Powrót

Podsumowanie trzeciego dnia 12. PolSpoKo

18.04.2026

logo 12. Polskich Spotkań Kontrabasowych na czerwono-czarno-granatowym tle z rozmytymi ujęciami na kontrabas

 Minął trzeci, ostatni dzień XII Polskich Spotkań Kontrabasowych – Mielec 2026

Trzeci, a zarazem ostatni dzień XII Polskich Spotkań Kontrabasowych – Mielec 2026 był zwieńczeniem kilku dni intensywnych artystycznych przeżyć, twórczych spotkań i niezwykle wartościowych muzycznych doświadczeń. To właśnie tego dnia na estradzie zaprezentowali się uczestnicy Kategorii IV (16–18 lat) — młodzi kontrabasiści stojący u progu artystycznej dojrzałości, dla których konkursowy występ jest często nie tylko sprawdzianem umiejętności, ale również ważnym etapem w świadomym kształtowaniu własnej drogi muzycznej.

Jest to szczególny wiek — czas przełomu, w którym sam talent przestaje już wystarczać. Coraz większe znaczenie mają systematyczność, ilość czasu poświęconego na ćwiczenie, umiejętność świadomego słuchania siebie, wrażliwość na jakość dźwięku, dojrzałość interpretacyjna oraz odwaga w poszukiwaniu własnych rozwiązań artystycznych. To również czas, w którym młodzi muzycy coraz częściej uczestniczą w warsztatach, kursach, lekcjach mistrzowskich i konkursach, a każde takie doświadczenie staje się ważnym elementem ich muzycznego rozwoju. W środowisku kontrabasowym nie bez powodu mówi się, że jeśli na tym etapie młody człowiek daje z siebie wszystko, co potrafi, to wraz z dojrzewaniem artystycznym może być już tylko lepiej.

Podczas finałowego dnia Spotkań mieliśmy okazję wysłuchać właśnie takich młodych artystów — odważnych, ambitnych, gotowych stanąć na scenie w prawdzie wobec siebie, wobec muzyki i wobec swoich koleżanek i kolegów. Konkurs nie jest przecież jedynie miejscem rywalizacji. To także przestrzeń konfrontacji z własnymi możliwościami, emocjami, słabościami i nadziejami. Jeśli komuś nie udało się osiągnąć wszystkiego, co sobie zaplanował, nie oznacza to przecież, że nie warto próbować dalej. Wręcz przeciwnie — tego rodzaju doświadczenia budują, uczą i stają się często najcenniejszą motywacją do dalszej pracy. Podobnie sukces nie powinien być traktowany jako moment zatrzymania, lecz jako początek kolejnych pytań: co dalej, jak rozwijać się mądrze i jak przekuć to osiągnięcie w dalszy, dojrzały rozwój artystyczny.

Po wysłuchaniu wszystkich uczestników Kategorii IV, około godziny 13.00 rozpoczął się niezwykle interesujący i merytoryczny wykład prof. Jana Kotuli z Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W swojej wypowiedzi profesor podkreślił między innymi, że jego własna droga naukowa i artystyczna w znacznym stopniu rozwijała się również na tle Ogólnopolskich Spotkań Kontrabasowych w Mielcu. Wspominał Mielec jako miejsce szczególne — przestrzeń, w której miał okazję występować jako artysta, dzielić się wiedzą jako wykładowca, a także uczestniczyć w pracach Jury. Przy tej okazji złożył podziękowania prof. Leszkowi Sokołowskiemu za wieloletnią współpracę, a nade wszystko wyraził wdzięczność dr. Ryszardowi Kuskowi — pomysłodawcy Spotkań — z którym od lat współtworzy i rozwija ważne obszary polskiej dydaktyki i metodyki nauczania gry na kontrabasie.

