Główny Urząd
Geodezji i Kartografii

Dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic, w trybie określonym przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków¹, jedynie w sytuacji zaistnienia przesłanek określonych w § 31 ww. rozporządzenia.

Procedura ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zakłada natomiast, że:

• jeżeli podczas tych czynności nie dojdzie do ustalenia przebiegu granic na podstawie zgodnych wskazań podmiotów, o których mowa w § 11 pkt 7 i § 12 pkt 1 omawianego rozporządzenia, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu lub jeżeli wskazywany przebieg jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach dotyczących przebiegu ustalanych granic, i jednocześnie
• nie można stwierdzić spokojnego stanu posiadania lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów,

zgodnie z § 33 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów.

Podczas ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na zasadach określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie można z góry wykluczyć, że mapa ewidencyjna wykonana podczas zakładania ewidencji gruntów, która jak każdy dokument powinna podlegać ocenie, mogła zostać wykonana błędnie, tj. niezgodnie z wykonanymi pomiarami, na podstawie których zostały obliczone pola powierzchni działek ewidencyjnych, które z kolei zostały wykazane np. w Aktach Własności Ziemi podczas uwłaszczania gospodarstw rolnych. Należy również zauważyć, że § 33 ust. 3 rozporządzenia egib nie odnosi się wyłącznie do dokumentów znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Mogą to również być dokumenty znajdujące się np. w księgach wieczystych, czy też dokumenty przedstawione przez strony. Ponadto geodeta ma obowiązek wziąć pod uwagę również znaki i ślady graniczne, a także oświadczenia zainteresowanych podmiotów. Jeżeli zatem na podstawie ww. kryteriów, geodeta uzna, że mapa ewidencyjna została wykonana błędnie w zakresie graficznego przedstawienia przebiegu określonej granicy działki ewidencyjnej, może ustalić jej przebieg w sposób zgodny z kryteriami wskazanymi powyżej, który nie będzie dokładnym jej odzwierciedleniem na mapie ewidencyjnej.