Polska w Portugalii

System gospodarczy i najważniejsze strategie gospodarcze

Po przystąpieniu do EWG w 1986 r. Portugalia przyspieszyła proces liberalizacji gospodarki i umocniła model gospodarki rynkowej. Sprywatyzowano wiele przedsiębiorstw państwowych i ważnych sektorów gospodarki takich jak finansowy czy telekomunikacyjny. Nadal jednak wiele przedsiębiorstw o strategicznym znaczeniu pozostaje własnością państwa, np. w dziedzinie zarządzania gospodarką wodną czy sektorze finansowym (Caixa Geral de Depósitos, Banco Português de Fomento).

Organami nadzorującymi funkcjonowanie poszczególnych sektorów gospodarki są ministrowie. Najważniejsze ministerstwa administracji publicznej odpowiedzialne za zagadnienia gospodarcze to: Ministerstwo Gospodarki i Spójności Terytorialnej, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Rolnictwa i Rybołówstwa, Ministerstwo Infrastruktury i Mieszkalnictwa, Ministerstwo Środowiska i Energii oraz Ministerstwo Pracy, Solidarności i Zabezpieczenia Społecznego.

Do najistotniejszych wyspecjalizowanych organów administracji gospodarczej należą:

• Agencja ds. Inwestycji i Handlu Zagranicznego Portugalii (Agência para o Investimento e Comércio Externo de Portugal, AICEP Portugal Global) – zadaniem Agencji jest promowanie inwestycji w kraju i za granicą. AICEP pomaga przedsiębiorcom portugalskim w procesie umiędzynarodowienia oraz promuje wizerunek Portugalii i przedsiębiorstw portugalskich na świecie.
• Instytut Wsparcia Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Innowacji (Instituto de Apoio às Pequenas e Médias Empresas e à Inovação, IAPMEI) – instytut wspiera działalność małych i średnich przedsiębiorstw na rynku krajowym i rynkach międzynarodowych. Pomaga uzyskać dofinansowanie. Koncentruje się na poprawie konkurencyjności przedsiębiorstw.
• Urząd Bezpieczeństwa Żywnościowego i Ekonomicznego (Autoridade de Segurança Alimentar e Económica, ASAE) – sprawuje nadzór w dziedzinie bezpieczeństwa żywności w Portugalii. Ponadto jest organem odpowiedzialnym za nadzór nad działalnością gospodarczą, ochroną konsumentów, bezpieczeństwem produktów oraz za zwalczanie oszustw gospodarczych.
• Portugalski Instytut Jakości (Instituto Português da Qualidade, IPQ) – jest naczelnym organem normalizacyjnym. Koordynuje krajowy system normalizacji i zapewnia wdrażanie norm europejskich i międzynarodowych.
• Instytut Uprawy Winorośli i Wina (Instituto da Vinha e do Vinho, IVV) – odpowiada za koordynację i regulację sektora wina oraz wdrażanie krajowej i unijnej polityki winiarskiej.
• Narodowy Instytut Własności Przemysłowej (Instituto Nacional da Propriedade Industrial) – jest autonomicznym organem właściwym w sprawach patentów, znaków towarowych, wzorów przemysłowych, nazw handlowych i innych praw własności przemysłowej.
• Instytut Turystyki Portugalii (Instituto do Turismo de Portugal) jest organem promującym rozwój turystyki w kraju.
• Krajowy Urząd ds. Komunikacji (Autoridade Nacional de Comunicações, ANACOM) – jest głównym i niezależnym organem regulacyjnym i nadzorczym na rynku telekomunikacyjnym.

Sądownictwo gospodarcze

Sprawy z zakresu prawa handlowego i gospodarczego rozpoznają sądy pierwszej instancji. W ramach sądów okręgowych (Tribunais Judiciais de Comarca) funkcjonują wyspecjalizowane wydziały właściwe dla określonych kategorii spraw, m.in. wydziały handlowe (Juízos de Comércio), pracy (Juízos do Trabalho) oraz sąd morski (Tribunal Marítimo). Od reformy sądownictwa z 2014 r. terytorium Portugalii podzielone jest na 23 okręgi sądowe (comarcas). Sądy pierwszej instancji obejmują wydziały o właściwości ogólnej oraz wyspecjalizowanej, rozpoznające sprawy należące do ich kompetencji.

