Powrót

Zatrzymani, rozliczeni, oskarżeni. Prokuratura dopięła sprawy do końca.

30.06.2026

W czerwcu bieżącego roku Prokuratura Okręgowa we Włocławku skierowała do właściwych Sądów Rejonowych we Włocławku i w Warszawie dwa akty oskarżenia przeciwko Rafałowi W. i Bartoszowi P. oskarżonym odpowiednio o to że:

Komunikat Prokuratury Okręgowej we Włocławku

Rafał W. w okresie od 9.12.2023r. do 11.05.2024r. we Włocławku posiadał 263 pliki video oraz 131 pliki graficzne  i rozpowszechniał poprzez udostępnianie pliki z zawartością treści pornograficznych z udziałem małoletnich, tj. o czyn z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 202 § 4a k.k.
Bartosz P. - w okresie od 19.04.2023 do 20.06.2025r. w Warszawie rozpowszechniał poprzez udostępnianie pliki w postaci zdjęć oraz filmy z zawartością treści pornograficznych z udziałem małoletnich,  oraz  w okresie od nieustalonego dnia nie później niż od 14 marca 2022 r. do dnia 4 października 2022 r. w Warszawie i innych nieustalonych miejscach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez zgody osoby uprawnionej uzyskał i przechowywał na dysku cudze programy komputerowe a następnie dokonał obrotu ww. towarem oznaczonym podrobionym zarejestrowanym w Urzędzie Patentowym RP znakiem towarowym, którego nie miał prawa używać, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, czym działał na szkodę pokrzywdzonego, nadto w okresie od 10 listopada 2021 r. do nieustalonego dnia i miesiąca 2025r. nie później niż do 18 sierpnia 2025 r., w Warszawie i innych nieustalonych miejscach, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uzyskał i przechowywał bez zgody osób uprawnionych cudze programy komputerowe na szkodą wymienionych w  zarzucie firm i osób, tj. o czyn z art. 202 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., art. 278 § 2 k.k. w zb. z art. 305 ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 305 ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., art. 278 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
Wobec podejrzanych zastosowano środki zapobiegawcze w postaci dozoru policyjnego polegającego na zobowiązaniu w/w do stawiania się w określonych dniach i godzinach w Komendzie Miejskiej Policji, zakazu opuszczania kraju oraz poręczenia majątkowego.
Na mieniu podejrzanego Rafała W. dokonano zabezpieczenia majątkowego.  
Oskarżony Rafał W. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożył wyjaśnienia natomiast oskarżony Bartosz P. jedynie częściowo przyznał się do zarzucanych mu przestępstw oraz również złożył wyjaśnienia.
Zgodnie z art. 202 § 3 k.k. karze od 2 do 15 lat pozbawienia wolności podlega osoba, która w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala, sprowadza, przechowuje lub posiada treści pornograficzne z udziałem małoletniego, a także osoba, która takie treści rozpowszechnia lub prezentuje. Natomiast zgodnie z art. 202 § 4a Kodeksu karnego karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega osoba, która przechowuje, posiada lub uzyskuje dostęp (np. poprzez streaming) do treści pornograficznych z udziałem małoletniego. Natomiast art. 278 § 2 k.k. odnosi się do bezprawnego uzyskania programu komputerowego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i grozi za to odpowiedzialność karna od 3 miesięcy do lat 5.

Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego treści pornograficzne w rozumieniu art. 202 k.k. to zawarte w utrwalonej formie (np. film, zdjęcia, czasopisma, książki, obrazy) lub nie (np. pokazy na żywo), prezentacje czynności seksualnych człowieka (zwłaszcza ukazywanie organów płciowych człowieka w ich funkcjach seksualnych), i to w wymiarze zarówno niesprzecznym z ich biologicznym ukierunkowaniem, jak i czynności seksualnych człowieka sprzecznych z przyjętymi w społeczeństwie wzorcami zachowań seksualnych (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r. IV KK 173/10).
       Rozpowszechniania treści pornograficznych nie należy rozumieć jako czynienia tych treści publicznymi (a więc dostępnymi dla szerszej, bliżej nieokreślonej liczby osób), albowiem naruszałoby to zakaz wykładni synonimicznej. Ustawodawca zresztą posługuje się pojęciem publicznego rozpowszechniania na gruncie art. 241 k.k., co oznacza, że terminowi "rozpowszechnianie" nadaje szerokie znaczenie swoiste, odmienne od jego sensu w świetle dyrektywy języka potocznego. Będzie zatem rozpowszechnianiem udostępnienie treści pornograficznych innym określonym osobom np. poprzez środki zdalnej komunikacji (Internet, telefon itp.). Taka wykładnia przedmiotowego pojęcia zgodna jest zresztą z przedmiotem ochrony przestępstwa z art. 202 § 3 k.k., albowiem również i taki przekaz treści pornograficznych może prowadzić do wykładniczego wzrostu osób, które się z nimi zapoznają, sprawiając, że w istocie dana treść dojdzie do tak wielu adresatów, tak jakby miała ona charakter publiczny, naruszając przedpole chronionego dobra prawnego jakim jest wolność seksualna małoletnich (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2024 r. I KK 310/24).
         Przedmiotem ochrony przepisów art. 305 Prawa Własności Przemysłowej  są podstawy prawidłowego obrotu gospodarczego (tj. rzetelność, uczciwość, profesjonalizm) oraz mienie przedsiębiorstwa w postaci prawa własności przemysłowej, jakim jest prawo ochronne do znaku towarowego.
     Jak wynika z art. 153 ust. 1 Prawa Własności Przemysłowej „przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej". 


Prokurator Małgorzata Kręcicka – Rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej

{"register":{"columns":[]}}