Druga część prelekcji, zatytułowana „Klasycznie i na jazzowo”, miała szczególnie praktyczny i inspirujący charakter. Prof. Jan Kotula zaprezentował w niej najnowsze kompozycje dr. Grzegorza Frankowskiego, omawiając ich najważniejsze walory artystyczne i dydaktyczne, a zarazem zachęcając pedagogów i młodych wykonawców do sięgania po ten wartościowy repertuar. Nie była to jednak tylko analiza teoretyczna — profesor niezwykle interesująco zilustrował swoje rozważania również muzycznie, prezentując fragmenty omawianych kompozycji na kontrabasie. Przy fortepianie towarzyszyła mu dr Maria Lynnyk. Ta część programu została bardzo ciepło przyjęta przez publiczność, a artyści oraz kompozytor zostali nagrodzeni zasłużonymi brawami.

Kolejnym ważnym momentem dnia wprowadzenie publiczności przez dr. Ryszarda Kuska do końcowego finału „Spotkań”, który podkreślił znaczenie i rolę szkół artystycznych w kształtowaniu postaw, charakteru oraz życiowych wyborów młodych muzyków. Zwrócił uwagę, że edukacja artystyczna to nie tylko nauka zawodu czy rozwijanie sprawności instrumentalnej, ale również formowanie człowieka — jego wrażliwości, odpowiedzialności, pracowitości i umiejętności świadomego podejmowania wyzwań. Następnie zaprosił jurorów do podzielenia się refleksjami zarówno na temat przesłuchań w Kategorii IV, jak i całych trzech dni Spotkań w Mielcu.

Prof. Leszek Sokołowski podziękował organizatorom — Centrum Edukacji Artystycznej, a szczególnie dr. Zdzisławowi Bujanowskiemu oraz Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Mieczysława Karłowicza w Mielcu — za niezwykle profesjonalne przygotowanie wydarzenia pod każdym względem. Skierował również słowa uznania do uczestników, podkreślając ich zaangażowanie, pracowitość i troskę o to, by ich gra dawała satysfakcję nie tylko im samym, ale także słuchaczom. Zwrócił uwagę na wyraźny wzrost poziomu wykonawczego, zaznaczając jednocześnie, że nadal pozostają elementy wymagające dalszego doskonalenia, takie jak intonacja czy jakość dźwięku. Jednocześnie wysoko ocenił poziom dydaktyki kontrabasowej w Polsce, wskazując na dobór repertuaru, jakość pracy pedagogów oraz coraz dojrzalsze przygotowanie młodych wykonawców. Nie zabrakło także podziękowań skierowanych do pianistów za ich ogromny wkład pracy oraz do rodziców za codzienne wspieranie rozwoju talentów swoich dzieci.

Z kolei prof. Jan Kotula podkreślił bardzo wysoki poziom przesłuchań, zwracając szczególną uwagę właśnie na Kategorię IV, która z punktu widzenia jurorów ma często znaczenie wyjątkowe. To właśnie w tej grupie wiekowej najpełniej ujawniają się już predyspozycje, dojrzałość i potencjał młodych muzyków, którzy wkrótce będą podejmować decyzje o dalszym kształceniu, często na poziomie akademickim. Profesor zaakcentował również wyraźny progres polskiej szkoły kontrabasu, zwracając uwagę na coraz bardziej świadomy dobór ambitnego repertuaru oraz na troskę o fundamenty rozwoju instrumentalnego, takie jak intonacja, emisja dźwięku i kultura wykonawcza.

Bardzo ważną refleksję przedstawił również dr Marek Romanowski, który podkreślił znaczenie informacji zwrotnej, szczególnie dla tych uczestników, którzy opuszczają konkurs bez nagrody. Zaznaczył, że taki wynik nigdy nie powinien być odbierany jako dowód braku umiejętności czy zamknięcie drogi rozwoju. Przeciwnie — to cenna wskazówka, nad czym jeszcze warto pracować, aby w najbliższej przyszłości osiągać coraz lepsze efekty i traktować każde doświadczenie jako inwestycję we własny rozwój i zawodową przyszłość.

Warto przypomnieć, że obrady prowadziło Jury w składzie:

  • prof. Leszek Sokołowski
    (Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku / Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie),
  • prof. Jan Kotula
    (Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach / Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi),
  • dr Marek Romanowski
    (Akademia Muzyczna im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie).
  • mgr Ireneusz Szela

(Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Mieczysława Karłowicza w Mielcu).