Sądy o właściwości ogólnej orzekają w kwestiach cywilnych i handlowych dla:

• przygotowania i prowadzenia procesów odnoszących się do spraw nieprzydzielonych innemu sądowi;
• wypełniania postanowień nakazów, listów, pism i telegramów skierowanych do nich przez sądy właściwe;
• wypełniania pozostałych kompetencji przyznanych przez prawo.

Sądy handlowe, będące sądami o właściwości wyspecjalizowanej, są właściwe dla przygotowania i rozpatrywania:

• spraw specjalnych dotyczących reorganizacji przedsiębiorstwa i upadłości;
• aktów deklaracji braku istnienia, nieważności i anulowania umowy spółki;
• spraw dotyczących wykonywania praw wynikających z umowy spółki;
• działań dot. zawieszenia i anulowania uchwał organów spółki; rozwiązania i likwidacji prawnej spółek;
• spraw dotyczących własności przemysłowej; spraw przewidzianych w Kodeksie Własności Przemysłowej (jednak część spraw z zakresu patentów, znaków towarowych i własności przemysłowej należy do Sądu ds. Własności Intelektualnej (Tribunal da Propriedade Intelectual);
• spraw, do których odwołuje się Kodeks Rejestru Handlowego.

Ważniejsze strategie gospodarcze

Portugal 2030
Program partnerstwa Portugalii z Unią Europejską na lata 2021–2027, zatwierdzony przez Komisję Europejską w 2022 r. Jego celem jest wspieranie transformacji gospodarczej, klimatycznej i cyfrowej kraju poprzez finansowanie inwestycji w innowacje, konkurencyjność przedsiębiorstw, transformację energetyczną, edukację, badania naukowe oraz spójność społeczną i terytorialną. Program jest realizowany za pomocą funduszy polityki spójności UE i obejmuje regionalne oraz sektorowe programy operacyjne.

Strategia Rozwoju Bazy Technologicznej i Przemysłowej w Sektorze Obronnym na lata 2023-2033
Dokument został przyjęty w 2023 r. Strategia ma na celu dostosowanie wytycznych politycznych do obecnych instrumentów tworzących ramy sektora obronnego, takich jak Kompas Strategiczny Unii Europejskiej i nowa Koncepcja Strategiczna NATO. Dokument koncentruje się na wzmocnieniu koordynacji pomiędzy sektorem publicznym i prywatnym, pomiędzy przemysłem, uniwersytetami i siłami zbrojnymi. Uwzględnia tworzenie zachęt do prowadzenia badań naukowych, wdrażania  innowacji, produkcji, modernizacji, redukcji emisji CO2 i transformacji energetycznej, upowszechniania gospodarki ekologicznej o obiegu zamkniętym oraz cyfryzacji gospodarki.

Krajowa Strategia Portugal Space 2030
Została przyjęta w 2018 r. Jej celem jest zwiększenie udziału PT w rozwoju sektora kosmicznego i badań kosmicznych. Jednym z ważniejszych osiągnięć była inauguracja siedziby Portugalskiej Agencji Kosmicznej na Wyspie Maria w archipelagu Azorów, co osiągnięto w październiku 2024 r. 

Portugalski Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu na lata 2021-2030 (PNEC 2030)
Program ten (Plano Nacional de Energia e Clima 2030) wyznacza główne cele dekarbonizacji, efektywności energetycznej i integracji odnawialnych źródeł energii na lata 2021-2030. Po rewizji w 2024 r. plan stawia na bardziej ambitne cele, w tym redukcję emisji gazów cieplarnianych o 55% do 2030 r. oraz 85% udział odnawialnych źródeł energii w produkcji energii elektrycznej.

