.politicheagricole.gov.it
• Ministerstwo Przedsiębiorstw i Made in Italy: www.mise.gov.it
• Ministerstwo Gospodarki i Finansów: www.mef.gov.it
• Departament  Spraw Regionalnych w KPRM: www.affariregionali.it

 

W dziedzinie współpracy kulturalnej z Włochami obowiązuję Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Włoskiej o współpracy w dziedzinie kultury i edukacji podpisanej w Rzymie 12 lipca 2005 roku. W 2016 r. został przyjęty Program Wykonawczy współpracy kulturalno-edukacyjnej między Włochami a Polską na lata 2016-2019.  Współpraca kulturalna pomiędzy Polską a Włochami, rozwinięta od wielu dziesięcioleci, układa się dobrze. Od wielu lat działają w stolicach obu krajów oraz w Krakowie instytuty kultury i stanowią bardzo skuteczne narzędzie promocji. Bardzo pożyteczną rolę spełniają też liczne i posiadające wieloletnie doświadczenia akademickie ośrodki polonistyczne we Włoszech oraz italianistyczne w Polsce. Niekorzystnym zjawiskiem jest natomiast groźba likwidacji katedr polonistyki na włoskich Uniwersytetach. Polska kultura stała się w ostatnich dziesięcioleciach bardzo popularna i jest dostrzegana i doceniana na równi z kulturą innych dużych krajów europejskich. Wybitne dzieła polskiej dramaturgii współczesnej i kinematografii uznawane są we Włoszech za klasykę i są powszechnie znane. W przeszłości mieszkali i tworzyli we Włoszech tak wybitni polscy twórcy jak Gustaw Herling-Grudziński czy Jerzy Grotowski a także rzeźbiarz Igor Mitoraj. Także liczni wybitni polscy twórcy kultury związani są trwałą współpracą z włoskimi instytucjami kulturalnymi, często występują we Włoszech i są bardzo popularni.  Dzięki licznym projektom międzynarodowym, wspieranym często przez UE, we Włoszech wzrasta liczba wydań polskiej literatury współczesnej oraz polskich prezentacji artystycznych w wielu dziedzinach sztuki. Bardzo ważną rolę w popularyzacji polskiej kultury współczesnej w Rzymie mają festiwale „Corso Polonia”, organizowane przez Instytut Polski w Rzymie.