Po zakończeniu obrad Jury ogłoszono laureatów Kategorii IV:

Kategoria IV

I miejsce

  • Piotr Guzowski – OSM Poznań
    nauczyciel: Szymon Guzowski
    fortepian: Piotr Niewiedział

II miejsce

  • Adam Banek – ZSM Wieliczka
    nauczyciel: Grzegorz Frankowski
    fortepian: Maria Lynnyk

III miejsce

  • Kryspin Donder – OSM Bytom
    nauczyciel: Krzysztof Korzeń
    fortepian: Katarzyna Korzeń
  • Nikodem Dypa – PSM Stalowa Wola
    nauczyciel: Wojciech Front
    fortepian: Martyna Rusin
  • Szymon Gawryszewski – OSM Warszawa
    nauczyciel: Adam Kotula
    fortepian: Franciszek Jasionowski
  • Hubert Krawiecki – POSM Poznań
    nauczyciel: Joanna Markiewicz
    fortepian: Lilianna Skibińska-Szłapka

Wyróżnienie

  • Gabriela Świątek – PSM Mielec
    nauczyciel: Magdalena Maziarz
    fortepian: Sławomir Kusek

Szczególnym i bardzo poruszającym momentem całego wydarzenia było ogłoszenie nagrody Grand Prix. Jury, po wysłuchaniu wszystkich uczestników XII Polskich Spotkań Kontrabasowych – Mielec 2026, postanowiło przyznać tę wyjątkową nagrodę artyście, którego osobowość, poziom wykonawczy i dojrzałość sceniczna okazały się szczególnie wyraziste.

GRAND PRIX

  • Kacper Korzeń - OSM Bytom
    nauczyciel: Miloslav Jelinek
    fortepian: Katarzyna Korzeń

Na zakończenie dr Ryszard Kusek wyraził serdeczną wdzięczność wszystkim współpracownikom zaangażowanym w organizację i realizację XII Polskich Spotkań Kontrabasowych – Mielec 2026. Słowa podziękowania skierował do nauczycieli, pracowników administracji oraz pracowników obsługi, podkreślając ich profesjonalizm, odpowiedzialność oraz wielkie zaangażowanie w przygotowanie tego wyjątkowego przedsięwzięcia.

Szczególne podziękowania zostały skierowane do Konrada Sosińskiego, który z ogromnym oddaniem i kompetencją koordynował stronę logistyczno-techniczną wydarzenia, zajmował się opracowaniem plakatów, a także wieloma innymi istotnymi kwestiami technicznymi, bez których organizacja Spotkań na tak wysokim poziomie nie byłaby możliwa.

Dyrektor podziękował również uczniom szkoły za ich nieocenioną pomoc, wsparcie i dyspozycyjność. To właśnie dzięki wspólnemu wysiłkowi całej społeczności szkolnej możliwe było stworzenie wydarzenia nie tylko doskonale przygotowanego, ale także pełnego życzliwości, gościnności i prawdziwie artystycznego ducha.

Na zakończenie XII Polskich Spotkań Kontrabasowych – Mielec 2026 wybrzmiały serdeczne podziękowania skierowane do wszystkich, którzy przyjechali do Mielca: młodych muzyków, pedagogów, pianistów, rodziców, opiekunów, jurorów i publiczności. Gratulacje skierowano do nagrodzonych, życząc im dalszego pięknego rozwoju, ale z równą życzliwością i uznaniem pomyślano również o tych, którym tym razem nie udało się zrealizować wszystkich swoich planów. Bo scena — nie tylko mielecka — pozostaje otwarta dla każdego, kto chce dalej pracować, rozwijać się i wracać do muzyki z odwagą oraz pasją.

Dziękujemy za wspólnie spędzony czas, za muzykę, emocje i obecność.
Do zobaczenia za dwa lata - na kolejnych XIII Polskich Spotkaniach Kontrabasowych w 2028 roku.

{"register":{"columns":[]}}