Długoterminowa strategia renowacji budynków (ELPRE)
Została przyjęta w 2021 r. Jej celem jest przyspieszenie modernizacji energetycznej budynków, ograniczenie emisji gazów cieplarnianych oraz wsparcie realizacji krajowych i unijnych celów neutralności klimatycznej Portugalii do 2050 r. Strategia zakłada poprawę efektywności energetycznej budynków, zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł energii oraz stopniową transformację budynków w kierunku standardów niemal zerowego zużycia energii (NZEB).
Miernikiem osiągnięcia założeń ma być oszczędność energii pierwotnej na poziomie 11% do 2030 r. oraz 34% do 2050 r., a także renowacja około 364 mln m² powierzchni budynków do 2030 r. i 748 mln m² do 2050 r.

Krajowa Długoterminowa Strategia Przeciwdziałania Ubóstwu Energetycznemu na lata 2023-2050 (ELPPE)
Została zatwierdzona w 2024 r. Głównym celem jest wyeliminowanie ubóstwa energetycznego w Portugalii do roku 2050, ochrona wrażliwych konsumentów i aktywne ich włączanie w transformację energetyczną i klimatyczną. Strategia opiera się na: promowaniu zrównoważonego rozwoju energetycznego, poprawie efektywności energetycznej zasobów mieszkaniowych i renowacji budynków, upowszechnianiu dostępu do podstawowych usług energetycznych, promowaniu wiedzy i świadomych działań.

Cele do osiągnięcia w latach 2030-2050 to:

• liczba ludności mieszkającej w gospodarstwach domowych niemającej możliwości odpowiedniego ogrzania domu powinna zmniejszyć się do: 10% w 2030 r., 5% w 2040 r. i 1% w 2050 r.;
• liczba ludności mieszkającej w mieszkaniach, w których latem nie ma optymalnej temperatury powinna spaść do: 20% w 2030 r., 10% w 2040 r. i 5% w 2050 r.;
• liczba osób mieszkających w domach z problemami związanymi z infiltracją i wilgocią powinna ulec zmniejszeniu do: 20% w 2030 r., 10% w 2040 r. i 5% w 2050 r.;
• liczba gospodarstw domowych, w których wydatki na energię stanowią ponad 10% całkowitego dochodu powinna wynieść: 700 000 w 2030 r., 250 000 w 2040 r. i 0 w 2050 r.

Krajowa Strategia Wodorowa
Została ustanowiona w 2020 r. Ma na celu przyczynienie się do osiągnięcia krajowego i unijnego celu dekarbonizacji poprzez promowanie stopniowego wprowadzania wodoru jako zrównoważonego i zintegrowanego elementu w kompleksowej strategii przechodzenia na gospodarkę zdekarbonizowaną. W obecnej fazie większy nacisk kładzie się na projekty przemysłowe i eksport zielonego wodoru (np. z Sines).

Portugalski Plan Wspólnej Polityki Rolnej
Opracowany przez portugalski rząd został przyjęty przez Komisję Europejską w 2022 r. i dwukrotnie zaktualizowany w 2024 r. Celem Planu jest zapewnienie zrównoważonego rozwoju rolnictwa, bezpieczeństwa żywnościowego, leśnictwa i obszarów wiejskich.

Plan Transformacji, Odbudowy i Odporności Portugalii
PTRR jest długoterminowym programem reform i inwestycji opracowanym w odpowiedzi na skutki ekstremalnych zjawisk pogodowych, które dotknęły Portugalię na początku 2026 r. Celem planu jest nie tylko odbudowa zniszczeń, lecz także zwiększenie odporności państwa na przyszłe zagrożenia, takie jak susze, pożary lasów, trzęsienia ziemi, awarie energetyczne czy cyberataki, oraz poprawa zdolności reagowania służb ratowniczych i administracji publicznej. PTRR obejmuje działania realizowane przez administrację państwową, samorządy, sektor prywatny i organizacje społeczne w perspektywie dziewięciu lat. Łączna wartość planowanych inwestycji wynosi 22,6 mld euro i jest finansowana ze środków publicznych, prywatnych oraz funduszy Unii Europejskiej. W ramach planu przewidziano m.in. reformę systemu ubezpieczeń od katastrof naturalnych, modernizację krajowego systemu łączności ratunkowej, rozwój infrastruktury wodnej, wzmocnienie sieci energetycznych, tworzenie strategicznych rezerw żywności i leków, inwestycje w ochronę wybrzeża oraz działania ograniczające ryzyko pożarów lasów. Dzięki kompleksowemu podejściu PTRR ma przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa mieszkańców oraz budowy bardziej odpornej i zrównoważonej gospodarki Portugalii.

Narodowa Strategia Adaptacji do Zmian Klimatu 2030
ENAAC 2030 zatwierdzona została przez Radę Ministrów w celu zwiększenia odporności Portugalii na skutki zmian klimatu i zjawiska ekstremalne. Do czasu pełnego wdrożenia nowej strategii obowiązywanie poprzedniej ENAAC 2020 przedłużono do końca 2026 r., aby zapewnić ciągłość działań oraz dostęp do środków finansowych programu Portugal 2030.

ENAAC 2030 opiera się na czterech filarach: 1) rozwoju wiedzy i badań nad zmianami klimatu, 2) monitorowaniu i wdrażaniu nowych mechanizmów umożliwiających pomiar wpływu środków adaptacyjnych, 3) przyspieszeniu realizacji działań w najbardziej narażonych sektorach oraz 4) zwiększeniu inwestycji służących ograniczaniu skutków susz, upałów, pożarów i powodzi.

Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

Do najważniejszych sektorów portugalskiej gospodarki należą: sektor usług, który wytwarza 66-67% wartości dodanej brutto i zatrudnia 59,8% aktywnej populacji. Dynamicznie rozwija się sektor usług wspólnych (w PT działa 88 centrów usług wspólnych, zatrudniających ok. 31 tys. pracowników). Na drugim miejscu znajduje się sektor przemysłu (ok. 22% WDB i 28,5% miejsc pracy). Przemysł spożywczy wytwarza 14% produkcji w przemyśle wytwórczym (wartość produkcji – 25,8 mld EUR; zatrudnia ponad 300 tys. osób).

Rolnictwo portugalskie jest zróżnicowane ze względu na odmienne warunki klimatyczne, topograficzne i glebowe. Do najważniejszych sektorów produkcji należą: uprawa winorośli, produkcja zbóż, owoce i warzywa, produkcja oliwy z oliwek oraz hodowla zwierząt (głównie trzoda chlewna i drób). Rolnictwo i rybołówstwo łącznie odpowiadają za ok. 2–3% wartości dodanej brutto i zatrudniają ok. 8–10% ludności pracującej.

W Portugalii funkcjonuje ok. 260 tys. gospodarstw rolnych o łącznej powierzchni ok. 3,6 mln ha, z czego zdecydowaną większość stanowią gospodarstwa rodzinne. Kobiety stanowią ok. 35–40% siły roboczej w rolnictwie.

W 2024 r. Portugalia wyprodukowała ok. 6,9 mln hektolitrów wina oraz ok. 180 tys. ton oliwy z oliwek (co odpowiada ok. 1,7 mln hektolitrów w przeliczeniu objętościowym). Produkcja mięsa wyniosła łącznie ok. 0,9–1,0 mln ton, obejmując wszystkie główne gatunki (wołowinę, wieprzowinę, drób, owce i kozy).

Ważne miejsce w gospodarce narodowej zajmuje rybołówstwo i szerzej gospodarka morska, obejmująca głównie połowy przybrzeżne (m.in. sardynki, tuńczyki i makrele). Kluczowe porty rybackie znajdują się w Aveiro, Leixões, Setúbal i Sines, natomiast mniejsze ośrodki rybackie to m.in. Matosinhos, Peniche i Sesimbra.

W sektorze przemysłowym głównymi gałęziami są: przemysł maszynowy, elektryczny i elektroniczny, motoryzacyjny (w tym rowerowy), stoczniowy, formowanie wtryskowe, przemysł tworzyw sztucznych i ceramiczny, tekstylny, obuwniczy, skórzany, petrochemiczny, spożywczy, meblarski, celulozowo-papierniczy i drzewny, w tym korkowy (Portugalia jest największym na świecie producentem korka odpowiedzialnym za ok. 50% globalnej produkcji, wytwarzając między 200 a 300 tys. ton rocznie).  

Przemysł motoryzacyjny jest jedną z najważniejszych gałęzi przemysłu (ok. 1200 firm). Główne jednostki produkcyjne znajdują się w regionach: Setubalu, Porto, Lizbony, Aveiro, Bragi i Mangualde.

Rośnie wartość produkcji przemysłu chemicznego (w tym produkcja plastiku), która przekroczyła 12 mld EUR (ok. 2000 firm). Wysoki udział w PKB kraju ma również przemysł tekstylny i odzieżowy (zatrudnia ok. 127 tys. osób; wartość produkcji ok. 8 mld EUR) zlokalizowany głównie na północy kraju – rejonach Porto, Bragi i Guimarães.

W przemyśle metalurgicznym pracuje 22% firm przemysłowych, które wytwarzają WDB w wysokości 3,7 mld EUR. W Sines znajduje się głębokowodny port o światowym znaczeniu w transporcie morskim i jedyna w Portugalii  terminal LNG. W mieście hiszpańska firma Repsol wybuduje zakład produkujący zielony wodór (docelowa produkcja 600 ton rocznie). Figueira da Foz i Setubal to ośrodki przemysłu celulozowo-papierniczego. Marinha Grande jest miejscem produkcji szkła. Jednostki przemysłu lotniczego (123 przedsiębiorstwa, zatrudniające ok. 4100 osób) powstały w Alverca, Covilhã, Évora, Ponte de Sor.

Polityka kursowa

Portugalia należy do strefy euro od jej powstania. Bankiem centralnym Portugalii jest Banco de Portugal, który stanowi część Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Główną giełdą jest Euronext Lisbon.

W powszechnym użyciu są karty płatnicze i kredytowe, a sieć bankomatów (multibanco) jest bardzo dobrze rozwinięta. Wymiany walutowej można dokonać w bankach lub w specjalnie oznaczonych punktach (tzw. Câmbio), rozlokowanych w centrach miast, gdzie często można również realizować przelewy pieniężne w ramach Western Union.

W dobie cyfryzacji codziennością stają się płatności telefoniczne MB Way, przypominające polską technologię Blik.

Surowce i technologie krytyczne

Portugalia posiada bogactwa naturalne: rudy wolframu (jedne z największych złóż w Europie), litu, cyny, miedzi, uranu, żelaza, piryty, węgiel brunatny i sól kamienną. Występują złoża marmuru i wapienia. Lasy są ważnym zasobem Portugalii, zajmują ok. 30% powierzchni kraju. Do ważnych bogactw naturalnych należy zaliczyć korek dębowy, którego Portugalia jest czołowym w świecie producentem (ok. 50% światowej produkcji). Portugalia dysponuje dobrymi warunkami do produkcji energii ze źródeł odnawialnych (energia wiatrowa, wodna i słoneczna). Z drugiej strony zasoby i warunki te są powodem częstych pożarów, dotykających corocznie wielu regionów kraju.

Portugalia rozwija sektor energetyczny, opierając się w coraz większym stopniu na odnawialnych źródłach energii (OZE). W 2025 r. udział energii odnawialnej w produkcji energii elektrycznej wyniósł ok. 75% , co plasuje kraj wśród europejskich liderów transformacji energetycznej (udział energii wodnej – 28%, energii wiatrowej – 27%, słonecznej - 10% i z biomasy – 6%). Udział gazu w produkcji energii elektrycznej spadł poniżej 10%. 19% energii elektrycznej pochodziło z importu, głównie z ES.

Wzrosła konkurencyjność przemysłu elektrycznego i elektronicznego, który odpowiada za wytworzenie WDB na poziomie 2,1 mld EUR. W przemyśle farmaceutycznym (głównie w Coimbrze i Oeiras) i biotechnologicznym (głównie w regionach Lizbony, Porto, Bragi, Coimbry i Aveiro) działa ponad 400 firm.

Stały wzrost odnotowuje przemysł kosmiczny (w zależności od klasyfikacji 48-80 firm i 25-30 ośrodków badawczo-rozwojowych, ponadto regularnie pojawiające się start-upy). W listopadzie 2024 r. na Wyspie Maria w archipelagu Azorów nastąpiła inauguracja siedziby Portugalskiej Agencji Kosmicznej.

Stan infrastruktury

Infrastruktura transportowa w Portugalii jest nowoczesna i bardzo dobrze rozwinięta. Istnieje gęsta sieć autostrad i dróg ekspresowych, miasta posiadają obwodnice (cała sieć transportu drogowego liczy ok. 14 860 km). Długość sieci kolejowej wynosi 3621,6 km. W eksploatacji pozostaje 70%, co odpowiada długości 2527 km.  Długość zelektryfikowanej sieci kolejowej wynosi 1791 km. W gestii kolei znajduje się 900 stacji, w tym 561 jest użytkowanych.

W Portugali działa 7 międzynarodowych oraz kilka lokalnych lotnisk, z których najważniejsze znajdują się w: Lizbonie, Porto, Faro, Funchal na Maderze oraz w Ponta Delgada na Azorach. Trwają prace projektowe dot. budowy nowego lotniska międzynarodowego w Lizbonie z planem oddania do użytku pomiędzy 2035 a 2037 r.

W Portugalii kontynentalnej porty morskie znajdują się w: Aveiro, Figueira da Foz, Leixões, Lizbonie, Setubalu, Sines i Viana do Castelo.  Na Maderze działają porty w Funchal, Porto Santo oraz Caniçal (towarowy). Na Azorach jest 13 portów, w tym m.in. w m. Angra do Heroismo, Ponta Delgada i Horta.

Infrastruktura telekomunikacyjna obejmuje 6861 km kabli światłowodowych. Jej głównym operatorem jest firma IT Telecom.

Długość linii sieci elektrycznej wynosi 9424 km. Wartość zainstalowanej mocy osiągnęła 21 362 MW. Operatorem krajowym jest firma REN. Portugalia ma obecnie jedynie ok. 20% swojej sieci umieszczonej pod ziemią, co uzasadnia potrzebę większych inwestycji.

Sieć gazowa rozciąga się na długości 1375 km. Zdolność magazynowania LNG wynosi 390 tys. m³ (3 zbiorniki). Pojemność magazynów gazu wynosi 332 Mm³.  PT importuje gaz za pośrednictwem jedynego terminala regazyfikacyjnego w Sines oraz 2 gazociągów z ES.

W PT sektor wodoru rozwija się dość dynamicznie. Realizowana polityka transformacji energetycznej obejmuje ambitne cele w zakresie produkcji i dystrybucji ekologicznego wodoru. W tym kontekście PT planuje inwestycje o wartości ok. 7 mld EUR, z czego część zostanie przeznaczona na stworzenie sieci od 50 do 100 stacji do zaopatrzenia w wodór do 2030 r.

Kalendarz dni wolnych od pracy

• 1 stycznia – Nowy Rok
• 25 kwietnia – Dzień Wolności (rocznica Rewolucji Goździków)
• Wielki Piątek – (święto ruchome)
• 1 maja – Święto Pracy
• Święto narodowe: 10 czerwca – Dzień Camõesa i Wspólnot Portugalskich
• Boże Ciało – (święto ruchome)
• 15 sierpnia – Święto Wniebowzięcia NMP
• 5 października - Dzień Odzyskania Republiki
• 1 listopada – Dzień Wszystkich Świętych
• 1 grudnia – Dzień Odzyskania Niepodległości
• 8 grudnia – Święto Niepokalanego Poczęcia NMP
• 25 grudnia – Boże Narodzenie

Najważniejsi partnerzy handlowi

Źródło: Ministerstwo Gospodarki i Spójności Terytorialnej Portugalii, luty 2026 r.

Źródło: Ministerstwo Gospodarki i Spójności Terytorialnej Portugalii, luty 2026 r.

Podstawowe produkty i usługi importowe i eksportowe

Import towarów i usług:

Towary – 80,1% - w tym maszyny i urządzenia oraz ich części; chemikalia; artykuły rolno-spożywcze; sprzęt transportu lądowego i jego części; produkty energetyczne; rudy i metale; różne wybory przemysłowe; tekstylia, odzież i akcesoria; drewno, korek i papier; obuwie, skóry i wyroby skórzane; samoloty, statki i ich części.

Usługi – 19,9% - w tym pozostałe usługi biznesowe; usługi turystyczne; usługi transportowe; usługi telekomunikacyjne, informacyjne i informatyczne.

Eksport towarów i usług:

Towary – 58,5% - w tym produkty chemiczne; maszyny i urządzenia oraz ich części; artykuły rolno-spożywcze; sprzęt transportowy i jego części; rudy i metale; różne wyroby przemysłowe; produkty energetyczne; tekstylia, odzież i akcesoria; drewno, korek i papier’ obuwie, skóry i wyroby skórzane.

Usługi – 41,5% - w tym usługi turystyczne; usługi transportowe; pozostałe usługi biznesowe; usługi telekomunikacyjne, informacyjne i informatyczne.

Główni inwestorzy w Portugalii (wg wartości skumulowanych BIZ):  

Hiszpania, Luksemburg, Holandia, Francja, Wielka Brytania, Niemcy, USA, Chiny, Brazylia.

Główne kierunki inwestycji zagranicznych Portugalii 

Holandia, Hiszpania, Francja, Luksemburg, Brazylia, USA, Angola, Niemcy.

1. Afrykański Bank Rozwoju (BAFD)
2. Agencja Wielostronnych Gwarancji Inwestycyjnych (MIGA)
3. Azjatycki Bank Rozwoju (BAD)
4. Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS)
5. Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR)
6. Europejski Urząd Patentowy (EPO)
7. Konferencja Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD)
8. Międzyamerykański Bank Rozwoju (BID)
9. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA)
10. Międzynarodowa Organizacja Drewna Tropikalnego (ITTO)
11. Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV)
12. Międzynarodowa Organizacja Kakao
13. Międzynarodowa Organizacja Kawy
14. Międzynarodowa Organizacja Ruchomej Łączności Satelitarnej (IMSO)
15. Międzynarodowe Centrum Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (ICSID)
16. Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwoju (IDA)
17. Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (IBRD)
18. Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa (IFAD)
19. Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW)
20. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju Przemysłowego (UNIDO)
21. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)
22. Światowa Organizacja Handlu (WTO)
23. UN Tourism
24. Wspólnota Państw Portugalskojęzycznych (CPLP)

Dwustronne relacje handlowe i inwestycyjne

W 2025 r. według danych GUS wartość wymiany handlowej pomiędzy Polską a Portugalią wyniosła 3,49 mld EUR, co stanowi wzrost w porównaniu z 2024 r. (3,18 mld EUR) i każdym poprzednim rokiem. Eksport polskich towarów do Portugalii osiągnął kwotę 2,15 mld EUR, natomiast import towarów z Portugalii wyniósł 1,34 mld EUR. Saldo bilansu handlowego było dodatnie dla Polski i ukształtowało się na poziomie 810 mln EUR. Od kilku lat polsko-portugalska wymiana handlowa utrzymuje wyraźną tendencję wzrostową. W latach 2015-2023 wartość polskiego eksportu do Portugalii wzrosła o ponad 250%, a saldo obrotów towarowych o ponad 370%. Najważniejszymi grupami towarów w eksporcie z Polski do Portugalii są: maszyny i urządzenia; pojazdy i sprzęt transportowy; produkty przemysłu chemicznego; artykuły rolno-spożywcze; metale i wyroby z metali. Najważniejszymi towarami importowanymi z Portugalii są: pojazdy i sprzęt transportowy; maszyny i urządzenia; wyroby włókiennicze; artykuły rolno-spożywcze i produkty pochodzenia roślinnego.

Według danych portugalskiego Ministerstwa Gospodarki i Spójności Terytorialnej w 2025 r. udział importu z Polski w łącznym imporcie Portugalii wyniósł 1,8%, a wartość eksportu do Polski stanowiła 1,6% całkowitej kwoty portugalskiego eksportu. Polska była 10. największym odbiorcą portugalskich towarów.

Według danych NBP wartość polskiego kapitału zainwestowanego w Portugalii na koniec 2024 r. (najnowsze dane) wyniosła 147,1 mln euro. W tym samym roku zanotowano napływ bezpośrednich portugalskich inwestycji zagranicznych do Polski w wysokości 142,2 mln euro.

Obroty handlowe Polska-Portugalia w latach 2022-2024 (dane GUS)

Bilans wymiany usług w latach 2021-2023 (dane GUS). Dane za lata 2024 i 2025 nie zostały jeszcze opublikowane.

Wiodące portugalskie inwestycje w Polsce: Jerónimo Martins, Eurocash (handel i dystrybucja), Mota-Engil, Grupo Martifer (branża budowlana), Simoldes, Microplasticos, BA Glass, CARFI, RTE, Colep (branża przemysłowa), Colquímica (branża chemiczna), EDP Renováveis, Greenvolt, CJR Renewables (sektor odnawialnych źródeł energii), SIBS, Bank Millennium (sektor finansowo-bankowy), Parfois (branża odzieżowa).

Rosną również polskie inwestycje w Portugalii. Wśród nich należy wyróżnić: Asseco (sektor IT), Polski Bank Komórek Macierzystych (branża medyczna), Selena (branża chemiczna), R.Power (sektor odnawialnych źródeł energii), Asseco SEE/Payten, XTB (sektor finansowo-bankowy), ITDS (branża usług IT), OCTF/4F (branża odzieżowa), Inglot (branża kosmetyczna), Zahir Kebab (branża restauracyjna).

W 2025 r. liczba polskich turystów odwiedzających Portugalię wyniosła ok. 457 tys. Polska była 11. najważniejszym rynkiem źródłowym dla portugalskiej turystyki. Polskę w 2024 r. odwiedziło ok. 40 tys. Portugalczyków (brak oficjalnych danych za 2025 r.).

Relacje z UE

W 1960 r. Portugalia  przystąpiła do EFTA. W dniu 12.06.1985 r. podpisała Traktat o Przystąpieniu do Wspólnot Europejskich. Członkostwo uzyskała w dniu 1.01.1986 r. Przystąpiła do strefy Schengen w dniu 26.03.1995 r. Jest członkiem strefy euro od 1.01.1999 r. Były premier António Costa od 1.12.2024 pełni funkcję przewodniczącego Rady Europejskiej. Portugalka Maria Luís Albuquerque jest komisarzem ds. Usług Finansowych i Unii Oszczędnościowo-Inwestycyjnej w obecnej Komisji Europejskiej.

W Portugalii znajdują się następujące instytucje europejskie lub ich przedstawicielstwa: Europejska Agencja ds. Narkotyków (EUDA); Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA); Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej; Biuro Parlamentu Europejskiego; Biuro Grupy Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

W PE zasiada 21 portugalskich posłów. W Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym i Europejskim Komitecie Regionów pracuje po 12 przedstawicieli z Portugalii.

Umowa Partnerstwa Portugalia 2030 została zatwierdzona przez Komisję Europejską w 2022 r. i przewiduje wykorzystanie około 23 mld EUR środków polityki spójności UE w latach 2021–2027. Program jest obecnie wdrażany.

Obecność Portugalii w UE jest jednym z najważniejszych czynników wzrostu rozwoju gospodarczego i procesu konwergencji gospodarczej kraju.

W 2025 r. kraje Unii Europejskiej pozostawały najważniejszym partnerem handlowym Portugalii. Na państwa UE przypadało około 77% portugalskiego importu oraz około 74% portugalskiego eksportu.

​​​

Baza traktatowa

Relacje handlowo-inwestycyjne pomiędzy Polską a Portugalią regulowane są wspólnotowymi postanowieniami zawartymi w aktach prawnych Unii Europejskiej dot. wspólnego rynku, ale również umowami dwustronnymi.